نمایندگان تندرو تهدید به استعفا کردند

سیاسی

به گزارش گروه پارلمانی خبرگزاری تسنیم، محمدباقر قالیباف رئیس مجلس بر سر مزار شهید ابومهدی المهندس و در جمع تعدادی از رزمندگان و فرماندهان جبهه مقاومت و حشدالشعبی گفت:  آمریکا و اسرائیل بدانند که وحدت بین امت اسلامی و به‌ویژه بین دو ملت ایران و عراق که برخاسته از سنت‌های الهی، قرآن کریم و محبت و پیروی از اهل بیت و فرهنگ شهدا و عاشورا و خون شهدای مقاومت است هرگز گسستنی نیست.

وی افزود: عراق و ایران همان‌طور که در جنگ رمضان پوزه آمریکا را خاک مالیدند و طعم تلخ شکست را به او چشاندند؛ باز هم در مقابل استکبار خواهند ایستاد و این یک مسیر همیشگی و ادامه‌دار است لذا دشمن بداند تا زمانی که قصد تجاوز و تهدید بر امت اسلامی، بر ایران و عراق عزیز را دارد، این پیوند ناگسستنی است و این مسیر ادامه خواهد داشت.

انتهای پیام   

وال‌استریت ژورنال به نقل از افراد مطلع گزارش داده است که دن دریسکول معاون وزیر جنگ آمریکا انتظار می‌رود در پایان سال جاری میلادی از سمت خود کناره‌گیری کند؛ اقدامی که پس از ماه‌ها تنش میان او و پیت هگزث وزیر جنگ آمریکا، صورت خواهد گرفت.

با استعفای دریسکول، ارتش آمریکا برای نخستین بار بدون هیچ مقام ارشدِ تأییدشده از سوی سنای آمریکا اداره خواهد شد.

این وضعیت پس از آن شکل گرفت که هگزث در ماه آوریل ژنرال رندی جورج، رئیس ستاد نیروی زمینی ارتش آمریکا را برکنار کرد و به جای معرفی فردی که نیازمند تأیید سنا باشد، یک سرپرست موقت را منصوب کرد.

حسن بهشتی پور

آرمان امروز : توافق مکه یکی‌از تحولاتی است که می تواند روی آینده خاورمیانه اثر بگذارد.

توافق مکه را نمی‌توان صرفاً یک توافق دفاعی برای مقابله با تهدیدهای جاری دانست. از منظر رئالیسم ساختاری، تغییر محیط بین‌المللی و منطقه‌ای، افزایش نااطمینانی امنیتی و اهمیت فزاینده جنوب و غرب آسیا، انگیزه دولت‌ها برای ایجاد ترتیبات امنیتی منطقه‌ای و متنوع‌سازی شرکای راهبردی را افزایش داده است.

از منظر وابستگی به مسیر، این توافق نیز یک رویداد کاملاً منفرد نیست؛ بلکه بر بستر روابط و همکاری‌های قبلی سه کشور شکل گرفته و می‌تواند بخشی از یک فرایند تدریجی بازتنظیم روابط امنیتی آنها باشد.

بنابراین می‌توان نتیجه گرفت توافق مکه ممکن است واکنش سه قدرت منطقه‌ای به تغییر ساختار محیط امنیتی در جنوب و غرب آسیا باشد؛ واکنشی که در آن، سه کشور بخشی از اختلافات تاریخی خود را در برابر هدف مشترک افزایش قدرت اثرگذاری، کاهش نااطمینانی امنیتی و مشارکت فعال‌تر در شکل‌دهی به نظم منطقه‌ای آینده، به حاشیه رانده‌اند.

اگر این همکاری در سال‌های آینده به ایجاد نهادهای پایدار، منافع مشترک، همکاری‌های مستمر و هزینه‌های فزاینده خروج منجر شود، آنگاه می‌توان از شکل‌گیری یک مسیر جدید و خودتقویت‌شونده در منطقه سخن گفت.

اما در مقطع کنونی، بهتر است با احتیاط بگوییم توافق مکه نه هنوز یک نظم امنیتی جدید است و نه صرفاً یک توافق دفاعی محدود؛ بلکه می‌تواند یکی از نخستین نشانه‌های تلاش قدرت‌های منطقه‌ای برای مشارکت فعال‌تر در شکل‌دهی به نظم امنیتی در حال گذار در جنوب و غرب آسیا باشد.