
آیا می دانید این وسایل باعث مشکلات تیروئیدی میشوند؟

آشنایی با هفت علت اصلی سردی پاها
دلایل سردی پاها چیست؟
گاهی اوقات پوشیدن چند جفت جوراب هم موجب نمی شود تا سردی پاها از بین برود که این حالت می تواند نشانه ای از وجود بیماری های جدی در بدن باشد.
گاهی اوقات پوشیدن چند جفت جوراب هم موجب نمی شود تا سردی پاها از بین برود که این حالت می تواند نشانه ای از وجود بیماری های جدی در بدن باشد.
در صورتی که از وضعیت سلامت جسم خود مطمئن هستید، سرد بودن پاها و حس سرما در آن ها نگران کننده نیست اما در برخی موارد وجود مشکلات جسمی، علت سرد بودن همیشگی پاهاست.
ساده ترین دلیل سرد بودن پاها از وضعیت هوا ناشی می شود. همچنین علت رایج دیگر آن وجود مشکل در سیستم گردش خون است به گونه ای که خون کافی برای گرم نگه داشتن پاها در آن جریان ندارد.
این وضعیت از سبک زندگی کم تحرک و نشستن های طولانی مدت پشت میز به وجود می آید که می توان با افزایش تحرک و جابه جایی در طول روز آن را برطرف کرد. هر چند باید توجه کرد مشکلات مربوط به گردش خون می تواند نشانه ای از یک عارضه جسمی نهفته باشد. دلایل جدی سرد بودن همیشگی پاها
تجربه پا های سرد در فصول پاییز و زمستان معمول و طبیعی است. تغییرات دما و همچنین تغییر در سلامتی و انتخاب شیوه زندگی، بعضی از شایع ترین علت های پای سرد است و تنظیم این عوامل معمولا به کاهش علائم کمک می کند.
در ادامه این مطلب به دلایل جدی و خطرناک سرد بودن همیشگی پاها می پردازیم. با ما در مجله دلگرم همراه باشید. بیماری رینود دلیل جدی سرد بودن همیشگی پاها
بیماری رینود: این بیماری به طور معمول موجب می شود انگشت ها و پاها احساس سردی و بی حسی داشته باشند. این وضعیت زمانی رخ می دهد که فرد در معرض سرما قرار دارد یا تحت استرس است.
این بیماری باعث می شود رگ های کوچک که خون را به پوست می رسانند باریک شده و در نتیجه گردش خون در برخی بخش ها محدود شود. بیماری رینود بیشتر در زنان و افراد ساکن در مناطق سرد شایع است.
در این بیماری علاوه بر سرد شدن پاها معمولا پوست تغییر رنگ می دهد. بخش های آسیب دیده ابتدا سفید رنگ شده، بعد رنگ آبی گرفته و پس از گرم شدن به رنگ قرمز در می آیند.
همچنین با گرم شدن پوست، فرد احساس درد و سوزش خواهد داشت. در موارد خفیف تر بیماری می توان با گرم نگه داشتن پاها این عارضه را برطرف کرد. در برخی موارد پزشک داروهایی را تجویز می کند تا به گردش خون کمک کند. کم کاری تیروئید دلیل جدی سرد بودن همیشگی پاها
کم کاری تیروئید: در این بیماری غده تیروئید میزان کافی هورمون ترشح نمی کند و در نتیجه بسیاری از سیستم های بدن عملکرد طبیعی خود را از دست می دهند.
علائم این بیماری خفیف هستند و به آهستگی ظاهر می شوند و در نتیجه احتمال دارد با استرس یا فرآیند افزایش سن اشتباه گرفته شود.
از جمله علائم کم کاری تیروئید احساس سرما، خستگی، بالا رفتن وزن و مشکلات حافظه است. همچنین فرد در پوست خود احساس سرما، خشکی و حساسیت دارد.
پزشکان این بیماری را با انجام تست خون تشخیص می دهند و با مصرف روزانه هورمون مصنوعی تیروئید درمان می شود.
کم خونی (آنمی) دلیل جدی سرد بودن همیشگی پاها
کم خونی (آنمی): این بیماری زمانی در بدن ظاهر می شود که میزان کافی گلبول قرمز سالم در خون برای رساندن اکسیژن به تمام نقاط بدن وجود ندارد.
شایع ترین نشانه کم خونی احساس خستگی و ضعف در بدن است اما علائم دیگر آن شامل سردی پاها و دست ها، احساس گیجی، تنگی نفس، سردرد و رنگ پریدگی پوست هستند.
درمان این بیماری به نوع آن، علت و شدت کم خونی بستگی دارد اما در اغلب موارد می توان با تغییر در رژیم غذایی و مصرف مکمل هایی همچون آهن، اسیدفولیک، ویتامین C و ویتامین B12 آن را برطرف کرد. بیماری عروق محیطی دلیل جدی سرد بودن همیشگی پاها
بیماری عروق محیطی: سفت شدن رگ ها یا بیماری عروق محیطی زمانی اتفاق می افتد که کلسترول، چربی یا مواد دیگر در جداره رگ ها انباشته می شوند.
وجود این پلاک ها در جداره رگ ها به باریک شدن آن ها می انجامد. چندین سال طول می کشد تا جداره رگ ها سفت شوند و بروز علائم آن نیز زمان بر است.
معمولا اولین علائم آن شامل احساس ناراحتی در پاها، درد و گرفتگی می شود. علائم دیگر آن سردی پوست در پاها، درد و قرمز شدن آن هاست.
درمان این بیماری به میزان پیشرفت بیماری بستگی دارد و می تواند تغییر در سبک زندگی و مصرف دارو را شامل شود. هیپرهیدروز دلیل جدی سرد بودن همیشگی پاها
هیپرهیدروز: این بیماری با عنوان تعرق غیر طبیعی شناخته می شود که به طور معمول در دست ها و پاها اتفاق می افتد.
به نظر تعرق زیاد نمی تواند با سرد شدن پاها ارتباط داشته باشد اما هیپرهیدروز فعالیت بیش از حد دستگاه عصبی سمپاتیک است.
این عارضه تنگ شدن رگ ها را به همراه دارد بنابراین در حالیکه دست ها و پاها عرق می کنند خون در آنها کمتر جریان دارد و موجب سرد شدن آنها می شود. اغلب برای درمان این عارضه دارو تجویز می شود. آسیب عصب دیابتی دلیل جدی سرد بودن همیشگی پاها
آسیب عصب دیابتی: نوروپاتی محیطی دیابتی نوعی از آسیب دیدگی عصب است که در افراد مبتلا به بیماری دیابت بروز می یابد.
علائم این بیماری شامل بی حسی، گزگز شدن، سوزش، درد و احساس سرما در پاها و دست ها می شود. همچنین شدت این نشانه ها در شب بیشتر است.
پزشکان به افراد توصیه می کنند از قرار دادن پاهای خود در آب داغ برای گرم کردن آن ها خودداری کنند. به جای این کار استفاده از پتوهای برقی یا پوشیدن جوراب های گرم توصیه می شود. همچنین انجام مرتب حرکات بدنی و تکان دادن انگشت ها و پاها برای کمک به گردش خون ضروری است. دیگر آسیب های عصبی دلیل جدی سرد بودن همیشگی پاها
دیگر آسیب های عصبی: علاوه بر آسیب های عصبی ناشی از دیابت، صدمه دیدن یا دیگر مشکلات پزشکی نهفته نیز می تواند نوروپاتی محیطی را به دنبال داشته باشد.
این درد عصبی که احساس سردی در پاها را به دنبال دارد، می تواند در نتیجه کمبود ویتامین، بیماری های کبدی یا کلیوی، عفونت، مشکلات متابولیک یا قرار گرفتن در معرض برخی انواع مواد سمی به وجود آید. همچنین عامل ژنتیکی در این زمینه موثر است و در برخی موارد دلیل بروز آن هیچ گاه مشخص نمی شود.
استعمال سیگار: مشکلات گردش خون که از استعمال سیگار به وجود می آید سردی پاها را به همراه دارد. در یک مورد نادر اما جدی که بیماری بورگر یا ترومبوآنژئیت انسدادی نام دارد، رگ های خون در دست ها و پاها تحت تاثیر قرار می گیرند.
رگ های خون متورم می شود در نتیجه جریان خون مسدود شده و به لختگی خون منجر می شود. نشانه های اولیه شامل سرد شدن دست ها و پاها می شود اما می تواند به آسیب دیدگی بافت، درد و زخم نیز منجر شود.
خستگی مزمن؛ زنگ خطری که نباید نادیده گرفت !
چرا همیشه احساس خستگی و بی حوصلگی دارم؟
آیا تا به حال پیش آمده که صبح با احساس سنگینی از خواب بیدار شوید، در حالی که شب قبل ساعت ها خوابیده اید؟ یا در وسط روز، بی آنکه کار سنگینی انجام داده باشید، حس کنید انرژی تان تخلیه شده و هیچ میلی به انجام کارهای روزمره ندارید؟ این احساس خستگی و بی حوصلگی، به یکی از رایج ترین شکایت های انسان مدرن تبدیل شده است. بر اساس گزارش مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری های آمریکا (CDC)، حدود ۱۵.۷ درصد از بزرگسالان این کشور خستگی مزمن را تجربه می کنند و این آمار در سراسر جهان رو به افزایش است.
نکته مهم این است که خستگی مداوم را نباید با تنبلی یا ضعف اراده اشتباه گرفت. در بسیاری از موارد، این حالت یک سیگنال هشدار از سوی بدن است که نشان می دهد چیزی در سیستم فیزیولوژیک یا روانی شما درست کار نمی کند. متأسفانه، بسیاری از افراد به جای ریشه یابی، با مصرف بی رویه قهوه، نوشیدنی های انرژی زا یا استراحت های بی برنامه، سعی در پنهان کردن این مشکل دارند.
۱. کم خونی و فقر آهن؛ قاتل خاموش انرژی
یکی از شایع ترین و در عین حال نادیده گرفته شده ترین علل خستگی مزمن، کم خونی است. کم خونی به معنای کاهش توانایی خون در حمل اکسیژن به بافت های بدن است. این مشکل اغلب به دلیل فقر آهن، کمبود ویتامین B12 یا اسید فولیک رخ می دهد. آهن برای ساخت هموگلوبین ضروری است؛ پروتئینی که در گلبول های قرمز خون مسئول انتقال اکسیژن است. وقتی سطح آهن پایین باشد، اکسیژن کافی به عضلات و مغز نمی رسد و شما احساس ضعف، بی حالی و خستگی مفرط خواهید کرد.
نکته جالب این است که بسیاری از افراد حتی با داشتن هموگلوبین نرمال، دچار فقر ذخایر آهن (فریتین پایین) هستند. فریتین پروتئینی است که آهن را در بدن ذخیره می کند. اگر سطح فریتین زیر ۳۰ نانوگرم در میلی لیتر باشد، حتی با هموگلوبین طبیعی، احتمال تجربه خستگی و کاهش تمرکز وجود دارد. به همین دلیل، اگر احساس خستگی مداوم دارید، حتماً باید سطح فریتین و همچنین ویتامین B12 خود را بررسی کنید. کمبود B12 علاوه بر خستگی، می تواند باعث بی حسی اندام ها، مشکلات حافظه و تغییرات خلقی شود. ۲. کمکاری تیروئید؛ متابولیسمی که کند کار می کند
غده تیروئید، هورمون هایی تولید می کند که سرعت متابولیسم بدن را تنظیم می کنند. در کمکاری تیروئید (هیپوتیروئیدیسم)، تولید این هورمون ها کاهش می یابد و در نتیجه تمام عملکردهای بدن کند می شود. علائم آن شامل خستگی، افزایش وزن، یبوست، خشکی پوست، ریزش مو و احساس سرما است. بر اساس تحقیقات منتشر شده در ژورنال غدد درون ریز، کمکاری تیروئید یکی از علل پنهان خستگی مزمن است که اغلب سال ها تشخیص داده نمی شود، به ویژه در زنان بالای ۳۵ سال. یک آزمایش ساده TSH (هورمون محرک تیروئید) می تواند این مشکل را به راحتی مشخص کند. ۳. کمبود ویتامین D؛ ویتامین خورشید و روحیه
ویتامین D نه تنها برای سلامت استخوان ها ضروری است، بلکه نقش کلیدی در عملکرد عضلات، سیستم ایمنی و حتی خلق وخو دارد. مطالعات متعدد نشان داده اند که کمبود ویتامین D با افزایش احساس خستگی، دردهای عضلانی و اختلالات خلقی مانند افسردگی مرتبط است. از آنجایی که منابع غذایی ویتامین D محدود هستند و بدن برای ساخت آن به نور خورشید نیاز دارد، بسیاری از افرادی که زمان زیادی را در خانه یا محیط های بسته سپری می کنند، دچار کمبود این ویتامین می شوند. سطح نرمال ویتامین D باید بین ۳۰ تا ۵۰ نانوگرم در میلی لیتر باشد؛ اما در بسیاری از افراد این میزان به زیر ۲۰ می رسد. اگر احساس خستگی بی دلیل دارید، بررسی سطح ویتامین D یک اقدام هوشمندانه است. ۴. دیابت و نوسانات قند خون
نوسان قند خون یکی از عوامل کمتر شناخته شده در ایجاد خستگی و بی حوصلگی است. زمانی که وعده ای غذایی با شاخص گلیسمی بالا مانند نان سفید، برنج سفید یا شیرینی مصرف می کنید، قند خون به سرعت افزایش می یابد و انسولین زیادی برای کنترل آن ترشح می شود. این انسولین اضافی باعث افت ناگهانی قند خون (هیپوگلیسمی واکنشی) می شود. این افت قند، احساس خستگی، تحریک پذیری، لرزش و گرسنگی کاذب ایجاد می کند. حتی در افراد غیردیابتی، این نوسانات می تواند انرژی روزانه را به شدت تحت تأثیر قرار دهد. مصرف منظم وعده های غذایی حاوی پروتئین، فیبر و چربی های سالم به تثبیت قند خون و جلوگیری از افت انرژی کمک می کند. ۵. کم آبی بدن؛ ساده اما حیاتی
بدن انسان حدود ۶۰ درصد آب دارد و حتی کم آبی خفیف (کاهش ۲ درصدی آب بدن) می تواند عملکرد فیزیکی و ذهنی را مختل کند. بسیاری از افراد بدون اینکه متوجه باشند، روزانه به اندازه کافی آب نمی نوشند. کم آبی باعث کاهش حجم خون، افزایش غلظت خون و در نتیجه کاهش اکسیژن رسانی به سلول ها می شود. نتیجه آن، احساس خستگی، سردرد و کاهش تمرکز است. نوشیدن منظم آب در طول روز، به ویژه در ساعات اولیه صبح، یکی از ساده ترین و مؤثرترین راهکارها برای افزایش سطح انرژی است.
۶. استرس مزمن و فرسودگی ذهنی
استرس به خودی خود انرژی زا است و بدن را برای مقابله با چالش ها آماده می کند. اما زمانی که استرس به یک وضعیت مزمن و طولانی تبدیل شود، سیستم عصبی سمپاتیک به طور مداوم فعال می ماند و هورمون های استرس مانند کورتیزول به طور غیرعادی بالا می روند. این وضعیت باعث تحلیل ذخایر انرژی بدن، اختلال در خواب و تخلیه ذهنی می شود. به این حالت فرسودگی شغلی (Burnout) می گویند که در سال ۲۰۱۹ توسط سازمان بهداشت جهانی به عنوان یک پدیده شغلی به رسمیت شناخته شد. فرسودگی شغلی نه فقط با خستگی فیزیکی، بلکه با بی علاقگی، احساس ناکارآمدی و بی حوصلگی شدید همراه است. ۷. افسردگی و اختلالات خلقی پنهان
بی حوصلگی و خستگی دو علامت اصلی افسردگی هستند. افسردگی نه تنها روحیه را تحت تأثیر قرار می دهد، بلکه بر سیستم انرژی بدن نیز اثر می گذارد. در افسردگی، سطح انتقال دهنده های عصبی مانند سروتونین و دوپامین در مغز کاهش می یابد که منجر به کاهش انگیزه، کاهش لذت از فعالیت های روزمره (آنهدونیا) و احساس خستگی عمیق می شود. نکته مهم این است که افسردگی همیشه با غم و گریه همراه نیست؛ در برخی افراد به صورت تحریک پذیری، بی حالی و عدم تمرکز بروز می کند. اگر احساس خستگی و بی حوصلگی بیش از دو هفته ادامه یابد و با تغییر در اشتها، خواب یا افکار منفی همراه باشد، مراجعه به روانپزشک یا روانشناس ضروری است. ۸. خواب بی کیفیت؛ مهم تر از خواب زیاد
کیفیت خواب بسیار مهم تر از کمیت آن است. بسیاری از افراد ۸ ساعت در رختخواب می مانند اما از خواب باکیفیت بی بهره اند. آپنه خواب یک اختلال شایع است که در آن تنفس در طول خواب برای چند ثانیه متوقف می شود و باعث بیدار شدن های مکرر و ناآگاهانه می شود. این اختلال باعث می شود فرد حتی پس از خواب کامل، احساس خستگی و خواب آلودگی روزانه داشته باشد. همچنین قرار گرفتن در معرض نور آبی موبایل و کامپیوتر قبل از خواب، ترشح ملاتونین (هورمون خواب) را سرکوب می کند و چرخه خواب را به هم می ریزد. برای بهبود کیفیت خواب، باید حداقل یک ساعت قبل از خواب از وسایل الکترونیکی دوری کنید، اتاق خواب را تاریک و خنک نگه دارید و یک برنامه خواب منظم داشته باشید. ۹. رژیم غذایی فقیر و التهابی
آنچه می خورید، مستقیماً بر سطح انرژی شما تأثیر می گذارد. مصرف زیاد قند، کربوهیدرات های تصفیه شده و غذاهای فرآوری شده باعث التهاب خفیف اما مزمن در بدن می شود. این التهاب به عنوان Metaflammation شناخته می شود و با ترشح سایتوکاین های التهابی، سلول های بدن را خسته می کند و به مقاومت به انسولین دامن می زند. نتیجه، افزایش وزن، خستگی و بی حوصلگی عموم است. در مقابل، رژیم غذایی سرشار از پروتئین، فیبر، اسیدهای چرب امگا-۳، میوه ها و سبزیجات تازه، می تواند به کاهش التهاب و افزایش انرژی پایدار کمک کند. ۱۰. کم تحرکی؛ پارادوکس خستگی و ورزش
شاید عجیب به نظر برسد، اما کم تحرکی باعث خستگی بیشتر می شود. وقتی بدن روزانه تحرک کافی ندارد، گردش خون کاهش می یابد، عضلات ضعیف می شوند و ظرفیت هوازی بدن افت می کند. این چرخه معیوب باعث می شود هر فعالیت کوچکی انرژی بیشتری مصرف کند و شما سریع تر خسته شوید. برعکس، انجام منظم ورزش هوازی مانند پیاده روی سریع، دوچرخه سواری یا شنا، سطح انرژی را افزایش می دهد. ورزش باعث ترشح اندورفین و افزایش کارایی میتوکندری می شود. حتی ۲۰ تا ۳۰ دقیقه ورزش متوسط در روز می تواند خستگی را به طرز چشمگیری کاهش دهد.
عامل هشداردهندهای که میگوید دارید به دیابت مبتلا میشوید
به گزارش آفتاب نیوز،
دکتر نسرین بابازاده متخصص داخلی و غدد درباره سبک زندگی، عدم تحرک و رژیمهای غذایی نامناسب که باعث بیماری گوناگون از جمله دیابت میشود و یکی از چالشهای مهم حوزه سلامت در سراسر دنیا است، گفت: دیابت تبدیل به یک معضل جهانی شده است. در حال حاضر در دنیا چیزی حدود ۵۰۰ میلیون بیمار دیابتی وجود دارد، یعنی از هر ۱۰ نفری که در کره زمین هستند، یک نفر آنها مبتلا به دیابت است. عدد، عدد زیادی است، به نظر میرسد طی ۲۰سال آینده این ۵۰۰ میلیون تبدیل به چیزی حدود ۷۰۰ تا ۷۵۰ میلیون بیمار دیابتی شود، که آمار بالایی است.
این متخصص در ادامه گفت: دیابت یک بیماری متابولیکی است، که قند خون بیمار به صورت مزمن بالاست و این بالا بودن قند خون بیمار در طول زمان، یک سری عوارضی را در بدن او ایجاد میکند؛ که مهمترین این عوارض، عوارض قلبی و عروقی، کلیوی و چشمی است. اما در کنار این عوارض میتواند باعث آسیب به اعصاب محیطی شود. خیلی وقتها بیماران دیابتی اگر دقت کرده باشید میگویند، پاهایمان حس ندارد یا گزگز یا درد شدید دارد در حدی که بیمار نتواند حتی شبها بخوابد، اینها باعث ضعیف شدن سیستم ایمنی بدنشان میشود.
ممکن است باعث ایجاد یک سری زخمها در پاهایشان شود که در نهایت منجر به قطع عضو شود. دیابت بیماری است که شاید خیلی از وقتها، بیماران آن را جدی نمیگیرند، اما در نهایت موقعی متوجه اهمیت این بیماری و درمان آن میشوند که عملا عوارض اتفاق افتاده است و دیگر در آن فاز، کار زیادی نمیشود برای این بیمار انجام داد.
مکانیزم دیابت در بدن
وی افزود: وقتی غذا میخوریم و قند خون ما بالا میرود از لوزالمعده یا همان پانکراس هورمون انسولین ترشح میشود، اگر به هرعلتی پانکراس نتواند انسولین ترشح کند یا نه، پانکراس انسولین را ترشح کند، اما سلولهای بدن نسبت به این پانکراس مقاوم باشند در واقع انسولین نتواند روی آن سلولها اثر بگذارد که بتوانند قند را از خون وارد سلول کنند، دیابت اتفاق میافتد.
عوامل موثر در ایجاد دیابت
بابازاده خاطر نشان کرد: چاقی، سبک زندگی بیتحرک، رژیم غذایی نامناسب و ژنتیک (خیلی نقش مهمی دارد)، نارسایی پانکراس یا لوزالمعده (به هر علتی که باشد)، یک سری از بیماریهای خودایمنی (یعنی اینکه خود سیستم ایمنی بدن باعث آسیب به سلولهای لوزالمعده میشود تا نتواند انسولین ترشح کند) و در نهایت یک سری از داروها میتوانند قند خون فرد را بالا ببرند.
وی در ادامه میگوید: مهمترین عاملی که میتواند نشان بدهد فرد در سالهای آینده مبتلا به دیابت میشود یا نه، پیش دیابت بودن است افرادی که مبتلا به پیش دیابت هستند، سالانه چیزی حدود ۱۰ درصد این افراد تبدیل به بیماران دیابتی میشوند و در نهایت ۷۰ درصد بیمارانی که مبتلا به پیش دیابت هستند، تا آخر عمرشان به دیابت مبتلا میشوند. در ایران آماری که از افراد پیش دیابتی داریم، تقریبا ۲۵ درصد است، که باز عدد قابل ملاحظهای است، یعنی تقریبا از هر چهار فردی که در ایران زندگی میکنند یک فرد مبتلا به پیش دیابت است.
پیش دیابت چیست؟
این متخصص در تعریف پیش دیابتی گفت: وضعیتی است، که قند خون فرد نرمال نیست، اما در حدی هم نیست که ما بخواهیم لفظ بیمار دیابتی را به این فرد اطلاق کنیم، چیزی ما بین این دو است. تشخیص پیش دیابت را ما بر اساس قند خون ناشتا، قند خون سه ماهه یا بر اساس تست تحمل گلوکز میگذاریم. در این تست، یک محلول شیرینی که حاوی ۷۵ گرم گلوکز است به مریض میدهیم تا بنوشد، دو ساعت بعد قند خوناش را چک میکنیم و بر اساس آن میتوانیم بگوییم که فرد مبتلا سالم یا مبتلا به پیشدیابت است.
اهمیت شناسایی بیماران پیش دیابتی
وی در پایان تاکید کرد: به خاطر این که اگر در این مرحله بیمار شناسایی شود با یک سری از اقدامات میتواند قند خوناش را نرمال کند و احتمال ابتلا به دیابت را کم یا صفر کند. مسئله دومی که وجود دارد این است که مطالعاتی که طی سالهای اخیر انجام شده است نشان داده است که یک سری از عوارض مثل بیماریهای قلبی یا عروقی یا بیماریهای کلیوی از زمانی که فرد مبتلا به دیابت میشود، شروع نمیشود از زمانی شروع میشود که فرد مبتلا به پیش دیابت است یعنی هنوز بیمار قندش به ۱۲۶ نرسیده، شاید یک قند معمولیتر در حد مثلا ۱۱۰ یا ۱۰۵ داشته باشد، اما از همان زمان آن روند تصلب شرایین فرد شروع شده است، پس شناسایی زود هنگام از این جهت هم اهمیت دارد.
منبع: ایسنا

راز جدیدی از بیماری آلزایمر در خون کشف شد

