اولین شب محرم و صد و هفتمین اجتماع پر شور مردم در آستان مقدس امام‌زاده اسماعیل(ع) شهریار

عصر ایران: اکسیوس گزارش داد که ارتش آمریکا در اقدامی محرمانه، یک کریدور دریایی در مسیر ورود و خروج کشتی‌ها از تنگه هرمز ایجاد کرده است تا روزانه میلیون‌ها بشکه نفت از این مسیر عبور کند؛ اقدامی که به گفته دو مقام آمریکایی، با وجود بن‌بست در جنگ، موفقیتی قابل توجه برای واشنگتن محسوب می‌شود.

این عملیات طی چند هفته گذشته در جریان بوده و هر شب حدود ۱۵ تا ۲۰ نفتکش از طریق یک مسیر جنوبی در امتداد سواحل عمان وارد تنگه هرمز شده یا از آن خارج می‌شوند.

مقام‌های آمریکایی می‌گویند روزانه حدود ۱۰ میلیون بشکه نفت، معادل تقریبا نیمی از حجم انتقال نفت پیش از جنگ، از تنگه هرمز عبور کرده و وارد بازار جهانی انرژی می‌شود.

بر پایه این گزارش، این عملیات به رهبری آمریکا بخشی از مهم‌ترین پیامدهای جنگ، یعنی اختلال در عرضه نفت و جهش قیمت جهانی نفت خام، را کاهش داده است. اگرچه حجم نفت عبوری همچنان پایین‌تر از سطح پیش از جنگ است، مقام‌های آمریکایی می‌گویند این روند تاثیر محسوسی بر عرضه جهانی انرژی گذاشته است. عملیات چگونه انجام می‌شود؟

این عملیات تنها به اسکورت نفتکش‌های حامل نفت محدود نمی‌شود. ارتش آمریکا به نفتکش‌های خالی نیز کمک می‌کند تا از دریای عرب وارد خلیج فارس شوند، از تنگه هرمز عبور کنند، در بنادر کشورهای منطقه نفت بارگیری کنند و سپس از همان مسیر خارج شوند.

جزئیات این عملیات تاکنون به‌طور عمومی منتشر نشده بود.

یکی از مقام‌های آمریکایی که مستقیما در جریان این عملیات قرار دارد، به اکسیوس گفت: «ما دو ماه است مسیر جنوبی تنگه هرمز را کنترل می‌کنیم. سپاه پاسداران می‌تواند مزاحمت ایجاد کند، اما کنترل تنگه در دست آنها نیست؛ در دست ماست.» مدیریت عملیات از فورت براگ

به نوشته اکسیوس، کارگروه مسئول عملیات تنگه هرمز از مقر ارتش آمریکا در فورت براگ در ایالت کارولینای شمالی هدایت می‌شود و با کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس هماهنگی دارد.

این کارگروه هر روز فهرست کشتی‌هایی را که قصد خروج از خلیج فارس از طریق تنگه هرمز به سمت دریای عرب دارند، تهیه می‌کند. هم‌زمان، نفتکش‌های خالی اجاره‌شده نیز برای ورود به خلیج فارس و بارگیری نفت برنامه‌ریزی می‌شوند.

کشتی‌ها هر شب در بازه‌های زمانی مشخص و در قالب دو صف بزرگ، یکی برای ورود و دیگری برای خروج، از مسیر جنوبی تنگه عبور می‌کنند و تحت هدایت ارتش آمریکا قرار دارند.

در همین حال، جنگنده‌های نیروی هوایی آمریکا نیز برای مقابله با موشک‌های کروز و پهپادهای ایرانی از این مسیر محافظت می‌کنند. کاهش توان رصد ایران

مقام‌های آمریکایی می‌گویند این عملیات پس از یک کارزار نظامی دو هفته‌ای توسط فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) امکان‌پذیر شد؛ کارزاری که به ادعای آنها توان راداری و سامانه‌های نظارت دریایی ایران را کاهش داده است.

بر اساس این گزارش، ایران اکنون دید محدودی نسبت به تردد کشتی‌ها در مسیر جنوبی تنگه هرمز دارد و تنها از چند رادار بازسازی‌شده و نیروهای دیده‌بانی مستقر در قایق‌های تندروی سپاه برای رصد این مسیر استفاده می‌کند.

مقام‌های آمریکایی مدعی‌اند به دلیل کاهش توان شناسایی ایران، حملات پهپادی و موشکی این کشور عمدتا به‌صورت تقریبی و به سمت مناطقی انجام می‌شود که احتمال می‌رود کشتی‌ها از آن عبور کنند.

به گفته یکی از مقام‌های آمریکایی، برخی کشتی‌ها در حملات ایران هدف قرار گرفته‌اند، اما بسیاری از حملات نیز توسط نیروهای آمریکایی رهگیری شده‌اند. او مدعی شد که نیروهای آمریکا در اوایل هفته جاری هشت پهپاد و دو موشک کروز ایرانی را سرنگون کرده‌اند. صادرات نفت در حال افزایش است

مقام‌های آمریکایی می‌گویند طی دو هفته گذشته، هر شب حدود ۱۵ تا ۲۰ نفتکش از مسیر جنوبی تنگه هرمز عبور کرده‌اند و صادرات نفت از خلیج فارس همچنان ادامه داشته است.

به گفته آنها، میانگین صادرات روزانه اکنون به حدود ۱۰ میلیون بشکه رسیده است. در برخی شب‌های هفته‌های اخیر نیز حجم نفت خارج‌شده از خلیج فارس به ۱۵ تا ۲۰ میلیون بشکه رسیده است.

بر اساس این گزارش، در یکی از شب‌های همین هفته بیش از ۲۰ کشتی برای عبور از مسیر جنوبی تنگه برنامه‌ریزی شده بودند و امکان انتقال حدود ۱۵ میلیون بشکه نفت وجود داشته است. ترامپ: حجم عظیمی از نفت از هرمز خارج می‌شود

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، روز چهارشنبه در گفت‌وگو با آکسیوس گفت: «حجم عظیمی از نفت از تنگه هرمز خارج می‌شود.»

ترامپ همچنین گفت آمریکا در حال حاضر با ایران مذاکره نمی‌کند و افزود: «آنها وقت تلف می‌کنند. مذاکره با آنها اتلاف وقت است.»

او درباره وضعیت ایران نیز گفت: «ایرانی‌ها هنوز مقداری توان مبارزه دارند، اما در مجموع، دیگر چیزی جز سایه‌ای از گذشته خود نیستند.»

رویداد۲۴|  امیرحسین جعفری- ۱۱۰۸ میلیارد تومان؛ این رقمی است که فولاد مبارکه در سال ۱۴۰۴ برای هزینه‌های حوزه مسئولیت اجتماعی ثبت کرده است. عددی که وقتی ریز آن منتشر می‌شود، تصویری متفاوت از مفهوم مسئولیت اجتماعی یک بنگاه صنعتی به دست می‌دهد.

در فهرست هزینه‌های فولاد مبارکه، از خرید تجهیزات پزشکی و کمک به محرومان تا کمک مالی به فرمانداری، دادگستری، برگزاری ایونت هفته ناجا، تامین هزینه های اربعین، عتبات، اماکن مذهبی و حتی تأمین اتوبوس برای حضور مردم در رویدادهای ملی و مذهبی دیده می‌شود.

حالا یک پرسش جدی مطرح است: دامنه مسئولیت اجتماعی یک شرکت فولادی چه باید باشد؟

فولاد مبارکه در سال ۱۴۰۴ در مجموع ۱۱ هزار و ۸۰ میلیارد ریال یا همان ۱۱۰۸ میلیارد تومان یا حدود ۱.۱ همت برای مسئولیت اجتماعی هزینه کرده است. انتشار جزئیات این هزینه‌ها فرصتی برای بررسی دوباره این پرسش ایجاد کرده که یک شرکت بزرگ صنعتی منابع مسئولیت اجتماعی خود را با چه اولویت‌هایی توزیع می‌کند و اساساً مرز میان مسئولیت اجتماعی، کمک عمومی و هزینه‌های نهادی کجاست.

موضوع زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که بدانیم بودجه مسئولیت اجتماعی فولاد مبارکه برای سال جاری نیز افزایش یافته است. براساس مصوبه مجمع عمومی، این بودجه از ۱۱۰۰ میلیارد تومان به ۲۰۰۰ میلیارد تومان رسیده است. فولاد مبارکه اعلام کرده این افزایش برای یک سال و با توجه به ضرورت مشارکت در بازسازی برخی خسارات جنگی در نظر گرفته شده است. حال آنکه فولاد خودش یکی از قربانیان جنگ است.

در همین مجمع، بودجه باشگاه سپاهان نیز از ۲۰۰۰ به ۲۵۰۰ میلیارد تومان افزایش یافت؛ بنابراین مجموع سقف هزینه های اجتماعی و فرهنگی شرکت فولاد مبارکه به ۴۵۰۰ میلیارد تومان می‌رسد. این دو رقم البته از نظر ماهیت یکسان نیستند و نباید بودجه باشگاه را با هزینه مسئولیت اجتماعی یکی دانست. با این حال، بزرگی منابعی که در این دو حوزه قرار می‌گیرد، اهمیت نظارت و شفافیت را بیشتر می‌کند. یک فهرست بلندبالا

نگاهی به جدول هزینه‌های سال ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که بخش قابل‌توجهی از منابع در حوزه‌هایی هزینه شده که ارتباط آنها با جامعه پیرامونی فولاد مبارکه روشن است.

برای نمونه، بیش از ۱۲۱.۵ میلیارد تومان برای ارائه خدمات به محرومان، نیازمندان و ایتام تحت پوشش کمیته امداد و سایر مؤسسات عام‌المنفعه هزینه شده است. این بزرگ‌ترین ردیف منفرد در جدول هزینه‌های سال ۱۴۰۴ است.

در بخش درمان نیز فولاد مبارکه هزینه‌های قابل‌توجهی داشته است. حدود ۵۶.۴ میلیارد تومان برای خرید تجهیزات پزشکی، ساختمانی و تعمیرات بیمارستان محمد رسول‌الله(ص) مبارکه اختصاص یافته است. ۱.۱ میلیارد تومان نیز برای تجهیز و تکمیل شبکه بهداشت استان اصفهان ثبت شده است.

همچنین برای خرید دستگاه آنژیوگرافی و سایر تجهیزات بیمارستان الزهرا(س) اصفهان هزینه‌ای ثبت شده است. تا اینجای کار، ارتباط این هزینه‌ها با مفهوم مسئولیت اجتماعی روشن‌تر است و منابع واقعاً در خدمت جامعه هزینه شده‌اند.

در حوزه آموزش نیز ۱۰ میلیارد ریال برای مجمع خیرین مدرسه‌ساز شهرستان مبارکه و ۱۰ میلیارد ریال دیگر برای آموزش و پرورش شهرستان مبارکه، با هدف خرید تجهیزات و اقلام آموزشی مدارس، اختصاص یافته است.

اینکه یک بنگاه صنعتی در منطقه فعالیت خود بخشی از منابعش را برای درمان، آموزش، محرومیت‌زدایی و زیرساخت‌های اجتماعی هزینه کند، با تعریف متعارف مسئولیت اجتماعی همخوانی دارد. اما فهرست فولاد مبارکه در همین نقطه متوقف نمی‌شود. کمک به فرمانداری و دادگستری!

بیشتر بخوانید:

سود فولاد مبارکه کم شد، پاداش هیئت‌مدیره بیشتر؛ پول بازسازی کجا می‌رود؟

بحران نیروی کار در بزرگ‌ترین کارخانه فولاد ایران؟ | روایت تعدیل و تعلیق پنهان پس از حملات موشکی

حمله به فردای اقتصاد ایران | انفجار صنایع فولاد چگونه سرآغاز دومینوی بحران در برق و معیشت خواهد بود؟

یکی از ردیف‌هایی که توجه را به خود جلب می‌کند، کمک حدود ۶.۰۵ میلیارد تومانی به فرمانداری مبارکه برای خرید دستگاه ژنراتور و سایر تجهیزات مورد نیاز ساختمان فرمانداری است.

در ردیف دیگری، ۳۰۰ میلیون ریال برای پروژه‌های عمرانی دادگستری در سطح استان اصفهان اختصاص یافته است. ۱۱ میلیارد ریال نیز برای تأمین بخشی از هزینه‌های برنامه‌ها و مراسم هفته ناجا ثبت شده است.

اینجا همان جایی است که بحث درباره مرزهای مسئولیت اجتماعی جدی‌تر می‌شود.

شرکت‌های بزرگ صنعتی با توجه به آسیب هایی که به محیط زیست اطراف خود وارد می کنند، به طور طبیعی در قبال محیط پیرامون خود مسئولیت‌هایی دارند. ساخت مدرسه، تجهیز بیمارستان، کمک به اقشار کم‌برخوردار، توسعه زیرساخت‌های شهری و حتی پروژه‌های محیط‌زیستی می‌تواند در چارچوب مسئولیت اجتماعی تعریف شود. اما زمانی که منابع یک بنگاه اقتصادی به تأمین تجهیزات یک فرمانداری یا هزینه برگزاری مراسم یک نهاد دولتی اختصاص پیدا می‌کند، این پرسش مطرح می‌شود که آیا چنین هزینه‌ای باید در سبد مسئولیت اجتماعی یک شرکت قرار گیرد یا تأمین آن بر عهده بودجه عمومی است؟

این پرسش به معنای نفی اصل کمک نیست؛ مسئله، منبع تأمین و نحوه اولویت‌بندی منابع است. کمک به تامین مالی مراسم اربعین، عتبات و مراسم

در فهرست فولاد مبارکه، حوزه‌های مذهبی و مراسم عمومی نیز سهم مشخصی دارند.

برای تأمین دستگاه یخ‌ساز و ۸۰۰ هزار بطری آب معدنی برای همایش اربعین، بیش از ۷.۷ میلیارد تومان هزینه شده است.

۳ میلیارد تومان نیز به ستاد توسعه و بازسازی عتبات عالیات استان اصفهان اختصاص یافته است.

۵ میلیارد ریال برای تکمیل مجموعه فرهنگی، دینی و اجتماعی مصلی امام خمینی(ره) ثبت شده و ۱۱ میلیارد ریال نیز برای ترمیم و تکمیل بناهای تاریخی و مذهبی استان اصفهان اختصاص یافته است.

همچنین ۲.۵۷ میلیارد ریال برای تأمین اتوبوس جهت حضور مردم اصفهان در رویدادهای ملی و مذهبی هزینه شده است.

این ردیف‌ها نشان می‌دهد تعریف مسئولیت اجتماعی در فولاد مبارکه صرفاً به مسائل مرتبط با صنعت، محیط‌زیست یا جامعه محلی محدود نمانده و به طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های اجتماعی و مذهبی نیز رسیده است. محیط‌زیست هم سهم دارد

در میان این هزینه‌ها، پروژه‌های محیط‌زیستی نیز دیده می‌شود.

حدود ۶.۱ میلیارد تومان برای کشت بذر بادام کوهی و جنگل‌کاری اراضی شهرستان مبارکه با هدف مقابله با خشکسالی اختصاص یافته است. لایروبی و احیای قنات‌های حوزه آبریز زاینده‌رود نیز در فهرست هزینه‌ها قرار دارد.

این بخش از هزینه‌ها از منظر یک بنگاه فولادی اهمیت ویژه‌ای دارد. فولاد مبارکه در منطقه‌ای فعالیت می‌کند که موضوع آب، خشکسالی و فشار بر منابع طبیعی از مهم‌ترین مسائل آن است؛ بنابراین هزینه در پروژه‌های مرتبط با آب و محیط‌زیست می‌تواند مستقیماً با اثرات فعالیت صنعتی و جامعه پیرامون شرکت ارتباط پیدا کند.

پرسش مهم این است که آیا سهم این پروژه‌های بلندمدت و زیرساختی از بودجه مسئولیت اجتماعی می‌تواند افزایش پیدا کند و آیا برای آنها شاخص مشخصی برای سنجش نتیجه وجود دارد؟ ۱۱۰۸ میلیارد تومان و یک سؤال بزرگ

اگر تمام این ارقام را کنار هم بگذاریم، با سبدی بسیار متنوع مواجه می‌شویم؛ از محرومیت‌زدایی و درمان گرفته تا مدرسه‌سازی، محیط‌زیست، زندانیان، ورزش، مراسم مذهبی، دستگاه‌های دولتی و رویدادهای عمومی.

همین گستردگی، مهم‌ترین سؤال این گزارش را شکل می‌دهد.

آیا هر پرداختی که با هدف کمک به جامعه انجام می‌شود باید در قالب مسئولیت اجتماعی یک شرکت صنعتی قرار گیرد؟

مسئولیت اجتماعی در ادبیات اقتصادی امروز صرفاً به معنای بخشش منابع نیست. انتظار می‌رود شرکت‌ها منابع خود را به‌گونه‌ای تخصیص دهند که اثر اجتماعی آن قابل اندازه‌گیری باشد؛ یعنی مشخص باشد یک پروژه چه مسئله‌ای را حل می‌کند، چه تعداد نفر از آن منتفع می‌شوند، چه نتیجه‌ای حاصل شده و چرا این پروژه نسبت به گزینه‌های دیگر اولویت داشته است.

در مورد فولاد مبارکه، انتشار ریز هزینه‌ها یک قدم مهم در مسیر شفافیت است. اما گام بعدی می‌تواند انتشار اطلاعات تکمیلی باشد؛ اینکه هر پروژه براساس چه شاخصی انتخاب شده، چه میزان پیشرفت داشته و اثر اجتماعی آن چگونه ارزیابی شده است. مسئولیت اجتماعی یا بودجه عمومی؟

مسئله اصلی در این گزارش مخالفت با هزینه‌کرد اجتماعی نیست. اتفاقاً شرکتی در ابعاد فولاد مبارکه که یکی از بزرگ‌ترین بنگاه‌های صنعتی کشور است، نمی‌تواند نسبت به جامعه پیرامونی خود بی‌تفاوت باشد.

بحث بر سر حد و مرز است.

وقتی یک شرکت برای بیمارستان، مدرسه، محیط‌زیست و محرومان هزینه می‌کند، ارتباط آن با مسئولیت اجتماعی روشن‌تر است. اما وقتی همین فهرست به فرمانداری، دادگستری، هفته ناجا، مراسم مذهبی، عتبات و تأمین اتوبوس برای رویدادهای عمومی می‌رسد، ضرورت تعیین یک چارچوب روشن بیشتر احساس می‌شود.

این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که بودجه مسئولیت اجتماعی فولاد مبارکه در سال جاری نیز تقریباً دو برابر شده است. بودجه از ۱۱۰۰ میلیارد تومان به ۲۰۰۰ میلیارد تومان رسیده و طبق اعلام رسمی، این افزایش برای یک سال و با هدف مشارکت در بازسازی خسارات جنگی در نظر گرفته شده است.

به این ترتیب، پرسش درباره نحوه هزینه‌کرد دیگر صرفاً درباره ۱۱۰۸ میلیارد تومان سال گذشته نیست؛ بحث بر سر منابعی است که در سال جاری می‌تواند تقریباً دو برابر شود.

طی دو روز گذشته رسانه‌های آمریکایی به صورت مکرر مدعی ایجاد یک کریدور تحت حاکمیت آمریکا برای انتقال نفت‌کش‌ها خارج از تسلط ایران در تنگه هرمز شده‌اند. وزیر انرژی آمریکا هفته گذشته مدعی شد که با حمایت نظامی آمریکا روزانه ۱۵ میلیون بشکه نفت از تنگه هرمز عبور می‌کند. اما آیا این ادعاها نسبتی با واقعیت میدانی دارند؟ در ادامه ادعاهای مطرح‌شده از سوی رسانه‌های غربی در سه محور اصلی بررسی و راستی‌آزمایی شده‌اند. ۱. ادعای ایجاد «کریدور امن آمریکایی» و سهم ۸۰ درصدی مسیر عمانی (۱۰ تا ۲۹ مرداد)

پایگاه اکسیوس به نقل از مقام‌های آمریکایی مدعی شده است: «ارتش آمریکا طی چند هفته گذشته یک کریدور ناوبری در جنوب تنگه هرمز و امتداد سواحل عمان ایجاد کرده و حدود ۱۰ میلیون بشکه نفت در روز از این مسیر عبور می‌کند.» شبکه سی‌ان‌ان نیز با استناد به تحلیل همایون فلکشاهی، تحلیل‌گر ارشد Kpler ادعا کرده است: «بیش از ۸۰ درصد ترددهای مایعات در دو هفته گذشته از مسیر عمانی یا به‌صورت ترددهای تاریک انجام شده که نشان می‌دهد ایران تسلط خود را بر تنگه حداقل به‌طور جزئی از دست داده است.»

راستی‌آزمایی: نادرست و گمراه‌کننده

بر اساس داده‌های دقیق مؤسسه رهگیری Kpler، از ۱۰ تا ۲۹ مرداد (۱ تا ۱۹ اوت)، در مجموع ۲۳۶ فروند شناور از تنگه هرمز عبور کرده‌اند. از این تعداد، ۸۳ فروند به صورت کاملاً آشکار از مسیر شمالی (تحت نظارت ایران) تردد کرده‌اند و تنها ۳ فروند شناور از مسیر رسمی عمانی عبور داشته‌اند. ۱۴۸ شناور باقی‌مانده (حدود ۶۰ درصد کل ترددها) سامانه‌های رهگیری خود را خاموش کرده‌اند (تردد تاریک).

ارجاع دادن کل «ترددهای تاریک» به کریدور آمریکایی، دستکاری در تحلیل آماری است؛ چرا که بخش قابل توجهی از این کشتی‌های تاریک اتفاقاً در حال حمل نفت ایران و دور زدن تحریم‌ها و محاصره هستند. مارک ایوب، پژوهشگر و مشاور سیاست‌گذاری انرژی در این‌باره تصریح می‌کند: «تعدادی از شناورهای ایرانی نیز از طریق مسیر عمانی و اغلب با انجام انتقال‌های کشتی‌به‌کشتی (STS) در حال تردد هستند تا از تحریم‌های علیه ایران و محاصره آمریکا عبور کنند. آن‌ها محموله خود را به عمان می‌فرستند، اسناد محموله‌ها را تغییر می‌دهند تا به عنوان صادرات عمان به نظر برسد و سپس آن را روانه بازار نفت می‌کنند.»

همچنین محمد رفیق حالیتیم، مدیر ارشد در مؤسسه Kpler در گفتگو با الجزیره تأکید کرده است: «به دلیل ماهیت ترددهای تاریک، بسیار دشوار است که تعیین کنیم چه سهمی از آن‌ها از مسیر عمانی استفاده کرده‌اند و تأیید مسیر دقیق آن‌ها با داده‌های موجود ممکن نیست.»

به گفته مارک ایوب: «ایران همچنان ظرفیت قابل توجهی برای ایجاد اختلال در ترافیک دریایی دارد و در وضعیت موجود تسلط خود را از دست نداده است.» ۲. ادعای صادرات ۱۰ تا ۱۵ میلیون بشکه نفت در روز و بازگشت به شرایط عادی

کریس رایت، وزیر انرژی آمریکا هفته گذشته در شبکه اجتماعی ایکس مدعی شده است: «مجموع نفت عبوری از تنگه و مسیرهای جایگزین به حدود ۱۵ میلیون بشکه در روز رسیده که به میانگین ۲۰ میلیون بشکه‌ای پیش از جنگ نزدیک است.» اکسیوس نیز ادعا کرده در برخی شب‌ها بین ۱۵ تا ۲۰ میلیون بشکه نفت از خلیج فارس خارج می‌شود.

راستی‌آزمایی: مبالغه‌آمیز و تعارض با آمارهای میدانی

داده‌های مؤسسات Kpler و Vortexa نشان می‌دهند میانگین واقعی تردد نفت خام و فرآورده‌ها از تنگه هرمز پس از آغاز درگیری‌ها بسیار پایین‌تر از ارقام ادعایی است. طبق داده‌های Kpler، در بازه ۱۰ تا ۲۹ مرداد تنها ۱۱۲ فروند شناور حامل نفت و گاز از تنگه عبور کرده‌اند که معادل روزانه کمتر از ۶ فروند شناور است، در حالی که پیش از جنگ روزانه حدود ۱۳۰ فروند شناور از این تنگه عبور می‌کردند.

مت اسمیت، مدیر تحقیقات کالا در مؤسسه Kpler می‌گوید: «تطبیق دادن فاصله میان آنچه ما در داده‌ها می‌بینیم و آماری که وزیر انرژی آمریکا نقل می‌کند غیرممکن است.» ۳. ادعای برقراری امنیت کامل و خنثی‌سازی تهدیدها

اکسیوس به نقل از مقام‌های آمریکایی ادعا کرده است: «سامانه‌های راداری ایران تضعیف شده و نیروی دریایی آمریکا بیشتر حملات پهپادی و موشکی را رهگیری می‌کند.»

راستی‌آزمایی: نادرست و متناقض با وضعیت بازار

پاسخ بازار جهانی انرژی به این ادعاها کاملاً متفاوت است. قیمت نفت برنت به ۹۲.۹ دلار و هزینه بیمه ریسک جنگی برای سوپرتانکرها از ۰.۲۵ درصد ارزش کشتی به ۷.۵ تا ۱۰ درصد (معادل ۱۰ تا ۱۳ میلیون دلار برای هر سفر) جهش یافته است.

شرکت ملی نفت ابوضبی (ADNOC) اعلام کرده که از زمان آغاز جنگ، ۱۵ فروند از شناورهایش هدف حملات موشکی و پهپادی قرار گرفته‌اند. خاموش کردن فرستنده‌ها توسط شناورها نیز نه نشان‌دهنده اطمینان به چتر حمایتی آمریکا، بلکه به دلیل ترسی است که مالکان از هدف قرار گرفتن دارند.

نیل کوئیلیام، پژوهشگر ارشد اندیشکده چتم هاوس می‌گوید: «خاموش کردن فرستنده‌ها ایمنی دریانوردی را کاهش می‌دهد، اما صاحبان کالا ریسک آن را پذیرفته‌اند تا هدف سامانه‌های نظامی قرار نگیرند.»