درخواست ویژه ترامپ از معاونش در رابطه با ایران

عصر ایران؛ امیر صدرا صیام - تصویر خودروی فوق‌لوکس محمد رضا گلزار درفضای مجازی، در نگاه اول شاید فقط تصویری از سبک زندگی، ثروت و موفقیت فردی باشد، اما در جامعه‌شناسی فرهنگی، هیچ تصویری صرفاً یک تصویر نیست. اشیاء، برندها، پوشش، خانه‌ها و خودروها همگی حامل معنا هستند و در مناسبات اجتماعی، جایگاه افراد را به نمایش می‌گذارند. از این منظر، نمایش خودرویی با ارزش صد میلیارد تومان در شبکه‌های اجتماعی، آن هم در شرایطی که بخش بزرگی از جامعه با دشواری تأمین نیازهای روزمره دست‌وپنجه نرم می‌کند، صرفاً نمایش یک دارایی نیست؛ ،نمایش یک موقعیت طبقاتی است.

مسئله محمدرضا گلزار نیست. او در این یادداشت بیش از آنکه یک فرد باشد، نماینده پدیده‌ای گسترده‌تر است: تبدیل ثروت به نمایش عمومی و تبدیل سبک زندگی طبقات برخوردار به محتوای سرگرم‌کننده در شبکه‌های اجتماعی. اتفاقاً همین‌جا است که موضوع از «خودروی فلان بازیگر» فراتر می‌رود و به مسئله‌ای فرهنگی و اجتماعی تبدیل می‌شود.

در جامعه‌ای که شکاف طبقاتی عمیق شده، اشیای لوکس دیگر فقط وسیله مصرف نیستند؛ نشانه منزلت‌اند. خودروی گران‌قیمت، ساعت لوکس، خانه مجلل یا سفر خارجی صرفاً چیزی نیست که فرد از آن استفاده می‌کند، به زبان بی‌کلام اعلام می‌کند که «من در کجای نردبان اجتماعی ایستاده‌ام». این همان چیزی است که جامعه‌شناسان از آن به‌عنوان مصرف نمایشی یاد می‌کنند؛ مصرفی که بخشی از کارکردش نه رفع نیاز، بلکه نمایش توان اقتصادی و کسب منزلت اجتماعی است.

شبکه‌های اجتماعی نیز این وضعیت را تشدید کرده‌اند. در گذشته، ثروتمند بودن لزوماً به معنای آن نبود که زندگی خصوصی فرد هر روز در معرض دید میلیون‌ها نفر قرار بگیرد. امروز اما اینستاگرام و دیگر پلتفرم‌ها، خانه، خودرو، لباس، سفر و حتی صبحانه افراد مشهور را به ویترین عمومی تبدیل کرده‌اند. در این ویترین، سبک زندگی گروه کوچکی از جامعه می‌تواند به شکل مداوم در برابر چشم میلیون‌ها نفر قرار گیرد.

این اتفاق یک پیامد فرهنگی مهم دارد: نابرابری از یک واقعیت اقتصادی به یک تجربه روزمره و بصری تبدیل می‌شود.مردمی که با تورم، کاهش قدرت خرید، هزینه مسکن، درمان، آموزش و خوراک مواجه‌اند، وقتی هر روز تصاویر زندگی‌های فوق‌لوکس را می‌بینند، فقط با اختلاف درآمد مواجه نیستند؛ با نمایش دائمی اختلاف «سبک زندگی» مواجه‌اند. این تفاوت می‌تواند احساس محرومیت نسبی را تشدید کند؛ یعنی فرد خود را نه صرفاً در مقایسه با گذشته خودش، بلکه در مقایسه با زندگی دیگران ارزیابی کند.اینجاست که شکاف طبقاتی، شکاف فرهنگی هم می‌شود.

جامعه‌ای که در آن یک نفر برای خرید یک خودرو ده‌ها میلیارد تومان هزینه می‌کند و دیگری برای تأمین هزینه‌های ابتدایی زندگی ناچار به حذف بسیاری از نیازهایش است، فقط با اختلاف ثروت مواجه نیست. این جامعه با دو تجربه متفاوت از «زندگی» مواجه است. برای یکی، خودرو نماد انتخاب میان مدل‌های لوکس است؛ برای دیگری، داشتن یک خودروی معمولی ممکن است به آرزویی دست‌نیافتنی تبدیل شده باشد.در جامعه‌ای که اکثریت زیر فشار اقتصادی‌اند، تبدیل ثروت افسانه‌ای به سرگرمی عمومی، خطر عادی‌سازی نابرابری را دارد.

البته باید میان «داشتن ثروت» و «نمایش ثروت» تفاوت گذاشت. ثروتمند بودن به خودی خود نه جرم است و نه لزوماً غیراخلاقی. جامعه سالم قرار نیست همه را به یک سطح اقتصادی برساند. مسئله زمانی آغاز می‌شود که فاصله طبقاتی چنان گسترده شود که نمایش تجمل برای عده‌ای به سرگرمی و برای عده‌ای دیگر به یادآوری روزانه محرومیت تبدیل شود.از این منظر، نقد اجتماعی به یک سلبریتی به معنای مطالبه فقر از او نیست. قرار نیست هنرمند یا بازیگر پاسخگوی سیاست‌های اقتصادی، تورم، بحران مسکن یا ناکارآمدی ساختارهای اقتصادی باشد. اما چهره مشهور، به دلیل سرمایه اجتماعی و قدرت دیده‌شدن، نمی‌تواند کاملاً از معنای اجتماعی تصاویرش بی‌خبر باشد.سرمایه فرهنگی و شهرت، فقط امتیاز نیست؛ قدرت تولید معنا هم هست. وقتی یک چهره مشهور خودرو یا خانه فوق‌لوکس خود را به نمایش می‌گذارد، در واقع بخشی از فرهنگ عمومی را نیز شکل می‌دهد؛ فرهنگی که در آن موفقیت ممکن است بیش از هر چیز با قیمت دارایی‌ها سنجیده شود.

خطر بزرگ‌تر، شکل‌گیری نسلی است که به جای پرسیدن «چگونه جامعه‌ای عادلانه‌تر بسازیم؟»، دائماً از خود می‌پرسد «چگونه به این سبک زندگی برسم؟» در چنین شرایطی، مسئله نابرابری ممکن است از یک مسئله سیاسی و اجتماعی به یک مسابقه فردی برای دیده‌شدن تبدیل شود.بنابراین جنجال بر سر یک خودروی میلیاردی را نباید سطحی دید. خودرو فقط خودرو نیست؛ نماد است. نماد فاصله‌ای که میان طبقات اجتماعی ایجاد شده، نماد قدرت خریدی که برای گروهی رؤیاست و برای گروهی دیگر امری عادی، و نماد جامعه‌ای که شکاف اقتصادی را نه فقط تجربه، بلکه هر روز در صفحه تلفن همراهش تماشا می‌کند.

اگر امروز دیدن یک خودروی چند ده میلیاردی خشم یا تلخی ایجاد می‌کند، شاید علت اصلی خود خودرو نباشد. خشم واقعی متوجه جامعه‌ای است که در آن تجمل با سرعتی چشمگیر به نمایش درمی‌آید، اما برخورداری از حداقل‌های زندگی شرافتمندانه برای بخش بزرگی از مردم روزبه‌روز دشوارتر می‌شود.

و شاید پرسش اساسی همین باشد: آیا واقعاً مشکل این است که یک نفر چنین خودرویی دارد، یا اینکه در جامعه‌ای با چنین شکاف طبقاتی، دیدن آن خودرو برای میلیون‌ها نفر به نماد فاصله‌ای تبدیل شده که دیگر نمی‌توانند نادیده‌اش بگیرند؟ پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر خوانندگی زنان؛ «حلال» اما با مجازاتی شدیدتر از جعل اسناد، دایر کردن قمار خانه، غارت گروهی و آتش زدن هواپیما ! / درباره 4 سال زندان برای «هیوا سیفی زاده» نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : ابراز تمایل سوریه برای پیوستن به پیمان مکه تماشاخانه یک جرعه آب برای هدهد؛ یک گودال مرگ برای کل و بزها / دو تصویر از یک ماجرا چیتگر؛ رد یک جنایت عجیب میان درختان / درخت‌ها قبل از مرگ زخمی شده بودند فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران

به گزارش اینتیتر،  قیمت محصولات ایران خودرو امروز جمعه 30 مرداد را در این مطلب مشاهده می کنید.

قیمت بازار (تومان)                                                                                                            قیمت نمایندگی (تومان) وانت آریسان 1,614,000,000                                                1,571,900,000

سورن پلاس (TU5P) 2,200,000,000                                     1,870,000,000

سورن پلاس (XU7P) 1,602,000,000                                    1,530,000,000

سورن پلاس دوگانه‌سوز (کپسول کوچک) 1,940,000,000        1,800,000,000

سورن پلاس دوگانه‌سوز (کپسول بزرگ) 1,957,000,000           1,816,000,000

دنا پلاس MT6 (رینگ فولادی) 2,082,000,000                      1,990,000,000

دنا پلاس MT6 2,122,000,000                                                    2,025,000,000

دنا پلاس اتوماتیک 2,760,000,000                                       2,530,000,000

پژو 207 موتور TU3 1,655,000,000                                            1,502,200,000

پژو 207 دنده‌ای (هیدرولیک) 1,850,000,000                        1,749,000,000

پژو 207 دنده‌ای (برقی) 1,912,000,000                              1,804,200,000

پژو 207 دنده‌ای پانوراما (رینگ فولادی) 2,020,000,000         1,878,900,000

پژو 207 دنده‌ای پانوراما 2,063,000,000                             1,923,700,000

پژو 207 اتوماتیک 2,510,000,000                                     2,134,200,000

پژو 207 اتوماتیک پانوراما 2,670,000,000                         2,183,800,000

راناپلاس 1,610,000,000                                                  1,580,000,000

تارا دستی V1 1,962,000,000                                               1,888,000,000

تارا اتوماتیک V4 2,720,000,000                                           2,470,000,000

تارا اتوماتیک (توربو) 2,930,000,000                               2,740,000,000

هایما اس 5 ( S5 ) پرو 4,110,000,000                                    توقف تولید

هایما اس 7 ( S7 ) پرو 4,522,000,000                                    توقف تولید

هایما 8 اس ( 8S ) 5,010,000,000                                       توقف تولید

هایما 7X ناموجود توقف تولید

پیکاپ فوتون (اتوماتیک) 5,720,000,000                            6,347,000,000

ری را 3,700,000,000                                                        3,200,000,000

آیا جنگ اقتصادی جدید ترامپ علیه ایران کارایی جدی خواهد داشت و  یا اینکه از سر استیصال و کار نکردن رویکردهای قبلی آمریکا علیه ایران، وضع شده است؟

"برند دبوسمن جونیور" خبرنگار حوزه کاخ سفید شبکه جهانی بی بی سی مستقر در واشنگتن در گزارشی، درباره میزان کارایی جنگ اقتصادی وعده داده شده ترامپ علیه ایران نوشت:

تقریبا با گذشت شش ماه پس از آنکه دونالد ترامپ، با آغاز جنگ پیروزی سریع بر ایران را وعده داد، به نظر می‌رسد که این درگیری متوقف شده است و چشم‌انداز پیروزی نظامی یا توافق از طریق مذاکره رو به کاهش است. ترامپ برای شکستن این بن‌بست، "روز قیامت اقتصادی" را وعده داده است که در آن هر کشوری که با ایران تجارت کند، با عواقب اقتصادی "فوق‌العاده‌ای" روبرو خواهد شد.

با این حال، ایران مدت‌هاست که با تحریم‌ها روبرو بوده و تاکنون تمایل خود را برای تحمل درد و ظرفیت سازگاری با فشارهای اقتصادی و نظامی عظیم در طول درگیری نشان داده است.

سوال کلیدی برای ایالات متحده این است که آیا تحریم‌های بیشتر در جایی که سایر استراتژی‌ها شکست خورده‌اند، موثر خواهد بود؟

مکانیسم دقیق کارزار فشار اقتصادی جدید ایالات متحده هنوز مشخص نیست و "اسکات بسنت"، وزیر خزانه‌داری، قول داده است که آنها را در یک کنفرانس خبری در 24 آگوست (دوشنبه این هفته) فاش کند.

اما بسنت در مصاحبه‌ای با CNBC تصریح کرد که ایالات متحده مایل است علیه هر کشوری - دوست یا دشمن - که معتقد است به ایران کمک می‌کند، اقدام کند.

او گفت: "شما یا با ما هستید یا علیه ما. اگر اصرار به تجارت با [ایران] دارید، چه انتقال پول، چه خرید نفت آنها یا انجام نقل و انتقالات دریایی، وزارت خزانه‌داری ایالات متحده و دولت ایالات متحده... تمام توان و نیروی خود را برای اعمال تحریم‌ها علیه شما به کار خواهند گرفت."

جی دی ونس، معاون ترامپ، تحریم‌ها را "مرحله جدیدی" از جنگ توصیف کرده است که در آن فشار اقتصادی "موثرترین" ابزار موجود برای ایالات متحده بوده است.

ونس در مصاحبه ای اینترنتی گفت: "آنها سعی خواهند کرد به ما فشار اقتصادی وارد کنند، اما آنچه در چند هفته گذشته صادق بوده این است که آنها فشار بسیار بیشتری نسبت به ما احساس کرده‌اند..ما این روند را ادامه خواهیم داد زیرا فکر می‌کنیم این بهترین راه برای دستیابی به هدف نهایی است."

ایران تقریبا از آغاز جمهوری اسلامی در سال 1979 با تحریم‌های قابل توجه ایالات متحده روبرو بوده است.

کارزار فشار اقتصادی پس از خروج دولت اول ترامپ از برنامه جامع اقدام مشترک(برجام) - پیمانی در سال 2015 بین قدرت‌های جهانی و ایران برای مهار برنامه هسته‌ای این کشور منعقد شد- تشدید شد.

و در درگیری فعلی، دولت ایالات متحده از قبل عملیات خشم اقتصادی را اعلام کرده است، یک کارزار اقتصادی دو جانبه ایالات متحده که ترکیبی از تحریم‌های هماهنگ شده توسط وزارت خزانه‌داری ایالات متحده علیه جریان‌های مالی و محاصره دریایی علیه بنادر ایران است.

"عمران بیومی"، متخصص ژئواستراتژی در شورای آتلانتیک در واشنگتن دی سی و مشاور سیاسی سابق وزارت دفاع، به بی‌بی‌سی گفت که آخرین اعلامیه احتمالا نتیجه افزایش ناامیدی از این است که گزینه‌های دیگر نتایج مورد نظر ترامپ را به همراه نداشته‌اند.

او گفت: "این واقعا به معنای اذعان به این است که ایالات متحده تقریبا در این جنگ گیر افتاده است. این تلاش دیگری برای اعمال فشار اقتصادی است."

بیومی افزود: "این فقط ابزار دیگری است که ایالات متحده از آن استفاده می‌کند. ما هیچ استراتژی روشنی از سوی دولت با ابزارهای نظامی یا اقتصادی ندیده‌ایم. این سوال که ایالات متحده در تلاش برای دستیابی به چه چیزی است، هنوز بی‌پاسخ مانده است."

"مایکل پارکر"، کارشناس دفتر کنترل دارایی‌های خارجی وزارت خزانه داری آمریکا و متخصص تحریم‌های اقتصادی، گفت که این استراتژی جدید احتمالا نشان‌دهنده‌ی تلاشی برای "گسترش شعاع انفجار اقتصادی" تحریم‌ها با هدف قرار دادن کشورهای ثالثی است که هنوز با ایران معامله می‌کنند اما اقتصادشان به دلار آمریکا وابسته است.

او گفت: "تاکنون، ایالات متحده تا حد زیادی از تهدید این تحریم‌های ثانویه علیه موسسات مالی خارجی برای تشویق به رعایت سیاست‌های تحریم استفاده کرده است."

پارکر افزود: "اما این اهرمی است که تا حدودی ناشناخته مانده است، زیرا هر چیزی را که با دلار آمریکا در ارتباط است و با ایران نیز در ارتباط است، هدف قرار می‌دهد."

به عنوان مثال، پارکر به موسسات مالی خارجی اشاره کرد که به ایران در فرار از تحریم‌ها کمک می‌کنند یا پول را به خزانه ایران هدایت می‌کنند.

نحوه واکنش ایران به این اقدامات هنوز مشخص نیست، اما کارشناسان تحریم می‌گویند که ایران تاکنون در استفاده از کانال‌های نامنظم برای دور زدن تحریم‌ها - مانند کشتی‌های "سایه‌ای" که نفت را حمل می‌کنند یا جبهه‌های تجاری جدیدی که در فهرست تحریم‌های ایالات متحده قرار ندارند - مهارت خود را ثابت کرده است.

"محمد حموده"، مدیر کنترل صادرات و تحریم‌ها در بورس لندن، گفت: "شما مدام شاهد ظهور نام‌های جدید هستید، زیرا ایران واقعا به سرعت در حال تطبیق است. هر تحریمی که اعمال شود، آنها راه جدیدی [در اطراف آن] پیدا می‌کنند."

او افزود که این اقدامات متقابل ایران، اغلب باعث می‌شود که مسئولان اجرای انطباق، عقب بمانند.

حموده گفت: "تحریم‌ها همه روی کاغذ هستند، اما کار سخت در پشت صحنه است. تیم‌هایی در سراسر جهان تلاش می‌کنند تحریم‌ها را اعمال کنند و طرف‌های درگیر را شناسایی کنند، به همین دلیل است که ایران باید سعی کند خود را با شرایط وفق دهد."

میزان اثربخشی این تحریم‌ها تا حد زیادی به واکنش کشورهایی که در نهایت هدف قرار می‌گیرند - که می‌تواند شامل متحدان ایالات متحده مانند ترکیه و عراق و همچنین چین باشد - بستگی دارد.

پارکر گفت: "برخی از این موارد از دست ایران خارج است. توانایی ایران برای فرار یا اجتناب از تحریم‌ها، تا حد زیادی، به تمایل سایر کشورها و موسسات مالی برای دسترسی به سیستم بانکی رسمی آنها [ایران] بستگی دارد."

پارکر معتقد است که این تحریم‌ها "فقط به اندازه تمایل کشورهای هدف برای رعایت اهداف سیاست خارجی ایالات متحده یا مواجهه با تحریم‌های بالقوه دردناک در تجارت با دلار آمریکا قدرتمند بوده‌اند."

برخی از کارشناسان در مورد وجود چنین تمایلی در حال حاضر تردید دارند.

به عنوان مثال، بیومی گفت: "من واقعا نمی‌توانم تصور کنم که چین با این موضوع موافقت کند. این کشورها همگی توانسته‌اند منافع خود را با دولت ترامپ هدایت کنند."

او افزود: "نکته اساسی این است که این فقط یک ابزار دیگر است. اما سوال کلی‌تر در مورد استراتژی همچنان پابرجاست. بدون آن، مطمئن نیستم که این موضوع در درازمدت چیزی را تغییر دهد."