زبان و لحن سدهای دیپلماتیک، صرفا پوسته و ویترین یک سند سیاسی نیستند، بلکه بازتابی دقیق از توازن قوا، روانشناسی سیاسی طرفین و میزان مشروعیتی هستند که برای طرف مقابل قائل میشوند. با بررسی تطبیقی شکل، ادبیات و لحن «پیشنهاد ۱۵بندی ترامپ» و «یادداشت تفاهم نهایی» میتوان دریافت که چگونه یک چرخش در نگاه دو کشور به یکدیگر رخ داده است؛ چرخشی که سیاست خارجی را از مدار «امر و نهی یکجانبه» به دایره «تعهدات حقوقی متقابل» منتقل کرد.
