در نگاه مصدق، راهآهن زیرساختی برای توسعه و نمادی از استقلال اقتصادی و سیاسی بود. او نه تنها اصل ضرورت راهآهن را زیر سؤال نمیبرد، بلکه معتقد بود مسیر راهآهن شمال ـ جنوب چندان سودمند نیست و در مقابل بر محور جنوب شرقی ـ شمال غربی تاکید میکرد؛ مسیری که با جادههای شوسه و راههای فرعی تکمیل میشد. مصدق در سالهای ۱۳۰۴ و ۱۳۰۵ در مجلس چندین بار درباره مزیت طبیعی بندر چابهار سخن گفته است. گاهی با خودم فکر میکنم در آن سالها چند نفر اساساً میدانستند چابهار کجاست.
