صدای خاطره‌انگیز نسل‌ها

بعضی صدا‌ها فقط شنیده نمی‌شوند؛ در حافظه جمعی یک ملت زندگی می‌کنند. سال‌ها در لحظه‌های خلوت شبانه، در سکوت اتاق‌ها، در مسیر‌های طولانی جاده و در شب‌هایی که رادیو همچنان همدم بسیاری از خانه‌هاست، شنیده و آرام‌آرام بخشی از زندگی روزمره آدم‌ها می‌شوند. صدای بهروز رضوی از همین جنس بود؛ صدایی آرام، نجیب و خوش‌آهنگ که کلمات را نه‌فقط می‌خواند، بلکه به آنها جان می‌بخشید.  شامگاه یکشنبه ۲۴ خرداد ۱۴۰۵، پس از دوره‌ای بیماری، این صدای آشنا در ۷۹ سالگی خاموش شد؛ صدایی که بیش از پنج دهه در رادیو ایران جاری بود و برای نسل‌های مختلف، یادآور لحظه‌هایی از روایت و خاطره است.  برای بسیاری از مخاطبان، طنین صدای گرم و موزون رضوی چنان دقیق و موسیقایی بود که گاه او را دوبلور می‌پنداشتند، اما حقیقت آن است که پیش از هر عنوان دیگری، گوینده رادیو بود؛ از همان نسل گویندگانی که رادیو را نه فقط یک رسانه، بلکه خانه‌ای برای …