دیجی‌کارت، کارتی که فقط کارت بانکی نیست

به گزارش خبرگزاری  اقتصاد ایران ، گسترش کسب و کارهای مجازی و خدمات مبتنی بر اپلیکیش طی سال های اخیر اگرچه دسترسی مردم به خدمات را آسان تر کرده اما همزمان باعث بروز مشکلات و نارسایی هایی برای کاربران شده که ناشی از عدم شفافیت، نقص قوانین و مقررات و بعضا سوء استفاده هایی در این زمینه است.

انتقال، نگهداری و بازگشت وجه از کیف پول الکترونیکی یکی از حوزه های مشکل ساز در این خصوص است. در مدل کیف پول الکترونیکی، کاربر مبلغی را پیش از دریافت خدمت در حساب داخلی یک پلتفرم قرار می‌دهد. این فرآیند در ظاهر تفاوت چندانی با انتقال وجه ندارد، اما در عمل ممکن است شرایط استفاده از موجودی، برداشت وجه، انتقال به حساب بانکی و حتی بازگشت وجه تابع مقررات و سازوکار داخلی همان پلتفرم باشد.

کاربر انتظار دارد همان‌گونه که واریز وجه به‌سادگی انجام می‌شود، امکان بازگرداندن آن نیز وجود داشته باشد اما در برخی موارد با انجام علمیات انتقال وجه، عملا از کاربر نسبت به دارایی خود سلب اختیار می شود و محدودیت‌های فنی، مقررات داخلی، فرآیندهای احراز هویت یا نبود امکان برداشت مستقیم می‌تواند دسترسی کاربر به موجودی خود را با مشکل مواجه کند.

اعتماد، مهم‌ترین سرمایه کسب‌وکارهای مجازی

در شرایطی که اعتماد به کسب و کارهای مجازی حرف اول را می زند و اقتصاد ما تا رسیدن به آن مرحله هنوز راه درازی در پیش دارد شرکت هایی که در این حوزه فعال هستند باید بیش از پیش در جهت جلب اعتماد کاربران تلاش کنند.

در کسب‌وکارهای سنتی، مشتری معمولاً می‌داند وجه خود را به چه کسی و بابت چه خدمتی پرداخت می‌کند. اما در اقتصاد پلتفرمی، مرز میان پرداخت برای خدمت و نگهداری موجودی کاربر گاهی کم‌رنگ می‌شود و همین مسئله ضرورت شفافیت بیشتر را افزایش می‌دهد.

تاکسی‌های اینترنتی و مسئله کیف پول کاربران

در خدمات تاکسی اینترنتی نیز کیف پول به یکی از ابزارهای مهم پرداخت تبدیل شده است. کاربر ممکن است برای استفاده از خدمات آینده، موجودی خود را افزایش دهد. اما اگر بعداً به هر دلیل قصد استفاده از آن را نداشته باشد، باید از ابتدا برای او روشن باشد که آیا امکان برداشت موجودی وجود دارد و فرآیند بازگشت وجه چگونه انجام می‌شود.

این مسئله به ویژه برای اپلیکیشن هایی اهمیت دارد که عنکبوت وار در بخش های مختلف اقتصاد رخنه کرده و به هر صنفی وارد شده اند از تاکسی گرفته تا فروشگاه و بیمه و حتی دوا و دکتر.

این استعداد عجیب در تعدد و تکثر باعث سردرگمی کاربر و بروز مشکلات و نارضایتی های عدیده می شود به ویژه آن که هر بخشی برای خود کیف پول مجزایی تعریف می کند و جزیره وار به فعالیت خود ادامه می دهد.

اصل اساسی در اقتصاد دیجیتال باید شفافیت، قابلیت دسترسی به وجوه و امکان پیگیری مؤثر باشد که البته در فضای کسب و کار مجازی ایران بسیار گمرنک است.

به هر حال رشد سریع اقتصاد دیجیتال نشان می‌دهد که مقررات نیز باید متناسب با این تحولات به‌روزرسانی شود. لازم است حقوق مالک کیف پول، نحوه نگهداری وجوه، سقف موجودی، شرایط برداشت، زمان بازگشت وجه تراکنش‌های ناموفق و مسئولیت پلتفرم در قبال وجوه کاربران به‌صورت شفاف مشخص شود. در غیر این صورت، توسعه کیف پول‌های مجازی ممکن است به جای افزایش اعتماد به اقتصاد دیجیتال، به عاملی برای کاهش اعتماد عمومی تبدیل شود.

واقعیت این است که اعتماد در کسب‌وکار مجازی با یک کلیک ایجاد نمی‌شود؛ کاربر زمانی به یک پلتفرم اعتماد می‌کند که مطمئن باشد همان‌قدر که واریز پول برای او آسان است، در صورت نیاز، دسترسی به پول و بازگرداندن آن نیز آسان، شفاف و قابل پیگیری خواهد بود.