نویسنده: علی اکبر رضایی
دیپلماسی ایرانی: برای فهم توافق دفاع مشترک عربستان، ترکیه و پاکستان باید به سال ۲۰۱۹ بازگشت؛ سالی که در آن پاکستان فنسکشی مرز خود با ایران را آغاز کرد و ترکیه نیز که از سال ۲۰۱۷ ساخت دیوار مرزی با ایران را شروع کرده بود، این روند را توسعه داد. در آن مقطع هر دو کشور اقدامات خود را با دلایل امنیتی، مقابله با تروریسم، قاچاق و کنترل مرز توجیه میکردند. با این حال امروز که به گذشته نگاه میکنیم همزمانی این تحولات با روندهای بعدی تصویر قابل تأملی ایجاد میکند.
در سالهای بعد روابط ترکیه، پاکستان و عربستان بهتدریج وارد مرحله تازهای شد. همکاریهای دفاعی آنکارا و اسلامآباد گسترش یافت و همزمان روابط ترکیه و عربستان پس از دورهای از تنش مسیر عادیسازی و توسعه همکاریهای اقتصادی و امنیتی را طی کرد.
در سوی دیگر روابط دفاعی ریاض و اسلامآباد نیز عمیقتر شد تا اینکه در سال ۲۰۲۵ عربستان و پاکستان توافق دفاعی متقابلی امضا کردند که بر اساس آن حمله به یکی از دو کشور حمله به هر دو تلقی میشود.
یک سال بعد این روند یک گام دیگر جلو رفت. در ۷ اوت ۲۰۲۶ ترکیه به عربستان و پاکستان پیوست و سه کشور در مکه توافق دفاع مشترک امضا کردند.
بنابراین اگر وقایع را در یک خط قرار دهیم از امنیتی شدن مرزهای ایران با ترکیه و پاکستان در سال ۲۰۱۹ به گسترش همکاریهای دفاعی این دو کشور با عربستان و در نهایت به یک تعهد دفاعی سهجانبه رسیدهایم؛ سه کشوری که امروز در غرب، شرق و جنوب محیط پیرامونی ایران وزن قابل توجهی دارند.
البته نمیتوان با قطعیت گفت دیوارهای سال ۲۰۱۹ از ابتدا بخشی از نقشهای برای رسیدن به توافق امروز بودهاند اما در سیاست بینالملل همیشه آنچه اهمیت دارد نیت اولیه یک اقدام نیست بلکه مسیر و نتیجه انباشت تحولات است.
آنچه در سال ۲۰۱۹ مجموعهای از اقدامات مرزی و جداگانه به نظر میرسید امروز در کنار یک توافق دفاعی سهجانبه قرار گرفته است. اگر این روند در آینده با رزمایش مشترک، همکاری اطلاعاتی، همکاری پدافندی و ورود کشورهای دیگری مانند مصر تکمیل شود آنگاه معنای تحولات سالهای گذشته بسیار متفاوت خواهد شد.
شاید هنوز برای قضاوت نهایی زود باشد اما برای طرح یک سناریو نه. سناریو این است که آنچه از سال ۲۰۱۹ با سختتر شدن مرزهای ایران در شرق و غرب آغاز شد امروز به مرحله شکلگیری یک آرایش امنیتی جدید در پیرامون ایران رسیده، آرایشی که ممکن است در آینده صرفاً یک همکاری دفاعی میان سه کشور نباشد و به یک کمربند امنیتی گستردهتر تبدیل شود. اگر چنین اتفاقی رخ دهد شاید سالها بعد وقتی به عقب نگاه میکنیم توافق مکه را نه یک اتفاق ناگهانی بلکه یکی از حلقههای زنجیرهای بدانیم که نخستین نشانههای آن را باید در تحولات مرزی سال ۲۰۱۹ جستوجو کرد.
ایران آنلاین:
آزمون سراسری کنکور 1405 با پایداری شبکه برق و آمادگی مستمر نیروهای متخصص صنعت برق و آب، با موفقیت به پایان رسید.
وزیر نیرو با قدردانی از تلاشهای شبانهروزی کارکنان صنعت آب و برق، گفت: با راهبری و آمادهباش لحظهای نیروهای عملیاتی صنعت برق و همچنین برنامهریزی دقیق برای تأمین آب شرب در حوزههای برگزاری آزمون، تأمین پایدار آب و برق در اولویت قرار گرفت و این آزمون ملی با کمترین موارد اختلال انجام شد.
علیآبادی افزود: پایش مستمر شبکه، آمادگی نیروهای تخصصی و حضور عملیاتی در نقاط مختلف کشور، شرایط لازم برای تأمین برق و آب پایدار حوزههای آزمون را فراهم کرد.
وی ادامه داد: در کنار تلاش کارکنان صنعت آب و برق، همراهی مشترکان در مدیریت مصرف آب و برق نیز نقش مهمی در حفظ پایداری شبکه و فراهم شدن شرایط مناسب برای برگزاری آزمون و حضور همراه با آرامش داوطلبان داشت.
وزیر نیرو در پایان ضمن قدردانی از تلاش شبانهروزی نیروهای عملیاتی، مدیریتی، اجرایی و تخصصی در سراسر کشور، از همراهی و مسئولیتپذیری مردم و مشترکان در حمایت از آیندهسازان کشور صمیمانه قدردانی کرد.
انتهای پیام/
محمدباقر قالیباف گفت: یک قرارداد و تفاهمنامه مفصل بین ایران و عراق در حوزه مسائل امنیتی و امنیت مرزها امضا شده که در مورد بخش اجرایی آن صحبت کردیم و پیگیری شد. در رابطه با مسائل امنیتی عراق و گروههای عراق هم صحبت شد؛ البته این را با صراحت عرض کنم که ما هرگز در امورات داخلی عراق دخالتی نداریم.
به گزارش جماران، محمدباقر قالیباف رئیس مجلس پس از سفر سه روزه به عراق گفت: سفری سهروزه به کشور همسایه، دوست و برادرمان عراق داشتیم. در منطقه جنوب غرب آسیا تحولات بزرگی در جریان است که حکایت از آن دارد که نظم منطقهای در حال تغییر و تحول جدی است.
در جریان این سفر فرصت فراهم شد تا با رئیسجمهور عراق، نخستوزیر عراق، همچنین رئیس پارلمان و رئیس بخش قضایی جمهوری عراق و دبیر شورای عالی امنیت ملی و مشاور امنیت ملی عراق صحبت کنیم و نشستی هم با مجموعه اقتصادی از تجار عراقی و اتاق بازرگانی عراق و همچنین هموطنان عزیزم که در عرصه اقتصادی در عراق فعال هستند، داشتیم.
فضای حاکم بر مذاکرات با مسئولان رتبه اول عراق حاکی از یک صمیمیت، گرمی و برادرانه بود. امروز نیروهای خارجی و ائتلاف خارجی که در این کشور بودند و چندین سال بعد از اشغال عراق هنوز در آن حضور داشتند، در آستانه خروج نهایی و قطعی هستند و سرزمین عراق و آسمان این کشور از اشغال آنها، خارج خواهد شد از این رو استقلال و حاکمیت کامل عراق و مردم و دولت این کشور، بدون حضور نیروهای خارجی برقرار میشود.
این گام بسیار مهم و اساسی است که اتفاق میافتد و این فرصت مناسبی بود که ما در حوزه مسائل امنیتی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی صحبت کنیم.
یک قرارداد و تفاهمنامه مفصل بین ایران و عراق در حوزه مسائل امنیتی و امنیت مرزها امضا شده است که در مورد بخش اجرایی آن صحبت کردیم و پیگیری شد. در رابطه با مسائل امنیتی عراق و گروههای عراق هم صحبت شد؛ البته این را با صراحت عرض کنم که ما هرگز در امورات داخلی عراق دخالتی نداریم.
هر توافقی که گروههای عراقی و مسئولان عراقی در چارچوب قانون اساسی کشورشان با حفظ استقلال و حاکمیت و حکمرانی خودشان به اجماع برسند، طبیعتاً ما به عنوان جمهوری اسلامی و همسایه عراق، کشور برادر و دوست آنها که در امنیت هم دخیل هستیم و به امنیت هم میتوانیم کمک کنیم تا پایدار باشد، از آن حمایت کرده و میکنیم.
همانطور که پیش از این هم در زمان جنگ ۴۰ روزه و هم در حین جنگ به این موضوع اشاره کردم، امروز بیش از هر زمان دیگری امت اسلامی، دولتهای اسلامی و کشورهای منطقه بهویژه کشورهای حاشیه خلیج فارس، ایمان آوردند و این واقعیت باورشان شد که حضور اشغالگران و حضور آمریکا در منطقه و شیطنتهای رژیم صهیونیستی، نهتنها امنیت را برقرار نخواهند کرد بلکه جز تولید ناامنی و خسارت چیز دیگری ندارند.
این امر امروز بهوضوح برای کشورهای منطقه روشن است و من دو، سه نوبت در یک مصاحبه، در دو، سه یادداشت در وسط جنگ گفتم که ما بیش از هر زمان دیگری آماده هستیم تا بتوانیم امنیت پایدار درونزا با همکاری و همدلی بین همه کشورهای منطقه، برقرار کنیم.
