ترامپ: حمله امشب به ایران را لغو کردم؛ ایران با متن نهایی یادداشت تفاهم اولیه موافقت کرده است/ منابع آگاه: متنی نهایی نشده است

نورنیوز- گروه بین الملل: در ادامه گزارش قبلی نورنیوز درباره دلایل واقعی برکناری کارولین لویت، سخنگوی کاخ سفید، (https://nournews.ir/n/338197)اطلاعات جدیدی از منابع مطلع رسانه‌ای در واشنگتن به دست آمده که روایت رسمی درباره استعفای وی را با تردیدهای جدی مواجه می‌کند. بر اساس این اطلاعات، ماجرای خروج سخنگوی کاخ سفید ارتباطی با تمایل لویت برای اختصاص وقت بیشتر به خانواده نداشته، بلکه بخشی از یک جنگ قدرت در حلقه نزدیک دونالد ترامپ بوده که با افشای اطلاعات محرمانه درباره وضعیت تسلیحات آمریکا و خسارات ناشی از جنگ با ایران شدت گرفته است.

یکی از خبرنگاران ارشد شبکه NBC که به دلیل حساسیت موضوع نخواسته نامش فاش شود، در گفت‌وگویی با اشاره به گزارش قبلی نورنیوز تأکید کرده است که اطلاعات منتشرشده از سوی منابع ایرانی درباره علت خروج لویت «دقیق» بوده است. به گفته این خبرنگار، لویت پیش از این نیز چندین بار با مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، درگیر شده بود و روبیو از مدت‌ها قبل به دنبال فرصتی برای تسویه‌حساب با او بود.

بر اساس این روایت، نقطه عطف ماجرا زمانی بود که اطلاعات مربوط به کمبود تسلیحات آمریکا و میزان خسارات ناشی از جنگ با ایران به بیرون درز کرد. پس از افشای این اطلاعات، پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، هیأتی را برای شناسایی عامل یا عوامل افشای اطلاعات تشکیل داد؛ هیأتی که روبیو نیز در آن عضویت داشت.

تحقیقات این هیأت تنها پنج روز به طول انجامید و در پایان، سه نفر از مقام‌های ارشد دولت که یا عضو کابینه بودند یا دسترسی مشابه اعضای کابینه به اطلاعات طبقه‌بندی‌شده داشتند، به عنوان مظنون معرفی شدند.

یکی از این سه نفر کلی لوفلر، یکی از ۲۲ عضو کابینه ترامپ و وزیر امور کسب‌وکارهای کوچک آمریکا بود؛ فردی که به دلیل بی‌احتیاطی در برخورد با اطلاعات طبقه‌بندی‌شده و آنچه در واشنگتن به عنوان «دهن‌لقی» او توصیف می‌شود، پیش از این نیز مورد توجه قرار گرفته بود.

دو مظنون دیگر، یکی از دستیاران ارشد پیت هگست و کارولین لویت، سخنگوی کاخ سفید، بودند. اهمیت قرار گرفتن نام لویت در این فهرست از آنجا بیشتر می‌شد که او و دستیار ارشد هگست در جلسه‌ای حضور داشتند که در آن براد کوپر درباره وضعیت تسلیحات آمریکا و خسارات ناشی از جنگ با ایران گزارش داده بود؛ بنابراین، هر دو به اطلاعاتی دسترسی داشتند که بعدها بخش‌هایی از آن به بیرون درز کرد.

اما اختلاف اصلی در داخل دولت ترامپ از نحوه برخورد با نتیجه این تحقیقات آغاز شد. با وجود تأکید روبیو بر اینکه نتیجه تحقیقات ابتدا باید در اختیار او و هگست قرار گیرد، رئیس هیأت تحقیق گزارش را مستقیماً به جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، ارائه کرد.

ونس اما نتیجه تحقیقات را معتبر ندانست. او معتقد بود احتمال دارد منشأ افشای اطلاعات، یکی از دستیاران روبیو باشد و به همین دلیل خواستار تحقیقات مجدد توسط اداره بازرسی کاخ سفید شد. این موضع عملاً نتیجه تحقیقات پنج‌روزه را زیر سؤال می‌برد و نشان می‌داد که در بالاترین سطوح دولت ترامپ نیز درباره عامل افشای اطلاعات اتفاق نظر وجود ندارد.

با وجود مخالفت ونس، روبیو گزارش را مستقیماً به ترامپ منتقل کرد. روز بعد، ترامپ در جلسه‌ای محدود با حضور ونس، روبیو و هگست، موضوع سه مظنون را مطرح کرد و از روبیو و هگست پرسید که از میان این سه نفر، کدام‌یک را مظنون اصلی می‌دانند.

پاسخ هر دو یکسان بود: کارولین لویت.

ترامپ در آن جلسه واکنش فوری نشان نداد و دستور اقدامی علیه سخنگوی خود صادر نکرد. او از روبیو و هگست خواست در این خصوص اقدامی نکنند و تأکید کرد که تصمیم نهایی را شخصاً خواهد گرفت.

با این حال، از همان مقطع رفتار ترامپ با لویت به شکل محسوسی تغییر کرد. به گفته منابع مطلع، برخوردهای رئیس‌جمهور با سخنگوی کاخ سفید در چند نوبت تند و تحقیرآمیز شد؛ رفتاری که برای لویت این پیام را داشت که حمایت ترامپ از او دیگر مانند گذشته نیست.

یکی از این موارد به دوم ژوئیه، چند روز پیش از سفر ترامپ به ترکیه برای اجلاس ناتو، مربوط می‌شود. در آن جلسه خانم لویت به دلیل آنکه سه دقیقه به یک نشست مشورتی با حضور ترامپ دیر رسید، مورد طعنه و سرزنش وی قرار گرفت.

ترامپ در حضور چند نفر از دستیاران خانم لویت، از جمله استیون چونگ مدیر ارتباطات کاخ سفید و آنا کلی معاون خانم لویت، وی را مخاطب قرار داده و به وی میگوید: فکر میکنی وظیفه سخنگویی کاخ سفید با نقش تو به عنوان زنی که باید پوشک بچه‌ات را عوض کنی سازگاری دارد؟! یکی از خبرنگاران ارشد سی ان ان از جیسون میلر دستیار ارشد امور پیام‌های راهبردی کاخ سفید نقل کرده که "خانم لویت را هیچوقت آنقدر عصبانی و تحقیرشده ندیده بودم".

لویت از اواخر ژوئن حدس زده بود که روبیو و هگست در حال زمینه‌سازی برای تخریب او نزد ترامپ هستند. با این حال، در ابتدا تصور می‌کرد با افزایش حمایت و تمجید از ترامپ می‌تواند اعتماد رئیس‌جمهور را حفظ کند. اما پس از برخورد دوم ژوئیه، به این نتیجه رسید که قربانی قطعی جنگ قدرت در حلقه نزدیک ترامپ شده و احتمال دارد رئیس‌جمهور در آینده‌ای نزدیک او را به شکلی تحقیرآمیز برکنار کند.

از این مقطع، مسئله دیگر برای لویت فقط حفظ سمت نبود؛ بلکه چگونگی خروج از کاخ سفید اهمیت پیدا کرده بود. بر اساس روایت منابع، او به دنبال فرصتی بود تا پیش از آنکه ترامپ بتواند او را برکنار و تحقیر کند، خودش استعفا دهد و کنترل نحوه خروجش را در دست بگیرد.

نشانه‌های پایان کار لویت حتی در میان کارکنان دفتر او نیز آشکار شده بود. دستیاران او تقریباً مطمئن بودند که برکناری‌اش نزدیک است و حتی رقابتی محسوس میان آنا کلی و استیون چونگ برای جانشینی او شکل گرفته بود.

این وضعیت در پنجم ژوئیه، در ضیافتی دوستانه با حضور تعدادی از خبرنگاران کاخ سفید، به شکل علنی‌تری خود را نشان داد. استیون چونگ، که از نزدیک‌ترین دستیاران ترامپ محسوب می‌شود، با لحنی کنایه‌آمیز گفته بود لویت ترجیح می‌دهد به امور خانه‌داری بپردازد و احتمالاً ترامپ نیز با این انتخاب مخالفت نخواهد کرد.

این اظهارنظر از یک جهت اهمیت زیادی داشت: در ساختار اداری آمریکا، کارکنان معمولاً حتی در صورت اختلاف با مقام مافوق، از بیان علنی چنین سخنانی درباره او پرهیز می‌کنند. بنابراین، چنین کنایه‌ای می‌توانست برای خبرنگاران حاضر نشانه‌ای روشن باشد که اقتدار اداری لویت تا حد زیادی از بین رفته و اطرافیان او دیگر نگرانی چندانی از زیر سؤال بردن جایگاهش ندارند.

اما مهم‌ترین بخش ماجرا به روایت رسمی درباره علت خروج لویت بازمی‌گردد؛ روایتی که اطلاعات جدید نشان می‌دهد ممکن است وارونه واقعیت باشد.

پس از خروج لویت، برخی خبرهای غیر رسمی که احتمالا روایت پوششی برای افشا نشدن دلیل اصلی برکناری او بوده است استعفای لویت را به دلیل ناراحتی از رفتار ترامپ در جریان جابه‌جایی هواپیمای ریاست‌جمهوری عنوان کرده بود. در این روایت، ناراحتی او از اینکه ترامپ وی را در هواپیمای ریاست‌جمهوری رها کرده و خود با یک هواپیمای باری ادامه مسیر داده، به عنوان عامل نهایی استعفا مطرح شد.

اما بر اساس اطلاعات جدید، واقعیت دقیقاً عکس این روایت بوده است.

لویت خود عامل درز خبر مربوط به استفاده ترامپ از هواپیمای باری بوده است.

در این صورت، ماجرای هواپیما نه علت خروج لویت، بلکه بخشی از اقدامی بوده که به افشای یک موضوع حساس درباره رئیس‌جمهور آمریکا منجر شده است. خبری که از نظر سیاسی برای ترامپ بسیار هزینه‌زا بود و تصویری از نگرانی، آسیب‌پذیری و شرایط غیرعادی رئیس‌جمهور آمریکا در میانه جنگ با ایران ارائه می‌کرد.

بر اساس این روایت، لویت با افشای این خبر عملاً آخرین ضربه خود را به ترامپ وارد کرد؛ اما می‌دانست که این اقدام می‌تواند بهانه‌ای برای برکناری او فراهم کند. به همین دلیل، پیش از آنکه ترامپ فرصت پیدا کند او را به شیوه‌ای تحقیرآمیز از کاخ سفید کنار بگذارد، خودش استعفا داد.

به این ترتیب، روایت «استعفا به دلیل خانواده» یا «ناراحتی از تعویض هواپیما» می‌تواند پوششی برای واقعیتی پیچیده‌تر باشد: لویت پس از آنکه در جنگ قدرت میان روبیو و هگست از یک سو و حلقه نزدیک به ترامپ از سوی دیگر قرار گرفت، دریافت که ادامه حضورش در کاخ سفید امکان‌پذیر نیست. او در عین حال، با افشای خبر هواپیمای باری تلاش کرد هزینه سیاسی این درگیری را برای رئیس‌جمهور افزایش دهد.

از این منظر، برکناری لویت را نباید یک جابه‌جایی معمول در کاخ سفید دانست. این رخداد، آخرین مرحله یک زنجیره درگیری است که از اختلافات شخصی و سیاسی لویت با روبیو آغاز شد، با افشای اطلاعات درباره کمبود تسلیحات و خسارات جنگ با ایران وارد مرحله امنیتی شد، با تحقیقات پنج‌روزه و معرفی سه مظنون به جنگ قدرت درون دولت کشیده شد و در نهایت به حذف یکی از نزدیک‌ترین چهره‌های رسانه‌ای ترامپ انجامید.

اما اهمیت اصلی این پرونده فراتر از سرنوشت یک سخنگو است. آنچه در داخل دولت ترامپ درباره وضعیت تسلیحات، خسارات جنگ و میزان واقعی آسیب‌پذیری آمریکا در جریان جنگ با ایران وجود داشته، آن‌قدر حساس بوده که افشای آن به یک بحران امنیتی و سیاسی در بالاترین سطوح دولت تبدیل شده است.

در واقع، پرسش اصلی اکنون این نیست که چرا کارولین لویت استعفا داد؟ پرسش مهم‌تر این است که چه اطلاعاتی درباره وضعیت واقعی توان نظامی آمریکا و خسارات جنگ با ایران در داخل دولت ترامپ وجود داشته که افشای آن، چنین جنگ قدرتی را در کاخ سفید به راه انداخته است؟

در این چارچوب، لویت اگرچه پیش از آنکه قربانی رسمی این تسویه‌حساب شود کاخ سفید را ترک کرد، اما خروج او صرفاً یک استعفا نبود؛ بلکه پایان یک درگیری داخلی بر سر کنترل اطلاعات، روایت رسمی جنگ با ایران و میزان واقعی آسیب‌پذیری دولت ترامپ بود.

نورنیوز

بین الملل

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، کشورهایی را که به همکاری و حمایت از ایران ادامه می‌دهند به تبعات سنگین اقتصادی تهدید کرده و وعده «جنگ اقتصادی و انزوای بی‌سابقه» علیه تهران داده است؛ اگرچه واشنگتن هنوز تدابیر و جزئیات مشخصی از این اقدامات جدید را اعلام نکرده است.

این هشدارها در شرایطی مطرح می‌شود که پیوندهای اقتصادی و مواصلاتی میان ایران و کشورهای آسیای مرکزی روندی روبه‌رشد و پویا را سپری می‌کند. قزاقستان در حال احداث پایانه اختصاصی خود در بزرگ‌ترین بندر تجاری ایران است، تاجیکستان خرید فرآورده‌های سوختی و ایجاد مسیرهای جدید حمل‌ونقل را با تهران دنبال می‌کند، ازبکستان به دنبال صیانت از جریان تجاری عبوری از خاک ایران است و ترکمنستان نیز همکاری‌های ترانزیتی و انرژی خود را با تهران گسترش می‌دهد.

اگرچه هر یک از این کشورها انگیزه‌های خاص خود را برای تعمیق مناسبات با ایران دارند، اما همگی در یک دغدغه راهبردی مشترک هستند: برای کشورهای محصور در خشکی آسیای مرکزی، جغرافیای ایران یکی از معدود و امن‌ترین راه‌های دسترسی زمینی به پهنه آبی خلیج فارس و اقیانوس هند به شمار می‌رود. بنابراین، تلاش واشنگتن برای تشدید محاصره اقتصادی تهران نه‌تنها روابط این کشورها با ایران، بلکه راهبرد کلان آن‌ها برای تنوع‌بخشی به مسیرهای تجاری و ترانزیتی‌شان را با تهدید مستقیم روبه‌رو می‌سازد.

البته این امر به معنای تمایل دولت‌های آسیای مرکزی برای نادیده گرفتن تحریم‌ها یا ورود به رویارویی سیاسی با واشنگتن نیست، بلکه تهدید تحریم‌های ثانویه می‌تواند بانک‌ها و بخش خصوصی منطقه را بدون صدور دستورالعمل رسمی دولتی نیز محتاط کند؛ هرچند ابزارهای عملیاتی ترامپ برای تحقق این انزوای ادعایی همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

نگاه راهبردی قزاقستان به خلیج فارس و بندر شهید رجایی

توسعه همکاری‌های ایران با آسیای مرکزی بسیار پیش از تازه‌ترین تهدیدات کاخ سفید وارد فاز عملیاتی شده بود. در اواسط ماه ژوئن، فرزانه صادق، وزیر راه و شهرسازی ایران در سفر به آستانه با سریک ژومانگارین، معاون نخست‌وزیر قزاقستان دیدار کرد. طرفین در این مذاکرات به رشد 26.4 درصدی مبادلات تجاری در سال 2025 و رسیدن آن به 430.2 میلیون دلار اشاره کردند؛ رقمی که اکنون با اتکا به توافقنامه تجارت آزاد میان ایران و اتحادیه اقتصادی اوراسیا، هدف‌گذاری 3 میلیارد دلاری برای آن تعیین شده است.

با این حال، همکاری‌های دو کشور فراتر از تجارت دوجانبه است. حجم حمل‌ونقل بار در کریدور بین‌المللی شمال-جنوب در سال 2025 با افزایش 12 درصدی به 3.5 میلیون تن رسید و ترانزیت ریلی میان قزاقستان و ایران نیز رشد چشمگیر 69 درصدی را ثبت کرد.

منفعت اصلی آستانه اما در دسترسی به آب‌های گرم جنوبی نهفته است. ایران مجوز احداث یک پایانه اختصاصی ترانزیتی و لجستیکی را در بندر شهید رجایی بندرعباس به قزاقستان اعطا کرده است. در 28 ژوئن، قراردادی 27 ساله در قالب مدل ساخت، بهره‌برداری و واگذاری میان دو کشور به امضا رسید که شامل 2 سال دوره ساخت و 25 سال بهره‌برداری تجاری است و پیش‌بینی می‌شود عملیات تجاری آن از سال سوم کلید بخورد.

وزارت امور خارجه قزاقستان این پروژه را کلید دسترسی محموله‌های قزاق به بازارهای خلیج فارس، جنوب و جنوب شرقی آسیا و شرق آفریقا دانسته است. آستانه علاوه بر بندرعباس، نیم‌نگاهی به ظرفیت‌های بندر اقیانوسی چابهار نیز دارد؛ در حالی که ایران نیز علاقه‌مند به بهره‌گیری متقابل از بنادر آکتائو و کوریک در سواحل قزاقستانی دریای خزر است.

تجربه ترکمنستان و موانع تحریمی در مسیر سوآپ انرژی

در اواخر ماه ژوئیه، وزیر راه و شهرسازی کشورمان به عشق‌آباد سفر کرد و با سردار بردی‌محمداف، رئیس‌جمهور و رشید مردوف، وزیر امور خارجه ترکمنستان درباره پروژه‌های مشترک حمل‌ونقل، انرژی، مخابرات و عمران به رایزنی پرداخت.

با این وجود، روابط عشق‌آباد و تهران پیش‌تر طعم محدودیت‌های یک‌جانبه آمریکا را چشیده است. در سال 2024، توافق سوآپ گاز ترکمنستان به عراق از طریق خاک ایران با حجم سالانه 10 میلیارد متر مکعب، در نهایت به دلیل تحریم‌های آمریکا با مانع مواجه شد. این رویداد نشان داد که چگونه فشارهای تحریمی واشنگتن می‌تواند صادرات یک کشور آسیای مرکزی را حتی در شرایطی که طرف اصلی قرارداد یک کشور ثالث است، مسدود سازد.

نیاز فوری تاجیکستان به سوخت و گذرگاه‌های ترانزیتی ایران

دوشنبه نیز یکی از کانون‌های اصلی دیپلماسی منطقه‌ای تهران بوده است. در 15 آگوست، هیئتی بلندپایه از تاجیکستان به ریاست عظیم ابراهیم، وزیر ترابری و دلیر جمعه، وزیر انرژی و منابع آب این کشور وارد تهران شد و بر گسترش همکاری‌های ترانزیتی و استفاده از بندر چابهار تأکید کرد.

این در حالی است که در ماه ژوئیه، توافق مهمی میان ایران، تاجیکستان و افغانستان برای ایجاد یک کریدور جاده‌ای مشترک و تشکیل کارگروه دائمی سه‌جانبه حاصل شد که می‌تواند به سایر کشورهای منطقه و چین نیز متصل شود.

برای دوشنبه، مسئله فوری تأمین پایدار سوخت است. دلیر جمعه در دیدار با محسن پاک‌نژاد، وزیر نفت ایران، واردات گازوئیل، سوخت هواپیما و پالایش نفت خام ایران در پالایشگاه‌های تاجیکستان با قیمت‌های ترجیحی را پیگیری کرد. تاجیکستان خواستار خرید 2.55 میلیون تن نفت خام و فرآورده‌های نفتی از جمله 2 میلیون تن نفت، 300 هزار تن گازوئیل، 150 هزار تن بنزین و 100 هزار تن سوخت هوایی از ایران شده است. مبادلات تجاری دو کشور در نیمه نخست 2026 نیز با رشد 17.5 درصدی به 432 هزار تن رسید. پاتک تاجیکستان به بحران سوخت روسیه با نفت ایران

در بعد سیاسی و هویتی نیز محمدرضا عارف، معاون اول رئیس‌جمهور ایران در دیدار با این هیئت، ایده تشکیل مجمع کشورهای فارسی‌زبان را مطرح کرد که بُعد فرهنگی روابط را در کنار همکاری‌های اقتصادی تقویت می‌کند.

نگرانی ازبکستان از اختلال در شریان‌های ترانزیتی جنوب

همزمان، هیئت دیپلماتیک ازبکستان نیز در تهران حضور یافت. برای تاشکند، روابط با ایران پیوندی ناگسستنی با ترانزیت دارد؛ زیرا حدود 9 درصد واردات و 10 درصد صادرات غیرطلای ازبکستان از خاک ایران عبور می‌کند و برآوردها حاکی است هرگونه اختلال منطقه‌ای می‌تواند خسارتی 1 تا 1.5 میلیارد دلاری (معادل 0.7 تا 1 درصد تولید ناخالص داخلی) به اقتصاد این کشور تحمیل کند.

در دیدارهای بهرام‌جان اعلایف، معاون اول وزیر خارجه ازبکستان با حمید قنبری، معاون دیپلماسی اقتصادی وزارت امور خارجه و فرزانه صادق، بر روان‌سازی کریدورهای بین‌المللی حمل‌ونقل و افزایش تردد بار تأکید شد؛ چرا که ایران کوتاه‌ترین مسیر تاشکند به سمت بنادر آزاد جنوبی است.

شکست پروژه انزوا در برابر واقعیت‌های ژئوپلیتیک منطقه

شواهد میدانی گویای آن است که مناسبات اقتصادی ایران و آسیای مرکزی نه‌تنها کاهش نیافته، بلکه با قراردادهای بلندمدت بندری قزاقستان، درخواست‌های کلان انرژی تاجیکستان، نیازهای ترانزیتی ازبکستان و مذاکرات مستمر ترکمنستان در حال تعمیق است.

برای ایران، آسیای مرکزی فرصتی راهبردی برای بی‌اثر کردن فشارهای خارجی است و برای کشورهای این منطقه نیز ایران مطمئن‌ترین پنجره تنفس اقتصادی به آب‌های آزاد خلیج فارس و اقیانوس هند محسوب می‌شود. از این رو، عقب‌نشینی آسیای مرکزی از تعامل با تهران به معنای چشم‌پوشی از منافع حیاتی ملی و مسدود شدن شریان‌های صادراتی این کشورها خواهد بود.

انتهای پیام/  

به گزارش هم‌میهن آنلاین و به نقل از ایسنا، جی.دی ونس معاون ترامپ در مصاحبه‌ای با کانال تلویزیونی نیوزمکس در پاسخ به اینکه به نظر او ایران تا چه مدت قادر به تحمل فشار اقتصادی خواهد بود، گفت: «می‌دانید، پیش‌بینی این موضوع همیشه دشوار است و صادقانه بگویم، تمرکز ما روی این موضوع نیست.»

ونس گفت: «ما اکنون تقریباً در مرحله جدیدی هستیم که در آن مؤثرترین ابزار، فشار اقتصادی است که ما بر آنها وارد می‌کنیم و این یک مرز باریک است زیرا در حالی که ما بر آنها فشار اقتصادی وارد می‌کنیم، آنها سعی خواهند کرد بر ما فشار اقتصادی وارد کنند.»

معاون رئیس جمهور آمریکادر ادامه ادعاهایش افزود: «آنها (ایران) تحت فشار زیادی هستند. این فشار برای هدف ما که اطمینان از نداشتن سلاح هسته‌ای است، مفید است، چه بتوانند چند هفته یا چند ماه یا احتمالا بیشتر دوام بیاورند.»

پیش از این، دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا آغاز «خردکننده‌ترین عملیات اقتصادی» علیه ایران را اعلام کرده بود. او همچنین هشدار داد کشورهایی که موسسات مالی، مشاغل، فرودگاه‌ها یا نهادهای دولتی آنها از تهران حمایت می‌کنند، با عواقب اقتصادی جدی از سوی ایالات متحده روبه‌رو خواهند شد. به گفته ترامپ، واشنگتن به همه متحدان خود نیاز دارد تا در کنار ایالات متحده باشند.

معاون رئیس جمهور آمریکا در ادامه اعلام کرد واشنگتن در حال ورود به مرحله جدیدی از اعمال فشار اقتصادی بر ایران است و آن را موثرترین ابزار برای دستیابی به اهداف آمریکا می‌داند.

این اظهارات در حالی مطرح شد که وزارت خزانه‌داری تحریم‌های جدیدی را اعمال کرده و دولت وعده انزوای اقتصادی بی‌سابقه‌ای را داده است.

ایالات متحده استراتژی خود را در قبال تهران تغییر داده و وارد چیزی شده است که به ادعای ونس، «مرحله جدیدی» است که در آن اجبار اقتصادی نقش محوری دارد.

معاون ترامپ همچنین در اظهاراتی واهی افزود که اهرم مالی اکنون مکانیسم اصلی واشنگتن برای تغییر اجباری رفتار ایران است و این نشان دهنده فاصله گرفتن از رویکردهای قبلی است.

صادرات انرژی به عنوان اهرم

ونس تاکید کرد که افزایش تولید انرژی ایالات متحده می‌تواند دو هدف را دنبال کند یکی کاهش هزینه‌های سوخت داخلی و همزمان تشدید فشار بر اقتصاد ایران و مدعی شد: «اگر بتوانیم نفت و گاز کافی صادر کنیم تا به برخی از آمریکایی‌ها کمی در پمپ بنزین و کمی در قیمت انرژی سهولت دهیم، این امر فشار اقتصادی زیادی بر تهران نیز وارد می‌کند و محاسبات استراتژیک آن را تغییر می‌دهد.»

او در ادامه به این مساله اعتراف کرد که ایران همچنان می‌تواند دست به اقدامات تلافی جویانه بزند.

معاون رئیس جمهور ایالات متحده در بخش دیگری از صحبت‌هایش فشار اقتصادی علیه ایران را به «یک رقص ظریف» توصیف کرد و مدعی شد چنین اقدامی «موثرترین ابزار» ایالات متحده علیه ایران است.

ونس در ادامه اعتراف کرد که اهرم اصلی ایران دسترسی به تنگه هرمز است و افزود: «اگر بتوانیم، حتی این وضعیت را به جایی که قبلا بود برنگردانیم و بتوانیم نفت و گاز کافی خارج کنیم تا برای برخی از آمریکایی‌ها در پمپ‌ها کمی سهولت ایجاد کنیم، قیمت انرژی کمی کاهش می‌یابد.»

به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید

به کانال بله هم میهن بپیوندید

به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید