برنامه‌ریزی‌ برای به قدرت رساندن احمدی‌نژاد

روزنامۀ واشنگتن‌پست با اشاره به تهدیدهای شدید ترامپ برای افزایش تحریم‌های اقتصادی علیه ایران «در ابعادی بی‌سابقه» نوشت که او گزینۀ چندانی برای جامۀ عمل پوشاندن به این تهدیدها ندارد.

‌ادوارد فیشمن، همکار ارشد و مدیر مرکز ژئواقتصاد شورای روابط خارجی، گفت ترامپ اغلب چنین تهدیدهایی مطرح می‌کند اما در عمل اقدام چندانی پشت آن نیست.

‌فیشمن اشاره کرد که ایران از سال 2018 زیر تحریم‌های آمریکا قرار دارد؛ بنابراین تنها راه باقی‌مانده برای ترامپ، تشدید تحریم‌ها علیه شرکای ایران از جمله چین، امارات و ترکیه است.

‌گزینه‌های دیگر شامل هدف قرار دادن بانک‌ها و پالایشگاه‌هایی است که مقادیر کمی انرژی از ایران می‌خرند، یا تحریم بانک‌های حامل دارایی‌های ایران در خارج از کشور.

‌فیشمن تاکید کرد که ترامپ کار زیادی نمی‌توان بکند، مگر اینکه واقعاً بخواهد تمام دنیا را تهدید کند که در صورت معامله با ایران، از دسترسی به اقتصاد آمریکا محروم خواهند شد.

صفحه اقتصاد -

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در پیامی در شبکه اجتماعی «تروث سوشال» از نهایی شدن توافقی برای افزایش واردات گوشت و کاهش قیمت آن برای مصرف‌کنندگان آمریکایی خبر داد.

بر اساس اعلام ترامپ، دولت آمریکا طی ۹۰ روز آینده اجازه واردات بیش از ۳۰۰ هزار تن گوشت مورد استفاده برای تولید گوشت چرخ‌کرده را بدون اعمال تعرفه خارج از سهمیه وارداتی صادر خواهد کرد.

ترامپ مدعی شد بر اساس این توافق، گوشت وارداتی با قیمتی حدود ۲۵ درصد پایین‌تر از قیمت فعلی بازار آمریکا عرضه خواهد شد؛ اقدامی که به گفته او با هدف کاهش فشار قیمت گوشت بر خانواده‌های آمریکایی انجام می‌شود.

رئیس‌جمهور آمریکا همچنین افزایش شدید قیمت گوشت گاو در دوره ریاست‌جمهوری جو بایدن و کاهش تعداد دام‌های گاو در آمریکا را از عوامل وضعیت کنونی بازار عنوان کرد.

ترامپ تأکید کرده است که واردات گوشت ارزان‌قیمت در کوتاه‌مدت به کاهش قیمت برای مصرف‌کنندگان کمک می‌کند و در عین حال فرصت بیشتری برای افزایش جمعیت دام‌های گاو و حمایت از دامداران آمریکایی فراهم خواهد کرد. مطالعه بیشتر: ادعای آمریکا درباره شکست مذاکرات ایران و عمان/ هرمز به نقطه اختلاف واشنگتن و تهران تبدیل شد منبع: رویترز اخبار مرتبط circle ترامپ: هیچ مذاکره‌ای با ایران نداریم؛ محاصره دریایی پابرجاست circle ترامپ: بابت افزایش قیمت بنزین عذرخواهی نمی‌کنم؛ در قبال ایران کار درست را انجام دادم circle سی‌ان‌ان: ترامپ به‌دنبال راه خروج از جنگ ایران است؛ گزینه‌های نظامی آمریکا محدودتر شد circle آخرین وضعیت آشفتگی در آمار و ارقام پنتاگون از تلفات جنگ با ایران پیشنهاد سردبیر circle پیش بینی قیمت طلا و سکه فردا شنبه ۳۱ مرداد / گرانی بیشتر طلا در راه است؟ circle پیش بینی بورس فردا شنبه ۳۱ مرداد / بورس طوفانی صعود می کند؟ circle سرپرست وزارت دفاع: اجازه تجاوز به کشورمان را نخواهیم داد circle رئیس ستادکل نیروهای مسلح: پاسخ ایران به تهدیدات نوین دشمن ویرانگر خواهد بود

نویسنده: علی اکبر رضایی 

دیپلماسی ایرانی: برای فهم توافق دفاع مشترک عربستان، ترکیه و پاکستان باید به سال ۲۰۱۹ بازگشت؛ سالی که در آن پاکستان فنس‌کشی مرز خود با ایران را آغاز کرد و ترکیه نیز که از سال ۲۰۱۷ ساخت دیوار مرزی با ایران را شروع کرده بود، این روند را توسعه داد. در آن مقطع هر دو کشور اقدامات خود را با دلایل امنیتی، مقابله با تروریسم، قاچاق و کنترل مرز توجیه می‌کردند. با این حال امروز که به گذشته نگاه می‌کنیم همزمانی این تحولات با روندهای بعدی تصویر قابل تأملی ایجاد می‌کند. 

در سال‌های بعد روابط ترکیه، پاکستان و عربستان به‌تدریج وارد مرحله تازه‌ای شد. همکاری‌های دفاعی آنکارا و اسلام‌آباد گسترش یافت و همزمان روابط ترکیه و عربستان پس از دوره‌ای از تنش مسیر عادی‌سازی و توسعه همکاری‌های اقتصادی و امنیتی را طی کرد. 

در سوی دیگر روابط دفاعی ریاض و اسلام‌آباد نیز عمیق‌تر شد تا اینکه در سال ۲۰۲۵ عربستان و پاکستان توافق دفاعی متقابلی امضا کردند که بر اساس آن حمله به یکی از دو کشور حمله به هر دو تلقی می‌شود. 

یک سال بعد این روند یک گام دیگر جلو رفت. در ۷ اوت ۲۰۲۶ ترکیه به عربستان و پاکستان پیوست و سه کشور در مکه توافق دفاع مشترک امضا کردند. 

بنابراین اگر وقایع را در یک خط قرار دهیم از امنیتی شدن مرزهای ایران با ترکیه و پاکستان در سال ۲۰۱۹ به گسترش همکاری‌های دفاعی این دو کشور با عربستان و در نهایت به یک تعهد دفاعی سه‌جانبه رسیده‌ایم؛ سه کشوری که امروز در غرب، شرق و جنوب محیط پیرامونی ایران وزن قابل توجهی دارند. 

البته نمی‌توان با قطعیت گفت دیوارهای سال ۲۰۱۹ از ابتدا بخشی از نقشه‌ای برای رسیدن به توافق امروز بوده‌اند اما در سیاست بین‌الملل همیشه آنچه اهمیت دارد نیت اولیه یک اقدام نیست بلکه مسیر و نتیجه انباشت تحولات است. 

آنچه در سال ۲۰۱۹ مجموعه‌ای از اقدامات مرزی و جداگانه به نظر می‌رسید امروز در کنار یک توافق دفاعی سه‌جانبه قرار گرفته است. اگر این روند در آینده با رزمایش مشترک، همکاری اطلاعاتی، همکاری پدافندی و ورود کشورهای دیگری مانند مصر تکمیل شود آن‌گاه معنای تحولات سال‌های گذشته بسیار متفاوت خواهد شد. 

شاید هنوز برای قضاوت نهایی زود باشد اما برای طرح یک سناریو نه. سناریو این است که آنچه از سال ۲۰۱۹ با سخت‌تر شدن مرزهای ایران در شرق و غرب آغاز شد امروز به مرحله شکل‌گیری یک آرایش امنیتی جدید در پیرامون ایران رسیده، آرایشی که ممکن است در آینده صرفاً یک همکاری دفاعی میان سه کشور نباشد و به یک کمربند امنیتی گسترده‌تر تبدیل شود. اگر چنین اتفاقی رخ دهد شاید سال‌ها بعد وقتی به عقب نگاه می‌کنیم توافق مکه را نه یک اتفاق ناگهانی بلکه یکی از حلقه‌های زنجیره‌ای بدانیم که نخستین نشانه‌های آن را باید در تحولات مرزی سال ۲۰۱۹ جست‌وجو کرد.