شیخ اسماعیل رمضانی درباره اختلافات بر سر جنگ و مذاکره با آمریکا گفت: «هر دو گروه سپاه طالوت، عاشق رهبرشان بودند و خیر را میخواستند، اما فهمشان از صحنه نبرد متفاوت بود. نمیشود به نام وحدت به برادر خود انگ خیانت یا جهالت زد. طالوت رهبری الهی بود که از سوی خدا برای بنیاسرائیل برگزیده شد تا با طاغوت زمانه، جالوت، نبرد کند. سپاه او از ۶۰ هزار نفر آغاز شد، اما پس از ریزشها و گزینشهای الهی، تنها 313 نفر باقی ماندند. همه این 313 نفر، سربازان وفادار و پایکار طالوت بودند. هنگام رویارویی با جالوت، میان همین سربازان یکدل، دو دیدگاه شکل گرفت. گروهی گفتند: «لا طاقة لنا الیوم بجالوت و جنوده»؛ ما امروز توان جنگیدن نداریم. گروه دوم اما گفتند: «کم من فئة قلیلة غلبت فئة کثیرة»؛ ایستادگی کنید، میتوانیم پیروز شویم. نکته اینجاست که هیچیک از این دو گروه خائن نبودند. نه پشت رهبر را خالی کردند، نه از سر ترسِ …
