جزئیات مسیر تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب در تهران اعلام شد

ویژه نامه‌ها

گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم-زینب امیدی: هیچ چیز در این مراسم مرا به یاد یک خداحافظی ساده نمی‌اندازد. جهان کدام مردم را به خاطر دارد که در غم فقدان رهبرشان با چشمانی اشکبار با دلهایی سرشار از اندوه؛ اما چنین استوار و محکم او را بدرقه کرده باشند.

شبستان مصلی را خیلی از ما با نمایشگاه‌های کتابش به خاطر داریم. سال‌های سال همین راهروها میزبان مهمانی ویژه بودند، مهمانی کتاب خوان که ساعت‌ها وقت می‌گذاشت تا از تازه‌ترین انتشارات کشور بازدید کند؛ پای صحبت ناشران و غرفه‌داران بنشیند و با اهالی قلم صمیمانه گفتگو کند.

اما امروز در همین شبستان جای رهبر کتابخوانمان بیش از هر زمان دیگری خالیست. راهروهای مصلی گام‌های مردی را تا همیشه در حافظه خود حفظ خواهند کرد که ساعت‌های طولانی برای دیدن و بررسی کتاب‌های تازه منتشر شده وقت می‌گذاشت. با ناشران خوش و بش می‌کرد و فضایی لبریز از گفتگوهای صمیمانه با اهالی فرهنگ و قلم رقم می‌زد.

خیلی‌ها بودن در کنار رهبرشان را به هر چیز دیگری ترجیح داده‌اند، انگار می‌خواهند حتی ثانیه‌های آخر را هم از دست ندهند؛ همان جایی نفس بکشند که ساعات دیگر رهبرشان برای همیشه از آنجا تهران را ترک خواهد کرد.

.
در این مصلی حتی شبستان‌ها هم برای نبودنش گریه می‌کنند، انگار تا همین امروز هم لحظه شماری می‌کردند تا دوباره انتشاراتی‌ها در خنکای اردیبهشت‌های بهاری بیایند و در غرفه‌های ساخته شده کتاب‌هایی که او دوست داشت را جوری چیدمان کنند تا نظرش جلب شود، اما...

به این فکر می‌کنم که کتابها هم مدال می‌گیرند کتاب‌هایی که تقریض رهبر شهید بر گردنشان آویزان است. تقریض‌هایی که نقشه راه هستند و جملاتی که نور کلماتش مسیر را برای گمراهان روشن می‌کند. مثل این جمله در اول یکی از کتاب‌های مزین به دست خط رهبر شهید که برای پسرش سید مجتبی نوشته: «این کتاب ارزشمند را به نور چشم عزیزم مجتبی حسینی هدیه می‌دهم که خداوند اسلام و مسلمین را به وسیله او منتفع سازد».

و من هر بار که به تقریض‌های رهبر در کتاب‌های منتخب فکر می‌کنم به نظرم می‌رسد این بار تقریض دیگری نوشته شده است، اما نه بر صفحه‌های یک کتاب؛ بلکه بر صفحه‌ای تاریخ... نامیرا| روایت دل‌نوشته‌ها نامیرا | مصلی، به وقت وداع نامیرا | دیدار؛ بدون کارت دعوت

* خرده‌روایت‌هایی از وداع با رهبر شهید، به مناسبت چهلمین روز تشییع و تدفین پیکر مطهر رهبر شهید حضرت آیت‌الله‌العظمی سیدعلی حسینی خامنه‌ای

انتهای پیام/  

به گزارش تجارت نیوز، روزنامه «نیویورک‌تایمز» در گزارشی درباره وضعیت روابط ایران و آمریکا نوشت: ۲ کشور نه در حال مذاکره جدی هستند و نه در جنگ تمام عیار، بلکه در وضعیتی ناپایدار و بینابینی قرار گرفته‌اند که می‌تواند یا به بازگشت درگیری نظامی منجر شود یا به یک بن‌بست طولانی تبدیل شود.

به نوشته این روزنامه آمریکایی، مقام‌های ایرانی معتقدند مقاومت در برابر فشار اقتصادی آمریکا و حفظ کنترل بر تنگه هرمز، بیش از دادن امتیازات بزرگ در یک توافق مذاکره‌شده برای تهران منفعت دارد. در مقابل، واشنگتن ظاهراً شرط بسته است که تشدید فشار اقتصادی بتواند کاری را انجام دهد که حملات نظامی از انجام آن عاجز مانده‌اند.

آتش‌بسی که ۲ ماه پیش میان طرفین برقرار شد، قرار بود مسیر دستیابی به توافقی گسترده‌تر ظرف ۶۰ روز را باز کند؛ توافقی که برنامه هسته‌ای ایران و رفع تحریم‌های آمریکا را در بر بگیرد. اما این مهلت در هفته جاری به پایان رسید و ترامپ روز سه‌شنبه اعلام کرد هیچ «مذاکره یا گفت‌وگویی» در جریان نیست و برنامه‌ای نیز برای آن وجود ندارد.

نیکول گراجوسکی استادیار مرکز مطالعات بین‌المللی ساینس‌پو در پاریس وضعیت موجود را «برزخی دائمی» توصیف کرد و گفت در چند ماه گذشته، جز «تثبیت بیشتر موضع ایران و تلاش‌های مکرر و تاکنون ناموفق آمریکا برای یافتن نوعی راه خروج»، تغییر بنیادین چندانی رخ نداده است. شروط ایران برای تنگه هرمز

نیویورک‌تایمز نوشت تهران در ماه جاری فهرستی از مطالبات خود از واشنگتن برای بازگشایی تنگه هرمز ارائه کرده است؛ از جمله لغو تحریم‌ها، آزادسازی دارایی‌های مسدودشده ایران و پرداخت غرامت جنگی.

شرایط مشابهی پیش از این نیز به‌عنوان بخشی از یک توافق احتمالی میان طرفین مطرح شده بود و در تفاهم‌نامه‌ای که ماه ژوئن مورد توافق قرار گرفت اما خیلی زود از هم پاشید، به آنها اشاره شده بود.

طبق این گزارش، ایران طی هفته‌های گذشته با عمان نیز درباره نحوه مدیریت آینده تنگه هرمز مذاکره کرده است.

مهرزاد بروجردی رئیس کالج هنر، علوم و آموزش دانشگاه علوم و فناوری میزوری گفت: «تهران پس از عبور از شوک اولیه جنگ، اکنون مصمم است قدرت خود را نشان دهد. استفاده ایران از تنگه هرمز به‌عنوان یک سلاح و چانه‌زنی سخت آن در مذاکرات موازی با آمریکا و عمان را باید در همین چارچوب درک کرد.» تهدیدهای ترامپ نتیجه معکوس داد

نیویورک‌تایمز در بخش دیگری از گزارش خود نوشت لحن ترامپ طی چند ماه گذشته میان «تهدید به نابودی» ایران و وعده نزدیک بودن یک توافق دیپلماتیک در نوسان بوده است.

این روزنامه سپس به نتیجه این راهبرد پرداخت و نوشت اگر هدف چنین رویکردی ترساندن مقام‌های ایرانی و وادار کردن آنها به امتیازدهی بوده، ظاهراً نتیجه‌ای معکوس داشته است.

به گزارش نیویورک‌تایمز، فشار نظامی نتوانسته واشنگتن را به اهداف خود برساند و آمریکا اکنون بر تشدید فشار اقتصادی علیه ایران تأکید دارد.

«جرد کوشنر» داماد و فرستاده ترامپ روز دوشنبه به فاکس نیوز گفت مقام‌های ایرانی تمایلی به پذیرش شرایط مطلوب آمریکا ندارند. او در پاسخ به سوالی درباره وضعیت مذاکرات، به محاصره دریایی با هدف وارد کردن ضربه بیشتر به اقتصاد ایران اشاره کرد و آن را محور فعلی تمرکز ترامپ دانست.

ترامپ نیز روز سه‌شنبه اعلام کرد این محاصره همچنان به‌طور کامل برقرار است.

اسکات بسنت وزیر خزانه‌داری آمریکا نیز اخیراً در گفت‌وگو با نیوزمکس گفت وزارتخانه تحت مدیریت او قصد دارد اقداماتی علیه ایران اعمال کند که به ادعای او «در تاریخ انزوای اقتصادی» یک کشور سابقه نداشته است.

در عین حال، نیویورک‌تایمز یادآوری کرد که ایران پیش از این نیز فشارهای اقتصادی بین‌المللی را پشت سر گذاشته است. بسیاری از کارشناسان بین‌المللی نیز یادآور شده‌اند که دولت آمریکا در سال‌های گذشته تمام ابزارهای اقتصادی و دیپلماتیک خود را برای اعمال فشار بر تهران به کار گرفته و گزینه جدیدی روی میز ندارد.

نیویورک‌تایمز در ادامه نوشت در صورت آغاز دوباره یک درگیری گسترده، پیامدهای آن به ایران محدود نخواهد ماند.

به گزارش این روزنامه، ازسرگیری جنگ احتمالاً زیرساخت‌های انرژی منطقه، پایگاه‌های آمریکا در غرب آسیا و کشتیرانی تجاری را نیز وارد درگیری خواهد کرد.

با این حال، در شرایط فعلی ادامه بن‌بست نیز به همان اندازه محتمل است و مسائل اصلی اختلاف، از جمله برنامه هسته‌ای ایران و سرنوشت تنگه هرمز، همچنان بدون راه‌حل باقی مانده‌اند.

گراجوسکی با اشاره به شکست تلاش‌های واشنگتن برای یافتن راه خروج هشدار داد هرچه این وضعیت طولانی‌تر شود، مواضع طرفین نیز سخت‌تر خواهد شد.

او گفت: «هرچه این وضعیت برزخی بیشتر ادامه پیدا کند، بیشتر تثبیت می‌شود و ساختن یک راه خروج که هیچ‌یک از طرفین مجبور نباشد آن را به‌عنوان امتیازدهی معرفی کند، دشوارتر خواهد شد.»

منبع: ایسنا

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی  اندیشه معاصر ؛  روابط عمومی پالایشگاه تهران اعلام کرد: دود غلیظ مشاهده‌شده در آسمان جنوب تهران ناشی از سانحه برای ۲ دستگاه تانکر در محل بارگیری نفت سفید این پالایشگاه و آتش‌سوزی متعاقب آن بوده و آتش‌سوزی در پالایشگاه رخ نداده است.

روابط عمومی پالایشگاه تهران روز پنجشنبه اعلام کرد: بلافاصله پس از وقوع این حادثه، نیروهای عملیاتی و آتش‌نشانی وارد عمل شدند و حریق در کوتاه‌ترین زمان ممکن مهار و به طور کامل اطفا شد.

بر اساس این گزارش، در پی این حادثه یک نفر به مراکز درمانی اعزام شد و یک نفر دچار مصدومیت سطحی شد که اقدامات درمانی لازم برای وی به صورت سرپایی انجام گرفت و این حادثه تلفات جانی نداشت.

روابط عمومی پالایشگاه تهران همچنین اعلام کرد که حریق به طور کامل مهار شده و بررسی‌های کارشناسی برای مشخص شدن علت وقوع سانحه در حال انجام است.

نتیجه بررسی‌های کارشناسی درباره علت وقوع این حادثه اعلام خواهد شد.

پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :

دیپلمات ارشد چینی تأکید کرد: اعمال تحریم‌های بیشتر علیه ایران مشکل را حل نخواهد کرد.

به گزارش انتخاب، سخنگوی وزارت خارجه چین در واکنش به اظهارات دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، درباره اعمال تحریم‌های بیشتر علیه تهران و خفه کردن اقتصاد ایران، گفت: «تحریم و فشار به حل مشکل کمک نخواهد کرد» و خواستار راه‌حل سیاسی و دیپلماتیک شد.

این اظهارات در حالی مطرح شده است که مذاکرات با تهران به پیشرفت قابل‌توجهی دست نیافته است. 

ترامپ نیز در پستی در شبکه اجتماعی تروث سوشال مدعی شد که «قوی‌ترین عملیات اقتصادی‌ای را که تاکنون علیه هر کشوری انجام شده است» آغاز خواهد کرد.

رویداد۲۴| مجله نیویورکر در تازه‌ترین شماره خود یادداشتی از ایشان تارور، ستون‌نویس حوزه سیاست بین‌الملل، منتشر کرده که در آن نتیجه شش ماه جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران را یک «شکست راهبردی عمیق» برای واشنگتن توصیف می‌کند.

تارور استدلال می‌کند که تقریباً هیچ‌یک از اهداف اولیه‌ای که دونالد ترامپ برای ورود به جنگ مطرح کرده بود ــ از متوقف کردن برنامه هسته‌ای ایران تا نابودی توان موشکی و تضعیف ساختار جمهوری اسلامی ــ محقق نشده است. در مقابل، تهران توانسته با بستن تنگه هرمز، ادامه حملات به اهداف آمریکا و حفظ ساختار قدرت، هزینه جنگ را برای واشنگتن و اقتصاد جهانی بالا ببرد.

متن زیر مشروح گزارش نیویورکر درباره جنگ ایران است:

به ملوانان ناو هواپیمابر «آبراهام لینکلن» فکر کنید. در حالی که کارزار آمریکا علیه ایران همچنان ادامه دارد، مأموریت آنها روی این ناو ماه‌ها بیشتر از زمان پیش‌بینی‌شده طول کشیده و گزارش‌های متعددی درباره بدتر شدن شرایط منتشر شده است؛ از کاهش ذخایر غذا و آب آشامیدنی گرفته تا افت روحیه نیروها.

هفته گذشته، روزنامه Military Times با استناد به بستگان شماری از نیرو‌های نظامی گزارش داد دست‌کم دو نفر از افراد مستقر روی ناو لینکلن تلاش کرده‌اند خود را به دریا بیندازند.

برد کوپر، فرمانده سنتکام، پس از بازدید از ناو در آخر هفته گذشته، اذعان کرد که شرایط «به‌طور خاص دشوار و طاقت‌فرسا» بوده است، اما همزمان گفت «بخش زیادی» از این وضعیت دشوار، «خبر قدیمی» است و مشکلات مورد اشاره پیش‌تر برطرف شده‌اند.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، کل این بحث را «اخبار جعلی» خواند. پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، نیز گفت شرایط «به‌طور کامل وارونه جلوه داده شده» و به خبرنگاران گفت ایالات متحده می‌تواند محاصره دریایی جاری علیه بنادر ایران را «برای مدت نامحدود» ادامه دهد.

به مردم ایران نیز فکر کنید؛ مردمی که از اواخر فوریه، زمانی که ترامپ همراه با اسرائیل جنگی را برای سرنگونی جمهوری اسلامی آغاز کرد، هدف یک‌ونیم میلیون پوند مهمات قرار گرفته‌اند؛ مهماتی که در حدود ده هزار سورتی پرواز توسط نیرو‌های مستقر روی ناو لینکلن بر ایران ریخته شده است.

شش ماه بعد، به‌سختی می‌توان نتیجه این درگیری را چیزی غیر از یک شکست راهبردی عمیق برای ایالات متحده دانست.

بمباران‌های آمریکا و اسرائیل رهبر هشتادساله ایران، و شماری از نزدیکان او را هدف قرار داد، نیروی هوایی و نیروی دریایی ایران را تضعیف کرد، مدارس، دانشگاه‌ها و مراکز درمانی را هدف قرار داد و در هفته‌های نخست کارزار بیش از سه هزار غیرنظامی را کشت.

حکومت باقی‌مانده ایران، در مقابل، خود را در موضع دفاعی مستحکم کرد و از توانمندی‌های نامتقارن خود برای بستن تنگه راهبردی هرمز استفاده کرد؛ ابزاری که پیش‌تر به این شکل به کار نگرفته بود. تهران با استفاده از موقعیت جغرافیایی خود، تلاش کرد هزینه‌ای به اقتصاد جهانی تحمیل کند و فشار بر واشنگتن را افزایش دهد.

اکنون هیچ‌یک از اهداف اولیه‌ای که ترامپ مطرح می‌کرد، از جمله تعطیل کردن برنامه هسته‌ای ایران و نابودی توان موشکی بالستیک این کشور، تحقق پیدا نکرده است.

در عوض، ایالات متحده حالا درگیر یافتن راهی برای گرفتن ابزاری از ایران است که فقط به‌دلیل مداخله ترامپ وارد بازی شده است: تنگه هرمز.

بیشتر بخوانید: کاخ سفید دوباره شمشیر تحریم را کشید؛ این‌بار شرکای ایران هم هدف هستند

با وجود ابتکار‌هایی که اخیراً از سوی ترامپ و متحدانش مطرح شده، نفت و دیگر کالا‌های حیاتی همچنان آزادانه از این آبراه عبور نمی‌کنند و قیمت بنزین بالا مانده است.

ایران همچنان نفتکش‌ها را هدف قرار می‌دهد و انتظار دارد حتی پس از رسیدن به یک توافق دیپلماتیک، نوعی کنترل بر تنگه را حفظ کند.

ترامپ در آغاز جنگ به شهروندان ایران گفته بود «کمک در راه است»، اما آنچه نصیب آنها شده، ویرانی، فشار اقتصادی بیشتر و بازگشت سرکوب از سوی حکومتی بوده که بیش از هر چیز دیگر، می‌داند چگونه خود را حفظ کند. رهبری ایران همچنان سرسخت و چالش‌گر است

محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس ایران، روز سه‌شنبه گفت تنگه تا زمانی بسته خواهد ماند که دارایی‌های مسدودشده ایران در خارج آزاد شود، تحریم‌های نفتی لغو شوند و عملیات نظامی آمریکا و اسرائیل به‌طور کامل متوقف شود.

ولی نصر، استاد مطالعات خاورمیانه و روابط بین‌الملل در دانشگاه جانز هاپکینز، به من گفت: «ایران از جنگ بسیار قدرتمندتر بیرون آمده است؛ نه فقط از نظر ثبات رژیم، بلکه به‌طور کلی از نظر اعتمادبه‌نفس.»

او افزود: «پس نیمه پر لیوان برای ایران کاملاً قابل مشاهده است. حتی اگر از واژه‌های قطعی مثل “برنده” و “بازنده” استفاده نکنیم، کاملاً روشن است که نیمه لیوان برای آمریکایی‌ها خالی‌تر است.» ترامپ با اعتمادبه‌نفس زیادی وارد جنگ شد

سهولت نسبی عملیات او برای کنار زدن نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا، احتمالاً او را متقاعد کرده بود که برتری قدرت آمریکا تقریباً مطلق است.

درگیری‌هایی که پس از جنگ غزه شکل گرفت نیز بسیاری از آسیب‌پذیری‌های ایران را آشکار کرده بود؛ نیرو‌های نیابتی ایران در سوریه سرنگون شدند و در لبنان تضعیف شدند و اطلاعات اسرائیل بار‌ها عملیات موفق ترور و خرابکاری در داخل ایران انجام داد.

اما ترامپ بیش از حد اعتمادبه‌نفس داشت و حالا خود را در جنگی گرفتار می‌بیند که هیچ‌یک از همسایگان ایران نمی‌خواستند او آغازش کند. قدرت آمریکا نیز به‌شکل محسوسی کاهش یافته است

ایالات متحده بخش بزرگی از ذخایر مهمات هدایت‌شونده دقیق و سامانه‌های دفاع هوایی خود را مصرف کرده و مجموعه پایگاه‌های نظامی‌اش در منطقه نیز زیر آتش قابل توجه ایران قرار گرفته‌اند؛ حملاتی که به زیرساخت‌های غیرنظامی و انرژی در سراسر منطقه نیز آسیب رسانده‌اند.

برخی کشور‌ها مانند امارات متحده عربی هیچ علاقه‌ای به تهران ندارند، اما در عین حال تشخیص می‌دهند که رویکرد جنگ‌طلبانه کنونی ترامپ لزوماً به نفع آنها نیست.

ائتلاف دفاعی سه‌جانبه جدید میان عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان ــ هرچند ترامپ به‌طور علنی از آن استقبال کرده ــ نشانه‌ای است از منطقه‌ای که در حال فکر کردن به فراتر از ایالات متحده است و در برابر عدم قطعیت ناشی از ایرانِ مقاوم و اسرائیلِ تهاجمی، گزینه‌های جایگزین برای خود می‌سازد.

الکس وطن خواه مدیر برنامه ایران در مؤسسه خاورمیانه در واشنگتن، به من گفت: «تغییر بزرگ‌تر این است که پایتخت‌های خلیج فارس دیگر با خیال راحت پشت سیاست فشار حداکثری قرار نمی‌گیرند. آنها بیش از گذشته به دنبال استقلال از هر دو سوی واشنگتن و تهران هستند.»

ولی نصر نیز گفت: «حالا همه، آمریکا را کمتر از آن چیزی می‌بینند که قبلاً بود.»

او مشکلات ترامپ را بخشی از «سقوط شتابان قدرت و اعتبار آمریکا» می‌داند و می‌گوید: «وقتی این جنگ تمام شود، آمریکا خواهد دید که جمع کردن بقیه جهان حول هر سیاست منسجمی بسیار دشوارتر شده است.»

بیشتر بخوانید: اروپا هم به اهداف نظامی ایران اضافه شد | مقام‌های ایرانی به فایننشال تایمز: دارایی‌های نظامی آمریکا در جنوب شرق اروپا در تیرس‌اند

جنگ همین حالا هم در داخل ایالات متحده بسیار نامحبوب است و به باری بر دوش جمهوری‌خواهان در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای تبدیل شده است.

الی گرانمایه، پژوهشگر ارشد سیاست‌گذاری در شورای روابط خارجی اروپا، به من گفت: «ترامپ خودش را در جنگی برای آمریکا گرفتار کرده که قابل بردن نیست.»

او افزود: «به نظر می‌رسد اکنون گرفتار مغالطه هزینه ازدست‌رفته شده است؛ چون آمریکا منابع، مهمات و اعتبار زیادی در این جنگ خرج کرده، احساس می‌کند پیش از یک پیروزی تعیین‌کننده نمی‌تواند عقب‌نشینی کند.».

اما به نظر می‌رسد تهران باور دارد که هم می‌تواند ترامپ را فریب دهد و هم بیش از او دوام بیاورد.

گرگوری برو، کارشناس ایران و انرژی در گروه اوراسیا، گفت: «ایران حالا مطمئن است که می‌تواند بمباران‌های آمریکا را تحمل کند و این مسئله تهدید‌های نظامی احتمالی آینده آمریکا را به‌شدت تضعیف می‌کند.»

او افزود: «علاوه بر این، آمریکا اکنون به‌طور کلی از اقدام تهاجمی‌تر علیه ایران بازداشته شده و از خطر واکنش گسترده ایران هراس دارد.»

این هفته، مهلت شصت‌روزه‌ای که در ماه ژوئن به‌عنوان بخشی از یک تفاهم اولیه برای حل اختلافات گسترده‌تر میان آمریکا و ایران تعیین شده بود، بدون هیاهوی خاصی به پایان رسید.

این موضوع نشانه‌ای بود از شکنندگی و، صادقانه بگویم، غیرجدی بودن دور دیپلماتیک میان دو طرف. ترامپ روز سه‌شنبه در دفتر بیضی خشمگین شد و از ایران خواست «پرچم سفید تسلیم» را بالا ببرد. او همچنین عمان، واسطه مهم دیپلماتیک، را به حمله نظامی تهدید کرد؛ آن هم به‌دلیل مذاکرات موازی مسقط با ایران درباره نحوه مدیریت تنگه هرمز.

ترامپ همچنین به کره جنوبی حمله لفظی کرد و تصمیمی شگفت‌آور برای کاهش رزمایش‌های نظامی با سئول را با این استدلال توجیه کرد که کره جنوبی در حمایت از جنگ او در خاورمیانه همکاری لازم را نکرده است؛ و سپس، در شاید آشکارترین نشانه سرخوردگی او، رئیس‌جمهور نقشه‌ای عجیب در شبکه ترور سوشال منتشر کرد که در آن تنگه هرمز به‌عنوان «قلمرو ایالات متحده» برچسب خورده بود. اما ترامپ نمی‌تواند با نام‌گذاری «خلیج آمریکا» از این فاجعه فرار کند. این ضربه‌ای است که برخی تحلیلگران همین حالا آن را با فجایع جنگ ویتنام و عراق مقایسه می‌کنند و به نظر می‌رسد رهبری ایران از ادامه این بازی لبه پرتگاهی استقبال می‌کند.

قالیباف در پاسخ به تهدید‌های تازه مقام‌های دولت ترامپ درباره فشار حداکثری، در شبکه‌های اجتماعی نوشت: «منتظر نباشید این گروه دلقک، خرگوشی از کلاه بیرون بیاورد و گندی را که خودتان زده‌اید جمع کند.»

ایرانیان عادی که بسیاری از آنها برای تغییر در سیاست داخلی و بهبود روابط با غرب ناامیدانه چشم‌انتظارند، همچنان باید صبر کنند.

گیسو نیا، وکیل ایرانی-آمریکایی حقوق بشر، از نبود هرگونه «راهبرد سیاسی گسترده‌تر» از سوی ترامپ برای حمایت از اپوزیسیون ایران و جامعه مدنی تحت فشار انتقاد کرد.

او به من گفت هیچ برنامه‌ای وجود نداشت «که بتواند انگیزه‌ای برای ریزش نیرو‌ها ایجاد کند یا واقعاً این رژیم را بشکند؛ همان چیزی که تمام آن معترضان دنبالش بودند و برایش جان خود را به خطر انداختند.»

نیا گفت: «در نهایت روشن شد که تنها راهبرد این دولت، بمباران کشور بود.»

و این راهبرد شکست خورده است.