رونمایی از مستند سینمایی سایه برادرم؛ روایتی متفاوت از سلوک یکی از فرماندهان ارشد اطلاعات سپاه

به گزارش برنا، شبکه ۱۲ رژیم صهیونیستی گزارش داد که مقامات امنیتی این رژیم بر لزوم کاهش تنش با ترکیه و پرهیز از گشودن جبهه‌ای دیگر تأکید کرده‌اند. این توصیه در پی حمله رژیم اشغالگر به یک فرودگاه نظامی در سوریه مطرح شده است.

این شبکه افزود که رژیم صهیونیستی به ایالات متحده اطلاع داده است که ترکیه در تلاش برای استقرار سامانه‌های پدافند هوایی و نیرو‌های زمینی در پایگاه فرودگاه «ابوالظهور» سوریه است.

در مقابل، وزارت دفاع ترکیه با قاطعیت وجود هرگونه نیرو یا هیئت نظامی وابسته به خود در پایگاه هوایی سوریه را که اخیراً هدف حملات اسرائیل قرار گرفته، تکذیب کرد. این وزارتخانه تأکید کرد که این حملات اسرائیل، نقض آشکار حاکمیت سوریه و اقدامی با هدف بی‌ثبات کردن منطقه است.

زکی آکتورک، سخنگوی وزارت دفاع ترکیه در یک کنفرانس مطبوعاتی گزارش‌ها مبنی بر حضور نظامی ترکیه در محل مورد هدف را نادرست خواند.

آکتورک گفت: «پیش از حملات اسرائیل یا در حین آن، هیچ هیئت نظامی ترکیه‌ای در پایگاه هوایی سوریه حضور نداشته است». وی تأکید کرد: «هیچ سرباز ترکیه‌ای در این پایگاه نظامی وجود ندارد.»

اخیرا نیروی هوایی رژیم اشغالگر با انجام حملاتی، پایگاه هوایی ابوالظهور در حومه جنوبی ادلب در سوریه را هدف قرار داد. این پایگاه از موقعیت استراتژیک برخوردار است و هدف قرار دادن آن در چارچوب سلسله نقض‌های حاکمیت سوریه توسط اسرائیل انجام می‌گیرد؛ اقدامی که به گفته ناظران، هدف آن گسترش دامنه تنش در منطقه و ضربه زدن به هرگونه تلاش برای بازگرداندن ثبات یا تقویت حضور مورد حمایت آنکارا در عمق خاک سوریه است.

انتهای پیام/

به گزارش برنا و به نقل از مرکز اطلاع رسانی فلسطین، این موضع مادربزرگ هند رجب پس از آن اتخاذ شد که ارتش رژیم صهیونیستی پیشتر در روز چهارشنبه اذعان کرده بود که نظامیان در ژانویه ۲۰۲۴ به خودرویی که هند رجب و خانواده‌اش را در غزه حمل می‌کرد، شلیک کرده‌اند.

ارتش رژیم صهیونیستی همچنین اعلام کرد که تحقیقات جنایی داخلی را درباره مرگ هند رجب و همچنین کشته شدن ۱۵ نفر از کارکنان اورژانس و امداد در رفح در مارس ۲۰۲۵ آغاز کرده است.

در همین حال مادربزرگ این کودک فلسطینی در گفت‌و‌گو با خبرگزاری آناتولی اظهار داشت که خانواده به تحقیقات اسرائیل و دادگاه این رژیم اعتماد ندارد.

او شهادت نوه‌اش و اعضای خانواده‌اش را نتیجه حمله عمدی به خودروی غیرنظامی آنها دانست که حامل تعدادی کودک بود.

مادربزرگ هند رجب جزئیات ساعات پایانی زندگی این کودک فلسطینی را بازگو کرد و افزود: «این کودک به همراه عمویش، همسر او و فرزندانشان در خودرویی بودند. خانواده به دلیل بمباران و درگیری‌ها مجبور به ترک منطقه شده بودند که خودروی آنها نزدیک ایستگاه فارس در شهر غزه مورد تیراندازی قرار گرفت.»

وی گفت که «لیان، دخترعموی هند که در خودرو بود، ساعت‌ها از طریق تلفن از خانواده کمک می‌خواست تا اینکه ارتباطش قطع شد. خانواده بعدا" توانست با هند تماس بگیرد که او به آنها اطلاع داد هنوز زنده است.»

مادربزرگ هند رجب توضیح داد که «خانواده ساعت‌ها با هند در تماس بودند و با هلال احمر فلسطین هماهنگ کردند تا تیمی از امدادگران را به سوی او بفرستند.»

او اشاره کرد که «ارتباط در حین تلاش امدادگران برای رسیدن به محل او قطع شد و خانواده از اتفاقی که بعداً افتاد بی‌خبر ماندند، پس از عقب‌نشینی نظامیان رژیم اسرائیل از منطقه، خانواده خودرو را پیدا کردند و طبق روایت آنها، مشخص شد که تمام سرنشینان آن، از جمله هند رجب، شهید شده‌اند.

مادربزرگ هند رجب از کشور‌ها و نهاد‌های بین‌المللی خواستار انجام تحقیقات مستقل درباره شرایط شهادت هند، اعضای خانواده‌اش و امداد گرانی شد که سعی کردند به او برسند.

او تاکید کرد که «خواسته خانواده تنها به پاسخگویی مسئولان مرگ هند محدود نمی‌شود، بلکه شامل تحقیق درباره کشته شدن کودکان فلسطینی و جنایاتی است که در طول جنگ نسل‌کشی در نوار غزه رخ داده است.»

مادربزرگ هند رجب با بیان اینکه «ما تنها به نام هند به عنوان یک کودک در غزه مطالبه نمی‌کنیم، بلکه به نام همه کودکان شهید خود در غزه خواهانیم»، خواستار تحقیقات جامع در مورد جنایات انجام شده علیه فلسطینیان و پاسخگویی مسئولین آنها شد.

موسسه هند رجب نیز روز چهارشنبه در بیانیه‌ای در کارایی تحقیقات ارتش رژیم صهیونیستی تردید وارد کرد و آن را گامی واقعی در جهت عدالت ندانست.

این موسسه اعلام کرد که این تحقیقات، حتی اگر واقعا انجام شوند، نباید گامی واقعی در جهت تحقق عدالت تلقی شوند.

گشایش تحقیقات رژیم صهیونیستی بیش از ۲ سال پس از شهادت هند رجب و اعضای خانواده‌اش صورت می‌گیرد، در حالی که خانواده او خواستار تحقیقات مستقل بین‌المللی هستند و معتقدند که تحقیقات رژیم اسرائیل از دیدگاه آنها نمی‌تواند عدالتی را که مطالبه می‌کنند، فراهم آورد.

پرونده هند رجب پس از انتشار یک فایل صوتی از آخرین تماس او با هلال احمر فلسطین برای درخواست کمک، خشم گسترده بین‌المللی را برانگیخته بود.

انتهای پیام/

به گزارش خبرنگار جماران، بنا بر نقل مشهور، امام حسن عسکری علیه‌ السلام در هشتم ربیع الاول سال ۲۶۰ هجری، با توطئه معتمد عباسی -که همواره از محبوبیت و نفوذ معنوی آن حضرت در جامعه نگران بود- در شهر سامرا مسموم شدند و به شهادت رسیدند.[۱]

حضور اجباری امام عسکری(ع) در سامرا

امام حسن عسکری علیه‌ السلام در چهار سالگى، بنا به درخواست متوکل عباسى (دهمین خلیفه عباسیان) به همراه پدر بزرگوارشان امام هادی علیه‌ السلام و سایر خانواده شان راهى سامرا (مرکز خلافت عباسیان، در شمال غربى عراق) شدند.[۲]

امام عسکری(ع) پس از شهادت پدرشان، در سال ۲۵۴ هجرى قمرى به مقام امامت شیعیان نایل آمدند. آن حضرت و خانواده و خاندان پدرشان در ظاهر به دعوت متوکل در سامرا سکونت داشتند، ولى در حقیقت حضورشان در سامرا اجبارى و تبعیدگونه بود تا آن حضرت را از نزدیک در مراقبت و نظارت خویش داشته باشند.

مرگ طبیعی یا شهادت؟

شیخ طبرسی می گوید: بسیاری از دانشمندان ما گفته اند: امام حسن عسکری علیه السلام بر اثر مسمومیت به شهادت رسیدند، چنان که پدرشان و جدشان و همه امامان علیهم السلام با شهادت از دنیا رفته اند.[۳] ابراهیم کفعمی نیز می گوید: او را «معتمد» مسموم کرد.[۴] و محمد بن جریر بن رستم، از دانشمندان شیعی در قرن چهارم معتقد است که امام عسکری علیه السلام در اثر مسمومیت به درجه شهادت رسیدند.[۵]

یکی از نشانه های شهادت امام علیه السلام به وسیله دربار عباسی، تحرک ها و تلاش های فوق العاده ای بود که معتمد عباسی در روزهای مسمومیت و شهادت امام علیه السلام، برای عادی جلوه دادن مرگ آن حضرت از خود نشان داد.

ابن صباغ مالکی از دانشمندان اهل سنت، از قول عبیدالله بن خاقان، یکی از درباریان عباسی (که نسبت به امام عسکری علیه السلام احترام و تکریم داشت) می نویسد: «... هنگام درگذشت ابومحمد حسن بن علی عسکری علیه السلام، معتمد خلیفه عباسی، حال مخصوصی پیدا کرد که ما از آن شگفت زده شدیم و فکر نمی کردیم چنین حالی در او (که خلیفه وقت بود و قدرت را در دست داشت) دیده شود. وقتی «ابومحمد» (امام عسکری) رنجور شد، پنج نفر از اطرافیان خاص خلیفه که همه از فقیهان درباری بودند، به خانه او گسیل شدند. معتمد به آنان دستور داد در خانه ابومحمد بمانند و هر چه روی می دهد به او گزارش کنند، نیز عده ای را به عنوان پرستار فرستاد تا ملازم او باشند، و همچنین به قاضی بن بختیار فرمان داد ده نفر از معتمدین را انتخاب کند و به خانه ابومحمد بفرستد و آنان هر صبح و شام نزد او بروند و حال او را زیر نظر بگیرند. دو یا سه روز بعد به خلیفه خبر دادند حال ابومحمد سخت تر شده و بعید است بهتر شود. خلیفه دستور داد شب و روز ملازم خانه او باشند و آنان پیوسته ملازم خانه آن بزرگوار بودند، تا پس از چند روزی رحلت فرمود. وقتی خبر رحلت آن حضرت پخش شد، سامرا سراپا فریاد و ناله شد و بازارها تعطیل و مغازه ها بسته شد. بنی هاشم، دیوانیان، امرای لشکر، قاضیان شهر، شعرا و سایر مردم برای شرکت در مراسم تشییع حرکت کردند. سامرا در آن روز یادآور صحنه قیامت بود! وقتی جنازه آمادۀ دفن شد، خلیفه برادر خود، «عیسی بن متوکل»، را فرستاد تا بر جنازه آن حضرت نماز بگزارد. هنگامی که جنازه را برای نماز روی زمین گذاشتند، عیسی نزدیک رفت و صورت آن حضرت را باز کرد و به علویان و عباسیان و قاضیان و نویسندگان و شهود نشان داد و (برای رفع تهمت خلیفه) گفت: این «ابومحمد عسکری» است که به مرگ طبیعی درگذشته است و فلان و فلان از خدمتگزاران خلیفه نیز شاهد بوده اند!! بعد روی جنازه را پوشاند و بر او نماز خواند، و فرمان داد برای دفن ببرند...».[۶]

این گزارش نشان می دهد که امام عسکری علیه السلام در جامعه چه موقعیتی داشته و حکومت عباسی چرا نگران بوده است و نیز روشن می کند که خلیفه از برملا شدن مسمومیت و قتل امام تا چه حد وحشت داشته است، و لذا با زمینه سازی قبلی کوشیده است شهادت امام را مرگ طبیعی قلمداد کند!

البته این نماز جنبه تشریفاتی داشت و طرحی بود که رژیم حاکم برای لوث کردن ماجرای شهادت امام ریخته بود و چنان که در میان دانشمندان شیعه مشهور است، امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه) به طور خصوصی بر جنازه پدر بزرگوارشان نماز گزاردند.[۷]

پانویس

 موسوعة الإمام العسکری علیه السلام، ج۱، ص۱۳۴-۱۳۵.

 منتهى الآمال، شیخ عباس قمی، ج ۲، ص ۳۹۳.

 اعلام الوری، الطبعة الثالثة، دارالکتب الاسلامیة، ص ۳۶۷.

 الانوار البهیة، شیخ عباس قمی، مشهد، کتابفروشی جعفری، ص ۱۶۲.

 دلائل الامامة، نجف، منشورات المکتبة الحیدریة، ۱۳۸۳ ه.ق، ص ۲۲۳.

 الفصول المهمة، چاپ قدیم، ص ۳۰۷-۳۰۸. این قضیه را مرحوم شیخ مفید در ارشاد و فتال نیشابوری در روضة الواعظین و طبرسی در اعلام الوری و علی بن عیسی الاربلی از قول احمد پسر عبیدالله بن خاقان نقل کرده اند.

 کمال الدین، شیخ صدوق، قم، مؤسسة النشر الاسلامی، (التابعة) لجماعة المدرسین، بقم المشرفة، ۱۴۰۵ ه.ق، باب ۴۳، ص ۴۷۵؛ مجلسی، بحارالانوار، الطبعة الثانیة، تهران، المکتبة الاسلامیة، ۱۳۹۵ ه.ق، ج ۵۰، ص ۳۳۲.

منابع

سیره پیشوایان، مهدی پیشوایی.

روزشمار تاریخ اسلام، سید تقى واردى، جلد سوم، ماه ربیع‌الاول.