بیماران قلبی این مطلب را از دست ندهند!

به گزارش آفتاب نیوز،

گردو فقط یک میان‌وعده خوشمزه نیست؛ یکی از منابع گیاهی چربی‌های مفید و امگا۳ است که می‌تواند به سلامت قلب و کنترل کلسترول کمک کند. اما یک نکته ساده می‌تواند ارزش غذایی آن را حفظ کند: گردو را کجا نگهداری می‌کنید؟

گردو یکی از مغز‌هایی است که می‌تواند جایگاه ویژه‌ای در یک رژیم غذایی دوستدار قلب داشته باشد؛ اما نکته‌ای که کمتر به آن توجه می‌کنیم، نحوه نگهداری گردو است. چون گردو سرشار از چربی‌های غیراشباع است، اگر در شرایط نامناسب نگهداری شود، چربی‌های آن به‌مرور اکسید شده و گردو طعم و بوی نامطبوع پیدا می‌کند.

گردو چگونه به کنترل کلسترول کمک می‌کند؟

گردو حاوی چربی‌های غیراشباع چندگانه، فیبر و اسید چرب امگا ۳ گیاهی آلفا-لینولنیک اسید یا ALA است. شواهد علمی نشان می‌دهد افزودن گردو به رژیم غذایی می‌تواند به کاهش مختصر کلسترول تام و LDL یا همان کلسترول بد کمک کند.

یک متاآنالیز از ۴۹ کارآزمایی تصادفی‌سازی‌شده با بیش از ۴۶۰۰ شرکت‌کننده که در سال ۲۰۲۶ منتشر شده، نشان داد مصرف گردو به‌طور میانگین با کاهش حدود ۵.۷ میلی‌گرم در دسی‌لیتر LDL و حدود ۶.۴ میلی‌گرم در دسی‌لیتر کلسترول تام همراه بوده است.

البته این به معنای آن نیست که گردو می‌تواند جایگزین دارو یا درمان پزشکی برای کلسترول بالا شود. اثر آن زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که گردو در کنار یک الگوی غذایی سالم، مصرف سبزیجات، حبوبات، غلات کامل و فعالیت بدنی قرار بگیرد.

چرا بهتر است گردو را در کابینت نگذاریم؟

شاید قرار دادن بسته گردو در کابینت آشپزخانه ساده‌ترین کار باشد، اما برای نگهداری طولانی‌مدت انتخاب ایده‌آلی نیست. چربی‌های غیراشباع گردو نسبت به گرما، اکسیژن و نور حساس‌اند و در شرایط نامناسب سریع‌تر دچار اکسیداسیون می‌شوند.

نتیجه چیست؟ گردویی کهنه و اکسیدشده ممکن است بوی نامطبوع، مزه تلخ یا طعم شبیه روغن مانده پیدا کند.

یخچال یا فریزر؛ کدام بهتر است؟

اگر قرار است گردو را طی چند هفته مصرف کنید، نگهداری آن در یخچال انتخاب مناسبی است. اما اگر مقدار زیادی گردو خریده‌اید و قرار نیست به‌زودی مصرف شود، بهتر است آن را در فریزر قرار دهید.

گردو را در هر دو حالت داخل ظرفی کاملاً دربسته نگهداری کنید. این کار علاوه بر محافظت در برابر هوا و رطوبت، مانع جذب بوی مواد غذایی دیگر می‌شود؛ زیرا گردو به‌راحتی بو‌های اطراف خود را جذب می‌کند.

گردوی بازشده را چگونه نگه داریم؟

بعد از باز کردن بسته، بهتر است گردو را از بسته‌بندی اصلی خارج کرده و داخل یک ظرف دربسته و مناسب قرار دهید. اگر گردو را به‌صورت فله‌ای می‌خرید، این کار اهمیت بیشتری دارد.

برای مقدار مصرف روزانه نیز می‌توانید بخشی از گردو را جدا کنید و باقی‌مانده را در یخچال یا فریزر نگه دارید. به این ترتیب، هر بار مجبور نیستید کل مقدار گردو را از شرایط سرد خارج کنید.

گردوی با پوست چطور؟

وجود پوست می‌تواند تا حدی از مغز گردو محافظت کند، اما به این معنی نیست که گردوی با پوست را می‌توان برای مدت طولانی در محیط گرم آشپزخانه رها کرد. اگر قصد نگهداری طولانی دارید، همچنان محیط خنک و خشک و بسته‌بندی مناسب انتخاب بهتری است.

روزی چقدر گردو بخوریم؟

برای بسیاری از افراد، حدود یک مشت کوچک یا ۲۸ تا ۳۰ گرم گردو می‌تواند مقدار مناسبی برای قرار دادن در رژیم غذایی باشد. می‌توانید آن را به‌عنوان میان‌وعده مصرف کنید یا روی سالاد، ماست، جو دوسر یا حتی غذا‌های مختلف بریزید.

فقط یادتان باشد که گردو با وجود چربی‌های مفید، انرژی بالایی دارد؛ بنابراین افزایش بی‌حساب مقدار مصرف، لزوماً به معنای فایده بیشتر نیست.

یک نکته ساده، اما مهم

اگر گردویی که مدت‌ها در کابینت مانده، بوی روغن مانده یا طعم تلخ و غیرعادی پیدا کرده است، بهتر است آن را مصرف نکنید. گردوی تازه باید عطر و طعم طبیعی و مطلوبی داشته باشد.

در نهایت، گردو یک غذای مفید برای قلب است، اما نحوه نگهداری آن هم بخشی از حفظ کیفیت غذایی آن محسوب می‌شود. یخچال برای مصرف کوتاه‌مدت و فریزر برای نگهداری طولانی‌تر، انتخاب‌های مناسب‌تری از کابینت هستند. شواهد جدید نیز نشان می‌دهد مصرف منظم گردو در قالب یک رژیم غذایی متعادل می‌تواند اثر مثبتی، بر برخی شاخص‌های چربی خون به‌ویژه LDL داشته باشد.

منبع: سلامت نیوز

برترین‌ها: گرسنگی مداوم همیشه به معنای پرخوری یا رعایت نکردن رژیم غذایی نیست؛ گاهی افزایش غیرعادی اشتها می‌تواند با یک مشکل پزشکی مرتبط باشد. اگر گرسنگی همیشگی همراه با کاهش وزن بی‌دلیل، تشنگی شدید، تکرر ادرار، تپش قلب، لرزش، تعریق غیرعادی یا ضعف است، بهتر است علت آن بررسی شود. یادداشت «عصرایران» را دراین رابطه می‌خوانید:

گاهی احساس گرسنگی واقعا به این معناست که بدن به غذا نیاز دارد، اما اگر مدت کوتاهی بعد از یک وعده غذایی دوباره سراغ خوراکی می روید، ماجرا می تواند دلایل دیگری هم داشته باشد.

نوع غذایی که می خورید، میزان خواب، استرس، سرعت غذا خوردن و حتی بعضی بیماری ها و داروها می توانند روی اشتها اثر بگذارند. بنابراین گرسنگی مداوم را نباید همیشه به حساب «متابولیسم بالا» یا شکمو بودن گذاشت. غذا می خورید، اما باز هم سیر نمی شوید

یکی از نخستین چیزهایی که باید بررسی کنید، ترکیب وعده غذایی است.

غذایی که مقدار زیادی کربوهیدرات تصفیه شده و قند دارد، اما پروتئین و فیبر کمی در آن وجود دارد، ممکن است احساس سیری ماندگاری ایجاد نکند. در مقابل، پروتئین و مواد غذایی سرشار از فیبر معمولا احساس سیری را طولانی تر می کنند.

برای مثال، یک صبحانه شیرین و کم پروتئین ممکن است خیلی زود شما را دوباره به سمت خوراکی ها بکشاند. در مقابل، ترکیبی مانند تخم مرغ، نان سبوس دار و سبزیجات می تواند وعده سیرکننده تری باشد. کم خوابی اشتها را به هم می ریزد

خواب فقط برای استراحت مغز و بدن نیست؛ با تنظیم اشتها نیز ارتباط دارد.

وقتی خواب کافی ندارید، ممکن است میل شما به خوردن بیشتر شود و انتخاب غذاهای پرکالری و میان وعده ها نیز افزایش پیدا کند. به همین دلیل اگر مدتی است دائما گرسنه می شوید، کیفیت و مدت خواب خود را هم بررسی کنید.

خواب کافی یکی از عوامل مهم در تنظیم رفتار غذایی است و اصلاح خواب می تواند به کنترل بهتر اشتها کمک کند. شاید تشنه باشید، نه گرسنه

گاهی تشنگی می تواند با احساس گرسنگی اشتباه گرفته شود.

اگر مدت زیادی از وعده غذایی شما نگذشته اما ناگهان احساس می کنید باید چیزی بخورید، نوشیدن آب می تواند یک آزمایش ساده باشد. اگر پس از نوشیدن آب و گذشت مدتی کوتاه، میل به غذا کاهش پیدا کرد، ممکن است بخشی از این احساس ناشی از تشنگی بوده باشد.

البته نباید هر نوع گرسنگی را به کم آبی نسبت داد. استرس هم می تواند شما را به سمت یخچال بفرستد

غذا خوردن همیشه به دلیل نیاز فیزیولوژیک بدن اتفاق نمی افتد.

استرس، بی حوصلگی، اضطراب و عادت های رفتاری می توانند میل به خوردن را افزایش دهند. در این حالت ممکن است فرد بدون اینکه واقعا به انرژی بیشتری نیاز داشته باشد، به دنبال خوراکی برود.

اگر متوجه شده اید بیشتر در زمان های خاصی مانند هنگام کار، تماشای تلویزیون یا موقعیت های پراسترس سراغ خوراکی می روید، شاید مسئله بیشتر رفتاری باشد تا گرسنگی واقعی. خیلی سریع غذا می خورید؟

سرعت غذا خوردن نیز اهمیت دارد.

اگر وعده غذایی را بسیار سریع مصرف کنید، ممکن است پیش از آنکه احساس سیری به طور کامل شکل بگیرد، مقدار بیشتری غذا بخورید. آهسته تر غذا خوردن و توجه به نشانه های سیری می تواند به کنترل مقدار غذای مصرفی کمک کند.

پس گاهی مشکل این نیست که غذای کافی نخورده اید؛ بلکه فرصت کافی برای دریافت پیام سیری به بدن نداده اید. پروتئین و فیبر را فراموش نکنید

اگر وعده های غذایی شما بیشتر از نان سفید، شیرینی، نوشیدنی های شیرین و خوراکی های کم فیبر تشکیل شده باشد، طبیعی است که احساس سیری چندان طولانی نباشد.

پروتئین موجود در تخم مرغ، لبنیات، حبوبات، ماهی، مرغ و گوشت و فیبر موجود در حبوبات، سبزیجات، میوه ها و غلات کامل می توانند به ایجاد سیری بیشتر کمک کنند.

لازم نیست برای کنترل گرسنگی یک رژیم عجیب و سخت بگیرید؛ گاهی فقط متعادل تر کردن ترکیب وعده غذایی کافی است. حذف وعده غذایی همیشه راه حل نیست

بعضی افراد برای کاهش وزن، وعده غذایی خود را حذف می کنند اما بعدتر با گرسنگی شدید مواجه می شوند و مقدار زیادی غذا یا میان وعده مصرف می کنند.

به جای تمرکز صرف بر حذف وعده ها، بهتر است مجموع رژیم غذایی و کیفیت آن بررسی شود. برای بعضی افراد، وعده های منظم و متعادل کنترل اشتها را آسان تر می کند. اما گرسنگی مداوم گاهی یک علامت پزشکی است

اگر اشتهای شما به شکل محسوسی افزایش یافته و این وضعیت ادامه دار است، مخصوصا اگر با علائم دیگری همراه شده، بهتر است موضوع را جدی بگیرید.

برای مثال، دیابت می تواند با گرسنگی زیاد همراه باشد و علائمی مانند تشنگی بیش از حد، تکرر ادرار، خستگی و کاهش وزن ناخواسته نیز ایجاد کند.

پرکاری تیروئید نیز می تواند با افزایش اشتها همراه باشد. در این حالت ممکن است علائمی مانند کاهش وزن، تپش قلب، تعریق، لرزش، اضطراب و حساسیت به گرما نیز دیده شود.

برخی داروها نیز می توانند اشتها را افزایش دهند؛ بنابراین اگر افزایش گرسنگی پس از شروع یک داروی جدید ایجاد شده، بهتر است موضوع با پزشک یا داروساز بررسی شود. چه زمانی بهتر است پیگیری پزشکی انجام شود؟

اگر گرسنگی مداوم با کاهش وزن بدون دلیل، تشنگی زیاد، ادرار کردن مکرر، تپش قلب، تعریق غیرعادی، لرزش یا ضعف همراه شده است، بهتر است به جای اینکه فقط رژیم غذایی خود را تغییر دهید، علت پزشکی آن را بررسی کنید.

در غیر این صورت، ابتدا می توانید چند عامل ساده را بررسی کنید: آیا به اندازه کافی می خوابید؟ آیا در وعده های غذایی پروتئین و فیبر کافی دارید؟ آیا خیلی سریع غذا می خورید؟ آیا در طول روز آب کافی می نوشید؟ و آیا استرس باعث می شود بیشتر سراغ خوراکی بروید؟

به گزارش آفتاب نیوز،

فشار خون بالا، سطح غیرطبیعی کلسترول، مقاومت به انسولین، اضافه وزن، کیفیت پایین خواب و مصرف دخانیات می‌توانند طی سال‌ها به‌طور پنهانی به سیستم قلبی و عروقی آسیب برسانند.

دکتر باوانا شارما، مدیر مرکز طول عمر، می‌گوید: ده سال پیش، اگر بیماری در دهه بیست زندگی خود با دیابت نوع ۲، فشار خون بالا یا کبد چرب به مطب من مراجعه می‌کرد، امری غیرمعمول بود. اما امروزه به طور مرتب با متخصصان جوانی مواجه می‌شوم که در حرفه خود بسیار موفق و درخشان عمل می‌کنند، اما از آنچه در درون بدنشان می‌گذرد، کاملا غافلگیر شده‌اند.

چرا مشکلات قلبی زودتر ظاهر می‌شوند؟

انسان مدرن و امروزی روز‌های کاری خیلی کم تحرک تری نسبت به انسان دیروزی دارد. ساعات طولانی پشت میز نشستن، غذا‌های فرآوری شده مکرر، خواب نامنظم و فشار کاری مداوم می‌تواند به تدریج بر قند خون، فشار خون و کلسترول تأثیر بگذارد.

شارما در این باره توضیح می‌دهد: سبک زندگی بی‌تحرک یک کارمند شرکت، فرد را به راحتی به سمت کار‌های روزمره ناسالم سوق می‌دهد. نشستن پشت میز برای ساعت‌های طولانی، مصرف زیاد غذا‌های فرآوری شده و الگو‌های خواب نامنظم، عوامل اصلی ایجاد بیماری‌های سبک زندگی هستند.

از پله‌ها بالا بروید تا قلب‌تان را نجات دهید

این موضوع مهم است، زیرا بیماری‌های قلبی و عروقی معمولا با خود حمله قلبی شروع نمی‌شوند. این فرآیند می‌تواند شامل سال‌ها افزایش فشار خون، چربی خون ناسالم، قند خون بالا و التهاب باشد.

بدن می‌تواند آسیب را پنهان کند

بیماری‌های سبک زندگی اغلب بی‌سروصدا ایجاد می‌شوند. ممکن است فرد کاملاً احساس خوبی داشته باشد در حالی که فشار خون یا قند خون به آرامی بالا می‌رود.

این مشکل محدود به دیابت نیست. بزرگسالان جوان می‌توانند به فشار خون بالا، دیس‌لیپیدمی، سندرم متابولیک و بیماری کبد چرب مرتبط با اختلال عملکرد متابولیک، مبتلا شوند.

سازمان بهداشت جهانی تاکید می‌کند که فشار خون بالا، گلوکز و چربی خون، همراه با اضافه وزن و چاقی، از عوامل مهم خطر قلبی و عروقی هستند. به همین دلیل است که احساس سلامتی نباید بهانه‌ای برای نادیده گرفتن اعداد اولیه سلامت شود.

پیشگیری قبل از هشدار

دهه‌های ۲۰ و ۳۰ سالگی، بازه‌های مفیدی برای پیشگیری هستند، زیرا آثار الگو‌های ناسالم هنوز هم می‌توانند قبل از اینکه عمیقا در بدن تثبیت شوند، تغییر کنند. یکی از موارد مهمی که باید به آن در این زمینه اهمیت داد، تحرک است. حرکت منظم اهمیت دارد. سازمان بهداشت جهانی توصیه می‌کند که بزرگسالان هر هفته ۱۵۰ تا ۳۰۰ دقیقه فعالیت بدنی با شدت متوسط داشته باشند.

انتخاب‌های غذایی نیز نیاز به بررسی دقیق‌تری دارند. نوشیدنی‌های شیرین مکرر، میان وعده‌های بسیار فرآوری شده و وعده‌های غذایی ساخته شده با کربوهیدرات‌های تصفیه شده می‌توانند تغذیه سالم را دشوارتر کنند. غلات کامل بیشتر، سبزیجات، حبوبات، میوه، آجیل و پروتئین کافی می‌تواند الگوی روزانه بهتری ایجاد کنند.

خواب نیز شایسته توجه مشابهی است. کمبود خواب مداوم و استرس مزمن می‌تواند حفظ وزن سالم، اشتها و کنترل متابولیک را دشوارتر کند. دخانیات هیچ جایگاهی در برنامه سلامت قلب ندارد. اجتناب از آن یکی از قوی‌ترین اقدامات پیشگیرانه موجود است.