بحث اخیر درباره افزایش نرخ بهره به عنوان ابزار اصلی مهار تورم، بار دیگر یکی از خطاهای تکرارشونده در سیاستگذاری اقتصادی ایران را برجسته کرده است: تلاش برای درمان یک بحران ساختاری با ابزار صرفا پولی. در ادبیات استاندارد اقتصاد کلان، نرخ بهره یکی از ابزارهای اصلی کنترل تورمهای ناشی از مازاد تقاضاست. بانکهای مرکزی از طریق افزایش نرخ بهره، هزینه استقراض را بالا میبرند، تقاضای کل را کاهش میدهند و انتظارات تورمی را مهار میکنند.
