دین من انسانیت است!/شرایطی که یهود برای کودتا می‌خواست و رضاخان داشت

فیلم سینمایی «لباس شخصی» به کارگردانی و نویسندگی امیرعباس ربیعی، محصول سال ۱۳۹۸، پس از حدود هفت سال سرانجام راهی پرده سینماها شده است. این فیلم که نخستین تجربه بلند سینمایی ربیعی محسوب می‌شود، در قالب یک تریلر سیاسی و جاسوسی، سراغ یکی از پرونده‌های امنیتی سال‌های ابتدایی پس از انقلاب رفته و فعالیت حزب توده و مسئله نفوذ را دستمایه روایت خود قرار داده است.

داستان فیلم در فضایی پرتنش و امنیتی شکل می‌گیرد و ۲ خط اصلی را دنبال می‌کند؛ از یک سو فعالیت‌های نورالدین کیانوری‌ دبیر حزب توده و از سوی دیگر تلاش نیروهای امنیتی برای شناسایی جاسوسی با نام مستعار «آرش» که در سطوح بالای نظامی نفوذ کرده است. همین بخش دوم، مهم‌ترین عامل پیش‌برنده داستان است و فیلم تلاش می‌کند تا مدت زیادی هویت فرد نفوذی را از مخاطب پنهان نگه دارد.

«لباس شخصی» بیش از هر چیز بر پایه ایجاد معما و تعلیق پیش می‌رود. مخاطب از همان ابتدا می‌داند که در میان شخصیت‌های داستان فردی وجود دارد که اطلاعات را منتقل می‌کند، اما نمی‌داند این فرد چه کسی است. فیلمساز نیز با ارائه تدریجی اطلاعات، تفتیش‌ها، عملیات‌های امنیتی و برخی خرده‌پیرنگ‌ها تلاش می‌کند تماشاگر را در موقعیت حدس و گمان قرار دهد.

با این حال فیلم در استفاده از تمام ظرفیت‌های ژانر جاسوسی چندان موفق نیست. در چنین آثاری، ضدقهرمان معمولا باید حضوری محسوس داشته باشد تا مخاطب احساس کند قهرمان و دشمن در یک بازی اطلاعاتی پیچیده مقابل یکدیگر قرار گرفته‌اند. در «لباس شخصی» اما شخصیت‌های مقابل تا حد زیادی در حاشیه باقی می‌مانند و همین مسئله باعث شده تقابل روانی میان ۲ سوی ماجرا به اندازه ظرفیت داستان شکل نگیرد. این فیلم می‌توانست بدون افشای هویت ضدقهرمان، نشانه‌هایی از حضور و فعالیت او در طول داستان ارائه کند. چنین رویکردی می‌توانست فضای تعقیب و گریز را پررنگ‌تر کرده و حس خطر را تا پایان افزایش دهد.

پایان‌بندی نیز یکی دیگر از نقاط قابل بحث فیلم است. معمای اصلی سرانجام به پاسخ می‌رسد، اما روایت پس از شناسایی جاسوس چندان ادامه پیدا نمی‌کند. در حالی که دستگیری، بازجویی، دفاع متهم و روند محاکمه می‌توانست بخش مهم دیگری از داستان را شکل دهد و به سرنوشت شخصیت نفوذی عمق بیشتری ببخشد. به همین دلیل، پایان فیلم از یک سو با حفظ غافلگیری، تعلیق ایجادشده را به نتیجه می‌رساند و از سوی دیگر بخشی از ظرفیت دراماتیک پرونده را ناتمام می‌گذارد.

مسئله نفوذ، جاسوسی و شناسایی فردی که در ساختارهای حساس حضور دارد، از آن دست مضامینی است که ظرفیت ایجاد کنجکاوی و تعلیق را دارد. به همین دلیل، «لباس شخصی» را می‌توان اثری دانست که با وجود ضعف در برخی بخش‌های فیلمنامه و شخصیت‌پردازی، در طراحی معما و ایجاد کشش داستانی عملکرد موفقی دارد.

مهدی نصرتی، توماج دانش‌بهزادی، مجید پتکی، میلاد افواج، عماد درویشی و مهیار شاپوری بازیگران این فیلم هستند.

صفحه سیاست-

به گزارش الجزیره،‌ این وزارتخانه روز پنجشنبه در بیانیه‌ای اقدامات انجام شده تا به امروز از سوی رژیم اسرائیل را محکوم کرد و خواستار روشن شدن کامل علل و شرایط پیرامون این حمله شد. این وزارتخانه خاطرنشان کرد که این پرونده همچنین توسط دفتر دادستانی منطقه‌ای در پرزمیشل در حال بررسی است و افزود که لهستان از اسرائیل انتظار دارد همه توضیحات و شواهد درخواستی را در اختیار بازرسان لهستانی قرار دهد.

وزارت خارجه لهستان تأکید کرد که شرایط کشته شدن این افراد باید «کاملاً روشن شود» و تلاش‌های مقامات اسرائیلی «برای فرار از پاسخگویی قانونی و اخلاقی» را نمی‌پذیرد.

این موضع‌گیری پس از آن صورت گرفت که ارتش رژیم صهیونیستی اعلام کرد پس از بررسی پرونده حمله به کاروان سازمان «آشپزخانه مرکزی جهانی» در غزه، قصد ندارد علیه نظامیان و فرماندهان دخیل در این حادثه پرونده کیفری تشکیل دهد.

در این حمله که اول آوریل ۲۰۲۴ (۱۳ فروردین ۱۴۰۳) انجام شد، هفت امدادگر از جمله «زومی فرانکوم» شهروند استرالیایی، هدف حملات نظامیان صهیونیستی قرار گرفتند.

در پی این تصمیم، استرالیا نیز سفیر رژیم صهیونیستی را احضار کرد.

ارتش رژیم صهیونیستی این حمله را ناشی از اشتباه در شناسایی هدف دانسته و مدعی شده است که با وجود «نقص‌های جدی عملیاتی»، شواهدی برای سوءرفتار کیفری وجود ندارد.

صفحه سیاست-

به گزارش بامداد  شبکه فاکس نیوز به نقل از رسانه های رژیم صهیونیستی افزود که این نگرانی شامل استقرار احتمالی رادارها و سامانه های دفاع هوایی در فرودگاه ابوالظهور و اطراف آن می‌شود که می‌تواند عملیات نیروی هوایی رژیم اسرائیل در سوریه را محدود و مسیرهای هوایی آن به ایران را پیچیده کند. به گزارش فاکس نیوز، رژیم اسرائیل اطلاعاتی در مورد تلاش‌های سوریه برای بازسازی قابلیت‌های نظامی خود در اختیار واشنگتن قرار داده است.

این گزارش اشاره کرد که نگرانی‌های رژیم صهیونیستی شامل استقرار احتمالی سامانه های دفاع هوایی پیشرفته، رادارها و موشک‌اندازها به همراه پهپادهای پیشرفته است.

این نگرانی‌ها برای رژیم اسرائیل از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، زیرا استقرار یک سامانه دفاع هوایی در سوریه می‌تواند توانایی تل آویو را برای انجام عملیات نظامی در حریم هوایی سوریه محدود کند و همچنین ممکن است بر کریدورهای هوایی که برای رسیدن به اهداف در ایران به آنها متکی است، تاثیر بگذارد. پیام رژیم اسرائیل به ترکیه

فاکس نیوز گزارش داد که یک هیات ترکیه‌ای به تازگی از پایگاه نظامی سوریه بازدید کرده است، در حالی که تل آویو پیش از این پیام‌هایی به آنکارا ارسال کرده بود مبنی بر اینکه اجازه نخواهد داد ارتش سوریه به گونه‌ای بازسازی شود که برتری هوایی اسرائیل را به خطر بیندازد.

بر اساس این گزارش، روزنامه «یدیعوت آحارانوت» معتقد است که حمله اخیر اسرائیل ناشی از این نگرانی‌ها، پس از شناسایی تلاشی برای بازسازی باند فرودگاه ابو الظهور سوریه با کمک ترکیه بوده است.

این روزنامه افزود که اسرائیل قصد ندارد درگیر جنگ با ترک‌ها یا سوری‌ها شود اما در عین حال، نمی‌تواند اجازه دهد برتری هوایی اسرائیل به خطر بیافتد به ویژه با توجه به تنش‌های جاری با ایران.

«رون بن یشای»‌ تحلیلگر نظامی روزنامه یدیعوت آحارونوت معتقد است که این حمله حامل پیامی راهبردی به ترکیه است، مشابه حمله اسرائیل به یک فرودگاه سوریه در آوریل گذشته.

بن ییشای گفت:‌ در حالی که نیروهای نظامی ترکیه به همراه مهندسان و پیمانکاران در مسیر فرودگاه الظهور بودند، نیروی هوایی اسرائیل باند فرودگاه و اطراف آن را بمباران کرد و به ترکیه نشان داد که اسرائیل حضور در یک مکان استراتژیک را تحمل نخواهد کرد.

وی افزود که تل آویو همچنین می‌خواهد پیامی ارسال کند که اگر رادارها و سکوهای موشکی هوشمند ساخته شوند، بر آزادی عمل نیروی هوایی اسرائیل در حریم هوایی سوریه و همچنین کریدورهای هوایی برای حمله به غرب ایران تاثیر خواهد گذاشت.

از سوی دیگر، روزنامه صهیونیستی «معاریو» هدف حمله اسرائیل به فرودگاه الظهور سوریه را کشیدن ترمز «رجب طیب اردوغان»‌ رئیس جمهور ترکیه دانست و افزود که این اقدام،‌ خشم آنکارا و واشنگتن را برانگیخته است.

این روزنامه معتقد است که این تحولات نشان دهنده بحران امنیتی سه جانبه رو به افزایش بین رژیم صهیونیستی، ترکیه و سوریه است، پس از آنکه آنکارا به شدت توجیهات اسرائیل را رد و این رژیم را به دنبال بهانه‌هایی برای بمباران کشورهای همسایه و بی‌ثبات کردن منطقه متهم کرد.

در مقابل، روزنامه معاریو به نقل از منابع آمریکایی نوشت که واشنگتن معتقد است زمان حمله اسرائیل تصادفی نبوده و ممکن است انگیزه‌های سیاسی داخلی به ویژه با توجه به انتخابات کنست که قرار است اکتبر آینده برگزار شود، در این امر دخیل بوده باشد.

این روزنامه با استناد به گزارشی از اکسیوس، نوشت که برخی در دولت آمریکا از دمشق خواسته‌اند خویشتنداری کند، زیرا معتقدند که رسیدگی به تنش‌های مرزی پس از انتخابات اسرائیل آسان‌تر خواهد بود. ترش واشنگتن از افزایش تنش‌ها

این تحولات، معضل رو به رشد آمریکا را آشکار می‌کند، زیرا دولت ترامپ به دنبال حفظ روابط خود با رژیم اسرائیل، ترکیه و نظام جدید سوریه و جلوگیری از تبدیل رقابت بین آنها به یک رویارویی منطقه‌ای گسترده‌تر است.

به نوشته معاریو، دولت سوریه پیش از این تصریح کرده بود که بازسازی فرودگاه ابوالظهور برای اهداف تهاجمی در نظر گرفته نشده و تلاش کرده است تا یک مکانیسم هماهنگی امنیتی مشترک در اردن ایجاد کند.

با این حال، اسرائیل از فعال کردن آن خودداری کرد و به عملیات نظامی خود در جنوب سوریه ادامه داد.

در تلاش برای جلوگیری از تشدید بیشتر تنش، معاریو گزارش داد که واشنگتن به دنبال ایجاد سازوکار ویژه‌ای برای جلوگیری از درگیری بین اسرائیل، ترکیه و سوریه و جلوگیری از تبدیل شدن تنش به یک درگیری منطقه‌ای گسترده‌تر است.

در این زمینه، رادیو اسرائیل اعلام کرد که حمله اخیر به فرودگاه الظهور سوریه، تاکنون نزدیک‌ترین حمله اسرائیل به مرز ترکیه بوده است، اما با توجه به نقش آمریکا در مهار تنش، وقوع رویارویی جدید بین دو طرف دور شد.

رادیو رژیم صهیونیستی با بیان اینکه اسرائیل، یک ایران جدید در سوریه نمی‌خواهد، نتیجه گیری کرد که آنچه در حال وقوع است، فصل جدیدی از دیپلماسی حمله را نشان می‌دهد.