امید داشتن در طی تاریخ نه تنها یک شرط ضروری برای تداوم بقاء انسانها بر روی کُره زمین که پیششرط زندگی سعادتمندانه نیز بوده است. شادمانه زیستن بدون شک یک نوع توانمندی است؛ تواناییِ به تصویر کشیدن نشانههای نویدبخش آیندهای پُر امید برای خود و دیگران. اشخاص بدبین و مایوس همواره به زندگیِ آینده یا آنچه در پیش خواهد بود به چشم یک تهدید مینگرند. در حالی که شخص امیدوار زندگی را سرشار از شگفتی میبیند، شگفتیهایی که منبعی برای شادی محسوب میشوند.
