بقائی خطاب به روبیو: صلح با تداوم سیاست‌های آمریکا ممکن نیست

رویداد۲۴| روزنامه جوان در مطلبی با عنوان «اگر دنبال پایان جنگ نباشند چه؟!» به بحث درباره ضرورت پایان دادن به جنگ و شرایط تحقق یک صلح پایدار پرداخته است.

این روزنامه با اشاره به دیدگاهی که در برخی سخنان رسمی و اظهارات چهره‌های سیاسی درباره پایان جنگ مطرح می‌شود، نوشته است: «بیایید حالا که همه به پیروزی ایران اذعان دارند جنگ را پایان دهیم». جوان در ادامه پرسش اصلی خود را این‌گونه مطرح کرده است که اگر آمریکا اساساً دنبال پایان جنگ نباشد، ایران چه باید بکند؟ جوان: صلح نباید به معنای ساده‌انگاری باشد

این روزنامه اصولگرا با اشاره به سخنان مسئولان داخلی درباره ضرورت پایان جنگ، نوشته است که نباید این تصور ایجاد شود که بخشی از مسئولان کشور خواهان ادامه جنگ هستند. جوان تأکید کرده است که آنچه باید دنبال شود، «صلح شرافتمندانه» است، نه جنگ به هر قیمت.

در همین زمینه، جوان به اظهارات محمدباقر قالیباف درباره ارتباط میان امنیت و اقتصاد اشاره کرده و بخش‌هایی از سخنان او را آورده است: «ما هر چقدر قدرت نظامی داشته باشیم ولی اگر مردم گرسنه باشند و گردش مالی و رشد اقتصادی نداشته باشیم، دوام نمی‌آوریم. امنیت و اقتصاد لازم و ملزوم یکدیگر هستند.»

نویسنده جوان سپس با استناد به همین موضع، نوشته است که ساده‌انگاری درباره صلح می‌تواند خطایی جدی باشد و تصمیم درباره پایان جنگ باید با در نظر گرفتن شرایط اقتصادی، امنیتی و موضع طرف مقابل صورت گیرد. هشدار درباره افزایش مطالبات آمریکا

در بخش دیگری از این مطلب، روزنامه جوان به مواضع مقام‌های آمریکایی درباره جنگ اشاره کرده و نوشته است که آنها برای تعیین تکلیف جنگ با ایران عجله‌ای نشان نمی‌دهند.

این روزنامه در ادامه آورده است که اگر ایران بخواهد صرفاً با این استدلال که افکار عمومی و جامعه جهانی از ایران حمایت می‌کنند، به جنگ پایان دهد، اما آمریکا چنین تصمیمی نداشته باشد، نتیجه می‌تواند افزایش مطالبات واشنگتن باشد.

جوان در این بخش می‌نویسد: «امریکا امتیاز بیشتری طلب می‌کند و این زیاده‌خواهی توقف ندارد و شما را هرگز به صلح شرافتمندانه نمی‌رساند، مگر به غیرشرافتمندانه‌اش تن بدهید که آن را نیز از شما دریغ خواهند کرد.» پیشنهاد جوان: «جنگ با دلیل، صلح با عزت»

روزنامه جوان در ادامه از مسئولان خواسته است در اظهارنظر‌های خود درباره جنگ و صلح، نسبت به تأثیرگذاری کلمات بر افکار عمومی و همچنین برداشت طرف مقابل حساس باشند.

این روزنامه پیشنهاد کرده است به‌جای اینکه گفته شود «بهتر است الان صلح کنیم»، موضع ایران این‌گونه بیان شود: «ما برای هر سناریو آمادگی داریم، چه جنگ با دلیل و چه صلح با عزت».

جوان این رویکرد را به «خرد»، «وظیفه‌گرایی» و «نتیجه‌گرایی» نزدیک‌تر دانسته و هشدار داده است که اظهارات مبهم درباره پایان جنگ می‌تواند این تصور را ایجاد کند که برخی مسئولان داخلی مخالف پایان جنگ هستند. جوان: اگر راه پایان دائمی جنگ وجود دارد، آن را با مردم در میان بگذارید

در پایان این مطلب، روزنامه جوان بر ضرورت شفافیت مسئولان درباره پیشنهاد‌های مربوط به پایان جنگ تأکید کرده است.

این روزنامه نوشته است: «اگر پیشنهادی دارید که می‌توان با آن جنگ را برای همیشه (نه یک دوره کوتاه) پایان داد و آنگاه در این پایان، عزت و اقتدار کشور حفظ شود، منافع کشور پایمال نشود و شواهدی دارید که این می‌تواند بهترین کار باشد، آن را با جزئیات در میان بگذارید.»

جوان در نهایت، ارائه چنین پیشنهادی را بهتر از آن دانسته است که مسئولان در شرایط جنگی، مسئولیت ادامه مشکلات را به یکدیگر نسبت دهند.

اسماعیل بقائی سخنگوی وزارت امور خارجه در واکنش به اعلام تحریم‌های جدید اقتصادی علیه ایران در حساب کاربری خود در یکی از شبکه های اجتماعی نوشت: اعلام تحریم‌های اقتصادی جدید آمریکا علیه ایران، بسیار فراتر از ادامهٔ «جنگ اقتصادی» غیرقانونی علیه یک کشور واحد است.

وی افزود: این اقدام، به منزله تلاش برای اعمال حاکمیت فراسرزمینی آمریکا بر کلیه دولت‌های مستقل عضو سازمان ملل متحد به شمار می‌رود. هیچ دولتی حق ندارد بانک‌ها، بنگاه‌ها یا فرودگاه‌های خارجی را - که هر یک تحت صلاحیت انحصاری حاکمیت خود هستند - وادار کند از تجارت مشروع با کشوری ثالث خودداری نمایند.

بقائی ادامه داد: چنین تحریم‌های ثانویه‌ای هیچ مبنایی در حقوق بین‌الملل ندارد. این تحریم‌ها اصل بنیادین برابری حاکمیت‌ها را که در بند ۱ مادهٔ ۲ منشور ملل متحد تثبیت شده، نقض می‌کنند و ممنوعیت عرفی مداخله در امور داخلی دولت‌ها را که دیوان بین‌المللی دادگستری در پروندهٔ نیکاراگوئه تأیید کرده، زیر پا می‌گذارند.

سخنگوی وزارت خارجه افزود: ارعاب اقتصادی که هدف آن واداشتن یک دولت مستقل به تغییر گزینه‌های سیاستی مشروع خود باشد، یک جرم و عمل متخلفانهٔ بین‌المللی است. وقتی این تحریم‌ها با محاصرهٔ دریایی که خود مصداق عمل تجاوزکارانه است همراه می‌شود، حاکمیت و سیادت سایر دولت‌ها را به امری موقتی و مشروط به اراده و هوس قدرتی دیگر فرو می‌کاهد. تمکین نسبت به چنین ارعاب آشکاری موجب مصونیت هیچ دولتی نخواهد شد، بلکه صرفا به منزله اولویت‌بخشی به حاکمیت بیگانه و اذعان به سیطره یک طرف خارحی بر فعالیت‌های قانونی بانک‌ها، بنگاه‌های اقتصادی و فرودگاه‌های کشورهای دیگر خواهد بود.

وی تصریح کرد: نتیجهٔ نهایی این وضعیت، فرسایش کامل حاکمیت ملی به‌عنوان اصل بنیادین نظام روابط بین‌الدولی مبتنی بر منشور ملل متحد خواهد بود و مقدمه بازگشت فاجعه‌بار به استعمار عریان و تمام‌عیار.