لحظه ورود تیم مذاکراتی ایران به هواپیمای میناب ۱۶۸

به گزارش تجارت نیوز، تام نیکولز در یادداشتی برای نشریه آتلانتیک به بررسی اظهارات اخیر دونالد ترامپ پرداخته است. ترامپ در جریان بازدید از عملیات بازسازی ضلع شرقی کاخ سفید، در پاسخ به پرسش یک خبرنگار درباره نامه‌نگاری‌هایش با کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی، ناگهان عددی دقیق و محرمانه از توان هسته‌ای پیونگ‌یانگ را لو داد: «او ۵۷ سلاح هسته‌ای بسیار قدرتمند دارد.»

جامعه اطلاعاتی آمریکا معمولاً هرگز اعداد دقیقی از کلاهک‌های هسته‌ای کشورهای بسته ارائه نمی‌دهد و صرفاً به برآوردهای تقریبی (مانند ۶۰ کلاهک) بسنده می‌کند. جفری لوئیس، کارشناس کنترل تسلیحات، در ردگیری این اظهارات اشاره می‌کند که ترامپ یا این عدد را از خود ساخته، یا بخشی از گزارش‌های محرمانه را کج‌فهمی کرده و بر زبان آورده است: «ترامپ سعی دارد رازی را که شنیده به ما بگوید، اما واقعاً نمی‌توان فهمید منظور دقیق او چیست.»

با این حال، مسئله اصلی تنها افشای اطلاعات محرمانه نیست، بلکه بی‌تفاوتی عجیب ترامپ نسبت به خطرات این تسلیحات است. او به جای ابراز نگرانی از توانایی پیونگ‌یانگ برای هدف قرار دادن میلیون‌ها نفر در آسیا و خاک آمریکا، مدعی شد که همه چیز تحت کنترل است زیرا او با کیم «رابطه بسیار خوبی» دارد و توافق با او به هوش رئیس‌جمهور آمریکا بستگی دارد.

ترامپ هرگز توضیح نداده است که بر اساس چه منطقی تسلیحات هسته‌ای کره شمالی (کشوری که فناوری موشکی به دشمنان آمریکا می‌دهد و تهدید به نابودی شهرهای غربی می‌کند) پذیرفتنی است، اما ایران نباید به سلاح هسته‌ای دست یابد. آیا او واقعاً تصور می‌کند رهبران پیونگ‌یانگ معقول‌تر از تهران هستند، یا صرفاً به این دلیل که با کیم قدم زده و نامه‌های عاشقانه مبادله کرده، مشکلی با جاه‌طلبی‌های هسته‌ای او ندارد؟

این رفتارهای ناشیانه ترامپ و نگرش او به سلاح هسته‌ای به‌عنوان یک «نماد قدرت و پرستیژ»، سیگنالی کاملاً شفاف به تهران ارسال می‌کند: «بازدارندگی هسته‌ای، حتی با تعداد محدودی بمب، کاملاً کارساز است.»

کره شمالی و ایران همواره تحولات بین‌المللی را دقیق رصد کرده‌اند. زمانی که ناتو در سال ۲۰۱۱ به لیبی حمله کرد، مقامات پیونگ‌یانگ تاکید کردند که معمر قذافی نباید برنامه هسته‌ای خود را در ازای وعده‌های غرب واگذار می‌کرد. ماه‌ها بعد، قذافی به دست مردمش کشته شد. کره شمالی با دیدن سرنوشت عراق و لیبی، بیش از پیش به درستی راهبرد خود در ایجاد «سپر هسته‌ای» پی برد.

اکنون، رئیس‌جمهور ایالات متحده رسماً صحه بر این حکمت استراتژیک کره شمالی گذاشته است. ترامپ به جهان نشان داد که داشتن حتی یک ارسنال هسته‌ای کوچک، آمریکا را از اقدام نظامی بازمی‌دارد و حتی دشمنان دارنده سلاح هسته‌ای، از پشتیبانی، نامه‌های فدایت شوم و دیدارهای باشکوه قوی‌ترین مرد جهان برخوردار می‌شوند.

در مقابل، کنار گذاشتن این برنامه‌ها، به معنای فشار، تلاش برای تغییر رژیم و تقاضا برای تسلیم بی‌قید و شرط است. پیام ترامپ روشن است: اگر بمب هسته‌ای بسازید تحریم می‌شوید، اما بمب‌افکن‌های شبح‌نامرئی کشورتان را نابود نخواهند کرد و در نهایت، اگر رئیس‌جمهور «باهوشی» در واشنگتن باشد، شاید چند نامه عاشقانه هم دریافت کنید.

منبع: خبر آنلاین

به گزارش تجارت نیوز، روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: در چنین شرایطی، آنچه بیش از هر چیز می‌تواندکشور را آسیب‌پذیر کند، روزمرگی، چندصدایی و بی‌تصمیمی در داخل است. ایران به نقشه‌ای روشن، تصمیمی شجاعانه و سخن‌گفتن صادقانه با مردم نیاز دارد. تصمیمی که هزینه‌هایش را پنهان نکند و افق عبور از بحران را نشان دهد.

ماه‌های سختی پیش روست و تصمیم‌های پیش‌رو، در بسیاری موارد، انتخاب میان بد و بدتر است، اما بی‌تصمیمی از هر دو بدتر است. کشور نمی‌تواند همزمان زیر فشار جنگ اقتصادی، فرسایش اجتماعی و تهدید خارجی قرار داشته باشد و همچنان در انتظار روشن شدن همه شرایط بماند. اصلاحات اقتصادی، هرچند ضروری، باید همزمان با اصلاح مسیر سیاست خارجی و ترمیم سرمایه اجتماعی پیش برود. اگر امکان مذاکره و توافق وجود دارد، نباید فرصت‌ها را به امید آینده‌ای نامعلوم از دست داد و اگر قرار است مقاومت کنیم باید مردم را شریک این مقاومت بدانیم نه صرفاً پرداخت‌کننده هزینه‌های آن.

نظام اسلامی به یک تصمیم بزرگ و یک تفاهم بزرگ نیاز دارد. تفاهم‌نامه اسلام‌آباد احیا شود یا با یک ابتکار سیاسی تازه، راه رسیدن به توافقی معنادار باز شود. توافق و میانجیگری عمان و دیگر کشورها می‌تواند مفید باشد اما به تنهایی جای حل مسئله اصلی را نمی‌گیرد. اکنون منافع ملی در معرض مخاطره‌ای جدی است و بیش از هر زمان دیگری به چاره‌اندیشی سیاسی فوری و شجاعانه نیاز دارد.

خطر اصلی این است که جنگ اقتصادی فرسایشی آرام و بی‌صدا، سرمایه انسانی، سرمایه اجتماعی و زیرساخت‌های کشور را مستهلک کند. در برابر تهدید گستاخانه دشمن، جامعه باید با یک نقشه روشن برای عبور از بحران روبه‌رو باشد،نه با روزمرگی، تناقض و بی‌تصمیمی.بی تصمیمی بیش از هر چیز مردم را می‌ترساند.آمریکای جنایتکار، یک جنگ اقتصادی عمیق‌ و هوشمندانه‌ طراحی کرده که به جای ضربه‌های کوتاه‌مدت، بر فرسایش تدریجی اقتصاد و توان اجتماعی ایران متمرکز شود.

کد خبر: 787475 | ۱۴۰۵/۰۵/۳۱ ۰۹:۲۱:۱۱ اعتمادآنلاین |

سازمان بین‌المللی دریانوردی سازمان ملل متحد اعلام کرد از زمان آغاز محاصره تنگه هرمز توسط ایران در اواخر فوریه، تا روز جمعه ۶۸ حادثه و ۱۹ مورد مرگ دریانوردان در این تنگه ثبت شده است.  آخرین حادثه ثبت‌شده در فهرست این سازمان در ۱۷ اوت رخ داد؛ زمانی که یک پرتابه به اتاق موتور کشتی Minoan Dignity با پرچم لیبریا اصابت کرد و یک خدمه کشتی کشته شد. بر اساس اطلاعات شرکت ویندوارد، یک شرکت ردیابی ترافیک دریایی، فرد کشته‌شده مهندس ارشد کشتی بوده است. اخبار مرتبط تحریم اقتصادی ایران شدت می‌گیرد / خطوط انتقال دورزننده می‌توانند جایگزین تنگه‌هرمز شوند؟ کنترل تنگه‌هرمز بالاخره دست کیست؟ ایران یا آمریکا؟