در سیاست ایران، هر بار که پای مذاکره به میان میآید، عدهای آن را نشانه عقبنشینی میدانند و هر زمان که از قدرت میدانی سخن گفته میشود، گروهی دیگر آن را مانعی برای دیپلماسی معرفی میکنند. گویی میان این دو، یکی باید حذف شود تا دیگری مجال ظهور پیدا کند.
