روزنامه شرق / ۱۴۰۵/۰۴/۰۵
جامعه-ناجامعه
«خوف» واژه غریبی است. نه معنای ترس دارد، نه هراس و وحشت. خوف لحظهای از ترس درونی و وحشت از آینده نامعلوم است. آسیاب ویرانه کنار روستا خوفناک است. در گذشتههای دور حمامهای عمومی را شبها تعطیل میکردند و تاریکی و بیبرقی، خوف عظیمی در آدمی برمیانگیخت. آنچه خوف را از ترس و وحشت متمایز میکند، انتظار سرنوشت فاجعهباری است که در کمین است.
