رکنا، اعلام دوباره ممنوعیت مطلق کشت خشخاش در حالی بار دیگر به صدر اخبار بازگشته است که تجربه دهههای اخیر نشان میدهد زبان قانون بهتنهایی حریف ریشههای دوانده در خاک فقر و بحران معیشت روستایی نمیشود. در حالی که قانون مبارزه با مواد مخدر، کشت این گیاه را جرمانگاری کرده و سیاستگذاران بر برخورد قاطع تأکید دارند، واقعیتهای میدانی از جمله کمآبی، نبود بازار مطمئن برای محصولات جایگزین و جذابیت نقدینگی در بازارهای غیررسمی، همچنان بذر خشخاش را در برخی مزارع زنده نگه داشته است. به نظر میرسد تا زمانی که میان ممنوعیت روی کاغذ و درمان بحرانهای اقتصادی در روستا پیوندی برقرار نشود، سایه سنگین این کشت غیرقانونی بر امنیت غذایی و سلامت جامعه باقی خواهد ماند؛ چرا که خشخاش پیش از آنکه یک محصول کشاورزی باشد، خروجی یک بنبست معیشتی است.
