سوگ یک فرآیند روانشناختی است که بدون تأیید اجتماعی بهسختی پیش میرود. آیینهای ترحیم در فرهنگ ایرانی — از مراسم سهروز تا سالگرد — بستری فراهم میکنند که مغز داغدار بتواند واقعیت فقدان را بپذیرد. اعلامیه ترحیم عمومی، اولین گام خروج از انکار است. بازماندگانی که در مراسم نقش فعال دارند و سوگ را در جمع تجربه میکنند، کمتر دچار سوگ پیچیده میشوند.
