مرکز رسانه قوه قضاییه: با رای دیوان عدالت اداری، ستاد ساماندهی فضای مجازی اختیار تصمیم‌گیری در حوزه فضای مجازی را ندارد

بازارگاه محتوای دیجیتالی ویستاداب با هدف تسهیل دسترسی به محتوا و ساده‌تر کردن ارتباط میان صاحبان آثار و مجموعه‌های متقاضی، توسط ویستامدیا راه‌اندازی شد.

به گزارش برنا، ویستامدیا بازوی تولید محتوا و خدمات جامع تبلیغاتی ایرانسل، بازارگاهی برای تهیه‌کنندگان، پخش‌کنندگان، استودیو‌های دوبله و سایر فعالان این حوزه ایجاد کرده است تا بتوانند آثار خود را معرفی و اطلاعات مربوط به محتوای قابل عرضه را در اختیار متقاضیان قرار دهند.

توسعه پلتفرم‌های نمایش آنلاین، رسانه‌های دیجیتال و تولیدکنندگان محتوای دیجیتال، بازار محتوا را در سال‌های اخیر گسترده‌تر کرده است. با وجود این، شناسایی، بررسی و خرید محتوا در بسیاری از موارد همچنان به‌صورت پراکنده و زمان‌بر انجام می‌شود. به همین دلیل ویستاداب، با ایجاد یک بستر متمرکز، تلاش می‌کند این فرایند را برای فعالان اکوسیستم سرگرمی دیجیتال، ساده‌تر و ساختاریافته‌تر کند.

در این پلتفرم، صاحبان آثار و همچنین پلتفرم‌های نمایش آنلاین، رسانه‌ها و سایر مجموعه‌های متقاضی محتوا، می‌توانند گزینه‌های موجود را بررسی و متناسب با نیاز خود، انتخاب و مقایسه کنند.

قیمت‌گذاری محتوا در ویستاداب، توسط صاحب اثر یا عرضه‌کننده انجام می‌شود و اطلاعات مربوط به محتوا، شرایط عرضه و ویژگی‌های آن، در یک فضای واحد در اختیار کاربران قرار می‌گیرد. این ساختار می‌تواند با کاهش زمان جست‌و‌جو و رفع پراکندگی اطلاعات، شفافیت قیمت و دسترسی به محتوای مورد نیاز را ساده‌تر کند.

مدیریت اطلاعات مرتبط با حقوق انتشار و کپی‌رایت محتوا و امکان گزارش‌گیری برای صاحبان آثار، از دیگر قابلیت‌های ویستاداب است که با هدف ایجاد فرایندی مشخص‌تر برای عرضه محتوا و پیگیری وضعیت آثار در بازارگاه ایجاد شده است.

مخاطبان ویستاداب تنها به پلتفرم‌های نمایش آنلاین محدود نمی‌شوند و تولیدکنندگان محتوای ویدیویی، صاحبان آرشیو، استودیو‌های دوبله، شرکت‌های پخش، تهیه‌کنندگان، رسانه‌ها، اپراتور‌ها و سایر مجموعه‌های فعال در زنجیره تولید، عرضه و توزیع محتوا نیز می‌توانند از ظرفیت این پلتفرم استفاده کنند.

راه‌اندازی ویستاداب، یکی دیگر از اقدامات ویستامدیا برای توسعه اکوسیستم سرگرمی دیجیتال، خدمات حوزه محتوای دیجیتال و ایجاد زیرساخت‌های مورد نیاز اقتصاد محتوا است. این اقدام در ادامه توسعه کسب‌وکار‌های دیجیتال ایرانسل، می‌تواند به شکل‌گیری ارتباط‌های جدید میان صاحبان محتوا و کسب‌وکار‌های متقاضی و تسهیل دسترسی به آثار ویدیویی کمک کند.

ویستامدیا، با هدف ارائه بستر و محتوای صوتی و تصویری و مشارکت با پلتفرم‌های داخلی، به عنوان بازوی تولید محتوا و خدمات جامع تبلیغاتی ایرانسل، تعریف شده و از شرکت‌های زیرمجموعه ایرانسل است. این شرکت تاکنون با چندین پلتفرم داخلی، قرارداد بسته و به افزایش ترافیک ماهانه اینترنت داخلی کمک کرده است. مشارکت در تولید آثار فرهنگی، فیلم‌های کوتاه، انیمیشن، ساخت چند رئالیتی‌شو و داشتن استودیوی دوبله از دیگر فعالیت‌های ویستامدیا است که در مسیر سند توسعه ایرانسل در حوزه تولید محتوا، تعریف شده است.

انتهای پیام/

به گزارش هم‌میهن آنلاین و به نقل از اقتصادنیوز، چند ماهی است که اینترنت برای بسیاری از کاربران و کسب‌وکارها از یک زیرساخت قابل اتکا، به متغیری ناپایدار تبدیل شده؛ یک روز کند، روزی دیگر مختل و گاهی هم برای ساعت‌ها یا روزها از دسترس خارج. پشت این قطعی‌ها اما فقط زیان همان لحظه نیست؛ بخشی از خسارت جایی ثبت نمی‌شود، در کسب‌وکاری که دیگر توسعه پیدا نمی‌کند، نیروی متخصصی که پروژه خارجی می‌گیرد، ایده‌ای که هیچ‌وقت به استارت‌آپ تبدیل نمی‌شود و سرمایه‌ای که فقط برای زنده ماندن مصرف می‌شود.

صادق سپندارند، مدیرکل بانکداری خرد و کسب‌وکارهای کوچک بانک ملی​ و مدرس دانشگاه تهران، معتقد است ارقامی که درباره خسارت قطعی و اختلال اینترنت اعلام می‌شود، در بهترین حالت تنها کف زیان اقتصاد دیجیتال را نشان می‌دهد؛ چراکه مهاجرت نیروی انسانی، انتقال کسب‌وکارها، از بین رفتن سرمایه توسعه و حتی ایده‌هایی که به دلیل نااطمینانی هرگز به کسب‌وکار تبدیل نمی‌شوند، در هیچ‌یک از این محاسبات جای نمی‌گیرند.

مشروح گفتگوی اقتصادنیوز با صادق سپندارند را بخوانید؛

*در ماه‌های اخیر ارقامی مانند مصرف حدود ۷۰ درصدی اینترنت خارجی توسط فیلترشکن‌ها و خسارت مستقیم ۶۷ هزار میلیارد تومانی به حوزه فاوا و اقتصاد دیجیتال توسط مسئولان مطرح شده است. با توجه به اختلال‌ها و قطعی‌های چند ماه گذشته، ارزیابی شما از میزان واقعی خسارت چیست و این آسیب بیشتر در کدام بخش‌ها خود را نشان داده است؟

درباره عدد و رقم دقیق، با توجه به داده‌ها و اطلاعات موجود نمی‌توانم با قطعیت صحبت کنم. احتمالاً کسانی که مستقیماً در حوزه تجارت الکترونیک فعالیت می‌کنند، می‌توانند تخمین دقیق‌تری ارائه دهند. اما مسئله مهم‌تری وجود دارد که معمولاً در این اعداد دیده نمی‌شود و آن، هزینه‌های پنهان و بلندمدت این اختلال‌هاست.

وقتی یک کسب‌وکار برای مدت کوتاهی با اختلال مواجه می‌شود، ممکن است از درآمد یا دارایی فعلی خود هزینه کند تا بتواند زنده بماند. بعد از بیرون به آن نگاه می‌کنیم و می‌گوییم این کسب‌وکار تاب‌آور بوده است؛ اما وقتی این وضعیت کمی طولانی‌تر می‌شود، هزینه واقعی آن دیگر در ظاهر دیده نمی‌شود.

کسب‌وکار به‌تدریج دارایی خود را مصرف می‌کند و دیگر سرمایه‌ای برای توسعه یا ادامه مسیر ندارد. بعد ممکن است به این نتیجه برسد که اساساً این کسب‌وکار را کنار بگذارد یا آن را به خارج از کشور منتقل کند.

هزینه پنهان دیگری هم در حوزه نیروی انسانی وجود دارد. نیروی متخصصی که در این حوزه فعالیت می‌کند، وقتی احساس کند نمی‌تواند به پروژه‌های داخل کشور اعتماد کند، به سمت پروژه‌های خارجی می‌رود. ممکن است به‌صورت فیزیکی مهاجرت کند، اما حتی ممکن است در ایران بماند و برای یک شرکت خارجی کار کند. در این حالت خودش مهاجرت نکرده، اما کارش مهاجرت کرده است. این نوع هزینه‌ها در هیچ‌کدام از تخمین‌هایی که از سوی وزیر ارتباطات یا افراد دیگر مطرح می‌شود، دیده نمی‌شود.

*یعنی از نظر شما زیان مستقیم کسب‌وکارها فقط بخش قابل مشاهده ماجراست؟

دقیقاً. برای مثال، اگر بخواهیم به کسب‌وکارهایی مانند دفاتر گردشگری نگاه کنیم، در دوره‌ای که اینترنت قطع بود ــ البته عوامل دیگری هم همزمان وجود داشت ــ درآمد چنین کسب‌وکاری می‌توانست تا نزدیکی صفر کاهش پیدا کند؛ چون پروازی وجود نداشت، اینترنت هم مختل بود و کسی سفر نمی‌رفت که بخواهد هتل رزرو کند. بنابراین شرکت‌های حوزه گردشگری به شکل بسیار شدیدی آسیب دیدند.

البته در اینجا فقط نباید اینترنت را در نظر گرفت، چون عوامل دیگری هم وجود داشتند، اما در مجموع کسب‌وکار گردشگری به‌شدت آسیب دید. در مورد کسب‌وکارهایی مانند فروشگاه‌های بزرگ و آنلاین هم می‌توان بررسی کرد که چه اتفاقی افتاده و بعد این وضعیت را به سایر کسب‌وکارها تعمیم داد.

از طرف دیگر، تعداد زیادی کسب‌وکار کوچک و خانگی در اینستاگرام فعالیت می‌کنند. برای برخی از آنها فروش عملاً متوقف شده است. یا فردی را در نظر بگیرید که در حوزه بازاریابی دیجیتال کار می‌کرده؛ فعالیت چنین فردی می‌تواند عملاً به صفر برسد.

می‌توان تعداد این کسب‌وکارها را برآورد کرد و به یک تخمین کلی رسید، اما باز هم مسئله فقط کسب‌وکارهایی نیست که در حال حاضر وجود دارند.

وزیر ارتباطات در عددی که اعلام می‌کند، نمی‌تواند نشان دهد چه کسب‌وکارهایی ممکن بود در این دوره به وجود بیایند اما ایجاد نشدند، یا چه افرادی برای راه‌اندازی کسب‌وکاری تازه سرمایه‌گذاری کرده بودند اما پروژه آنها متوقف شد.

به نظر من عددهایی که اکنون مطرح می‌شوند، در بهترین حالت کف زیانی هستند که در این دوره به دلیل قطع اینترنت ایجاد شده است.

باید هزینه کسب‌وکارهایی را هم به این عدد اضافه کرد که برای زنده ماندن از دارایی‌های خود مصرف کردند؛ در ظاهر نابود نشدند، اما ممکن است در بلندمدت از بین بروند. باید نیروی کاری را هم دید که مهاجرت کرده؛ چه مهاجرت فیزیکی و چه مهاجرت کاری. همین‌طور ایده‌هایی که برای ایجاد یک کسب‌وکار یا استارت‌آپ مطرح شده بودند اما هیچ‌وقت شکل نگرفتند.اگر همه این موارد را اضافه کنید، رقم خسارت چند برابر می‌شود.

*فراتر از خسارت اقتصادی یک دوره مشخص، تکرار قطعی اینترنت چه اثر بلندمدتی بر اقتصاد دیجیتال می‌گذارد؟

به نظر من بدتر از خود خسارت، مسئله «عادت شدن» است. ممکن است یک‌بار گفته شود به دلیل یک شرایط خاص، اینترنت برای مدتی قطع شده است. اما وقتی به وضعیتی برسیم که با هر اتفاقی در داخل یا خارج کشور، بدون آنکه حتی هزینه‌های مستقیم و غیرمستقیم تصمیم بررسی شود، دست تصمیم‌گیرنده و سیاست‌گذار به سمت دکمه فیلتر یا قطع اینترنت برود، موضوع بسیار خطرناک می‌شود.

اگر این رفتار به یک عادت دائمی تبدیل شود، دیگر بعضی از کسب‌وکارها اساساً به وجود نمی‌آیند. خلاقیت‌ها در نطفه از بین می‌روند و این همان هزینه پنهانی است که هیچ‌کس آن را محاسبه نمی‌کند و البته محاسبه آن هم ساده نیست.

من همیشه می‌گویم باید نگاه کنیم آیا در سایر نقاط دنیا هم در شرایط مشابه چنین اتفاقی رخ داده است یا نه. این جنگ فقط برای ما نبوده است. می‌توان کشورهای حوزه خلیج فارس و کشورهای دیگر را بررسی کرد؛ آیا آنها نیز در چنین شرایطی دستشان روی دکمه فیلتر یا قطع اینترنت رفته است؟

در همان دوره‌ای که عربستان، امارات و کشورهای دیگر حوزه خلیج فارس روی نسل‌های جدید هوش مصنوعی سرمایه‌گذاری می‌کنند، ما همچنان درباره این بحث می‌کنیم که اینترنت وصل باشد یا قطع شود. آثار بلندمدت چنین وضعیتی به این سادگی قابل محاسبه نیست.

بنابراین به نظرم مهم‌تر از اینکه عدد اعلام‌شده درست یا غلط است، این است که کمتر کسی به این فکر می‌کند که این اتفاق در آینده چه آثار بلندمدتی خواهد داشت.

*در هفته‌های اخیر دوباره برخی کاربران از افت کیفیت و تضعیف اینترنت موبایل در بعضی اپراتورها گلایه دارند و گاهی از سوی پشتیبانی اپراتورها دلایلی مانند جابه‌جایی دکل‌ها مطرح می‌شود. شما دلیل این افت کیفیت را چه می‌دانید؟

یکی از چیزهایی که در کشور ما به‌شدت وجود دارد، پنهان‌کاری و ابهام است. ما تعداد زیادی شهروند عادی هستیم که نه می‌دانیم قرار است درباره چه موضوعی مذاکره شود، نه می‌دانیم اینترنت چه زمانی قرار است قطع، وصل یا محدود شود و نه رسانه‌ای داریم که بتواند به‌راحتی از سیاست‌گذار درباره این موضوعات سؤال کند.

وقتی میزان ابهام تا این حد زیاد باشد، هر حدس و گمانی هم ممکن می‌شود. من الان نمی‌دانم دلیل واقعی چیست، اما ممکن است فردا متوجه شویم اتفاقی که رخ داده، تست یا بخشی از یک برنامه دیگر بوده است؛ مثلاً آزمایشی برای اینترنت طبقاتی یا بررسی راهکاری که در صورت نخواستن قطع کامل اینترنت بین‌الملل، بتوان محدودیت‌هایی را در سطح اپراتورها اعمال کرد.

وقتی فضا مبهم است و رسانه‌ها نمی‌توانند به‌سادگی از سیاست‌گذار اطلاعات بگیرند و داده‌ها هم منتشر نمی‌شود، ما معمولاً بعداً متوجه می‌شویم چه اتفاقی افتاده است. انگار در کشور خودمان غریبه‌ایم.

به همین دلیل من نسبت به اتفاقاتی که رخ می‌دهد با شک و تردید نگاه می‌کنم. واقعاً نمی‌دانم دکلی در حال جابه‌جایی است یا آنچه می‌بینیم بخشی از تست‌ها و برنامه‌های دیگری است. ابهام آن‌قدر زیاد است و اطلاعات آن‌قدر کم منتشر می‌شود که به‌عنوان فردی که در این حوزه فعالیت دارد، می‌توانم فرضیه‌های مختلفی مطرح کنم.

*استفاده گسترده از فیلترشکن خود به یکی از عوامل افت کیفیت و ناامنی اینترنت تبدیل شده است. از نظر فنی چه راهی برای کاهش استفاده مردم از VPN وجود دارد؟ آیا تقویت پیام‌رسان‌ها و پلتفرم‌های داخلی می‌تواند جایگزین مناسبی باشد؟

پیش از اینکه درباره راه‌حل صحبت کنیم، یک مسئله بسیار واضح وجود دارد. کافی است کشورهای مختلف دنیا را کنار هم بگذاریم و ببینیم دنیا چه کار می‌کند؛ دنیایی که خوشبختانه یا متأسفانه در بسیاری از حوزه‌ها از ما جلوتر است.

اما به نظر من سؤال اصلی‌تر این است که اصلاً ما می‌خواهیم این مسئله حل شود یا نه؟

من فکر می‌کنم درباره برخی مسائل اساساً اراده‌ای برای حل وجود ندارد. درباره تحریم هم همین سؤال را می‌توان پرسید؛ آیا واقعاً می‌خواهیم تحریم‌ها برداشته شوند؟ من نسبت به این موضوع تردید دارم، چون همان چیزی که آقای روحانی زمانی از آن با عنوان «کاسبان تحریم» یاد می‌کرد، وجود دارد و عده‌ای از ادامه تحریم منفعت می‌برند.

درباره جنگ هم می‌توان همین سؤال را مطرح کرد؛ آیا همه می‌خواهند جنگ تمام شود؟ به نظر من نمی‌توان با قطعیت پاسخ مثبت داد، چون ممکن است عده‌ای منفعت و درآمدشان در ادامه همین وضعیت باشد.

در مورد اینترنت آزاد نیز موضوع مشابهی وجود دارد. به نظر من منفعت مالی عده‌ای در فروش فیلترشکن است. متأسفانه کسانی که منافع اقتصادی دارند، معمولاً قدرت بیشتری هم پیدا می‌کنند و می‌توانند بر تصمیم‌سازی و سیاست‌گذار تأثیر بگذارند.

بنابراین مسئله این نیست که برای اینترنت آزاد راه‌حل فنی وجود ندارد؛ مسئله این است که به نظر من منفعت گروهی در نبود اینترنت آزاد و ادامه فیلترینگ قرار گرفته است.

*یکی از استدلال‌هایی که برای محدودسازی اینترنت مطرح می‌شود، مسائل امنیتی است. آیا فیلترینگ از نظر شما می‌تواند راه‌حلی برای حفاظت از زیرساخت‌های کشور باشد؟

وقتی درباره زیرساخت‌های فناوری اطلاعات صحبت می‌کنیم، می‌توانیم به اتفاقی که برای بانک‌های بزرگ افتاد نگاه کنیم. مگر زیرساخت‌های فناوری اطلاعات این بانک‌ها مستقیماً به اینترنت عمومی متصل بودند؟ مشخص است که نبودند. اما وقتی هدف حمله قرار گرفتند، هک شدند و برخی از آنها یک ماه یا حتی دو ماه با اختلال جدی روبه‌رو بودند و خودشان هم نمی‌دانستند چه زمانی همه سامانه‌های بانکی دوباره به وضعیت عادی بازمی‌گردد. حتی پس از آن نیز مغایرت‌هایی وجود داشت.

بنابراین نمی‌توان گفت فیلترکردن اینترنت راه‌حل همه مسائل امنیتی است. همان‌طور که جنگ راه‌حل استقلال کشور نیست و درباره تحریم نیز منافع اقتصادی خاصی می‌تواند وجود داشته باشد، در حوزه اینترنت هم مسئله فقط پیدا کردن یک راه‌حل فنی نیست.

در یک کسب‌وکار نیز وقتی می‌خواهید برنامه‌ریزی کنید، پیش از نوشتن برنامه باید مشخص کنید اصلاً چه چیزی می‌خواهید. به نظر من سؤال اساسی همین است: قدرت کسانی که می‌خواهند این وضعیت ادامه داشته باشد و قدرت کسانی که نمی‌خواهند این وضعیت وجود داشته باشد، در چه سطحی است؟

در شرایط فعلی، به نظر من قدرت و توان کسانی که از تحریم، جنگ و فیلترینگ منفعت می‌برند، متأسفانه بر قدرت گروه مقابل می‌چربد. وگرنه اینها موضوعات پیچیده‌ای نیستند که بگوییم هیچ راه‌حلی برایشان وجود ندارد.

*در دوره محدودیت اینترنت، برخی پلتفرم‌های داخلی با افزایش تعداد کاربران مواجه شدند. این رشد را چطور معنی می‌کنید؟

بله، بسیاری از این پلتفرم‌ها در دوره جنگ از نظر تعداد کاربران و برخی شاخص‌های دیگر رشد کردند. بسیاری از شرکت‌هایی هم که در حوزه بازار دیجیتال فعالیت می‌کردند، شروع کردند روی این پلتفرم‌ها فعالیت کنند.

بنابراین در همین دوره، ارزش و درآمد برخی پلتفرم‌های داخلی افزایش پیدا کرد. اما چرا با وجود این رشد، همچنان نمی‌توان گفت موفق بوده‌اند؟

چون بسیاری از این پلتفرم‌ها ضعیف‌اند و تجربه کاربری مناسبی ندارند. استفاده از آنها برای مردم راحت نیست، اما کاربران در آن دوره مجبور شدند به سمتشان بروند.

در نهایت باز هم مسئله به همان بحث هزینه و منفعت برمی‌گردد؛ منفعت گروهی که قدرت بیشتری دارد، بر هزینه‌ای که به بخش‌های دیگر تحمیل می‌شود، می‌چربد.

به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید

به کانال بله هم میهن بپیوندید

به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید

به گزارش سیتنا، حسینعلی شهریاری در گفت‌وگو با خانه ملت درباره موضوع فروش اینترنتی دارو اظهار کرد: با فرآیندی که در آن پزشک برای بیمار نسخه تجویز کند، بیمار نسخه را به داروخانه ارائه دهد، دارو توسط داروخانه بررسی و آماده شود و سپس از طریق پلتفرم‌های اینترنتی یا خدمات ارسال برای بیمار فرستاده شود، مخالفتی نداریم؛ چراکه در این فرآیند، پزشک، نسخه، داروخانه و داروی تحویلی مشخص و قابل رصد هستند.

وی افزود: نگرانی اصلی مربوط به شرایطی است که دارو یا فرآورده‌ای بدون نظارت و خارج از مسیر رسمی نظام سلامت در فضای اینترنت و شبکه‌های اجتماعی عرضه شود. متأسفانه در این زمینه تخلفات زیادی در حال وقوع است و مشخص نیست چه پزشکی، با چه مشخصاتی، برای چه بیماری و بر اساس چه تشخیصی، چه دارویی را تجویز کرده است.

رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس تصریح کرد: وقتی نسخه و فرآیند تجویز و عرضه قابل رصد نباشد، عملاً نمی‌توان نظارت مؤثری بر سلامت مردم داشت و در صورت بروز عارضه یا مشکل نیز مشخص نیست مسئولیت متوجه چه فرد یا مجموعه‌ای است.

شهریاری ادامه داد: متأسفانه امروز در شبکه‌های اجتماعی و برخی بسترهای اینترنتی، تبلیغات و عرضه فرآورده‌هایی برای موضوعاتی مانند افزایش یا کاهش وزن، افزایش قد و موارد مشابه انجام می‌شود که ترکیبات آنها مشخص نیست و بعضاً ممکن است حاوی مواد آلوده، غیرمجاز یا حتی مواد مخدر باشند.

وی با هشدار نسبت به عرضه برخی مکمل‌ها در فضای مجازی گفت: درباره مکمل‌هایی که خارج از مسیرهای رسمی عرضه می‌شوند نیز نگرانی وجود دارد، چراکه مشخص نیست چه موادی در آنها استفاده شده و آیا ترکیبات درج‌شده روی محصول با محتویات واقعی آن مطابقت دارد یا خیر.

نماینده مردم زاهدان در مجلس دوازدهم افزود: این مسئله در برخی باشگاه‌های ورزشی نیز مشاهده می‌شود و گزارش‌هایی درباره توزیع و مصرف فرآورده‌ها و موادی که تحت عنوان مکمل یا دارو در بعضی باشگاه‌ها عرضه می‌شوند، وجود دارد که این موضوع به‌ویژه برای جوانان نگران‌کننده است.

شهریاری با تأکید بر اینکه سلامت مردم نباید به بهانه ایجاد شغل یا توسعه کسب‌وکارهای اینترنتی به خطر بیفتد، اظهار کرد: ایجاد اشتغال و استفاده از ظرفیت فناوری قابل دفاع است، اما نه به قیمت به خطر افتادن سلامت مردم.

رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس با اشاره به ضرورت تدوین چارچوب مشخص برای فعالیت پلتفرم‌های عرضه دارو گفت: اگر قرار است فروش یا ارسال دارو از طریق اینترنت انجام شود، باید مسیر آن کاملاً مشخص، شفاف و قابل نظارت باشد و مشخص شود دارو از کدام داروخانه تهیه شده، نسخه توسط چه پزشکی صادر شده و دارو برای چه بیماری و با چه مشخصاتی تجویز شده است.

وی یادآور شد: نمی‌توان در شرایطی که هنوز با مشکلات و تخلفات متعدد در حوزه دارو مواجه هستیم، بدون پیش‌بینی سازوکارهای نظارتی روشن، اجازه داد عرضه دارو و فرآورده‌های سلامت‌محور در فضای مجازی به شکل بی‌ضابطه انجام شود.

شهریاری با اشاره به ضرورت ورود مجلس و دولت به این موضوع افزود: در مجلس باید برای ساماندهی این حوزه یک فکر اساسی شود. دولت نیز می‌تواند با ارائه لایحه، مسیر قانون‌گذاری را سریع‌تر کند. اگر دولت به این نتیجه رسیده است که نیاز به قانون جدید یا اصلاح مقررات وجود دارد، بهتر است لایحه مشخصی را به مجلس ارائه کند تا موضوع سریع‌تر بررسی و تعیین تکلیف شود.

وی تصریح کرد: اگر دولت لایحه ارائه کند، روند بررسی و تصویب آن می‌تواند سریع‌تر انجام شود، در حالی که اگر طرح از سوی مجلس دنبال شود، طبیعتاً فرآیند بررسی و تصویب زمان بیشتری خواهد برد.

رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس در پایان تأکید کرد: نگرانی اصلی، سلامت مردم و به‌ویژه جوانان است. نباید اجازه داد محصولی که تحت عنوان دارو، مکمل یا فرآورده‌های مرتبط با افزایش و کاهش وزن در فضای مجازی عرضه می‌شود، بدون مشخص بودن منشأ، ترکیبات، تولیدکننده، فروشنده و مسئولیت قانونی آن در اختیار مصرف‌کننده قرار گیرد.

وی افزود: استفاده از اینترنت برای تسهیل دسترسی مردم به داروی تجویزشده، در صورتی که دارو از مسیر رسمی داروخانه و با نسخه معتبر تأمین شود، قابل قبول است، اما عرضه و فروش بی‌ضابطه دارو و فرآورده‌های سلامت‌محور در فضای مجازی باید ساماندهی شود و دولت و مجلس باید برای جلوگیری از تهدید سلامت مردم، به‌ویژه جوانان، تصمیم جدی اتخاذ کنند.

انتهای پیام