رفع تحریم‌ها و بازسازی: چگونه چین از توافق ترامپ و ایران سود می‌برد؟

رقابت میان قدرت‌های بزرگ اساساً امری ذاتی در نظام بین‌الملل است و هر یک از این قدرت‌ها تلاش می‌کنند جایگاه خود را ارتقا دهند و در رأس نظام بین‌الملل قرار گیرند. از این منظر، روابط بین‌الملل تا حد زیادی عرصه رقابت قدرت‌های بزرگ بر سر جایگاه و موقعیت خود است؛ موضوعی که از آن با عنوان «معمای جایگاه» یاد می‌شود.

در شرایطی که فشارهای سیاسی و راهبردی آمریکا علیه ایران ادامه دارد، نقش چین و روسیه در معادلات پیرامون ایران بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است؛ دو قدرتی که اگرچه در مخالفت با یکجانبه‌گرایی و تلاش برای مهار نفوذ آمریکا اشتراک نظر دارند اما با توجه به جایگاه و منافع خود، رویکردهای متفاوتی را دنبال می‌کنند.

چین از ترمز قیمت به پدال گاز تبدیل شده. تا دیروز غیبتش قیمت را مهار می‌کرد، امروز حضورش آن را بالا می‌برد و هزینه طولانی شدن جنگ از جیب پکن می‌رود، آن هم دو...

طبق اظهارات نماینده چین در نشست شورای امنیت، موضع پکن را می‌توان در سه محور «توقف جنگ و ترویج مذاکرات، مخالفت با فشار» خلاصه کرد.

شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، در جریان نشست سران بریکس در دهلی‌نو خواستار ایفای نقش فعال‌تر این گروه در تلاش‌های دیپلماتیک برای پایان جنگ و بحران خاورمیانه شد؛ موضعی که در شرایط ادامه تنش میان ایران و آمریکا، توجه رسانه‌های بین‌المللی را به نقش احتمالی چین در تحولات منطقه جلب کرده است.