اعتراف تلخ کارلسون درباره محدودیت قدرت آمریکا

جامعه ایران پس از تجربه دو جنگ سهمگین 12 و 40 روزه،اکنون دروضعیتی خاص قراردارد.وضعیتی که با ادامه سایه تهدید نظامی وآغاز موجی از فشارهای اقتصادی،جامعه رادرموقعیت تعلیق قرار داده است.«گذرگاه» درنشست حاضر میزبان دکتر پرویز امینی،عضو هیئت علمی دانشگاه است تاازمنظر جامعه‌شناسی سیاسی، شرایط کنونی ایران راتبیین کند،و ضرورت‌ها و اولویت‌های گذر از این وضعیت برشمارد.

ابرهیم متقی نوشت: ضرورت‌های راهبردی ایجاب می‌کند که امریکا به جای توافق جامع، از توافق محدود و واقع‌بینانه استقبال به عمل آورد؛ توافقی که دربرگیرنده آتش‌بس، بازگشایی تنگه هرمز، توقف حملات مستقیم و نیابتی ایران علیه امریکا، اسراییل و کشورهای حوزه خلیج‌فارس باشد. ممکن است این توافق شکننده باشد و مساله هسته‌ای را حل نکند، اما منجر به پیشگیری از اختلال در تجارت جهانی شده و ازسوی دیگر، قدرت اقتصادی حکومت ایران را در حداقل ممکن حفظ می‌نماید.

سازمان بین‌المللی دریانوردی سازمان ملل متحد اعلام کرد از زمان آغاز محاصره تنگه هرمز توسط ایران در اواخر فوریه، تا روز جمعه ۶۸ حادثه و ۱۹ مورد مرگ دریانوردان در این تنگه ثبت شده است.

یک تحلیلگر مسائل بین الملل با بیان اینکه مجموعه قرائن نشان می‌دهد که بحث تفاهم میان عمان و ایران بر سر مسیر جدید تنگه هرمز فعلا به نتیجه نرسیده و مسکوت مانده است، گفت: آمریکایی‌ها به این نتیجه رسیدند که استراتژی اولیه‌شان مبنی بر حملات مکرر نظامی را به فشار اقتصادی گسترده تغییر بدهند و چیزی که خودشان اذعان می‌کنند، یعنی یک نوع خفگی اقتصادی است.

دورزدن تنگه هرمز به‌آسانی ادعایش نیست. اهمیت این آبراهه فراتر از نفت است و اگر قابل دورزدن بود، دشمن مدت‌ها قبل با فراغ‌بال آن را اجرایی می‌کرد. جبهه مقابل البته تا جایی که ممکن بوده این کار را انجام داده است و مهندسی کاهش اهمیت هرمز نیز محدود به خطوط لوله نیست.