برای ساخت گلدان سیمانی دکوراتیو، ابتدا قالب پایه را با فوم فشرده شکل داده و با پارچه آغشته به سیمان بپوشانید. سپس کفش های قدیمی را سوراخ کرده، با پارچه سیمانی کاور کنید و پس از خشک شدن، با آکریلیک مشکی و نقره ای پتینه کاری نمایید. در نهایت با اسپری وارنیش آن را ضدآب کرده و گیاه بکارید.
برش و حکاکی پایه فومی
در مرحله نخست، یک بلوک فوم فشرده را به ابعاد دلخواه برش داده و لبه های آن را به صورت ناهموار تراش دهید تا حالت سنگ طبیعی پیدا کند. با استفاده از یک ابزار تیز یا کاتر، شیارها و الگوهای اسلیمی زیبایی روی سطح فوم حکاکی کنید.
روکش کاری پایه با ملات سیمان
مخلوطی روان از سیمان و آب تهیه کرده و یک پارچه پنبه ای را کاملاً درون آن غوطه ور سازید. پارچه آغشته به سیمان را روی پایه فومی کشیده و با یک قطعه چوب باریک، بافت ها و طرح های برجسته را روی آن فرم دهید تا خشک و آماده سنباده کاری شود.
آماده سازی و زهکشی کفش های قدیمی
برای جلوگیری از پوسیدگی ریشه گیاهان، کفی کفش های زنانه قدیمی را با دریل سوراخ کنید تا مسیر خروج آب به خوبی باز شود. سپس سطح بیرونی کفش ها را با سنباده زبر کنید تا چسبندگی ملات سیمان روی آن ها افزایش یابد.
سیمان کاری و فرم دهی بدنه کفش ها
نوارهای پارچه ای آغشته به ملات سیمان را با دقت دور بدنه کفش ها بپیچید و چین های ظریفی روی آن ایجاد کنید. این کار باعث ایجاد بافت سنگی چروکیده می شود؛ دقت کنید دهانه کفش برای کاشت گل باز بماند.
رنگ آمیزی و پتینه کاری برجسته سازی
پس از خشک شدن کامل سازه ها، تمام سطوح را با رنگ آکریلیک مشکی پوشش دهید. سپس با استفاده از تکنیک قلم موی خشک و رنگ نقره ای، روی برجستگی ها را هایلایت کنید تا بافت ها نمای ۳بعدی پیدا کنند.
تثبیت نهایی و کاشت گیاه
برای ضدآب سازی سازه در برابر باران، یک لایه اسپری وارنیش محافظ روی تمام بخش ها بپاشید. پس از چسباندن نگین های تزئینی جلوی کفش ها، داخل آن ها را با خاک پر کرده و ساکولنت بکارید.
ساخت گلدان سیمانی با استفاده از کفش های قدیمی، راهکاری فوق …
اگر بالکن، حیاط، تراس یا حتی یک پنجره پرنور دارید، می توانید با چند دانه بذر گشنیز و یک گلدان مناسب، در مدت چند هفته سبزی خوش عطر و تازه برداشت کنید. در ادامه، روش کاشت گشنیز در گلدان را مرحله به مرحله و تصویری همراه با نکات مهم آبیاری، نور، کوددهی و برداشت توضیح می دهیم.
🪴 برای کاشت گشنیز در گلدان به چه چیزهایی نیاز داریم؟
برای شروع کار به وسایل زیادی احتیاج ندارید: بذر گشنیز سالم و تازه یک گلدان با سوراخ زهکشی خاک سبک و حاصلخیز کمی کود ورمی کمپوست یا کمپوست آبپاش بیلچه کوچک زیرگلدانی گلدان مناسب گشنیز
برای کاشت گشنیز، گلدانی با عمق حداقل ۱۵ تا ۲۰ سانتی متر انتخاب کنید. عرض گلدان اهمیت زیادی دارد و حتی می توانید چند بوته را در یک گلدان نسبتاً پهن بکارید.
حتماً کف گلدان چند سوراخ داشته باشد تا آب اضافی خارج شود؛ ماندن آب در خاک می تواند باعث پوسیدگی ریشه شود.
🌱 مرحله اول؛ آماده کردن بذر گشنیز
بذر گشنیز در واقع میوه خشک شده گیاه است و معمولاً به شکل دانه های گرد دیده می شود.
برای جوانه زنی بهتر می توانید بذرها را به آرامی بین دو انگشت فشار دهید یا با یک جسم صاف کمی ترک سطحی ایجاد کنید. این کار باعث می شود پوسته بذر راحت تر آب جذب کند.
سپس بذرها را چند ساعت در آب ولرم خیس کنید. این مرحله اختیاری است، اما می تواند به شروع سریع تر جوانه زنی کمک کند.
🪴 مرحله دوم؛ آماده کردن خاک
گشنیز در خاک سبک و دارای زهکشی خوب رشد مناسبی دارد.
یک ترکیب ساده برای گلدان می تواند شامل موارد زیر باشد: ۲ قسمت خاک باغچه یا خاک گلدان ۱ قسمت کمپوست یا ورمی کمپوست ۱ قسمت پرلیت یا ماسه شسته شده
مواد را کاملاً با یکدیگر مخلوط کنید.
خاک نباید خیلی فشرده باشد؛ ریشه گشنیز برای رشد به خاکی نیاز دارد که آب اضافی را به خوبی خارج کند.
🌱 مرحله سوم؛ کاشت بذر گشنیز
گلدان را با خاک پر کنید و حدود ۲ تا ۳ سانتی متر از لبه آن را خالی بگذارید.
سطح خاک را صاف کنید و …
خلاصه مقایسه روش های تکثیر انجیر:
۱. کاشت از طریق قلمه (بهترین روش - پیشنهاد ۹۹.۹٪ کشاورزان): باردهی بسیار سریع (در عرض ۵ تا ۶ ماه)، تضمین بارور بودن درخت و طعم مشابه پایه مادری.
۲. کاشت از طریق بذر (هسته): فرآیند بسیار زمان بر (باردهی بعد از ۳ تا ۴ سال)، احتمال ۵۰ درصدی نر یا وحشی شدن درخت (نیاز به پیوند) و عدم تضمین کیفیت میوه.
۳. نتیجه گیری: کاشت بذر بیشتر جنبه سرگرمی و آزمایشی دارد، اما برای تولید میوه حتماً باید از روش قلمه زدن استفاده کرد.
روش اول: کاشت انجیر از طریق بذر (هسته)
روش کار: انجیر رسیده ای را از وسط نصف کرده و هسته های آن را مستقیم روی خاک گلدان قرار دهید یا بذرها را در آب بشویید. بذرهایی که ته نشین می شوند سالمند. روی بذرها را با طبقه باریکی از خاک بپوشانید، آبیاری کنید و گلدان را با کاور بلاستیکی بپوشانید تا رطوبت و دمای لازم تامین شود. بعد از حدود ۴ هفته بذرها جوانه می زنند.
روش دوم: تکثیر انجیر از طریق قلمه زدن (روش طلایی)
روش کار: در انتهای زمستان یا اوایل بهار، شاخه های یک ساله و سالم درخت انجیر را جداسازی کنید. قلمه ها را در خاک سبک بکارید و مرطوب نگه دارید. قلمه ها ظرف چند هفته ریشه زده و در کمتر از ۶ ماه شروع به برگ دهی و حتی باردهی اولیه می کنند.
اگر به عنوان سرگرمی قصد دارید جوانه زدن بذر انجیر را مشاهده کنید، روش کاشت بذر تجربه جالبی است. اما اگر هدف شما داشتن یک درخت انجیر بارور، پرمحصول و سریع در خانه یا باغچه است، حتماً و منحصراً از روش قلمه زدن استفاده کنید تا در همان سال اول از میوه های شیرین آن لذت ببرید.
اگر به دنبال درختانی هستید که سریع رشد کنند و در کمترین زمان ممکن، سایه، زیبایی یا محصول مورد نظر شما را فراهم آورند، انتخاب گونه مناسب کلیدی است. در ادامه، بهترین گزینه ها را بر اساس نیاز شما مرور می کنیم
درخت انجیر یکی از سریع ترین درختان میوه از نظر باردهی است. اگر در آب و هوای مدیترانه ای زندگی می کنید، درختان انجیر در عرض یک تا دو سال پس از کاشت به شما میوه می دهند. این درختان حتی در گلدان نیز قابل پرورش هستند و برای مناطق سردسیر نیز گزینه مناسبی محسوب می شوند.
درخت هلو یکی از محبوب ترین درختان میوه سریع الرشد است که در صورت مراقبت مناسب، طی ۲ تا ۳ سال پس از کاشت شروع به باردهی می کند. این درخت خودگرده افشان است و برای تولید میوه به درخت دیگری نیاز ندارد.
درخت زردآلو معمولاً پس از حدود سه سال میوه تولید می کند و می تواند ۲۰ تا ۲۵ سال پس از آن میوه دهی مفید داشته باشد. این درخت خودگرده افشان است و برای تولید میوه به یک درخت کافی است.
درخت توت نیز انتخابی فوق العاده برای افرادی است که به دنبال میوه سریع هستند. اگر از نهال پیوندی استفاده کنید، درختان توت ظرف یک سال میوه می دهند و می توانند هر سال تا ۷۶ سانتیمتر رشد کنند. توت های این درخت نه تنها برای انسان، بلکه برای پرندگان نیز بسیار جذاب هستند.
اگر خاک مناسب، نور کافی و آبیاری منظم داشته باشید، می توانید در مدت کوتاهی تربچه های تازه و خوش رنگ خودتان را برداشت کنید. در ادامه، روش کاشت تربچه در گلدان را از انتخاب بذر تا برداشت، مرحله به مرحله آموزش می دهیم.
🪴 برای کاشت تربچه در گلدان چه چیزهایی لازم داریم؟
برای شروع به وسایل زیادی نیاز ندارید: بذر تربچه باکیفیت: ۱ بسته گلدان یا جعبه کشت: حداقل ۱۵ تا ۲۰ سانتی متر عمق خاک سبک و حاصلخیز کمپوست یا کود پوسیده: مقدار کمی آب پاش بیلچه کوچک زیرگلدانی دستکش باغبانی، در صورت تمایل گلدان مناسب تربچه
گلدانی انتخاب کنید که حداقل ۱۵ سانتی متر عمق داشته باشد و کف آن حتماً سوراخ های زهکشی داشته باشد.
اگر چند تربچه را با هم می کارید، استفاده از یک جعبه یا گلدان پهن بهتر است؛ چون ریشه های تربچه برای رشد به فضای کافی نیاز دارند.
🌱 مرحله اول؛ انتخاب بذر تربچه
برای کاشت خانگی بهتر است بذر تازه و سالم تهیه کنید.
تربچه انواع مختلفی دارد؛ اما برای گلدان، گونه هایی که رشد سریع و اندازه متوسط دارند گزینه مناسبی هستند.
اگر روی بسته بذر زمان مناسب کاشت درج شده، همان دستور را در اولویت قرار دهید.
🪴 مرحله دوم؛ آماده کردن گلدان
ابتدا کف گلدان را بررسی کنید تا سوراخ های خروج آب باز باشند.
سپس یک خاک سبک و زهکش دار آماده کنید.
یک ترکیب ساده برای گلدان تربچه می تواند شامل موارد زیر باشد: حدود ۶۰ درصد خاک سبک حدود ۳۰ درصد کمپوست یا خاک برگ کاملاً پوسیده حدود ۱۰ درصد ماده سبک کننده مانند پرلیت
خاک را داخل گلدان بریزید و سطح آن را صاف کنید.
🌿 مرحله سوم؛ کاشت بذر تربچه
با انگشت یا یک چوب باریک، روی خاک شیارهای کوچکی ایجاد کنید.
بذرها را با فاصله حدود ۳ تا ۵ سانتی متر از یکدیگر قرار دهید.
بذرها را خیلی عمیق نکارید؛ حدود نیم تا یک سانتی متر خاک روی آنها کافی است.
سپس سطح خاک را به آرامی با آب مرطوب کنید.
نکته: …
