بین الملل
به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، سایت رادیو آلمان در مطلبی به پایین بودن ذخایر گازی در آلمان اشاره کرده و نوشت: ظرفیت مخازن گاز آلمان به طور قابل توجهی کمتر از حد برنامهریزی شده است. کارشناسان نسبت به سناریویی هشدار میدهند که میتواند زمستان را برای این کشور گرانتر و دشوارتر کند.
سالها، تأسیسات ذخیرهسازی گاز با ظرفیت مناسب، به عنوان یک عامل کلیدی در برابر کمبودهای زمستانی در نظر گرفته میشدند. اما امسال، این ذخیره به طور قابل توجهی کمتر از حد برنامهریزی شده است. اینکه آیا این ذخیره همچنان کافی خواهد بود یا خیر، نه تنها به آلمان، بلکه به بازارهای جهانی گاز نیز بستگی دارد. حمایت آلمان از لهستان در تقویت استحکامات مرزی با کالینینگراد
بر اساس گزارشهای منتشر شده نزدیک به 50 مرکز ذخیرهسازی گاز آلمان به طور قابل توجهی خالیتر از آن چیزی هستند که پیش از زمستان برنامهریزی شده بود و در حال حاضر، آنها تنها حدود 50 درصد پر هستند.
یک سال پیش، سطح پر بودن این ذخایر 65 درصد بود. در این شرایط کارشناسان هدف 70 درصد تا نوامبر را عملاً دست نیافتنی میدانند.
در این شرایط کارشناسان انرژی هشدار میدهند که زمستان سرد همراه با مشکلات بیشتر در عرضه میتواند اوضاع را تشدید کند.
آندریاس شرودر، کارشناس انرژی از شرکت تحلیلی ICIS، از «وضعیت ریسک بازار» صحبت کرده و گفته است: اگر چندین عامل همزمان شوند، اوضاع واقعاً میتواند بحرانی شود.
سطح پایین ذخیرهسازی در درجه اول به دلیل تغییر وضعیت بازار گاز است. معمولاً شرکتها در تابستان گاز ارزان میخرند و در زمستان - زمانی که تقاضا بیشتر است - آن را با قیمت بالاتر میفروشند. این مدل تجاری دیگر قابل اعتماد نیست.
بحرانهای بینالمللی مانند جنگ تحمیلی آمریکا علیه ایران و بسته شدن تنگه هرمز در نتیجه آن، همراه با تقاضای بالا در بازارهای جهانی، به ویژه در آسیا، باعث افزایش قیمت گاز شده است.
به گفته آندریاس شرودر، قیمت گاز در حال حاضر بیش از 60 یورو در هر مگاوات ساعت است که به طور قابل توجهی از قیمتهای معمول تابستان فراتر رفته است. در نتیجه، برخی از معاملهگران ذخیرهسازی را به تعویق میاندازند. علاوه بر این، این احتمال وجود دارد که برخی از فعالان بازار پیشبینی مداخله دولت در آینده را داشته باشند.
تأسیسات ذخیرهسازی، ذخیره مهمی برای مواقع مصرف بالا یا مشکلات تأمین برق هستند. بهویژه در روزهای سرد زمستان، آنها میتوانند به سرعت مقادیر زیادی گاز را وارد شبکه کنند.
از زمان اختلال در تحویل گاز از طریق خط لوله روسیه، آلمان تأمین گاز خود را مجدداً سازماندهی کرده است. گاز طبیعی مایع یا LNG نقش کلیدی ایفا میکند. دولت آلمان به ترمینالهای LNG اضافی و افزایش ظرفیت واردات، از جمله ترمینال جدید در Stade، اشاره میکند. این امر امکان واردات گاز انعطافپذیرتری را نسبت به چند سال پیش فراهم میکند.
در عین حال، این امر وابستگیهای جدیدی ایجاد کرده است. حدود 95 درصد از LNG که در حال حاضر به بنادر آلمان تحویل داده میشود، از ایالات متحده آمریکا میآید.
بنابراین، سیاستمداران و کارشناسان انرژی هشدار میدهند که وابستگی به تحویل از طریق خط لوله روسیه میتواند تا حدی با وابستگیهای جدید به بازار بینالمللی LNG و کشورهای تأمینکننده جایگزین شود.
انتهای پیام/
به گزارش مشرق به نقل از روزنامه نویه زوریخه سایتونگ، کمی بیش از دو هفته مانده به انتخابات ایالتی در زاکسن-آنهالت آلمان، ایلان ماسک، میلیارد آمریکایی بار دیگر برای حزب افراطی جایگزینی برای آلمان تبلیغ کرد.
در انتخابات ایالت زاکسن-آنهالت، حزب افراطی آلمان میتواند برای اولین بار به قویترین حزب تبدیل شود. سه نظرسنجی اخیر نشان میدهد که نامزدهای این حزب با ۴۱ تا ۴۳ درصد آرا، به طور قابل توجهی از حزب حاکم دموکرت مسیحی جلوتر هستند. اکنون ایلان ماسک نیز در مورد این ارقام اظهار نظر کرده است.
این میلیاردر حوزه فناوری، اخیرا پستی را در X به اشتراک گذاشته که حتی گمانهزنیهایی درباره پیروزی حزب افراطی جایگزینی برای آلمان در این انتخابات با اکثریت مطلق را مطرح میکرد. ماسک نوشت: «AfD تنها امید آلمان است.»
نموداری که ماسک به اشتراک گذاشته روند نظرسنجیها برای انتخابات ایالتی را نشان میدهد، اما خود یک نظرسنجی واحد نیست.
این نمودار، نظرسنجیهای موسسات مختلف را در یک منحنی هموار ترکیب میکند.
نظر سنجی های اخیر نیز برتری آشکار حزب AfD را نشان میدهند.
Pollytix اخیراً در نظرسنجی خود، AfD را ۴۳ درصد و حزب دموکرات مسیحی را ۲۳ درصد اعلام کرد. موسسه اینسا هم در نظر سنجی اخیر خود این احزاب را به ترتیب ۴۲ و ۲۲ درصد و موسسه اینفراتست دیامپ آن را ۴۱ و ۲۴ درصد اعلام کرد. حزب چپ در هر سه نظرسنجی به ۱۳ درصد رسید.
هیچ یک از نظرسنجیها اکثریت مطلق آرا را پیشبینی نمیکنند. با این حال، اگر چندین حزب نتوانند آستانه پنج درصد برای ورود به پارلمان را کسب کنند، اکثریت مطلق کرسیها با کمتر از ۵۰ درصد آرای دوم نیز امکانپذیر است. احزابی که کمتر از پنج درصد آرا را کسب میکنند، معمولاً در تخصیص متناسب کرسیها در نظر گرفته نمیشوند.
این عبارت ماسک در حمایت از حزب افراطی آلمان چیز جدیدی نیست. وی در دسامبر ۲۰۲۴ هم در X نوشت که احزاب سنتی در آلمان مردم را ناامید کردهاند. سپس با همان کلمات ادامه داد: «AfD تنها امید آلمان است.»
درست یک روز قبل از آن ماسک اعلام کرده بود: فقط حزب جایگزینی برای آلمان میتواند این کشور را نجات دهد. وی بعداً با نوشتن مقالهای مهمان برای روزنامه دی ولت ، علناً از حزب جایگزینی برای آلمان در مبارزات انتخاباتی فدرال حمایت کرد.
نورنیوز-گروه بین الملل: ریچارد نفیو، از معماران اصلی تحریمهای آمریکا علیه ایران در دولت باراک اوباما، با زیر سؤال بردن رویکرد دونالد ترامپ برای تشدید فشار اقتصادی علیه تهران، سیاست ایرانِ او را شکستخورده توصیف کرد و گفت: برجستهترین ناکامی ترامپ، «ناتوانی مداوم در فهم یا گوش دادن به ایرانیها، تطبیق راهبرد با اهداف و برنامهریزی برای سناریوهای مختلف» بوده است.
در همین ارتباط، رابرت مالی، نماینده ویژه پیشین آمریکا در امور ایران نیز در شبکه اجتماعی ایکس نسبت به این سیاست هشدار داد و نوشت: کمتر چیزی به اندازه این تصور فریبنده و مغالطهآمیز است که اگر «فشار اقتصادی» شکست خورده است، «فشار اقتصادی بیشتر» موفق خواهد شد.
مالی افزود: ایران ممکن است تلاش کند این وضعیت را تحمل کند و امیدوار باشد ترامپ بار دیگر تغییر موضع دهد، یا ممکن است واکنش نشان دهد و تلاش کند هزینههای این وضعیت را گسترش دهد. این حال دو چیز قطعی است: رهبری ایران تسلیم نخواهد شد و این مردم ایران هستند که رنج خواهند کشید. نفیو: سیاست «تحریم اقتصادی بیشتر» ترامپ شکست خورده است
ریچارد نفیو، معاون پیشین فرستاده ویژه آمریکا در امور ایران در زمان باراک اوباما و معماران اصلی تحریمهای آمریکا علیه ایران در آن مقطع، در تایید پست رابرت مالی، نوشت: اینکه فکر کنیم چون دستور داده ایم «سیاست فشار اقتصادی بیشتر» اعمال شود پس حتما این سیاست نتیجه می دهد، خطاست.
وی ادامه داد: فشار به ایران از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۳ «شکست خورد»، تا اینکه دیگر شکست نخورد و ما به برنامه اقدام مشترک (JPOA) رسیدیم.
این مقام پیشین آمریکایی سپس مستقیماً به کارنامه ترامپ در قبال ایران پرداخت و نوشت: یا اینکه ایران برای هر چیزی که ما تازه مجبور شدهایم به آن ضربه بزنیم، یک قیمت مشخص برای رفع تحریمها تعیین کند. این دقیقاً جایی است که شکست سیاست ترامپ در دوره اول و دوم علیه ایران بیش از همه آشکار میشود: ناتوانی مداوم در خواندن یا شنیدن حرف ایرانیها، ناتوانی در هماهنگکردن راهبرد با میزان جاهطلبی، و ناتوانی در برنامهریزی برای سناریوهای احتمالی.
اشاره نفیو به «ترامپ ۱.۰ و ۲.۰» و سیاست ایران در دوره نخست و دوره دوم ریاستجمهوری ترامپ بازمیگردد؛ سیاستی که در دوره نخست با خروج یکجانبه آمریکا از توافق هستهای و آغاز کارزار «فشار حداکثری» همراه شد و در دوره دوم علاوه بر تشدید فشارهای اقتصادی، به رویارویی نظامی مستقیم با ایران نیز گسترش یافت.
در واقع نقد نفیو درباره سیاست فشار اقتصادی بیشتر، یک نقد بسیار بنیادین به تناقض گویی و بیبرنامه بودن ترامپ در جنگ و صلح با ایران است.
نفیو که بین سالهای ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ مدیر امور ایران در شورای امنیت ملی آمریکا و سپس معاون اصلی هماهنگکننده سیاست تحریمها در وزارت خارجه بود و بهعنوان کارشناس ارشد تحریمها در تیم مذاکرهکننده آمریکایی با ایران فعالیت کرده است، خطاب به مالی نوشت: البته من در مورد اینکه سیاست جدید ترامپ حتما موفق نخواهد بود، چندان مطمئن نیستم؛ یا دستکم نه در همه موارد. چرخش ترامپ
رئیسجمهور آمریکا این هفته با انتشار پستی در شبکه اجتماعی «تروث سوشال» با وعده «جنگ اقتصادی و انزوای بیسابقه» علیه ایران هشدار داد هر کشوری که از طریق نهادهای مالی، شرکتها، فرودگاهها یا نهادهای دولتی خود «هر نوع راه نجاتی» در اختیار ایران قرار دهد، با پیامدهای اقتصادی سنگین آمریکا روبهرو خواهد شد. دولت او این مرحله را بخشی از آنچه «Economic D-Day» علیه ایران خوانده، معرفی کرده است.
چرخش دوباره ترامپ به سمت تشدید تحریمها در حالی صورت میگیرد که به اذعان کارشناسان آمریکایی، جنگ تجاوزکارانه او علیه ایران تاکنون نتوانسته به هدف اعلامی واشنگتن برای وادار کردن تهران به عقبنشینی از مواضع خود منجر شود و خود ترامپ نیز تحت فشار فزاینده داخلی برای پایان دادن به جنگ قرار دارد.
در همین راستا، خبرگزاری آمریکایی «آسوشیتدپرس» این رویکرد را عملاً بازگشت به کارزار «فشار حداکثری» دوره نخست ریاستجمهوری ترامپ توصیف کرده است؛ سیاستی که این بار پس از ماهها عملیات نظامی و در شرایطی دنبال میشود که بخش اعظم بخشهای انرژی، مالی و حملونقل ایران از پیش تحت تحریمهای آمریکا قرار دارند. از این منظر، به باور این رسانه آمریکایی بازگشت واشنگتن از میدان نظامی به نسخه قدیمی تشدید فشار اقتصادی، بیش از آنکه یک راهبرد کاملاً تازه باشد، نوعی فرار به جلو در برابر بنبست ایجادشده در جنگ به شمار میرود.
