شهیدی فرد روی کلمه ایران ایستاد؛ دقیقاً روی نقطه ثقل آن. او نه یک قدم از این مفهوم جلوتر دوید تا به دامن احساساتگرایی مفرط بیفتد و نه یک قدم عقب نشست تا مأموریت ملی برنامه را به یک ویژهبرنامهی عادی و کماثر تبدیل کند.