مسیرهای نجات

به گزارش تجارت نیوز، احتمالا حس می‌کنید هوای تابستان امسال گرم‌تر از پارسال شده است! اشتباه نکنید این یک گزارش هواشناسی نیست، قرار است یک گزارش اقتصادی باشد. پس بیایید حستان را اقتصادی‌تر کنیم. وقتی قیمت کولرها بالاتر می‌رود، طبیعتا قدرت خرید برای تهیه آن کمتر شده و این بار عرقی که در خانه می ریزید احتمالا از جنس همان عرق کردن در فروشگاه باشد، وقتی توان خریدش را ندارید. آن هم کالاهای ایرانی‌ای که خیلی‌ها توصیه به تولید و مصرفش می‌کنند. رقابت معکوس با اسکناس آمریکایی

به گزارش زومان، در بازه یک‌ساله منتهی به ۲۲ مرداد امسال، چند برند معروف کولرگازی در زوبین بررسی شد. آمارها نشان می‌دهند برخی برندهای تولید داخل رکوردهای قیمتی بالایی را ثبت کرده‌اند. کولر گازی جی‌پلاس مدل GAC-TV24TP1A از ۵۴ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان به ۱۴۵ میلیون تومان فقط در یک سال جهش کرد و رکورد رشد ۱۶۶.۱ درصدی را بر جای گذاشت.

در مقابل، برندهای وارداتی رفتار دوگانه‌ای داشتند؛ مدل BMP-26K ال‌جی با رشد ۱۲۱.۴ درصدی از ۷۲ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان به ۱۶۰ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان رسید، در حالی که مدل Save-P09H1 تنها ۳ درصد تغییر قیمت داشت و از ۴۶ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان روی عدد ۴۸ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان ایستاد.

این در حالی است که قرار بود تولید داخل توان خرید را بهبود دهد و از طرفی هم فرصت شغلی ایجاد کرده و سرمایه‌گذاری در داخل را رشد دهد. حالا این رشد قیمت در یک برند داخلی مانند جی پلاس در حالی رخ داده که در این مدت نرخ دلار در این بازه زمانی از حدود ۹۳ هزار تومان به حدود ۱۸۸ هزار تومان رسیده و حدودا ۱۰۰ درصد رشد داشته است. این یعنی اینکه در این مدت نرخ دلار از رشد تولید داخل به مراتب عقب‌تر بوده و به نوعی هدف سیاست‌گذار لااقل در این بازه زمانی محقق نشده است.

  ثبت رکوردهای جدید در بازار سرمایشی تغییرات قیمت در سایر مدل‌ها نیز الگوی مشابهی را روایت می‌کند. کولر گازی گرین مدل GFS-H24P1T1A با ثبت رشد ۱۶۳.۲ درصدی، از ۹۸ میلیون تومان به سطح ۲۵۷ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان صعود کرد. مدل جنرال شکار GNRR-24GRAA نیز از ۳۱ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان به ۸۲ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان رسید و افزایش ۱۶۴.۹ درصدی را ثبت کرد. در این میان، جنرال گلد DIVA با رشد ۱۲۰.۸ درصدی به ۱۰۸ میلیون و ۸۶۰ هزار تومان، و گری مدل I Save Plus-P24H3 با رشد ۷۵.۴ درصدی به ۱۶۸ میلیون تومان تغییر قیمت دادند. ریشه جهش؛ فشار از مبدأ کارخانه

این فاصله معنادار میان رشد قیمت نهایی و نرخ ارز، در آمارهای رسمی نیز منعکس شده است. شاخص تورم مبلمان و لوازم خانگی در این مدت به ۱۱۴ درصد رسید. یکی از موتورهای محرک این جهش، تورم تولیدکننده یا همان میزان افزایش هزینه‌های کارخانه پیش از عرضه کالا به بازار است. تورم نقطه به نقطه تولیدکننده بخش صنعت در بهار امسال، میانگین ۱۰۹ درصد را ثبت کرد و در بخش‌های مختلف بین ۷۰ تا ۱۷۰ درصد در نوسان بود. وقتی هزینه‌های پایه تولید در کارخانه بالا می‌رود، محصول نهایی ناگزیر با قیمتی مضاعف به دست مصرف‌کننده می‌رسد.

منبع: زومیت

به گزارش تجارت نیوز، حضور هم‌زمان دو زیرمجموعه گروه صنعتی ماموت – «ماموت ساختمان» و «سازه پوشش ماموت» – را باید از زاویه اقتصاد صنعتی و نه صرفاً بازاریابی تحلیل کرد. آنچه این دو شرکت در کنار هم به نمایش گذاشتند، الگویی از ادغام عمودی (Vertical Integration) در صنعت ساختمان است؛ الگویی که در اقتصادهای دارای نوسان بالای نرخ ارز و هزینه تأمین مواد اولیه، معمولاً به‌عنوان راهبرد کاهش ریسک زنجیره تأمین شناخته می‌شود.

سازه پوشش با تولید ساندویچ‌پانل در دو گرید B1 (مقاوم در برابر حریق) و B2 (استاندارد صنعتی)، سوله‌های فلزی پیش‌ساخته و کانکس‌های صنعتی، ضلع تولید این زنجیره است. ورود این شرکت به کانکس‌های هوشمند و رونمایی از محصول جدید این شرکت یعنی Space Cabine را می‌توان نشانه‌ای از تلاش برای خروج از رقابت قیمتی در بازارهای اشباع‌شده کالاهای صنعتی سنتی و ورود به بازارهای با حاشیه سود بالاتر دانست؛ بازارهایی مانند اقامتگاه‌های مستقل و گردشگری که با رشد تقاضای داخلی برای سکونتگاه‌های غیرمتعارف همراه شده‌اند.

در سوی دیگر این زنجیره، ماموت ساختمان با خدمات EPC، طراحی سازه و معماری، و مهندسی نما و کرتین‌وال، حلقه مهندسی-اجرایی را تکمیل می‌کند. پروژه «سامان فراز» که در حاشیه بزرگراه حکیم بارها دیده‌ایم، گواهی است بر تغییر جایگاه این شرکت طی یکی دو سال اخیر: از تأمین‌کننده صرف محصول ساختمانی به پیمانکار مهندسی-اجرایی پروژه‌های سنگین و پیچیده نمای پایتخت.

از منظر اقتصاد بنگاه اما اهمیت این هم‌افزایی درون‌گروهی را باید در سه سطح بررسی کرد: نخست، کاهش وابستگی به تأمین‌کنندگان بیرونی و کنترل مستقیم‌تر بر زنجیره تأمین مواد اولیه پروژه‌های ساختمانی گروه؛ دوم، کاهش هزینه‌های تراکنشی (Transaction Costs) میان تولید و اجرا که در فضای کسب‌وکار کنونی ایران با توجه به نوسانات قیمت فولاد، مصالح و نرخ ارز می‌تواند مزیت رقابتی محسوسی ایجاد کند و سوم، امکان مدیریت یکپارچه حاشیه سود در طول زنجیره به‌جای اتکا به سود پراکنده در هر حلقه مستقل.

این الگو یادآور رویکردی است که ماموت پیش‌تر در صنعت خودرو با حضور یکپارچه شرکت‌های سواری و تجاری خود در نمایشگاه بین‌المللی خودروی تهران به کار گرفته بود؛، روندی که کمتر از یک ماه دیگر در شهر آفتاب شاهد ان خواهیم بود و نشانه‌ای از این‌که یکپارچه‌سازی زنجیره ارزش، دیگر یک تاکتیک نمایشگاهی نیست بلکه به رویه‌ای ثابت در معماری کسب‌وکار این هلدینگ صنعتی تبدیل شده است.

در آخرین روز نمایشگاه صنعت ساختمان اما پرسش اصلی برای فعالان بازار سرمایه و صنعت ساختمان این است: آیا این الگوی ادغام عمودی، در فصل آتی گزارش‌های عملکردی زیرمجموعه‌های ماموت، خود را در قالب بهبود حاشیه سود و کاهش زمان اجرای پروژه نیز نشان خواهد داد؟

به گزارش تجارت نیوز، با افزایش تنش‌ها میان ایران و آمریکا، تردد دریایی در تنگه هرمز عملاً به دو مسیر اصلی تقسیم شده است:

مسیر شمالی یا ایرانی: نزدیک سواحل ایران، جزایر لارک و قشم و منتهی به بنادر و پایانه‌های فراساحلی ایران.

مسیر جنوبی یا عمانی: نزدیک‌تر به سواحل عمان و دورتر از خط ساحلی ایران؛ مسیری که آمریکا بر استفاده از آن تأکید دارد و کشتی‌های تجاری تحت حفاظت نیروی دریایی آمریکا از آن عبور می‌کنند.

بر اساس داده‌های کپلر، از اول تا ۱۹ آگوست، ۱۱۲ کشتی حامل نفت خام، LPG و LNG از تنگه هرمز عبور کردند؛ ۲۱ کشتی آشکارا از مسیر ایران و فقط ۲ کشتی رسماً از مسیر عمان استفاده کردند.

در مجموع نیز ادعا شده از ۲۳۶ کشتی عبوری در این بازه، ۸۳ کشتی از مسیر ایران، ۳ کشتی از مسیر عمان و ۲ کشتی از مسیر قدیمی مرکز تنگه استفاده کردند؛ در حالی که مسیر ۱۴۸ کشتی دیگر نامشخص یا «تاریک» بوده است.