روال اقدامات قبل از خواب برای کودکان بدخواب!

به گزارش آفتاب نیوز،

محققان دانشگاه سیدنی با بررسی نتایج ۲۳ مطالعه بالینی که در مجموع بیش از ۲ هزار نفر را شامل می‌شد، دریافتند مصرف ملاتونین می‌تواند به کاهش شدت دردهای مزمن عضلانی-اسکلتی مانند کمردرد، آرتروز و فیبرومیالژیا کمک کند. همچنین افرادی که ملاتونین مصرف کرده بودند، در بسیاری از موارد کیفیت خواب بهتری را نیز تجربه کردند.

ارتباط خواب بهتر و درد کمتر

پژوهشگران می‌گویند درد مزمن و اختلالات خواب معمولاً رابطه‌ای دوطرفه دارند؛ درد می‌تواند خواب را مختل کند و خواب نامناسب نیز شدت درد را افزایش دهد. به همین دلیل، بهبود کیفیت خواب ممکن است یکی از دلایل اثر مثبت ملاتونین بر درد باشد. افزون بر این، مطالعات پیشین نشان داده‌اند ملاتونین دارای خواص آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی است که می‌تواند در کاهش درد نقش داشته باشد.

جایگزین مسکن‌ها نیست

با وجود نتایج امیدوارکننده، محققان تأکید می‌کنند ملاتونین نباید جایگزین داروهای رایج کنترل درد شود. به گفته آن‌ها، این مکمل می‌تواند در برخی افراد به عنوان بخشی از برنامه درمانی و با نظر پزشک مورد استفاده قرار گیرد، به‌ویژه در افرادی که همزمان از درد مزمن و مشکلات خواب رنج می‌برند. همچنین اطلاعات درباره ایمنی و اثربخشی مصرف طولانی‌مدت ملاتونین هنوز محدود است و به مطالعات بیشتری نیاز دارد.

چرا همیشه احساس خستگی و بی حوصلگی دارم؟

آیا تا به حال پیش آمده که صبح با احساس سنگینی از خواب بیدار شوید، در حالی که شب قبل ساعت ها خوابیده اید؟ یا در وسط روز، بی آنکه کار سنگینی انجام داده باشید، حس کنید انرژی تان تخلیه شده و هیچ میلی به انجام کارهای روزمره ندارید؟ این احساس خستگی و بی حوصلگی، به یکی از رایج ترین شکایت های انسان مدرن تبدیل شده است. بر اساس گزارش مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری های آمریکا (CDC)، حدود ۱۵.۷ درصد از بزرگسالان این کشور خستگی مزمن را تجربه می کنند و این آمار در سراسر جهان رو به افزایش است.

نکته مهم این است که خستگی مداوم را نباید با تنبلی یا ضعف اراده اشتباه گرفت. در بسیاری از موارد، این حالت یک سیگنال هشدار از سوی بدن است که نشان می دهد چیزی در سیستم فیزیولوژیک یا روانی شما درست کار نمی کند. متأسفانه، بسیاری از افراد به جای ریشه یابی، با مصرف بی رویه قهوه، نوشیدنی های انرژی زا یا استراحت های بی برنامه، سعی در پنهان کردن این مشکل دارند.

۱. کم خونی و فقر آهن؛ قاتل خاموش انرژی

یکی از شایع ترین و در عین حال نادیده گرفته شده ترین علل خستگی مزمن، کم خونی است. کم خونی به معنای کاهش توانایی خون در حمل اکسیژن به بافت های بدن است. این مشکل اغلب به دلیل فقر آهن، کمبود ویتامین B12 یا اسید فولیک رخ می دهد. آهن برای ساخت هموگلوبین ضروری است؛ پروتئینی که در گلبول های قرمز خون مسئول انتقال اکسیژن است. وقتی سطح آهن پایین باشد، اکسیژن کافی به عضلات و مغز نمی رسد و شما احساس ضعف، بی حالی و خستگی مفرط خواهید کرد.

نکته جالب این است که بسیاری از افراد حتی با داشتن هموگلوبین نرمال، دچار فقر ذخایر آهن (فریتین پایین) هستند. فریتین پروتئینی است که آهن را در بدن ذخیره می کند. اگر سطح فریتین زیر ۳۰ نانوگرم در میلی لیتر باشد، حتی با هموگلوبین طبیعی، احتمال تجربه خستگی و کاهش تمرکز وجود دارد. به همین دلیل، اگر احساس خستگی مداوم دارید، حتماً باید سطح فریتین و همچنین ویتامین B12 خود را بررسی کنید. کمبود B12 علاوه بر خستگی، می تواند باعث بی حسی اندام ها، مشکلات حافظه و تغییرات خلقی شود. ۲. کمکاری تیروئید؛ متابولیسمی که کند کار می کند

غده تیروئید، هورمون هایی تولید می کند که سرعت متابولیسم بدن را تنظیم می کنند. در کمکاری تیروئید (هیپوتیروئیدیسم)، تولید این هورمون ها کاهش می یابد و در نتیجه تمام عملکردهای بدن کند می شود. علائم آن شامل خستگی، افزایش وزن، یبوست، خشکی پوست، ریزش مو و احساس سرما است. بر اساس تحقیقات منتشر شده در ژورنال غدد درون ریز، کمکاری تیروئید یکی از علل پنهان خستگی مزمن است که اغلب سال ها تشخیص داده نمی شود، به ویژه در زنان بالای ۳۵ سال. یک آزمایش ساده TSH (هورمون محرک تیروئید) می تواند این مشکل را به راحتی مشخص کند. ۳. کمبود ویتامین D؛ ویتامین خورشید و روحیه

ویتامین D نه تنها برای سلامت استخوان ها ضروری است، بلکه نقش کلیدی در عملکرد عضلات، سیستم ایمنی و حتی خلق وخو دارد. مطالعات متعدد نشان داده اند که کمبود ویتامین D با افزایش احساس خستگی، دردهای عضلانی و اختلالات خلقی مانند افسردگی مرتبط است. از آنجایی که منابع غذایی ویتامین D محدود هستند و بدن برای ساخت آن به نور خورشید نیاز دارد، بسیاری از افرادی که زمان زیادی را در خانه یا محیط های بسته سپری می کنند، دچار کمبود این ویتامین می شوند. سطح نرمال ویتامین D باید بین ۳۰ تا ۵۰ نانوگرم در میلی لیتر باشد؛ اما در بسیاری از افراد این میزان به زیر ۲۰ می رسد. اگر احساس خستگی بی دلیل دارید، بررسی سطح ویتامین D یک اقدام هوشمندانه است. ۴. دیابت و نوسانات قند خون

نوسان قند خون یکی از عوامل کمتر شناخته شده در ایجاد خستگی و بی حوصلگی است. زمانی که وعده ای غذایی با شاخص گلیسمی بالا مانند نان سفید، برنج سفید یا شیرینی مصرف می کنید، قند خون به سرعت افزایش می یابد و انسولین زیادی برای کنترل آن ترشح می شود. این انسولین اضافی باعث افت ناگهانی قند خون (هیپوگلیسمی واکنشی) می شود. این افت قند، احساس خستگی، تحریک پذیری، لرزش و گرسنگی کاذب ایجاد می کند. حتی در افراد غیردیابتی، این نوسانات می تواند انرژی روزانه را به شدت تحت تأثیر قرار دهد. مصرف منظم وعده های غذایی حاوی پروتئین، فیبر و چربی های سالم به تثبیت قند خون و جلوگیری از افت انرژی کمک می کند. ۵. کم آبی بدن؛ ساده اما حیاتی

بدن انسان حدود ۶۰ درصد آب دارد و حتی کم آبی خفیف (کاهش ۲ درصدی آب بدن) می تواند عملکرد فیزیکی و ذهنی را مختل کند. بسیاری از افراد بدون اینکه متوجه باشند، روزانه به اندازه کافی آب نمی نوشند. کم آبی باعث کاهش حجم خون، افزایش غلظت خون و در نتیجه کاهش اکسیژن رسانی به سلول ها می شود. نتیجه آن، احساس خستگی، سردرد و کاهش تمرکز است. نوشیدن منظم آب در طول روز، به ویژه در ساعات اولیه صبح، یکی از ساده ترین و مؤثرترین راهکارها برای افزایش سطح انرژی است.

۶. استرس مزمن و فرسودگی ذهنی

استرس به خودی خود انرژی زا است و بدن را برای مقابله با چالش ها آماده می کند. اما زمانی که استرس به یک وضعیت مزمن و طولانی تبدیل شود، سیستم عصبی سمپاتیک به طور مداوم فعال می ماند و هورمون های استرس مانند کورتیزول به طور غیرعادی بالا می روند. این وضعیت باعث تحلیل ذخایر انرژی بدن، اختلال در خواب و تخلیه ذهنی می شود. به این حالت فرسودگی شغلی (Burnout) می گویند که در سال ۲۰۱۹ توسط سازمان بهداشت جهانی به عنوان یک پدیده شغلی به رسمیت شناخته شد. فرسودگی شغلی نه فقط با خستگی فیزیکی، بلکه با بی علاقگی، احساس ناکارآمدی و بی حوصلگی شدید همراه است. ۷. افسردگی و اختلالات خلقی پنهان

بی حوصلگی و خستگی دو علامت اصلی افسردگی هستند. افسردگی نه تنها روحیه را تحت تأثیر قرار می دهد، بلکه بر سیستم انرژی بدن نیز اثر می گذارد. در افسردگی، سطح انتقال دهنده های عصبی مانند سروتونین و دوپامین در مغز کاهش می یابد که منجر به کاهش انگیزه، کاهش لذت از فعالیت های روزمره (آنهدونیا) و احساس خستگی عمیق می شود. نکته مهم این است که افسردگی همیشه با غم و گریه همراه نیست؛ در برخی افراد به صورت تحریک پذیری، بی حالی و عدم تمرکز بروز می کند. اگر احساس خستگی و بی حوصلگی بیش از دو هفته ادامه یابد و با تغییر در اشتها، خواب یا افکار منفی همراه باشد، مراجعه به روانپزشک یا روانشناس ضروری است. ۸. خواب بی کیفیت؛ مهم تر از خواب زیاد

کیفیت خواب بسیار مهم تر از کمیت آن است. بسیاری از افراد ۸ ساعت در رختخواب می مانند اما از خواب باکیفیت بی بهره اند. آپنه خواب یک اختلال شایع است که در آن تنفس در طول خواب برای چند ثانیه متوقف می شود و باعث بیدار شدن های مکرر و ناآگاهانه می شود. این اختلال باعث می شود فرد حتی پس از خواب کامل، احساس خستگی و خواب آلودگی روزانه داشته باشد. همچنین قرار گرفتن در معرض نور آبی موبایل و کامپیوتر قبل از خواب، ترشح ملاتونین (هورمون خواب) را سرکوب می کند و چرخه خواب را به هم می ریزد. برای بهبود کیفیت خواب، باید حداقل یک ساعت قبل از خواب از وسایل الکترونیکی دوری کنید، اتاق خواب را تاریک و خنک نگه دارید و یک برنامه خواب منظم داشته باشید. ۹. رژیم غذایی فقیر و التهابی

آنچه می خورید، مستقیماً بر سطح انرژی شما تأثیر می گذارد. مصرف زیاد قند، کربوهیدرات های تصفیه شده و غذاهای فرآوری شده باعث التهاب خفیف اما مزمن در بدن می شود. این التهاب به عنوان Metaflammation شناخته می شود و با ترشح سایتوکاین های التهابی، سلول های بدن را خسته می کند و به مقاومت به انسولین دامن می زند. نتیجه، افزایش وزن، خستگی و بی حوصلگی عموم است. در مقابل، رژیم غذایی سرشار از پروتئین، فیبر، اسیدهای چرب امگا-۳، میوه ها و سبزیجات تازه، می تواند به کاهش التهاب و افزایش انرژی پایدار کمک کند. ۱۰. کم تحرکی؛ پارادوکس خستگی و ورزش

شاید عجیب به نظر برسد، اما کم تحرکی باعث خستگی بیشتر می شود. وقتی بدن روزانه تحرک کافی ندارد، گردش خون کاهش می یابد، عضلات ضعیف می شوند و ظرفیت هوازی بدن افت می کند. این چرخه معیوب باعث می شود هر فعالیت کوچکی انرژی بیشتری مصرف کند و شما سریع تر خسته شوید. برعکس، انجام منظم ورزش هوازی مانند پیاده روی سریع، دوچرخه سواری یا شنا، سطح انرژی را افزایش می دهد. ورزش باعث ترشح اندورفین و افزایش کارایی میتوکندری می شود. حتی ۲۰ تا ۳۰ دقیقه ورزش متوسط در روز می تواند خستگی را به طرز چشمگیری کاهش دهد.

به گزارش آفتاب نیوز،

در زمانی که بحث پیرامون خطرات فناوری برای سلامت کودکان رواج دارد، یک مطالعه جدید فنلاندی با خرد متعارف فاصله می‌گیرد و یافته غیرمنتظره‌ای را ارائه می‌دهد که ممکن است دیدگاه بسیاری از مردم را در مورد رابطه فرزندانشان با صفحات نمایش تغییر دهد.

تحقیقات انجام شده توسط دانشگاه ییواسکیلا نشان داد کودکانی که در مراحل رشد خود زمان بیشتری را در مقابل صفحات نمایش می‌گذرانند، در مقایسه با همسالان خود که کمتر از آنها استفاده می‌کنند، توانایی‌های شناختی بهتری در نوجوانی نشان می‌دهند. این یافته، باور دیرینه مبنی بر مضر بودن صفحات نمایش برای مغز در حال رشد را رد می‌کند.

این نتایج تصادفی نیستند؛ آنها اوج یک مطالعه پیگیری هشت ساله و دقیق هستند که شامل ۱۲۴ دختر و ۱۳۶ پسر با میانگین سنی ۱۵.۵ سال می‌شود. محققان الگو‌های فعالیت بدنی، رفتار کم‌تحرک و استفاده از صفحه نمایش آنها را از اوایل کودکی پیگیری کردند و آنها را با آزمون‌های دقیقی که توانایی‌های یادگیری، توجه و حافظه کاری آنها را اندازه‌گیری می‌کرد، مقایسه کردند - عملکرد‌های اساسی مغز که موفقیت آینده فرد را در آموزش و زندگی حرفه‌ای تعیین می‌کنند.

نتایج حتی تیم تحقیقاتی را نیز شگفت‌زده کرد. در حالی که انتظار می‌رفت فعالیت بدنی با بهبود عملکرد شناختی مرتبط باشد - و در واقع همینطور بود، البته به روشی پیچیده - همبستگی مثبت بین زمان استفاده از صفحه نمایش و عملکرد شناختی طیف گسترده‌ای از سوالات را در مورد ماهیت رابطه بین فناوری و مغز در حال رشد ایجاد کرد.

محققان معتقدند که کلید ممکن است در میزان زمانی که کودکان در مقابل صفحه نمایش می‌گذرانند، نباشد، بلکه در نوع فعالیتی است که در آن زمان انجام می‌دهند. بازی‌های آموزشی، ویدیو‌های تعاملی و برنامه‌هایی که حل مسئله و تفکر خلاق را تحریک می‌کنند، می‌توانند عوامل حیاتی در تبدیل زمان استفاده از صفحه نمایش از سرگرمی صرف به ابزاری باشند که از رشد شناختی پشتیبانی می‌کند.

دکتر پیترو یالانکو، محقق اصلی این مطالعه، این نکته را توضیح می‌دهد و می‌گوید: «ما نباید صرفاً زمان استفاده از صفحه نمایش را مضر بدانیم. در عوض، باید برای ایجاد تعادل بین فعالیت بدنی و زمان استفاده از صفحه نمایش که تفکر فعال و خلاقیت را تقویت می‌کند، تلاش کنیم.» او می‌افزاید که معلمان و والدین باید تمرکز خود را از مبارزه با زمان استفاده از صفحه نمایش به هدایت کودکان به سمت استفاده از آن به روش‌هایی که به نفع ذهنشان باشد، تغییر دهند. در اینجا، کیفیت مهم‌تر از کمیت است.

در مورد فعالیت بدنی، تصویر پیچیده‌تر از آن چیزی بود که محققان پیش‌بینی می‌کردند. تفاوت‌های واضحی بین پسران و دختران پدیدار شد. دخترانی که از کودکی به فعالیت بدنی سبک می‌پرداختند، در نوجوانی حافظه کاری بهتری نشان دادند، در حالی که پسران از فعالیت‌های هدایت‌شده و تحت نظارت مانند ورزش گروهی و ورزش‌های سازمان‌یافته بیشتر سود بردند.

در یک تناقض دیگر، سطوح پایین‌تر ورزش بدون نظارت با بهبود عملکرد شناختی مرتبط بود، که نشان می‌دهد نوع و نحوه فعالیت بدنی ممکن است از کمیت یا مدت زمان آن تأثیرگذارتر باشد.

با این حال، محققان با دقت تأکید می‌کنند که یافته‌های آنها همبستگی‌های آماری است، نه روابط علی اثبات‌شده. آنها نمی‌توانند به طور قطعی نتیجه بگیرند که صفحات نمایش علت مستقیم بهبود عملکرد شناختی هستند، یا اینکه انواع خاصی از فعالیت بدنی لزوماً منجر به این نتایج می‌شوند. بنابراین، آنها خواستار مطالعات مداخله‌ای بیشتری هستند که شرکت‌کنندگان را از نزدیک دنبال کنند و تلاش کنند مکانیسم‌های عصبی زیربنایی این همبستگی‌ها را با تمرکز ویژه بر تفاوت‌های بین مردان و زنان و تأثیر شدت ورزش بر تغییرات شناختی درک کنند.

در بحبوحه نگرانی‌های فزاینده جهانی در مورد کاهش فعالیت بدنی در بین کودکان و نوجوانان، که با عملکرد تحصیلی پایین‌تر و مشکلات مختلف سلامتی مرتبط است، این مطالعه دیدگاهی تازه و متعادل‌تر ارائه می‌دهد. به جای اینکه زمان استفاده از صفحه نمایش را به عنوان دشمنی که باید با آن مبارزه کرد در نظر بگیریم، ممکن است مفیدتر باشد که آن را به سمت فعالیت‌های محرک ذهنی هدایت کنیم و در عین حال سطح فعالیت بدنی کافی متناسب با نیاز‌های هر جنس را حفظ کنیم.

این یافته‌ها در مجله Pediatric Exercise Science منتشر شده است.

به گزارش آفتاب نیوز،

در شب‌های گرم تابستان، خیلی‌ها پنکه را روشن می‌کنند و تا صبح در هوای خنک آن می‌خوابند؛ اما آیا این عادت همیشه بی‌خطر است؟ متخصصان می‌گویند قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض باد مستقیم پنکه، در برخی افراد می‌تواند باعث مشکلاتی مانند خشکی گلو، گرفتگی عضلات، حساسیت یا تشدید علائم آلرژی شود. اگر شما هم عادت دارید شب‌ها با پنکه بخوابید، بهتر است این نکات را بدانید. در ادامه مطلب آفتاب‌نیوز را می‌خوانید: 

 همیشه از اطراف می‌شنویم یا می‌خوانیم که خوابیدن زیر باد پنکه در طول شب خطرناک است، اما آیا روشن گذاشتن پنکه در طول شب واقعا می‌تواند خطر جدی برای سلامتی ما به همراه داشته باشد؟ جواب کوتاه این است: بستگی دارد!

برای بعضی افراد خوابیدن زیر باد پنکه سقفی یا پنکه زمینی، باعث می‌شود راحت‌تر به خواب بروند و در طول شب گرمشان نشود؛ این درحالی است که وجود پنکه در طول شب می‌تواند باعث از خواب پریدن، تحریک آسم یا خشکی چشم در برخی دیگر از افراد شود. اگر در یک اتاق گرم و بسته با جریان هوای کم می‌خوابید، احتمالا حتی فکر خوابیدن بدون پنکه هم برایتان غیرقابل تصور است. 

به همین دلیل پاسخ به این سوال برای برخی از افراد مثبت و برای برخی منفی است. در این مقاله بررسی می‌کنیم خوابیدن در معرض باد پنکه چه ضرری برای سلامتی دارد و چطور می‌توانیم از مزایای پنکه برای بهبود خواب بهره‌مند شویم.

نویز سفید

صدایی که یک پنکه تولید می‌کند به نویز سفید (White Noise) شبیه است. نویز سفید نوعی صدا از ترکیب فرکانس‌های مختلف است که نوعی زمزمه (Hum) را می‌سازند. این صدا به افراد کمک می‌کند تا راحت‌تر بخوابند. استفاده از پنکه شبیه استفاده از یک دستگاه تولید کننده نویز سفید ارزان و خانگی است.

اکثر مردم به این دلیل جذب ایده کمک گرفتن از نویز سفید برای خوابیدن می‌شوند که صدا‌ها و نویز‌های پس‌زمینه آزاردهنده مثل صدای ماشین‌ها، همسایه‌ها، کوبیده شدن در و پنجره‌ها را در خود حل می‌کند. این روش حتی برای کسانی که نمی‌توانند در سکوت مطلق بخوابند نیز موثر و مفید واقع می‌شود.

کنترل دما

پنکه نسبت به دیگر لوازم خنک کننده راه حل ارزان قیمتی برای خنک کردن اتاق‌های گرم است. اگر معمولا در تخت خواب احساس گرما می‌کنید، پنکه می‌تواند کمک کند تا کلافگی شما از بین برود و احساس راحت‌تری داشته باشید. پنکه نمی‌تواند به اندازه کولر‌ها اتاق را خنک کند، اما ما راهی پیشنهاد می‌کنیم که کمک می‌کند تا پنکه شما تبدیل به یک کولر شود.

۴ تا ۶ بطری آب بردارید.

به هر بطری ۲ تا ۳ قاشق غذاخوری نمک اضافه کنید.

بطری‌ها را در فریز قرار دهید.

وقتی آماده خواب هستید، بطری‌های یخ زده را از فریز خارج کنید و داخل یک سینی قرار دهید (سینی برای جمع کردن آب زیر بطری‌هاست).

سینی بطری‌ها را جلوی پنکه خود قرار دهید.

پنکه را روشن کنید، باد پنکه با عبور از بطری‌های آب یخ زده خنک‌تر می‌شود.

خوابیدن در اتاق‌های بسته احساس خفگی به آدم می‌دهد. این اتاق‌ها شب‌ها می‌توانند هوای گرفته‌ای داشته باشند. با استفاده از تهویه هوا، شما هوای راکد اتاق را با هوای تازه جابه‌جا و همچنین از ایجاد بوی نم یا ماندگی جلوگیری می‌کنید. حتما برای شما هم پیش آمده که نصف شب به اتاقی که یک یا چند نفر در آن جا خوابیده‌اند بروید و احساس کنید که چقدر هوای اتاق گرفته و سنگین است! با اضافه کردن یک پنکه می‌توانید هوای اتاق بدون پنجره و گرم را بهتر کنید.

عوارض جانبی استفاده از پنکه در شب

حساسیت

همان‌طور که پنکه هوای اتاق را جابه‌جا می‌کند، باعث حرکت ذرات خاک و آلودگی هم می‌شود. با حرکت هوا این ذرات هم راه خود را به سینوس‌ها پیدا می‌کنند و اگر زمینه آلرژی، حساسیت و آسم دارید، خوابیدن در مقابل جریان مستقیم پنکه می‌تواند برای شما به شدت مشکل‌ساز شود. همچنین اگر از نزدیک به پنکه خود نگاه کنید متوجه می‌شوید که روی پره‌های آن خاک جمع شده است. این ذرات خاک هر بار که شما پنکه را روشن می‌کنید در هوا پخش می‌شوند.

خشکی پوست، چشم و دهان

جریان هوای مستقیم ممکن است در بدن شما باعث ایجاد خشکی پوست شود. کرم‌ها و لوسیون‌های بدن می‌توانند کمک کنند تا از خشکی پوست جلوگیری کنید، اما اگر شما پوست خیلی خشکی دارید باید مرتب پوست خود را کنترل کنید و مطمئن شوید که خوابیدن در معرض باد پنکه خشکی پوست شما را بیشتر نمی‌کند.

برخی از افراد با چشمان نیمه‌باز می‌خوابند که شاید شنیدنش برای بعضی‌ها عجیب باشد، اما بسیار رایج است. این افراد با خوابیدن در معرض باد مستقیم پنکه دچار خشکی چشم می‌شوند و این موضوع می‌تواند به حساسیت‌های بسیار جدی چشمی منتهی شود. اگر هنگام خواب از لنز چشم استفاده می‌کنید نیز باید هوشیار این موضوع باشید. همچنین افرادی که هنگام خواب دهان‌شان باز می‌ماند و کسانی که در خواب با دهان نفس می‌کشند، ممکن است در اثر باد پنکه، شدیدا دچار خشکی دهان و گلو شوند. یک لیوان آب در کنار تخت خواب می‌تواند به این موضوع کمک کند، اما آیا شما حاضر هستید که به دلیل خشکی دهان از خواب بیدار شوید؟

تحریک سینوس‌ها

جریان مستقیم هوا می‌تواند راه مخاط و بینی را هم خشک کند، که این موضوع بر روی سینوس‌ها تاثیر می‌گذارد. اگر خشکی بینی و مخاط خیلی شدید شود، بدن عکس‌العمل نشان می‌دهد و شروع به تولید ماده مخاطی برای جبران آن می‌کند. به همین دلیل شما بیشتر دچار آبریزش، کیپ شدن بینی و سردرد‌های سینوسی می‌شوید.

گرفتگی عضلات

افرادی که شب‌ها پنکه را روشن می‌گذارند و در معرض باد مستقیم پنکه می‌خوابند، اکثر مواقع صبح‌ها با گرفتگی عضلات یا خشکی بدن بیدار می‌شوند. این اتفاق به این دلیل رخ می‌دهد که وقتی جریان هوای سرد مسقیم به عضله برخورد می‌کند باعث سفت شدن و گرفتگی عضلات می‌شود. این مشکل در گردن و صورت مشخصا بیشتر رخ می‌دهد. اگر شما با گردن درد یا خشکی گردن از خواب بیدار شدید ممکن است به دلیل جریان باد پنکه‌ای باشد که در طول شب به شما خورده است.

پنکه برای کسانی که در اتاق‌هایی با در و پنجره بسته می‌خوابند و کسانی که در طول شب زیاد گرمشان می‌شود مناسب است. پنکه با چرخش و تهویه هوا می‌تواند باعث خنک‌تر شدن اتاق شود. اگر در محیط زندگی شما سر و صدا زیاد است، پنکه می‌تواند ارزان‌ترین روش برای کاهش صدا‌های پس‌زمینه باشد. صدای پنکه حتی می‌تواند به کسانی که همسرشان شب‌ها خروپف می‌کند کمک کند تا صدای کمتری بشنوند.

چه کسانی نباید جلوی باد پنکه بخوابند؟

اگر باد پنکه باعث تحریک آلرژی یا حمله آسمی شما می‌شود، یا اگر باعث خشکی سینوس‌ها و خشکی پوست شما می‌شود، شما به یک جایگزین دیگر به‌جای پنکه احتیاج دارید. بعضی از مواقع حتی با تمیز کردن پره‌های پنکه یا تعویض مدل قدیمی با یک مدل جدید می‌توانید خطر تحریک آلرژی یا بیماری‌های تنفسی را کاهش دهید. یا شاید با روشن کردن گزینه چرخش پنکه و دورتر قرار دادن پنکه از خودتان بتوانید مشکل خشکی پوست را حل کنید. پنکه به خودی خود مشکلی برای سلامتی ایجاد نمی‌کند و این نوع استفاده و فیزیک شما است که تعیین می‌کند می‌توانید پنکه را به هنگام خواب روشن بگذارید یا خیر.

احتمال این که پنکه بیماری شما را بدتر کند پایین است، اما با این کار هیچ لطفی هم به خودتان نمی‌کنید! جریان باد مستقیم می‌تواند سینوس‌های شما را تحریک کند و باعث شود آبریزش بینی و کیپ شدن بینی شما بیشتر شود و ویروس‌های سرما خوردگی را هم به اطراف پخش کند که باعث افزایش احتمال بیمار شدن اطرافیان‌تان می‌شود.

آیا باد پنکه برای گوش ضرر دارد؟

اگر صدایی به بلندی کامیون بدهد، بله! صدای بلند چرخش پره‌ها و صدای مکرر به هم خوردن قطعات فلزی هنگام چرخش و نزدیک قرار دادن گوش به پنکه در تمام شب، قطعا برای گوش شما خوب نیست. اگر قرار است از یک پنکه در اتاق خواب خود استفاده کنید، مطمئن شوید که سالم و کم صدا است.

به گزارش آفتاب نیوز،

این مطالعه نشان داد که خوابیدن بیش از ۸.۵ ساعت در شب با نشانگر‌های زیستی خون پروتئین تاو مرتبط است، که نشان می‌دهد خواب طولانی ممکن است نشان دهنده تخریب عصبی زودرس باشد.

هرچه زوال عقل- که بیماری آلزایمر شایع‌ترین نوع آن است- زودتر تشخیص داده شود، پیش‌آگهی برای فرد مبتلا بهتر است.

اگرچه هیچ درمانی وجود ندارد، اما تشخیص زودهنگام آلزایمر می‌تواند به تأخیر در پیشرفت بیماری کمک کند، امکان استفاده از درمان‌های اصلاح‌کننده بیماری، مانند لکانماب و دونانماب را در صورت لزوم فراهم کند و به بیماران و مراقبان زمان دهد تا مراقبت‌های مناسب را ترتیب دهند.

چندین مطالعه، تغییرات خواب را با ابتلا به بیماری آلزایمر مرتبط دانسته‌اند و اکنون یک مطالعه، مکانیسم فیزیولوژیکی احتمالی زیربنایی این ارتباط را پیشنهاد کرده است.

این مطالعه جدید نشان داد افرادی که به طور متوسط بیش از ۸.۵ ساعت در شب می‌خوابند، سطح بالاتری از نشانگر زیستی خون p-tau ۱۸۱ دارند که نشان می‌دهد خواب طولانی ممکن است نشانه اولیه تغییرات عصبی باشد.

محققان داده‌های ۲۴۱۰ شرکت‌کننده در مطالعه قلب فرامینگهام را تجزیه و تحلیل کردند.

همه شرکت‌کنندگان داده‌های مربوط به مدت زمان خواب و نتایج سنجش حداقل یکی از چهار نشانگر زیستی مبتنی بر خون را که توسط خودشان گزارش شده بود، داشتند: p-tau ۱۸۱، کل تاو (t-tau)، زنجیره سبک نوروفیلامنت (NfL) یا پروتئین اسیدی فیبریلاری گلیال (GFAP).

شرکت‌کنندگان مدت زمان معمول خواب را در طول ویزیت‌های کلینیکی به تکنسین‌ها گزارش دادند، آنها همچنین نمونه‌های خون ناشتا را برای تجزیه و تحلیل نشانگر زیستی ارائه دادند.

محققان عوامل متعددی را که ممکن است بر خواب و نشانگر‌های زیستی تأثیر بگذارند، در طول تجزیه و تحلیل در نظر گرفتند:

- سن در زمان معاینه بالینی

- وضعیت APOE e ۴ - این ژن خطر ابتلا به آلزایمر را افزایش می‌دهد

- جنسیت بیولوژیکی

- آپنه انسدادی خواب گزارش شده توسط خود فرد

- وضعیت افسردگی

- عملکرد کلیه

محققان پی بردند همه نشانگر‌های زیستی با افزایش مدت خواب افزایش داشتند، اما این افزایش فقط برای p-tau ۱۸۱ قابل توجه بود.

P-tau ۱۸۱ منحنی J شکل داشت، به طوری که افراد کم‌خواب، خواب بیشتری نسبت به افراد معمولی داشتند. سپس با خواب بیش از ۸.۵ ساعت، به طور پیوسته افزایش یافت و برای افرادی که ۱۰ ساعت یا بیشتر خواب گزارش می‌کردند، به شدت افزایش یافت.

«ونسا‌ام. یانگ»، محقق ارشد و پژوهشگر فوق دکترا در موسسه‌ی گلن بیگز برای آلزایمر و بیماری‌های عصبی در مرکز سلامت دانشگاه تگزاس در سن آنتونیو، در یک بیانیه‌ی مطبوعاتی گفت: «بسیاری از مردم نگران این هستند که آیا عادات خوابشان بر سلامت مغزشان تأثیر می‌گذارد یا خیر.»

یانگ خاطرنشان کرد: «از آنجا که این یک مطالعه‌ی مقطعی است و نه یک مطالعه‌ی طولانی مدت، نمی‌توانیم بگوییم که خواب طولانی باعث آلزایمر می‌شود، اما یافته‌ها نشان می‌دهد که ممکن است ارزش نظارت داشته باشد و خواب بیشتر همیشه برای سلامت مغز بهتر نیست.»

بیماری آلزایمر ۱۵ تا ۲۰ سال قبل از بروز علائم، به طور خاموش در مغز آغاز می‌شود و اولین تغییرات پاتولوژیک ممکن است بر نواحی دخیل در تنظیم چرخه خواب و بیداری تأثیر بگذارد. در نتیجه، افراد ممکن است به تدریج قبل از اینکه متوجه هرگونه مشکل حافظه شوند، شروع به خوابیدن طولانی‌تر کنند.

یانگ در ادامه افزود: «زوال عقل تحت تأثیر رابطه پیچیده‌ای از ژنتیک، سلامت عروق، سبک زندگی و پیری قرار دارد. خواب یک قطعه از این پازل است و حفظ بهداشت خواب خوب، در کنار فعالیت بدنی معمول، کاهش خطر قلبی عروقی و تحریک شناختی، همچنان یکی از معقول‌ترین استراتژی‌ها برای ارتقای سلامت طولانی مدت مغز است.»