محمدجواد حق‌شناس: توافقی که ایران به آن نیاز دارد، در مسقط و در هیچ پایتخت دیگری به دست نمی‌آید / آن توافق، تفاهمی ملی بر سر توسعه، عدالت، مشارکت، رفاه و تعامل سازنده با جهان است

محمدباقر قالیباف گفت: یک قرارداد و تفاهم‌نامه مفصل بین ایران و عراق در حوزه مسائل امنیتی و امنیت مرزها امضا شده که در مورد بخش اجرایی آن صحبت کردیم و پیگیری شد.  در رابطه با مسائل امنیتی عراق و گروه‌های عراق هم صحبت شد؛ البته این را با صراحت عرض کنم که ما هرگز در امورات داخلی عراق دخالتی نداریم.

به گزارش جماران، محمدباقر قالیباف رئیس مجلس پس از سفر سه روزه به عراق گفت: سفری سه‌روزه به کشور همسایه، دوست و برادرمان عراق داشتیم. در منطقه جنوب غرب آسیا تحولات بزرگی در جریان است که حکایت از آن دارد که نظم منطقه‌ای در حال تغییر و تحول جدی است.

در جریان این سفر فرصت فراهم شد تا با رئیس‌جمهور عراق، نخست‌وزیر عراق، همچنین رئیس پارلمان و رئیس بخش قضایی جمهوری عراق و دبیر شورای عالی امنیت ملی و مشاور امنیت ملی عراق صحبت کنیم و نشستی هم با مجموعه اقتصادی از تجار عراقی و اتاق بازرگانی عراق و همچنین هموطنان عزیزم که در عرصه اقتصادی در عراق فعال هستند، داشتیم.

فضای حاکم بر مذاکرات با مسئولان رتبه اول عراق حاکی از یک صمیمیت، گرمی و برادرانه بود. امروز نیروهای خارجی و ائتلاف خارجی که در این کشور بودند و چندین سال بعد از اشغال عراق هنوز در آن حضور داشتند، در آستانه خروج نهایی و قطعی هستند و سرزمین عراق و آسمان این کشور از اشغال آن‌ها، خارج خواهد شد از این رو استقلال و حاکمیت کامل عراق و مردم و دولت این کشور، بدون حضور نیروهای خارجی برقرار می‌شود.

این گام بسیار مهم و اساسی است که اتفاق می‌افتد و این فرصت مناسبی بود که ما در حوزه مسائل امنیتی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی صحبت کنیم.

یک قرارداد و تفاهم‌نامه مفصل بین ایران و عراق در حوزه مسائل امنیتی و امنیت مرزها امضا شده است که در مورد بخش اجرایی آن صحبت کردیم و پیگیری شد. در رابطه با مسائل امنیتی عراق و گروه‌های عراق هم صحبت شد؛ البته این را با صراحت عرض کنم که ما هرگز در امورات داخلی عراق دخالتی نداریم.

هر توافقی که گروه‌های عراقی و مسئولان عراقی در چارچوب قانون اساسی کشورشان با حفظ استقلال و حاکمیت و حکمرانی خودشان به اجماع برسند، طبیعتاً ما به عنوان جمهوری اسلامی و همسایه عراق، کشور برادر و دوست آن‌ها که در امنیت هم دخیل هستیم و به امنیت هم می‌توانیم کمک کنیم تا پایدار باشد، از آن حمایت کرده و می‌کنیم.

همان‌طور که پیش از این هم در زمان جنگ ۴۰ روزه و هم در حین جنگ به این موضوع اشاره کردم، امروز بیش از هر زمان دیگری امت اسلامی، دولت‌های اسلامی و کشورهای منطقه به‌ویژه کشورهای حاشیه خلیج فارس، ایمان آوردند و این واقعیت باورشان شد که حضور اشغالگران و حضور آمریکا در منطقه و شیطنت‌های رژیم صهیونیستی، نه‌تنها امنیت را برقرار نخواهند کرد بلکه جز تولید ناامنی و خسارت چیز دیگری ندارند.

این امر امروز به‌وضوح برای کشورهای منطقه روشن است و من دو، سه نوبت در یک مصاحبه، در دو، سه یادداشت در وسط جنگ گفتم که ما بیش از هر زمان دیگری آماده هستیم تا بتوانیم امنیت پایدار درون‌زا با همکاری و همدلی بین همه کشورهای منطقه، برقرار کنیم.

روزنامه خراسان نوشت: البته اینجا منظور توافق دائم و جامع میان دو طرف هم نیست؛ چون شانس آن فعلا در حد صفر است. اما چرا چشم‌اندازی برای یک «توافق موفق مقطعی» هم وجود ندارد؟ علت آن در بن‌‎بستی پیچیده نهفته است که کلیت جنگ با آن مواجه است.    واقعیت این است که جنگ در بعد نظامی تا اینجای کار شکست خورده و به اهدافش نرسید؛ اما چون نه پیروزی و نه شکستی مطلق حاصل نشده است، لزوما ناکامی جنگ نظامی در تحقق اهدافش به معنای آن نیست که طرف آمریکایی کنار خواهد آمد و به این راحتی به توافقی مطلوب تهران تن خواهد داد.    ترامپ راهکاری برای خروج از این وضعیت ندارد؛ هم راهکار نظامی تا اینجای کار مثمر ثمر نبوده است و البته این  نیز به معنای دست کشیدن از جنگ و حمله نیست و هم راهکار سیاسی و دیپلماتیک برای ترامپ بسیار پرهزینه است؛ چون اساسا در شرایط فعلی شانسی برای کسب دستاورد دیپلماتیک خاص و قابل عرضه در آمریکا برای خود نمی‌بیند و پذیرش توافقی مانند تفاهم‌نامه نیز به معنای یک شکست مضاعف و در آستانه انتخابات کنگره بسیار دردسرساز خواهد بود.   در این راستا هم دیدیم که همین تفاهم نامه که کاملا به نفع ایران بود، به محض انتشار متن و امضا سریعا به دستاویزی برای حملات تند به ترامپ در آمریکا و اسرائیل تبدیل شد. 

 ترامپ برای خروج از این جنگ و لو موقت به توافقی نیاز دارد که اگر هم مضمون و محصول آن اصل جنگ را توجیه نکند و تابع آن نباشد، بلکه برای او دردسری بزرگ نیز ایجاد نکند که هم خود جنگ را زیر سوال ببرد و هم در مظان این اتهام قرار گیرد که کارزار نظامی‌اش نتیجه معکوس داده و به جای تضعیف تهران امتیازهای کلانی به آن داده و جایگاهش را تقویت کرده است.    در مجموع، وضعیت کنونی را باید بن‌بستی پیچیده و چند لایه و یک ابهام و بلاتکلیفی مزمن و در عین حال خطرناک دانست. نه گزینه نظامی توانسته است راه خروجی قطعی ایجاد کند و نه مسیر دیپلماتیک.

البته اینجا نباید مانع دستیابی به توافق با تهران در شرایط کنونی را صرفا به ویژگی‌های فردی و روانی ترامپ، از جمله خودشیفتگی یا غرور سیاسی او، تقلیل داد. آمریکا با توجه به جایگاه ابرقدرتی خود و نیز مجموعه بازیگران غربی، پیامد هر نوع توافقی را که در آن کنترل ایران بر تنگه هرمز تثبیت و تحریم‌ها برطرف و موجب تقویت جایگاه ایران شود، به معنای تغییر موازنه قدرت در منطقه به ضرر اسرائیل و منافع آمریکا و غرب ارزیابی می‌کنند که  نقض غرض جنگ است.   از همین رو، بعید به نظر می‌رسد آمریکا، اسرائیل و کشورهای غربی به ‌سادگی با وضعیت کنونی و چنین توافقی کنار بیایند. بنابراین شانسی برای یک مصالحه موقت در قالب «توافقی موفق و قابل اجرا» نیز وجود ندارد؛ مگر این که جنگ به موازنه‌ای برسد که چنین توافقی نتیجه تحمیلی آن باشد. اما در عین حال قبل از رسیدن به این نقطه، همچنان احتمال تفاهمات محدود و البته «با سرانجامی ناموفق» وجود دارد.

آمریکا فعلا منتظر نتایج تشدید جنگ اقتصادی به ویژه پس از اقدام امارات است و برنامه بعدی آن تابعی از ارزیابی اش از این نتایج و وضعیت داخلی ایران است. ولی در کل احتمال جنگ و حملات جدید در هفته‌ها و ماه‌های آتی نیز بسیار جدی است.

در مقابل نیز احتمال حملات پیش‌دستانه ایران با هدف بر هم زدن معادله جنگ فرسایشی و محاصره قبل از انتخابات کنگره آمریکا بالاست.

به گزارش آفتاب نیوز،

در این گزارش اخبار مربوط به جنگ به روزرسانی می شود...