در زمان جنگ و تجاوز خارجی، مرز میان مخالفت سیاسی، مقاومت مشروع، حمایت از مداخله خارجی و خیانت به میهن به یکی از دشوارترین مسائل فلسفه سیاسی و حقوق عمومی تبدیل میشود. این مقاله میکوشد با تفکیک میان میهن و دولت، هویت ملی و وفاداری سیاسی، و مسئولیت اخلاقی و مسئولیت حقوقی، چارچوبی نظری برای فهم این مفاهیم فراهم آورد. استدلال اصلی مقاله آن است که مخالفت با دولت، و خواست تغییر آن، به خودی خود خیانت نیست؛ ولی همکاری آگاهانه و مؤثر با قدرت متجاوز خارجی علیه مردم و سرزمین کشور میتواند مصداق خیانت باشد. در عین حال، حتی در چنین مواردی نیز داوری حقوقی باید بر پایه دادرسی عادلانه، اصل قانونیبودن جرم و فردی بودن مسئولیت انجام گیرد.
