بین الملل
به گزارش دفتر منطقهای خبرگزاری تسنیم، «عایشه وهاب»، سناتور ایالت کالیفرنیا و عضو حزب دموکرات، در انتخابات ویژه برای پرکردن کرسی «اریک سوالول» در مجلس نمایندگان آمریکا پیروز شد و به نخستین فرد افغانتبار راهیافته به کنگره آمریکا تبدیل شد. وی پیش از این نیز نخستین مسلمان و نخستین افغان-آمریکایی بود که به سنای ایالتی کالیفرنیا راه یافته بود. رهبر اقلیت کنگره: محاصره فلسطینیان در کرانه باختری غیرقابل پذیرش است لغو تجمع انتخاباتی نماینده فلسطینیتبار کنگره در فلوریدا
وهاب عضو جریان مترقی حزب دموکرات به شمار میرود و در جریان رقابتهای انتخاباتی، «نسلکشی» مردم غزه توسط رژیم صهیونیستی را محکوم کرده و گفته بود در صورت راهیابی به کنگره برای توقف حمایت نظامی آمریکا از رژیم صهیونیستی تلاش خواهد کرد.
این مواضع در حالی مطرح شد که وهاب در سال 2025 نیز در سنای کالیفرنیا در تهیه قطعنامهای مشارکت داشت که خواستار پایان «فاجعه انسانی» در غزه شده بود.
پیروزی عایشه وهاب در حالی رقم خورد که گروههای سیاسی مخالف او در هفتههای پایانی انتخابات میلیونها دلار برای جلوگیری از پیروزیاش هزینه کردند. بر اساس گزارش پولیتیکو، کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل موسوم به آیپک و گروههای مرتبط دیگر دستکم 5 میلیون دلار برای پیروزی نامزد جمهوریخواه و جلوگیری از پیروزی وهاب در انتخابات هزینه کرده بودند.
عایشه وهاب در سال 1987 در نیویورک به دنیا آمد. خانواده او در زمان جنگهای ناشی از حضور شوروی در افغانستان به آمریکا مهاجرت کردند. او در دوران کودکی پدر و مادر خود را از دست داد و از 9 سالگی تحت سرپرستی بزرگ شد. وهاب در رشتههای علوم سیاسی، مدیریت بازرگانی و مددکاری اجتماعی تا سطح دکترا تحصیل کرده است.
انتهای پیام/
بین الملل
به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم به نقل از نشریه دی سایت، الکساندر ووچیچ، رئیس جمهور صربستان از برگزاری انتخابات زودهنگام پارلمانی در این کشور در ماه اکتبر خبر داد.
ووچیچ در یک سخنرانی تلویزیونی اعلام کرد که انتظار میرود این رأیگیری در 18 یا 25 اکتبر، بیش از یک سال قبل از تاریخ انتخابات عادی، برگزار شود. در ماه ژوئن، ووچیچ اعلام کرد که پس از بیش از یک سال و نیم اعتراضات ضد دولتی، ظرف چند هفته استعفا خواهد داد تا راه را برای انتخابات زودهنگام پارلمانی و ریاست جمهوری هموار کند. اسرائیل در صربستان کارخانه تولید پهپاد تاسیس میکند
ووچیچ هنوز مشخص نکرده است که چه زمانی قصد دارد از قدرت کنارهگیری کند تا انتخابات ریاست جمهوری جدیدی برگزار شود.
وی دوازده سال است که در قدرت بوده و یا به عنوان رئیس جمهور یا نخست وزیر خدمت کرده است.
به گفته تحلیلگران، ووچیچ در صورت پیروزی حزب مترقی صربستان (SNS) در انتخابات، میتواند سمت نخست وزیری را بر عهده بگیرد. این امر روند دیرینهای را ادامه خواهد داد که در آن قدرت در صربستان همیشه صرف نظر از عنوان رسمی آن در دست ووچیچ بوده است.
صربستان یک کشور نامزد عضویت در اتحادیه اروپا است، اما روابط نزدیکی با روسیه و چین نیز دارد.
بر اساس اطلاعات بروکسل، صربستان قبل از پیوستن به اتحادیه اروپا باید حاکمیت قانون خود را بهبود بخشد و از جمله تضمین شرایط برای انتخابات آزاد و عادلانه را فراهم کند. علاوه بر این، باید با فساد و جرایم سازمان یافته مبارزه شود و سیاست خارجی آن با سیاست اتحادیه اروپا همسو شود.
مخالفان، ووچیچ و متحدانش را به خشونت علیه مخالفان سیاسی، فساد گسترده، ارتباط با جرایم سازمانیافته و سرکوب آزادی رسانهها متهم میکنند. ووچیچ و حامیانش این اتهامات را رد میکنند.
از پایان سال 2024، اعتراضات مکرری علیه دولت در صربستان صورت گرفته است. در آن زمان، 16 نفر در اثر فرو ریختن سایبان ایستگاه راهآهن در شهر نووی ساد در شمال صربستان جان خود را از دست دادند. تظاهرکنندگان دولت را مسئول این فاجعه دانستند و آن را به سوء مدیریت و فساد متهم کردند. معترضان خواستار انتخابات زودهنگام شدند.
انتهای پیام/
نظم منطقهای سنتی در خاورمیانه، در پی جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران و همچنین جنگ غزه به پایان راه رسیده است. ناتوانی واشینگتن در سرنگونی رژیم تهران و حفاظت از متحدان خلیج فارس، بنبست در مسئله فلسطین، پایههای امنیتی و اخلاقی دهههای گذشته را ویران کرده است. تحولات اخیر ثابت کرد که قدرت نظامی محدودیتهای جدی دارد و متحدان منطقهای دیگر نمیتوانند به تضمینهای امنیتی آمریکا تکیه کنند. فروپاشی این نظم، فرصتی نادر برای واشینگتن ایجاد میکند تا سیاست خود را از «مهار نظامی» به سوی «دیپلماسی فراگیر» و حمایت از حقوق بشر و دموکراسی تغییر دهد.
تحلیل ریشههای بحران و فروپاشی نظم قدیمی
1 میراث نظم ۱۹۹۱ و فرسایش تدریجی نظم خاورمیانهای که پس از فروپاشی شوروی و آزادسازی کویت در سال ۱۹۹۱ شکل گرفت، بر پایه سه رکن اساسی بود:
برتری نظامی آمریکا: ایجاد شبکهای از پایگاههای نظامی برای مهار ایران و عراق
تضمین امنیت استبداد: حمایت از رژیمهای اقتدارگرا در ازای ثبات منطقهای و جریان انرژی
فرآیند صلح اعراب و اسرائیل: تلاش برای ادغام اسرائیل در یک چارچوب امنیتی مشترک با اعراب
شکست در اجرا: در حالی که این نظم برای نخبگان و کشورهای ثروتمند خلیج فارس منافعی داشت، برای اکثریت مردم منطقه با خشونت، محرومیت و سرکوب همراه بود.
2 غزه و جنگ با ایران
دو رویداد کلیدی به عنوان کاتالیزور نهایی برای پایان دادن به نفوذ آمریکا عمل کردند:
جنگ غزه (نابودی اخلاقی): حمایت بیچون و چرا از اسرائیل، ادعاهای حقوق بشری آمریکا را نزد افکار عمومی بیاعتبار کرد.
جنگ با ایران (شکست توهم قدرت نظامی): ناتوانی در تغییر رژیم و بسته شدن تنگه هرمز ثابت کرد که قدرت نظامی آمریکا دیگر نمیتواند امنیت مطلق ایجاد کند.
3 شکافهای کلیدی و واقعیتهای نوین منطقهای
بیاعتمادی متحدان خلیج فارس: رهبران عرب از اینکه واشینگتن بدون مشورت با آنها وارد جنگ با ایران شد و نتوانست یا نخواست از آنها در برابر حملات ایران محافظت کند، خشمگین هستند.
رقابتهای درونی: تنزاع میان عربستان و امارات بر سر رهبری منطقه و روابط با اسرائیل، تلاشهای آمریکا برای ایجاد یک جبهه متحد ضد ایرانی را مختل کرده است.
خودمختاری بازیگران: متحدان سابق اکنون به دنبال معاملات جانبی با ایران و گسترش روابط با چین و روسیه هستند تا خلأ قدرت آمریکا را پر کنند.
4 وضعیت بازدارندگی و تهدیدات مداوم
تابآوری ایران: علیرغم آسیبهای ناشی از جنگ، رژیم ایران برجا مانده و توانایی خود را برای نبرد در «منطقههای خاکستری» و استفاده از نیروهای نیابتی حفظ کرده است.
توسعهطلبی اسرائیل: اسرائیل بدون توجه به نظر آمریکا، به دنبال الحاق کرانه باختری و تداوم مداخلات نظامی در لبنان و سوریه است.
بیثباتی اقتصادی: جنگ، قیمت سوخت و مواد غذایی را افزایش داده و در کشورهایی مانند مصر، پتانسیل خیزشهای مردمی مشابه سال ۲۰۱۱ را تقویت کرده است.
5 فرصتهای راهبردی برای تغییر مسیر
آمریکا برای جلوگیری از زوال کامل، باید پارادایمهای خود را تغییر دهد:
الف) از تهاجم به دفاع
به جای بازسازی پایگاههای تخریب شده، بر سرمایهگذاری در موارد زیر تمرکز کند:
- اشتراکگذاری اطلاعاتی
- سیستمهای دفاع موشکی برای شرکای خلیج فارس
- تأمین آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز.
ب) دیپلماسی به جای مهار
تغییر رویکرد در قبال ایران از مهار نظامی به سوی فرآیند دیپلماتیک که ایران را به عنوان یک شریک در سیستم امنیتی منطقه بپذیرد. این نگاه حتی در میان برخی چهرههای تندرو مانند ونس نیز دیده میشود.
ج) بازتعریف روابط با متحدان
- فشار بر اسرائیل: مشروط کردن حمایتها به احترام به حقوق بشر، توقف شهرکسازی و پایان دادن به اقدامات بیثباتکننده
- پایانِ دادن به چک سفید به مستبدان: تشویق به اصلاحات دموکراتیک و حمایت از حقوق بشر به عنوان تنها راه دستیابی به ثبات پایدار در بلندمدت.
نتیجهگیری
نظم قدیمی خاورمیانه مانند امپراتوریهای بریتانیا و فرانسه پس از بحران سوئز در سال ۱۹۵۶، در حال محو شدن است. اگرچه خروج فیزیکی آمریکا بلافاصله رخ نخواهد داد، اما مشروعیت و کارآمدی مدل قدیمی از بین رفته است. واشینگتن با انتخابی حیاتی روبروست: یا به مدیریت بحرانهای بیپایان در یک سیستم شکستخورده ادامه دهد، یا شجاعت لازم برای پیریزی یک نظم جدید مبتنی بر دیپلماسی، دفاع جمعی و حاکمیت قانون را پیدا کند. شکست در تغییر مسیر، منجر به محو شدن تدریجی نفوذ آمریکا در منطقهای خواهد شد که بیش از سه دهه تحت سلطه مطلق آن بود.
*ترجمه: کانال بازنگاه
به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید
به کانال بله هم میهن بپیوندید
به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید
