روزنامه والاستریتژورنال به نقل از افراد مطلع گزارش داد که «دن دریسکول»، معاون وزیر جنگ و وزیر نیروی زمینی ارتش آمریکا قصد دارد تا پایان سال جاری میلادی و حتی احتمالاً زودتر از آن، از مقام خود کنارهگیری کند.
به گزارش تابناک به نقل از ایسنا، بر اساس این گزارش، تصمیم دریسکول پس از ماهها تنش فزاینده با «پیت هگست»، وزیر جنگ آمریکا اتخاذ شده است.
والاستریتژورنال مینویسد خروج دریسکول از پنتاگون، خلأ رهبری در ارتش آمریکا را عمیقتر خواهد کرد؛ بهویژه آنکه ارتش این کشور هماکنون نیز فاقد یک رئیس ستاد تایید شده توسط سنا است. هگست در ماه آوریل، ژنرال «رندی جورج» را بدون ارائه توضیح مشخصی از ریاست ستاد ارتش برکنار کرد و دولت ترامپ تاکنون جانشینی برای او معرفی نکرده است.
در حال حاضر، «کریستوفر لانیو»، معاون رئیس ستاد ارتش که پیشتر دستیار ارشد نظامی هگست بوده، بهعنوان سرپرست این سمت فعالیت میکند.
دریسکول که از نیروهای پیشین تکاور ارتش و از چهرههای نزدیک به «جیدی ونس»، معاون رئیسجمهور آمریکا به شمار میرود، در طول حدود ۱۸ ماه حضور خود در این سمت، موضوعاتی چون نوسازی ارتش، بهرهگیری از فناوریهای تجاری و درسآموزی از تحولات میدانی جنگ اوکراین را در دستور کار قرار داده بود.
والاستریتژورنال همچنین به نقل از منابع مطلع گزارش داده که دریسکول و خانوادهاش تابستان امسال منزل سازمانی ویژه معاون وزیر جنگ در پایگاه مشترک «مایر-هندرسون هال» را ترک کردند؛ خانواده او به کارولینای شمالی نقل مکان کردند و خود وی در آپارتمانی کوچکتر در داخل پایگاه اقامت کرده است.
بر اساس گزارش والاستریتژورنال، دریسکول در نخستین روزهای فعالیتش با واکنش منفی هگست مواجه شد. بنا بر گزارشهای پیشین این روزنامه، دریسکول پیشنهاد کرده بود مقدمات سفر ونس و ترامپ برای دیدار با نظامیان و گفتوگو درباره اصلاحات در ارتش فراهم شود؛ اقدامی که با انتقاد شدید وزیر جنگ روبهرو شد.
به گزارش برنا به نقل از آناتولی، دفتر ریاست جمهوری برزیل در بیانیهای اعلام کرد که این تماس تلفنی یک ساعت و ۲۰ دقیقه به طول انجامید.
دا سیلوا در این تماس تلفنی تاکید کرد که منطق واشنگتن برای وضع تعرفه بر کالاهای برزیلی را «بیاساس» خواند و گفت که این تعرفهها به دو کشور زیان میرسد.
بر اساس این بیانیه، ترامپ نیز بر لزوم حفظ روابط تجاری قوی دو کشور تاکید کرد و خواستار ملاقات طرفین در اسرع وقت شد.
همچنین دا سیلوا بار دیگر بر علاقه برزیل به همکاری با آمریکا برای مبارزه با جرایم سازمانیافته تاکید کرد اما گفت که باندهای تبهکار فعال در برزیل نباید با سازمانهای تروریستی یکسان تلقی شوند.
بنا بر اعلام دفتر ریاست جمهوری برزیل، ترامپ تمایل خود را برای تقویت همکاریهای دوجانبه ابراز کرد و گفت که مقامهای ارشد آمریکایی را برای پیگیری توافقات حاصل شده در این منطقه مامور خواهد کرد.
طبق این گزارش، سران برزیل و آمریکا همچنین در مورد درگیریهای بزرگ جهانی، به ویژه جنگهای اوکراین و خاورمیانه، تبادل نظر کردند.
به گفته ریاست جمهوری برزیل، دا سیلوا و ترامپ بر ضرورت یافتن یک راه حل مبتنی بر مذاکره برای درگیری روسیه و اوکراین توافق کردند. ترامپ همچنین نظرات خود را در مورد چشماندازهای حل و فصل درگیری با ایران به اشتراک گذاشت.
بنا بر اعلام دولت برزیل، دا سیلوا همچنین پیشنهاد تشکیل جلسه فوقالعاده شورای امنیت سازمان ملل برای یافتن راهحلهای دیپلماتیک برای بحرانهای فعلی را مطرح کرد.
انتهای پیام
روزنامه خراسان نوشت: حدود شش ماه از جنگ اخیر گذشته است و هنوز چشماندازی برای گذار به توافق و نه صلح دیده نمیشود؛ چون اساسا توافق میان دو طرف به معنای صلح نیست و دومی الزامات و مقتضیات خاص خود را دارد.
البته اینجا منظور توافق دائم و جامع میان دو طرف هم نیست؛ چون شانس آن فعلا در حد صفر است. اما چرا چشماندازی برای یک «توافق موفق مقطعی» هم وجود ندارد؟ علت آن در بنبستی پیچیده نهفته است که کلیت جنگ با آن مواجه است.
واقعیت این است که جنگ در بعد نظامی تا اینجای کار شکست خورده و به اهدافش نرسید؛ اما چون نه پیروزی و نه شکستی مطلق حاصل نشده است، لزوما ناکامی جنگ نظامی در تحقق اهدافش به معنای آن نیست که طرف آمریکایی کنار خواهد آمد و به این راحتی به توافقی مطلوب تهران تن خواهد داد.
ترامپ راهکاری برای خروج از این وضعیت ندارد؛ هم راهکار نظامی تا اینجای کار مثمر ثمر نبوده است و البته این نیز به معنای دست کشیدن از جنگ و حمله نیست و هم راهکار سیاسی و دیپلماتیک برای ترامپ بسیار پرهزینه است؛ چون اساسا در شرایط فعلی شانسی برای کسب دستاورد دیپلماتیک خاص و قابل عرضه در آمریکا برای خود نمیبیند و پذیرش توافقی مانند تفاهمنامه نیز به معنای یک شکست مضاعف و در آستانه انتخابات کنگره بسیار دردسرساز خواهد بود.
در این راستا هم دیدیم که همین تفاهم نامه که کاملا به نفع ایران بود، به محض انتشار متن و امضا سریعا به دستاویزی برای حملات تند به ترامپ در آمریکا و اسرائیل تبدیل شد.
ترامپ برای خروج از این جنگ و لو موقت به توافقی نیاز دارد که اگر هم مضمون و محصول آن اصل جنگ را توجیه نکند و تابع آن نباشد، بلکه برای او دردسری بزرگ نیز ایجاد نکند که هم خود جنگ را زیر سوال ببرد و هم در مظان این اتهام قرار گیرد که کارزار نظامیاش نتیجه معکوس داده و به جای تضعیف تهران امتیازهای کلانی به آن داده و جایگاهش را تقویت کرده است.
در مجموع، وضعیت کنونی را باید بنبستی پیچیده و چند لایه و یک ابهام و بلاتکلیفی مزمن و در عین حال خطرناک دانست. نه گزینه نظامی توانسته است راه خروجی قطعی ایجاد کند و نه مسیر دیپلماتیک.
البته اینجا نباید مانع دستیابی به توافق با تهران در شرایط کنونی را صرفا به ویژگیهای فردی و روانی ترامپ، از جمله خودشیفتگی یا غرور سیاسی او، تقلیل داد. آمریکا با توجه به جایگاه ابرقدرتی خود و نیز مجموعه بازیگران غربی، پیامد هر نوع توافقی را که در آن کنترل ایران بر تنگه هرمز تثبیت و تحریمها برطرف و موجب تقویت جایگاه ایران شود، به معنای تغییر موازنه قدرت در منطقه به ضرر اسرائیل و منافع آمریکا و غرب ارزیابی میکنند که نقض غرض جنگ است.
از همین رو، بعید به نظر میرسد آمریکا، اسرائیل و کشورهای غربی به سادگی با وضعیت کنونی و چنین توافقی کنار بیایند. بنابراین شانسی برای یک مصالحه موقت در قالب «توافقی موفق و قابل اجرا» نیز وجود ندارد؛ مگر این که جنگ به موازنهای برسد که چنین توافقی نتیجه تحمیلی آن باشد. اما در عین حال قبل از رسیدن به این نقطه، همچنان احتمال تفاهمات محدود و البته «با سرانجامی ناموفق» وجود دارد.
آمریکا فعلا منتظر نتایج تشدید جنگ اقتصادی به ویژه پس از اقدام امارات است و برنامه بعدی آن تابعی از ارزیابی اش از این نتایج و وضعیت داخلی ایران است. ولی در کل احتمال جنگ و حملات جدید در هفتهها و ماههای آتی نیز بسیار جدی است.
در مقابل نیز احتمال حملات پیشدستانه ایران با هدف بر هم زدن معادله جنگ فرسایشی و محاصره قبل از انتخابات کنگره آمریکا بالاست.
