اقتصاد ۲۴-سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران به ادعای دولتمردان آمریکایی در خصوص وضع کمرشکنترین عملیات اقتصادی تاریخ علیه مردم ایران، واکنش نشان داد.
عراقچی با انتشار تصویری از پیام ۱۴ سال پیش باراک اوباما، رئیس جمهور وقت ایالات متحده آمریکا نوشت:
۱۴سال پیش: «فلجکنندهترین تحریمهای تاریخ.» شکست خورد.
سال پیش: «فشار حداکثری.» شکست خورد.
۵ماه پیش: «تسلیم بیقیدوشرط.» شکست خورد.
امروز: «کمرشکنترین عملیات اقتصادی تاریخ.» این هم محکوم به شکست است.
این فیلم را قبلاً دیدهایم؛ همان داستان همیشگی، فقط با قلدرهای متفاوت.
باراک اوباما، مهرماه ۱۳۹۱ با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی توییتر از معاون وقت خود جو بایدن در مورد تحریمها علیه ایران نقل کردهبود: «اینها فلجکنندهترین تحریمها در تاریخ تحریمها هستند. نقطه سر خط.»
جیمز استاوریدیس، دریادار بازنشسته نیروی دریایی آمریکا، گفت وعده دونالد ترامپ، برای تحت فشار قرار دادن شدید اقتصادی ایران، «بهترین گزینه از میان مجموعهای از گزینههای بد» است، هرچند اجرای آن احتمالا با مشکلاتی همراه خواهد بود.
به گزارش فرارو به نقل از سیانان، استاوریدیس با اشاره به گزینههای پیش روی دولت آمریکا اظهار کرد واشنگتن میتواند «به درگیریهای تمامعیار بازگردد» یا «از آن کنار بکشد». نوشته های مشابه عکس | تصاویری از سلاح، کیف و دوربین عامل ترور نافرجام ترامپ 1403/06/26 بایدن: ترامپ آشکارا هشدار داد که اگر پیروز نشود، «حمام خون» به راه خواهد افتاد، او واقعاً همین قصد را دارد / باید کاری میکردم چون دموکراسیمان در خطر بود / ترامپ نباید به کاخ سفید بازگردد؛ او خطر واقعی برای امنیت آمریکاست 1403/05/21 او افزود گزینه دیگری که ترامپ در حال دنبال کردن آن است، درخواست از «بقیه جهان برای مشارکت در این محاصره» است.
ترامپ پیشتر از اجرای یک «دیدی اقتصادی» علیه ایران سخن گفته و تهدید کرده است کشورهایی که همچنان با تهران تجارت کنند، با «پیامدهای اقتصادی بسیار شدیدی» مواجه خواهند شد.
استاوریدیس در ادامه گفت: «فکر میکنم این موضوع مشکلساز خواهد شد و چین تنها نخستین کشوری است که از پذیرفتن افتخار مشارکت در محاصره ایران خودداری خواهد کرد.»
این اظهارات پس از آن مطرح شد که پکن اعلام کرد «تحریمها و تاکتیکهای فشار، راهحل نیستند.»
برچسب هاترامپ سي ان ان کپی لینک لینک کپی شد
به گزارش خبرفوری به نقل از فارین پالیسی، او که ایدهای بحثبرانگیز برای پاکسازی غزه دارد ( انتقال آوارهای جنگ به درون دریای مدیترانه برای گسترش زمین) اکنون خود به بخشی از یک معمای پیچیده سیاسی تبدیل شده است. این طرح که از نگاه شعث میتواند غزه را در کمتر از سه سال از زیر آوارها نجات دهد، از دید منتقدان تنها یک راهکار فنی نیست، بلکه یک «مدل اقتصادی» است که ممکن است آینده سیاسی فلسطینیان را تغییر دهد.
تکنوکراتی در میان دو جبهه
شعث، مهندس عمران متولد ۱۹۵۸ در خانیونس، مسیری طولانی را از تحصیل در قاهره و بلفاست تا حضور در سطوح عالی تشکیلات خودگردان به عنوان معاون وزیر برنامهریزی پیموده است. تجربه او در مدیریت بودجههای کلان و تعامل با نهادهای بینالمللی، او را به گزینهای تبدیل کرده که هم غرب و هم اسرائیل، علیرغم ملاحظات امنیتیشان، تا حدی برای مدیریت مرحله انتقالی به او اعتماد دارند. شعث خود در توضیح ماهیت تیم دوازدهنفرهاش گفته است: «ما ذهنهای فلسطینی هستیم، نه سلاحها.» این جمله، تلاشی برای تعریف هویت «کمیته ملی اداره غزه» به عنوان نهادی تکنوکراتیک و غیرنظامی است.
بیشتر بخوانید:
چرا اسرائیل به ناو هواپیمابر آمریکایی حمله کرد؟! | جریان راست آمریکا میگوید عمدی است | پشت پرده «یک اشتباه فاجعهبار»
عکس جنجالی دو سرباز زن اسرائیلی با یک زندانی | عکسی که خیلی زود حذف شد
بستنی با طعم خون | چرا طعم جدید یک بستنی اسرائیلی جنجالی شد؟
ماجرای پهپادهای اسرائیلی در جنوب لبنان که صدای گریه کودکان را پخش میکند!
هراس از یک «مدل اقتصادی» جدید
با وجود نیاز مبرم به بازسازی، انتصاب شعث با موجی از نگرانی در محافل فلسطینی روبهرو شده است. منتقدان بیم دارند که اولویت دادن به رفاه اقتصادی، به بهای کمرنگ شدن آرمان ملی و استقلال فلسطینیان تمام شود. محمد شهاده، پژوهشگر شورای روابط خارجی اروپا، معتقد است که واگذاری وظایفی مانند مدیریت گذرگاه رفح به این کمیته، میتواند شکاف عمیق موجود میان غزه و کرانه باختری را نهادینه کند و هماهنگی میان این دو منطقه را برای همیشه از بین ببرد. نگرانی عمیقتر این است که مدل کنونی نه تنها در غزه، بلکه در آینده به الگویی برای اداره کرانه باختری تبدیل شود؛ مدلی که سیاست را کنار میگذارد و حکمرانی را به یک پروژه صرفا خدماتی و اقتصادی تقلیل میدهد.
بنبست در هتلهای قاهره
با وجود برنامههای بلندپروازانه، شعث و تیمش با واقعیتهای تلخ سیاسی روبهرو هستند. بیش از هفت ماه پس از انتصاب، آنها هنوز در هتلی در قاهره منتظر چراغ سبز برای آغاز فعالیتاند. بازسازی غزه در بنبستی گرفتار شده که خروج از آن نیازمند پاسخ به پرسشهای لاینحل است: تکلیف خلع سلاح حماس چه میشود؟ اسرائیل همچنان به تعهدات امنیتی خود تردید دارد و حماس نیز، اگرچه از آمادگی برای کنار گذاشتن سلاح سخن گفته، اما در عمل از قدرت خود عقبنشینی نکرده است. اران لرمن، مقام سابق امنیت ملی اسرائیل، نیز تصریح کرده که هیچ جدول زمانی مشخصی برای پایان ماموریت این کمیته وجود ندارد و وضعیت همچنان در «ابهام» به سر میبرد.
انتخابات؛ تنها راه برونرفت یا سرابی سیاسی؟
در چنین شرایطی، برخی ناظران برگزاری انتخابات پارلمانی و ریاستجمهوری را تنها راه مشروعیتبخشی به مدیریت آینده غزه میدانند. محمد شهاده معتقد است که انتخابات میتواند راهی برای پایان دادن به بنبست فعلی باشد، اما مشارکت حماس در آن، گرهگاه اصلی است. شروط محمود عباس مبنی بر لزوم کنار گذاشتن خشونت و به رسمیت شناختن اسرائیل، حضور حماس را با دشواری روبهرو میکند. با این حال، تلاشهایی برای ایجاد ائتلافهای ملی جهت عبور از این موانع در جریان است.
سرنوشت علی عبدالحمید شعث نه در دفتر مهندسیاش، بلکه در اتاقهای فکر تلآویو، واشینگتن و رامالله رقم میخورد. چالش بزرگ او این است: چگونه میتواند غزه را از آوارها پاک کند و زندگی را به مردم بازگرداند، بدون آنکه این بازسازی به قیمت تضعیف حق تعیین سرنوشت سیاسی فلسطینیان تمام شود؟ برای مردم غزه که میان نیاز به بازسازی و بیم از دست دادن هویت ملیشان گرفتار شدهاند، پاسخ به این پرسش حیاتیتر از هر طرح مهندسی است. شعث در میان ویرانههای غزه، در حال آزمودن مدلی است که اگر شکست بخورد، هزینهاش تنها آواربرداری ناتمام نخواهد بود، بلکه میتواند چشمانداز وحدت ملی فلسطینیان را برای دههها به تعویق بیندازد.
