غزلهای عاشقانهٔ مشتاق اصفهانی، پیوندی شگرف از باریکاندیشیِ سبک هندی و سادگیِ دلنشینِ دوران بازگشت ادبی است؛ جایی که واژهها نه در پیِ پیچیدگی، که در جستجوی