ارزیابی کیفیت دارایی‌ها در ایران

بازبینی کیفیت دارایی‌ها یکی از قوی‌ترین ابزارهای احتیاطیِ مکمل در نظام نظارت بانکی است که هدف اصلی آن پاک‌سازی ترازنامه بانک‌ها از دارایی‌های سمی و احیای انضباط اعتباری است. این ابزار یک «شوک اعتمادساز» است؛ در کوتاه‌مدت هزینه‌زا اما در بلندمدت ثبات‌آفرین است. با این حال، ذات این فرآیند به‌گونه‌ای است که نتیجه اولیه آن، شناسایی و افشای تسهیلات غیرجاری و به تبع آن، ثبت زیان در بخش بانکی خواهد بود. شواهد تجربی این ادعا را می‌توان در اجرای بازبینی کیفیت دارایی‌ها توسط بانک مرکزی هند در دوره ریاست راگورام راجان (۲۰۱6-۲۰۱5) به وضوح مشاهده کرد. در آن دوره، الزام بانک‌ها به شناسایی واقعی وام‌های معوق، منجر به انباشت زیان در نظام بانکی هند شد.