قیمت برق در آمریکا نجومی شد

ایران آنلاین:

  محمد حسین اسماعیلی، مدیرکل توسعه آموزش های فرهنگی و هنری  /  

۱) آموزش هنر؛ زیربنای هویت فرهنگی و سرمایه اجتماعی:

آموزش هنر در نگاه تحلیلی، فراتر از انتقال مهارت‌های هنری است. این حوزه در چند سطح اثرگذاری دارد:

- تحکیم هویت فرهنگی از طریق انتقال سنت‌ها، آیین‌ها و هنرهای ملی

- افزایش تاب‌آوری اجتماعی با تقویت خلاقیت، امید و توان مواجهه با بحران

- ارتقای سرمایه اجتماعی از مسیر مشارکت هنری و فعالیت‌های جمعی

- تولید معنا و تفکر و تقویت بنیان‌های اندیشه‌ورزی

- تلطیف فضای عمومی و ارتقای کیفیت زیست فرهنگی جامعه

این کارکردها نشان می‌دهد که آموزش هنر باید در ردیف سیاست‌های کلیدی فرهنگی قرار گیرد، نه در حاشیه برنامه‌های اجرایی.

۲) نقش مراکز آموزشی در تربیت هنرمندان آینده:

هنرستان‌ها، آموزشگاه‌ها و مربیان هنری، ستون‌های اصلی نظام آموزش هنر هستند. این مراکز سه نقش بنیادین دارند:

- شناسایی و پرورش استعدادهای هنری

- تربیت هنرمندان متخصص و متعهد

- حفاظت از هنرهای ملی، آیینی و هنرهای در معرض فراموشی

در واقع، این مراکز حلقه اتصال میان سیاست‌گذاری فرهنگی و تولید هنرمندان نسل آینده‌اند.

۳) عدالت آموزشی و توسعه متوازن هنر:

یکی از چالش‌های مهم حکمرانی فرهنگی، نابرابری در دسترسی به آموزش هنر است. سیاست‌های کلیدی برای رفع این شکاف عبارت‌اند از:

- توسعه آموزش هنر در مناطق محروم و کم‌برخوردار

- همگانی‌سازی هنر و افزایش دسترسی عمومی

- تحول در منابع و سرفصل‌های آموزشی

- بهره‌گیری از فناوری‌های نوین آموزشی برای روزآمدسازی آموزش هنر

این سیاست‌ها می‌توانند آموزش هنر را از یک فعالیت محدود شهری به یک جریان ملی تبدیل کنند.

۴) چالش اصلی: کم‌توجهی به آموزش هنر در سیاست‌گذاری:

با وجود اهمیت گسترده آموزش هنر، این حوزه هنوز در اولویت سیاست‌گذاری فرهنگی قرار نگرفته است. کم‌توجهی ساختاری، نبود برنامه‌ریزی بلندمدت، و نگاه مهارتی–ابزاری به هنر، مانع تحقق ظرفیت‌های واقعی این حوزه شده است. «هفته آموزش هنر» می‌کوشد این خلأ را برجسته کند و توجه ذی‌نفعان را به ضرورت بازنگری در سیاست‌ها جلب نماید.

۵) هفته آموزش هنر؛ گامی برای جریان‌سازی فرهنگی:

«هفته آموزش هنر» تنها یک رویداد نمادین نیست؛ بلکه تلاشی برای بازتعریف نقش آموزش هنر در ساختار حکمرانی فرهنگی کشور است. این هفته می‌کوشد توجه سیاست‌گذاران، مدیران، مربیان و جامعه هنری را به حوزه‌ای جلب کند که سال‌ها در حاشیه تصمیم‌گیری‌ها قرار داشته اما ظرفیت آن برای توسعه فرهنگی و اجتماعی بسیار گسترده است.

نخستین دوره این هفته (۳۱ مرداد تا ۶ شهریور) با مجموعه‌ای از برنامه‌ها برگزار می‌شود:

- نمایشگاه آثار منتخب مراکز آموزش هنر

- اختتامیه دومین المپیاد هنر

- نشست‌های تخصصی و همایش مدیران هنرستان‌های هنرهای زیبا

- بازدید از آموزشگاه‌ها و دیدار با پیشکسوتان

- امضای تفاهم‌نامه‌های آموزشی

- رونمایی از نظام آموزش‌های فرهنگی و هنری

این برنامه‌ها نشان‌دهنده تلاش برای ایجاد یک جریان ملی در حوزه آموزش هنر است.

۶) چشم‌انداز آینده:

اگر این هفته در دوره‌های بعدی با توسعه برنامه‌ها، مشارکت گسترده‌تر استان‌ها و تقویت زیرساخت‌های آموزشی همراه شود، می‌تواند به یکی از محورهای اصلی تحول فرهنگی کشور تبدیل شود. هنرجویان امروز، سرمایه‌های فردای هنر ایران‌اند و تقویت آموزش هنر، سرمایه‌گذاری مستقیم بر آینده فرهنگی کشور محسوب می‌شود.

انتهای پیام/

سرویس فرهنگ و هنر مشرق - سریال «هزار و یک شب» به کارگردانی مصطفی کیایی، با بازیگرانی چون پرویز پرستویی، هدیه تهرانی، بهرام رادان، سحر دولتشاهی و دیگران، یکی از پرهزینه‌ترین و پرستاره‌ترین پروژه‌های نمایش خانگی ایران بود. انتظارات از آن بسیار بالا بود. ترکیبی از عناصر اساطیری هزار و یک شب با روایتی امروزی ،معمایی و فانتزی. اما این سریال نتوانست انتظارات را برآورده کند و به اثری پر از ضعف‌های ساختاری، روایی و اجرایی تبدیل شد.

ضعف‌های روایی و فیلمنامه: کندی، عدم انسجام و منطق ناپذیر

یکی از انتقادهای پررنگ کندی ریتم و روایت پراکنده است. بسیاری از مخاطبان شبکه‌های اجتماعی در نظرات مختلفی درباره سریال نوشته‌اند، حتی قسمت های اولیه را با سرعت دو برابر تماشا کردند اما همچنان سریال حوصله‌ سربری را تجربه‌ کرده‌اند.سریال با تعدد شخصیت‌ها و خرده‌روایت‌ها شروع می‌شود که در ابتدا گیج‌کننده است و بعداً به کسالت تبدیل می‌شود. خرده‌داستان‌ها اغلب رها می‌شوند یا بدون تأثیرگذاری پیش می‌روند، و تعلیق مورد انتظار از یک سریال معمایی-فانتزی شکل نمی‌گیرد.

یکی از کاربران در شبکه اجتماعی ایکس درباره این سریال نوشت: «اینهمه بازیگر درجه یک ولی سریال ضعیف... دیگه نمی‌بینم. همین ۵ قسمت کافیه .» دیگری هم اشاره کرد که «دو قسمت دیدم. چقدر بد بود... صحنه اضافه داشت که هرکدومشون قابل حذف بودن .»

منتقدان رسانه‌ای نیز بر «عدم منطق روایی» تأکید دارند؛ چرا شخصیت‌هایی مثل سحر دولتشاهی ماجرا را به پلیس گزارش نمی‌دهند؟ چرا دسترسی آسان به اطلاعات حساس وجود دارد؟ این ایرادهای منطقی، تعلیق را نابود می‌کنند و مخاطب را از داستان جدا می‌کنند.

فیلمنامه کیایی تلاش می‌کند مرز بین واقعیت و افسانه را محو کند، اما این تلاش به «تصنع مکانیکی» منجر شده. روایت نه کاملاً فانتزی جذاب است و نه درام اجتماعی-معمایی منسجم. پایان‌بندی اپیزودها اغلب بدون قلاب قوی تمام می‌شود که برای فرمت نمایش خانگی (انتشار هفتگی) فاجعه‌بار است و باعث ریزش مخاطب می‌شود. حجم بالای خطوط داستانی بدون پرداخت کافی، سریال را به لوپ تکراری از اتفاقات تبدیل کرده که هیجان اولیه را از بین می‌برد.

در مجموع، فیلمنامه فاقد انسجام است. اشاره‌های مستقیم به قصه‌های هزار و یک شب اغلب مصنوعی و مجبور به نظر می‌رسند و به جای غنی‌سازی، حس تقلید سطحی ایجاد می‌کنند. مخاطبان انتظار قصه‌گویی جذاب شهرزادوار داشتند، اما با روایتی پراکنده و فاقد عمق مواجه شدند.

شخصیت‌پردازی ضعیف و عدم ارتباط عاطفی

بازیگران ستاره جمع شده‌اند، اما شخصیت‌ها به درستی پرداخت نشده‌اند. کاربران در شبکه‌های اجتماعی بارها به «شخصیت‌پردازی‌های بد» اشاره کردند. شخصیت‌ها یا بیش از حد ادایی و مصنوعی هستند یا فاقد عمق و انگیزه روشن. فلش‌بک‌ها وجود دارند اما صرفاً ابزاری برای اپیزود جاری‌اند و به شناخت بلندمدت کمک نمی‌کنند.

یکی از نقدهای رایج: عدم توازن در بازی‌ها و سطح شخصیت‌ها. حتی با حضور بازیگران قدرتمندی مثل پرستویی و تهرانی، دیالوگ‌ها «مصنوعی و ادایی» هستند و ارتباط عاطفی ایجاد نمی‌کنند. مخاطب نمی‌تواند با کاراکترها همذات‌پنداری کند چون انگیزه‌ها مبهم یا کلیشه‌ای‌اند. در نتیجه، سریال بیشتر بر فرم بصری تکیه کرده تا محتوای انسانی.

این ضعف در شبکه‌های اجتماعی پررنگ بود: «همه چیزش بد بود... شخصیت‌پردازی‌ها بد بود. » سریال نتوانسته از پتانسیل ستاره‌ها استفاده کند و بسیاری از نقش‌ها سطحی مانده‌اند.

مشکلات بصری، جلوه‌های ویژه و تولید

جلوه‌های ویژه یکی از ضعف‌های برجسته است. سکانس‌های گذشته و عناصر فانتزی «مصنوعی» به نظر می‌رسند. اغلب منتقدان به «تصاویر فراتر از قصه» اشاره دارند اما در عمل، فرم بر محتوا غلبه کرده بدون اینکه کیفیت بالایی داشته باشد.

تدوین و فیلم‌برداری نیز مورد انتقاد است. کات‌های سریع و چرخش‌های دوربین باعث گیجی می‌شود. یکی از کاربران در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «دوربین کات می‌خوره و دور خودش می‌چرخه... از تدوین و فیلم‌برداری بد خیلی ضربه خورده. » فضاسازی اساطیری تلاش شده اما ناپیوسته و ناتعادل است؛ گویی پروژه از ابتدا متعلق به جهان سازندگانش نبوده است و حتی شایعاتی وجود دارد که قرار بوده حسن فتحی این سریال را کارگردانی کند و در نهایت این پروژه نصیب مصطفی کیایی شده است. با در نظر گرفتن تولیدات پیشین کیایی این محتوا هیچ ارتباطی به جهان های داستانی خلق شده توسط او ندارند.

با وجود هزینه ساخت ، تولید مشترک و تلاش برای بین‌المللی بودن، نتیجه «مصنوعی» و «پرریسک اما ناموفق» است. اکشن‌ها ضعیف، شمشیرزنی‌ها غیرطبیعی و عناصر فرهنگی مخلوط بدون هارمونی‌اند.

دیالوگ‌ها، موسیقی و جو کلی: ادایی و کسالت‌آور

دیالوگ‌ها بارها به عنوان «ادایی» و غیرطبیعی نقد شده‌اند. این مسئله همراه با ریتم کند، جو را سنگین و خواب‌آور می‌کند. مخاطبان گزارش دادند که «به زور تا انتهای قسمت یک رو تونستم ببینم» یا «چقدر صحنه اضافه داشت.»

موسیقی و جو هم نتوانسته تعلیق ایجاد کند. سریال در سکون و سکوت سعی در درگیر کردن دارد اما شکست خورده. است و کامنت های مردمی بر «ناتعادلی کلی» تأکید دارند؛ پرستاره اما بدون موج اجتماعی مثبت.

مقایسه با انتظارات و آثار مشابه: جاه‌طلبی بدون اجرا

انتظار از «هزار و یک شب» اقتباسی خلاقانه یا روایتی مدرن از افسانه‌ها بود، اما نتیجه تکرار فرمول‌های ناموفق کیایی با جلوه‌های ضعیف است. برخلاف آثار موفق نمایش خانگی، تعادل بین فرم و محتوا برقرار نشده. منتقدانی مثل مسعود فراستی و دیگران نیز بر فاصله از انتظارات اولیه تأکید کردند.

این سریال نشان‌دهنده مشکل ساختاری در نمایش خانگی ایران است: تمرکز روی ستاره و بودجه بدون فیلمنامه قوی.

چرا سریال شکست خورد؟

«هزار و یک شب» جاه‌طلبی بزرگی داشت اما در اجرا ناکام ماند. ضعف‌های عمده شامل روایت پراکنده و کند، شخصیت‌پردازی سطحی، جلوه‌های ویژه مصنوعی، دیالوگ‌های ادایی، مشکلات تدوین و عدم تعادل بین افسانه و واقعیت است. این عناصر باعث ریزش مخاطب و واکنش‌های منفی گسترده در شبکه‌های اجتماعی شدند.

با وجود جسارت کیایی، سریال اسیر فرم شد و از قصه غافل ماند. برای آینده، نیاز به فیلمنامه منسجم‌تر، شخصیت‌پردازی عمیق‌تر و اجرای دقیق‌تر است. این اثر می‌توانست میراثی از هزار و یک شب مدرن باشد، اما به اثری فراموش‌شدنی تبدیل شد که بیش از آنکه قصه بگوید، در سکوت و تصنع غرق شد.

به‌گزارش ایلنا به نقل از وزارت میراث فرهنگی و گردشگری، سیدرضا صالحی‌امیری، وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی، عصر پنجشنبه ۲۹ مردادماه ۱۴۰۵ در حاشیه سفر به هند و در آستانه برگزاری سومین اجلاس وزرای گردشگری بریکس در ایالت راجستان، با اشاره به اهمیت این اجلاس اظهار کرد: موضوع محوری این نشست، بررسی راهکارهای توسعه روابط میان ملت‌ها از مسیر گردشگری است؛ موضوعی که از منظر جمهوری اسلامی ایران، گردشگری را ابزاری مؤثر برای تعمیق مناسبات فرهنگی، اجتماعی و انسانی میان کشورها قرار می‌دهد.

او با بیان اینکه بریکس بخش قابل‌توجهی از جمعیت و اقتصاد جهان را نمایندگی می‌کند، افزود: امروز نزدیک به نیمی از جمعیت جهان، حدود ۴۶ درصد، در مجموعه بریکس و کشورهای عضو و شریک آن قرار دارند و قدرت‌های مهمی همچون چین، روسیه، برزیل، هند و جمهوری اسلامی ایران در این مجموعه حضور دارند؛ بنابراین بریکس از ظرفیت کم‌نظیری برای شکل‌دهی به همکاری‌های جدید در حوزه گردشگری برخوردار است.

وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی ادامه داد: حضور جمهوری اسلامی ایران در این اجلاس، علاوه بر مشارکت در گفت‌وگوهای تخصصی حوزه گردشگری، در راستای فراهم‌کردن مقدمات اجلاس سران بریکس است که قرار است در شهریورماه برگزار شود و در این چارچوب، تدوین و نهایی‌سازی اسناد، بیانیه‌ها و تفاهم‌نامه‌های همکاری از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

صالحی‌امیری با اشاره به تدوین پیش‌نویس بیانیه سومین اجلاس وزرای گردشگری بریکس گفت: همکاران من با همکاری تیم کارشناسی بریکس، پیش‌نویس بیانیه‌ای در ۱۵ بند تهیه کرده‌اند که در اجلاس اصلی وزرای گردشگری که فردا، جمعه، برگزار می‌شود، مورد بررسی و تصویب قرار خواهد گرفت.

او دو محور را در این بیانیه و مسیر همکاری‌های آینده بریکس در حوزه گردشگری دارای اهمیت ویژه دانست و تصریح کرد: نکته نخست، توسعه روابط گردشگری و تقویت روابط ملت‌هاست. آنچه ما در جمهوری اسلامی ایران از گردشگری دنبال می‌کنیم، بستری برای نزدیک‌تر شدن ملت‌ها، شناخت متقابل فرهنگ‌ها و تقویت مناسبات میان کشورها است.

وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی محور دوم را تقویت اقتصاد گردشگری در کشورهای عضو بریکس عنوان کرد و گفت: ما نیازمند جذب ظرفیت‌های جدید گردشگری از هند، چین، روسیه، برزیل، اندونزی و دیگر کشورهای عضو و شریک بریکس هستیم و باید به‌صورت جمعی به این جمع‌بندی برسیم که گردشگری را به یکی از محورهای جدی همکاری اقتصادی میان کشورهای این مجموعه تبدیل کنیم.

صالحی‌امیری با اشاره به پیشنهاد جمهوری اسلامی ایران برای ایجاد سازوکارهای مالی مشترک در حوزه گردشگری افزود: یکی از پیشنهادهای مهم ایران در پیش‌نویس بیانیه، تشکیل صندوق توسعه زیرساخت‌های گردشگری در حوزه بریکس است. این موضوع برای ما اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا توسعه زیرساخت‌های گردشگری بدون تامین منابع پایدار و جذب سرمایه‌های جدید امکان‌پذیر نیست و ایجاد چنین صندوقی می‌تواند زمینه‌ساز سرمایه‌گذاری مشترک و اجرای پروژه‌های زیرساختی در کشورهای عضو باشد.

او تاکید کرد: اگر بریکس بخواهد ظرفیت‌های واقعی خود را در حوزه گردشگری فعال کند، باید از سطح گفت‌وگو و تبادل نظر عبور کرده و به سمت سازوکارهای عملیاتی، سرمایه‌گذاری مشترک، توسعه زیرساخت‌ها و تسهیل جریان گردشگری میان کشورهای عضو حرکت کند.

وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی در ادامه، تبیین مواضع جمهوری اسلامی ایران درباره تحولات منطقه و جنایات رژیم صهیونیستی و اقدامات آمریکا را از دیگر محورهای مهم حضور ایران در این اجلاس دانست و اظهار کرد: نکته دیگری که برای جمهوری اسلامی ایران اهمیت بسیار زیادی دارد، تبیین مواضع کشورمان و بیان واقعیت‌هایی است که ملت مقاوم ایران امروز با آن مواجه است. ما باید در این اجلاس، جنایات حاکمان کاخ سفید و جنایات رژیم کودک‌کش صهیونیستی را برای مقامات و وزرای گردشگری کشورهای عضو بریکس تبیین کنیم و واقعیت‌های موجود را به افکار عمومی و مسئولان کشورهای حاضر منتقل کنیم.

صالحی‌امیری خاطرنشان کرد: امروز سه هدف را به‌صورت هم‌زمان دنبال می‌کنیم؛ نخست، تقویت گردشگری در میان کشورهای این حوزه که نزدیک به نیمی از جمعیت جهان را دربرمی‌گیرد، دوم، فعال‌سازی و توسعه اقتصاد گردشگری و ایجاد مسیرهای جدید برای سرمایه‌گذاری و همکاری اقتصادی و سوم، تبیین مواضع به‌حق جمهوری اسلامی ایران برای مقامات و وزرای گردشگری کشورهای عضو بریکس.

او در پایان گفت: حضور ایران در بریکس، فرصتی برای تعریف یک الگوی جدید از همکاری‌های گردشگری میان کشورهای عضو است؛ الگویی که در آن گردشگری می‌تواند هم‌زمان به تقویت روابط ملت‌ها، توسعه اقتصادی، جذب سرمایه و تعمیق دیپلماسی فرهنگی کمک کند.

  انتهای پیام/