مرگ خاموش در بشقاب/ این غذای سنتی سالانه جان 20 هزار نفر را می‌گیرد

به گزارش آفتاب نیوز،

دکتر علیرضا دلاوری درباره غربالگری سرطان روده بزرگ اظهار کرد: سرطان روده بزرگ جزو سرطان‌های در حال افزایش در دنیا بشمار می‌رود. آمار و ارقام در ارتباط با سرطان روده بزرگ متفاوت است. برخی کشورها، سرطان روده بزرگ را دومین سرطان و برخی کشور‌ها نیز این بیماری را سومین سرطان شایع معرفی کرده‌اند.

او درباره وضعیت سرطان روده بزرگ در ایران گفت: سرطان روده بزرگ، سیری سعودی در ایران دارد. تغییر عادات غذا خوردن، چاقی، کاهش فعالیت فیزیکی و همچنین حرکت جامعه در مسیر سالمندی از عوامل خطر سرطان روده بزرگ به حساب می‌آیند.

این فوق‌تخصص گوارش و کبد با بیان اینکه سرطان روده بزرگ قابل‌پیشگیری است، تصریح کرد: با توجه به اینکه سرطان روده بزرگ قابل‌پیشگیری است، غربالگری برای این بیماری در نظر گرفته‌اند. سرطان روده بزرگ جزو معدود سرطان‌های قابل‌پیشگیری است و به همین دلیل برای این بیماری غربالگری درنظر گرفته‌اند.

این پزشک درباره برنامه‌های غربالگری سرطان گفت: برنامه‌های غربالگری بر اساس امکانات کشور‌ها و میزان بروز یک سرطان در طی یک سال در نظر گرفته می‌شود. به طور مثال، در گذشته گفته می‌شد که تمام افراد بالای ۵۰ سال در کشور آمریکا باید غربالگری سرطان روده بزرگ داشته باشند؛ در حال حاضر، این سن را به ۴۵ سال کاهش داده‌اند.

دلاوری ادامه داد: با توجه به اینکه سرطان روده بزرگ در مردان شایع‌تر است، در برخی کشور‌ها سن غربالگری سرطان روده بزرگ برای مردان نسبت به زنان کمتر است.

او درباره بروز سرطان روده بزرگ در ایران گفت: طی ۱۰ سال گذشته، میزان بروز سرطان روده بزرگ در ایران ۱۱ در هر ۱۰۰ هزار نفر در سال بود؛ در حال حاضر، این عدد به ۱۸ در هر ۱۰۰ هزار نفر طی یک سال رسیده است. به عبارت دیگر، این بیماری حدود ۵۰ درصد طی یک دهه افزایش یافته است. این افزایش، مهر تاییدی برای لزوم غربالگری این سرطان به شمار می‌رود.

این فوق‌تخصص گوارش و کبد درباره روش‌های غربالگری گفت: روش‌های غربالگری متعددی مانند تست DNA در مدفوع وجود دارد تست‌های توسعه یافته به حساب می‌آید. این تست‌های غربالگری کم‌وبیش وارد کشور شده و همچنین وارد کشور خواهد شد.

او با بیان اینکه بهترین تست‌های غربالگری سرطان روده ۲ مورد است، اظهار کرد: «بررسی خون مخفی در مدفوع» و «کلونوسکوپی» دو روش عمده غربالگری سرطان روده بزرگ است. اگر بخواهیم تمام افراد بالای ۵۰ سال در کشور را کلونوسکوپی کنیم، امکانات مورد نیاز در دسترس نیست و شاید نیازی به این موضوع نداشته باشیم.

دلاوری گفت: برای تست FIT که خون مخفی در مدفوع را نشان می‌دهد، این تست به ناشتا بودن و محدودیت غذایی سه روزه مانند تست‌های غربالگری گذشته نیاز ندارد. خوشبختانه، تست FIT در شبکه بهداشتی کشور انجام می‌شود.

این استاد دانشگاه علوم‌پزشکی تهران گفت: افرادی که تست خون مخفی در مدفوع آنها مثبت می‌شود باید کلونوسکوپی انجام دهند. همچنین افرادی که در خانواده آنها افراد مبتلا به سرطان روده بزرگ حضور دارند در معرض خطر به حساب می‌آیند و باید به طور حتم نسبت به انجام کلونوسکوپی اقدام کنند.

دلاوری ادامه داد: ترجیح بر این است افرادی که در خانواده آنها فرد مبتلا به سرطان روده بزرگ حضور دارد، کلونوسکوپی را در ۴۰ سالگی انجام دهند. همچنین اگر خانواده‌ها یک فرد به طور مثال در ۵۵ سالگی به سرطان روده بزرگ مبتلا شده، فرزندان او در ۴۵ سالگی نسبت به انجام کلونوسکوپی اقدام کنند؛ اما باز هم ۴۰ سالگی نسبت به ۴۵ سالگی ارجح به حساب می‌آید. اگر پدر و مادر در ۴۵ سالگی به سرطان روده بزرگ مبتلا شده‌اند، فرزندان آنها می‌بایست در ۳۵ سالگی کلونوسکوپی انجام دهند.

او با بیان اینکه غربالگری خون مخفی در مدفوع باید سالانه انجام شود، خاطرنشان کرد: پس از ۵۰ سالگی، کولونوسکوپی می‌بایست انجام شود. اگر افراد مشکلی نداشتند، کلونوسکوپی را هر ۱۰ سال یکبار انجام دهند و اگر از نظر مالی مشکلی ندارند این تست را هر سه تا ۵ سال یکبار تکرار کنند.

این فوق‌تخصص گوارش و کبد توضیح داد: من از مردم درخواست می‌کنم که تست غربالگری خون مخفی در مدفوع را جدی قلمداد کنند. این تست، ارزان است و نیازی به ناشتا بودن و محدودیت‌های غذایی ندارد.

به گزارش ایسنا؛ دکتر عبدالعظیم بهفر در واکنش به برخی اظهارنظرها درباره خمیر مرغ و فرآورده‌های پروتئینی اظهار کرد: ارزیابی ایمنی مواد غذایی باید بر اساس ضوابط علمی و قانونی انجام شود و میان محصول تولیدشده در واحد دارای مجوز و تحت نظارت با فعالیت خارج از چارچوب‌های قانونی تفاوت قائل شد.

وی گفت: خمیر مرغ یا گوشت جداشده به روش مکانیکی (MDM)، ماده‌ای است که در فرآیند مکانیکی از بخش‌های گوشتی باقی‌مانده روی اسکلت مرغ جدا می‌شود و در صورت تولید در واحد دارای مجوز و مطابق الزامات فنی و بهداشتی، می‌تواند به‌عنوان ماده اولیه در تولید برخی فرآورده‌های گوشتی مورد استفاده قرار گیرد. بنابراین صرف وجود خمیر مرغ در یک فرآورده، به‌خودی‌خود به معنای ناسالم یا غیرمجاز بودن محصول نیست.

بهفر افزود: این ماده به دلیل ویژگی‌های فرآیند تولید و حساسیت میکروبی، نیازمند کنترل‌های دقیق است. منشأ مرغ، فرآیند جداسازی، شرایط تولید، کنترل بار میکروبی، نگهداری، حمل‌ونقل و نحوه استفاده از آن در محصول نهایی باید مطابق ضوابط باشد. تولید یا مصرف این ماده خارج از شبکه رسمی و بدون کنترل‌های بهداشتی قابل قبول نیست.

مدیرکل فرآورده‌های غذایی و آشامیدنی سازمان غذا و دارو با اشاره به نظام جدید نظارت بر فرآورده‌های دامی فرآوری‌شده اظهار کرد: این نظام با هدف شفاف شدن مسئولیت‌ها، جلوگیری از موازی‌کاری و ایجاد یک زنجیره منسجم نظارتی از ماده اولیه تا محصول نهایی اجرا می‌شود و به معنای کاهش نظارت نیست.

وی تصریح کرد: تولیدکنندگان فرآورده‌های پروتئینی باید مجوزهای بهداشتی لازم را دریافت کرده و فرآیندهای نظارتی مربوطه را مطابق الزامات قانونی طی کنند.

بهفر گفت: جداسازی گوشت باید در واحد مجاز و تحت شرایط کنترل‌شده انجام شود و فرآیند تولید، نگهداری و حمل‌ونقل نیز مطابق الزامات بهداشتی باشد. خمیر مرغ تولیدشده در یک واحد مجاز و تحت نظارت، با ماده‌ای که خارج از شبکه رسمی و بدون کنترل‌های بهداشتی تولید شده، قابل مقایسه نیست.

او ادامه داد: در کارخانه‌های تولید فرآورده‌های گوشتی، منشأ و کیفیت مواد اولیه، تاریخ مصرف، شرایط نگهداری گوشت و مرغ، افزودنی‌ها، فرآیند تولید، بهداشت محیط و بهداشت فردی کارکنان مورد بررسی قرار می‌گیرد و برای اطمینان از انطباق محصول با ضوابط، نمونه‌برداری و آزمایش‌های میکروبی و شیمیایی انجام می‌شود.

بهفر درباره نیتریت نیز گفت: استفاده از این ماده در فرآورده‌های گوشتی تابع ضوابط و حدود مجاز است و صرف وجود آن به معنای ناسالم بودن محصول نیست. معیار ارزیابی، میزان مصرف، شرایط استفاده و انطباق با حدود مجاز تعیین‌شده در استانداردها و ضوابط مربوطه است.

بهفر تأکید کرد: در ارزیابی ایمنی غذا نباید «وجود خطر» را با «وجود ریسک غیرقابل کنترل» یکسان دانست. بسیاری از مواد اولیه و افزودنی‌ها در صورت استفاده نادرست می‌توانند ایجاد خطر کنند، اما استفاده از آنها در چارچوب استاندارد، با مقدار مشخص و تحت کنترل‌های لازم، مبنای ارزیابی ایمنی محصول قرار می‌گیرد.

بهفر افزود: سلامت یک فرآورده غذایی حاصل عملکرد یک زنجیره است؛ از منشأ و کیفیت مواد اولیه گرفته تا فرآوری، نگهداری، حمل‌ونقل، تولید، عرضه و کنترل محصول نهایی. بنابراین نمی‌توان سلامت یا عدم سلامت یک محصول را صرفاً بر اساس نام یک ماده اولیه یا یک ادعای کلی درباره فرآیند تولید تعیین کرد.

او خاطرنشان کرد: در صنعت غذا نیز مانند هر حوزه دیگری ممکن است تخلف رخ دهد، اما تخلف یک واحد را نمی‌توان به کل صنعت و تمام تولیدکنندگان مجاز تعمیم داد. وظیفه دستگاه‌های نظارتی، شناسایی تخلف، برخورد با واحد متخلف و جلوگیری از ورود محصول غیرمجاز به بازار است.

بهفر گفت: سازمان غذا و دارو همزمان دو مسئولیت دارد؛ صیانت از سلامت مردم و حمایت از تولیدکننده قانونمند. معیار سازمان در ارزیابی فرآورده‌های پروتئینی، قانون، استاندارد، شرایط تولید، کنترل‌های بهداشتی و نتایج آزمایشگاهی است؛ بنابراین باید میان محصول مجاز و تحت نظارت با محصولی که خارج از ضوابط تولید شده، تفاوت اساسی قائل شد.

به گزارش سازمان غذا و دارو، وی تأکید کرد: مردم باید فرآورده‌های پروتئینی و غذایی را از مراکز عرضه مجاز و محصولات دارای مجوز تهیه کنند و در صورت مشاهده تخلف، موضوع را از مسیرهای رسمی گزارش دهند. هدف نظام نظارت غذایی، حذف تخلف و تضمین سلامت محصول است، نه ایجاد نگرانی عمومی درباره صنعتی که بخش عمده آن بر اساس ضوابط و تحت نظارت فعالیت می‌کند.

به گزارش اینتیتر به نقل از ایرنا،‌سلول‌های سرطانی گاهی با پوشاندن خود در لایه‌ای متراکم از مولکول‌های قندی، از گزند سلول‌های ایمنی فرار می‌کنند. پژوهش جدیدی از مؤسسه تحقیقات پزشکی سانفورد برنهام پربیس نشان می‌دهد که این پوشش محافظ، نه‌تنها توسط خود سلول سرطانی، بلکه تحت تأثیر شرایط فیزیکی و تغذیه‌ای اطراف تومور شکل می‌گیرد. این یافته‌ها در نشریه سایِنس اَدوَنسِز/ Science Advances منتشر شده است.این کشف می‌تواند به طراحی روش‌های جدیدی برای مقابله با متاستاز (گسترش به سایر نقاط بدن) و بهبود پاسخ به ایمونوتراپی (ایمنی‌درمانی) منجر شود. تومور‌ها سفت‌تر از بافت سالم هستند

کوین تارپ (Kevin Tharp)، نویسنده ارشد پژوهش، پیش‌تر مشاهده کرده بود که فشار فیزیکی روی سلول‌ها، عملکرد میتوکندری (نیروگاه انرژی سلول) را تغییر می‌دهد. از آنجا که تومور‌های جامد معمولاً محیطی سفت‌تر از بافت طبیعی دارند، او گمان کرد که این شرایط فیزیکی ممکن است تغییرات متابولیکی (تغییر در نحوه مصرف انرژی و مواد توسط سلول‌ها) سرطان را توضیح دهد.

تارپ توضیح داد: تومور‌های اولیه معمولاً سفت‌تر از بافت اطراف خود هستند. این موضوع مرا به این فرضیه رساند که ویژگی‌های زیست‌فیزیکی سلول‌ها بر برنامه‌های متابولیکی تغییریافته تومور‌ها تأثیر می‌گذارند. قند اضافه؛ ماده اولیه سپر محافظ

پژوهشگران سلول‌ها را در ترکیب‌های مختلفی از شرایط فیزیکی و تغذیه‌ای رشد دادند. برخی در محیط‌های سفت مشابه تومور و برخی در شرایط نرم‌تر مشابه بافت سالم قرار گرفتند. همچنین محیط کشت استاندارد با محیط جدیدتری مقایسه شد که ترکیب مواد مغذی بدن انسان را بهتر شبیه‌سازی می‌کند. هر دو محیط در شرایط قند معمولی و قند بالا آزمایش شدند.

تغییر این شرایط، بر ضخامت لایه سطحی قندی به نام گلیکوکالیکس (glycocalyx) تأثیر گذاشت. قند اضافی تنها زمانی ضخامت این پوشش محافظ را افزایش داد که سلول‌ها در محیطی کشت شده بودند که ترکیبات مغذی بدن انسان را بهتر شبیه‌سازی می‌کرد.

تارپ تأکید کرد: ما تفاوت آشکاری بین سلول‌های کشت‌شده در محیط معمولی و سلول‌های کشت‌شده در محیطی که ترکیبات مغذی بدن انسان را بهتر منعکس می‌کند، مشاهده کردیم. نقش کلیدی یک پروتئین در فرار از سیستم ایمنی

پژوهشگران برای یافتن عامل پاسخ به قند اضافی، پروتئین‌های فراوان‌تر در شرایط قند بالا را بررسی کردند. جست‌وجوی آنها به پروتئین فاکتور شوک حرارتی ۱ (HSF۱) منجر شد که پیش‌تر با پیشرفت سرطان پستان و متاستاز (گسترش به سایر نقاط بدن) مرتبط بود.

آزمایش‌ها نشان داد که قندخون بالا تنها زمانی توانایی فرار سلول‌های سرطانی را افزایش می‌دهد که:

۱. پروتئین فاکتور شوک حرارتی ۱ در سلول‌ها وجود داشته باشد؛

۲. سلول‌ها در شرایطی کشت شوند که شرایط فیزیکی و تغذیه‌ای اطراف تومور را شبیه‌سازی کند.

این نتیجه نشان می‌دهد که دارو‌های هدف‌گیرنده فاکتور شوک حرارتی ۱ ممکن است ضخامت لایه قندی را کاهش دهند و سلول‌های سرطانی را برای سیستم ایمنی تشخیص‌پذیرتر کنند.

تارپ توضیح داد: یافته‌های ما نشان می‌دهد که تغییرات در عملکرد میتوکندری منجر به ساخت مولکول‌های قندی روی سطح سلول می‌شود که تشخیص سلول‌های سرطانی را برای سیستم ایمنی دشوار می‌کند. اکنون که این را می‌دانیم، فرصت بزرگی برای کشف دارو ایجاد شده است تا پوشش محافظ را از بین ببریم. معتقدیم که این راهبرد مؤثری برای مقابله با متاستاز و بهبود ایمونوتراپی خواهد بود. قندخون بالا؛ هشداری برای بیماران دیابتی

این یافته‌ها ممکن است به توضیح ارتباط بین قندخون بالا و پیامد‌های سرطان کمک کند. با افزایش سندرم متابولیک و دیابت نوع ۲، قندخون بالا به نگرانی فزاینده‌ای برای بیماران سرطانی تبدیل شده است. پژوهش‌های پیشین قندخون بالا را با خطر بیشتر ابتلا به سرطان و پیامد‌های بدتر پس از درمان مرتبط دانسته‌اند، اما تعداد کمی از مطالعات به فرآیند‌های زیستی این ارتباط پرداخته‌اند.

تارپ تأکید کرد: آنچه یافتیم، سازوکاری پذیرفتنی است که نشان می‌دهد قندخون بالا به گریز سلول‌های سرطانی از سیستم ایمنی کمک می‌کند. این پژوهش راهکاری ارائه می‌دهد تا فرصتی را که قندخون بالا در اختیار تومور‌ها قرار می‌دهد، از بین ببریم. این قندخون بالا اغلب ناشی از سندرم متابولیک و رژیم‌های غذایی امروزی است. گام‌های بعدی

پژوهشگران امیدوارند که این یافته‌ها به طراحی دارو‌هایی منجر شود که با هدف قراردادن لایه قندی محافظ، سلول‌های سرطانی را دوباره در معرض دید سیستم ایمنی قرار دهند. دارو‌های مهارکننده پروتئین فاکتور شوک حرارتی ۱ می‌توانند سپر قندی را از بین ببرند و سلول‌های سرطانی را آسیب‌پذیرتر کنند. این رویکرد به‌ویژه در درمان سرطان‌های متاستاتیک و افزایش اثربخشی ایمونوتراپی مؤثر است.