تأمین مالی مشکل پیش روی تولید و صنعت کشور

به گزارش تابناک به نقل از روزنامه اطلاعات؛ به گفته او، در صورت تطبیق شاخص‌های شدت مصرف انرژی ناوگان سبک ایران با استانداردهایی نظیر کشور ترکیه که از نظر جمعیت، جغرافیا و شاخص‌های تن‌کیلومتر و نفرکیلومتر به ایران نزدیک است، امکان کاهش روزانه حدود ۸۵ میلیون لیتر از کل مصرف سوخت ناوگان سبک وجود دارد که نیمی از این شکاف (۵۰ درصد) ناشی از مصرف بالای خودروهای داخلی است.

صنعت خودرو دهه هاست که به تقاضاها وفشارها برای اصلاح مصرف سوخت خودروهای داخلی بی توجه بوده و این تقاضاها را به نوعی فانتزی وغیرضرور تصورمی کرده ؛ تصوری که به نظر می رسد کماکان پابرجاست. چرا که این صنعت با وجودی که مدیریت یکی از بزرگترین کارخانه هایش- ایران خودرو- به بخش خصوصی واگذار شده وهمین برنامه درباره سایپا هم وجوددارد، فقط رشد ۱۸۰درصدی قیمت محصولاتش محقق شده و تقریبا هیچ اقدام موثر و ملموسی برای کاهش مصرف سوخت تولیداتش انجام نداده است.

این موضوع وقتی بدتر می شود که بدانیم ورود خودروهای مونتاژی، گران ، بی کیفیت  وپرمصرف چینی توسط برخی خودروسازان رانتی نیز به افزایش مصرف سوخت کشور دامن زده واین آش چنان شور شده که صدای ارکان ارشد دولت را هم درآورده است.

یعنی نه تنها صنعت داخلی خودرو به سوی کاهش مصرف سوخت حرکت نکرده بلکه برخی ذینفعان پرنفوذ این صنعت با مانع تراشی های گسترده بر سر واردات خودروهای کم مصرف وارزان برای اقشار متوسط، اوج سودجویی خود را با ورود خودروهای مونتاژی وپر مصرف چینی بروز داده اند که با توجه رشد لجام گسیخته مصرف بنزین، اکنون زمان تعیین تکلیف این معضلات فرا رسیده است.

بدین ترتیب در حالی که دولت فشاراصلی رشد مصرف بنزین را برگرده مردم گذاشته و می‌خواهد با ۲ محور کاهش یا مدیریت سهمیه‌ها یا رشد قیمت، مصرف سوخت رو به افزایش شدید کشور را کنترل نماید -اقدامی که فشارهای تورمی و معیشتی مضاعفی برمردم تحمیل خواهد کرد- خودروسازان به عنوان مقصر اصلی این موضوع، همچنان در حاشیه امن خود نشسته و بدون پرداخت هیچ گونه هزینه یا بازخواستی، به بیان گلایه های معمول خود مانند ضرردهی وبدهکاری به قطعه سازان و بهانه‌های نخ نما وتکراری این چنینی مشغولند!

اما این سکوت و سایه‌نشینی باید پایان یابد و بر مسئولان است که این مقصر اصلی رشد مصرف بنزین را مورد بازخواست وحسابرسی جدی قراردهد تا تولید محصولات پرمصرف و تداوم مونتاژ خودروهای چینی را متوقف، دست آنها را از واردات خودرو که اصولا ربطی به فعالیت ذاتی‌شان که تولید است، ندارد، کوتاه و فعالیت ذینفعان و لابی‌کنندگان آنها در بدنه دولت وحاکمیت را خنثی نماید.

ممکن است برخی در مقام پاسخ به این‌گونه نقدها، بحث حمایت از تولید ملی را پیش کشیده وبر تداوم وضعیت فعلی صنعت خودرو وحواله دادن تغییرات کاهش مصرف سوخت به آینده ای مبهم وطولانی مدت، تاکیدکنند؛کاری که همیشه در برابر منتقدان انجام داده‌اند. اما بایدبه این گونه مدافعان مصلحتی گفت که روش فعلی تولید خودروهای بی کیفیت وپرمصرف وگران وقدیمی نه تنها حمایت از تولید ملی نیست بلکه عین تلف کردن منابع کشور وضایع کردن حقوق عمومی ومنافع مردم محسوب می شود.

صنعت خودرو دهه هاست که به بهانه حمایت از تولید ملی از انواع و اقسام حمایت ها ورانت های دولتی وحاکمیتی مانند بازار انحصاری از طریق ممنوعیت یا محدودیت شدید در واردات واقعی خودرو و مختل کردن رقابت پذیری، ارز زیر قیمت واقعی، تسهیلات بانکی متعدد،منابع ارزان انرژی،حمایت های سیاسی ومانند آن برخوردار شده و با به دست آوردن سودهای کلان وغیرواقعی از این محل، هرگونه انگیزه خود برای اصلاحات ؛ از جمله درباره کاهش مصرف سوخت را از دست داده است.

بااین حال، رشد شدید مصرف بنزین وسهم ۵۰ درصدی صنعت خودرو دراین موضوع که بنابر برخی برآوردها تا ۷۰ درصد هم می رسد، تغییر جدی در ریل گذاری قبلی صنعت خودرو را ضروری کرده وهمان گونه که کارشناسان هم می گویند، حتی رشد قیمت بنزین وکاستن از سهمیه های عمومی، صرفا راهکاری موقت برای کاهش مصرف بنزین است وکاهش پایدار، منوط به اصلاح صنعت خودرو وآزاد سازی واقعی واردات خودروهای کم مصرف خواهد بود.

درنهایت باید از دولت و حاکمیت خواست وقتی با دستکاری در نرخ‌ها و سهمیه‌های بنزین، مردم را که نقشی در این باره ندارند به هرنحو مجازات معیشتی می‌کنید، چرا متهم اصلی مجازات نمی‌شود؟

به عبارت صریح‌تر، صنعت خودرو و ذینفعان آن باید تحت‌فشار شدید و بی‌رحمانه برای تغییر فوری محصولاتشان قرار گیرند و هزینه دهه‌ها ناکارآمدی‌شان را بپردازند.

در این راستا، مدیران عامل شرکت های سازنده ومونتاژکار خودرو باید به سکوت سنگین خود پایان داده وبه طور علنی برنامه های فوری خود برای کاهش مصرف سوخت خودروهایشان را با قید جدول زمانی شفاف اعلام نمایند ،برای اجرای آن به مردم تعهد بدهند ومشخص شود اگر به این تعهد عمل نشد یا درراه اجرای آن بهانه گیری های معمول برای شانه خالی کردن از مسئولیت رخ داد، چه مجازات هایی در انتظار آنان است.

قطعا این اقدامات خودروسازان به‌ویژه در بازه زمانی کوتاه مدت سخت و دشواراست، اما وقتی آنها مقصر نیمی از رشد مصرف بنزین کشور هستند، عدالت حکم می کند که سهم خود رااز مشکل برداشته، همپای مردم فشار تحمل کرده وسرانجام به اصلاحات ضروری تن دهند. چرا که انتقال کل فشار قیمتی وسهمیه ای بنزین به مردم بی‌تقصیر و تحت فشار و سایه نشینی متهم اصلی، عین ناعدالتی وناصوابی است.

بورس24 : در ادامه روند ورود شرکت‌های دولتی و نیمه‌دولتی به بازار سرمایه، سهام شرکت تولید نیروی برق سبز منجیل روز سه‌شنبه ۳ شهریورماه ۱۴۰۵ در فرابورس ایران عرضه اولیه می‌شود؛ رویدادی که با ورود یک شرکت فعال در حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر به بازار سرمایه، یکی از عرضه‌های مورد توجه شهریورماه خواهد بود.

در این عرضه، مجموعا ۲۷۰ میلیون سهم معادل ۹ درصد از کل سهام شرکت به روش ترکیبی و در دو مرحله در اختیار سرمایه‌گذاران قرار می‌گیرد. قیمت ارزش‌گذاری هر سهم «منجیل» نیز ۱۴ هزار و ۸۰ ریال تعیین شده است.

حراج ۹۰ میلیون سهم برای صندوق‌ها

در مرحله نخست، ۹۰ میلیون سهم معادل سه درصد از سهام شرکت به سرمایه‌گذاران واجد شرایط شامل صندوق‌های سرمایه‌گذاری سهامی، مختلط و درآمد ثابت اختصاص می‌یابد. این مرحله به روش حراج انجام خواهد شد و سقف خرید برای هر کد معاملاتی یک میلیون و ۱۲۵ هزار سهم تعیین شده است.

۱۸۰ میلیون سهم برای حقیقی‌ها و حقوقی‌ها

در مرحله دوم، ۱۸۰ میلیون سهم معادل ۶ درصد از سهام شرکت به سایر سرمایه‌گذاران حقیقی و حقوقی اختصاص خواهد یافت. این بخش به روش قیمت ثابت انجام می‌شود و هر کد معاملاتی حداکثر امکان خرید ۳۶۰ سهم را خواهد داشت.

قیمت نهایی عرضه در این مرحله نیز بر اساس قیمت کشف‌شده در مرحله نخست تعیین می‌شود.

به گزارش تجارت نیوز، قیمت میلگرد امروز ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ اعلام شد. روند مرداد نشان می‌دهد میلگرد در میان مقاطع طویل، مقاوم‌ترین رفتار قیمتی را داشت. افزایش قیمت در برخی برندها به‌ویژه ذوب‌آهن اصفهان در شرایطی اتفاق افتاد که بازار ساخت‌وساز همچنان در رکود بود و خریداران با احتیاط بیشتری معامله می‌کردند. بنابراین نمی‌توان رشد قیمت میلگرد را نشانه بازگشت رونق به بازار دانست.

بخش مهمی از این روند به وضعیت سمت عرضه برمی‌گردد. محدودیت برق، کاهش نرخ بهره‌برداری فولاد و افزایش هزینه تولید، فضای بازار را برای کاهش قیمت محدود کرده است. در کنار آن، رشد قیمت شمش و برخی مواد اولیه در بورس کالا باعث شد هزینه جایگزینی میلگرد افزایش پیدا کند و فروشندگان مقاومت بیشتری در برابر کاهش نرخ داشته باشند.

نکته مهم دیگر، رفتار بورس کالا در روزهای پایانی ماه است؛ جایی که کاهش حجم عرضه میلگرد همزمان با افزایش قیمت پایه، نشان داد فشار سمت عرضه همچنان پابرجاست. به همین دلیل، میلگرد در مرداد توانست برخلاف رکود تقاضا مسیر صعودی خود را حفظ کند.

با این حال، ادامه این روند در شهریور به تقاضای واقعی وابسته است. اگر رکود ساخت‌وساز ادامه داشته باشد، رشد قیمت میلگرد می‌تواند با مقاومت خریداران مواجه شود؛ اما تداوم محدودیت انرژی، افزایش هزینه شمش و کاهش عرضه می‌تواند همین روند را دوباره تقویت کند. در واقع، میلگرد در مرداد بیشتر از تقاضا، از کمبود عرضه و فشار هزینه‌ای نیرو گرفت.

نرخ میلگرد در بازار

نرخ میلگرد ۱۶ آجدار A3 نیشابور با ۲۰۰۰ تومان افزایش قیمت با نرخ ۶۷ هزار و ۴۳۱ تومان قیمت‌گذاری شده است.

میلگرد ۱۴ آجدار A3 آناهیتا گیلان نیز با ۵۰۰ تومان رشد بها با قیمت ۷۱ هزار و ۵۶۰ تومان در حال معامله است.

میلگرد ۸ آجدار ظفربناب با ۲۰۰ تومان افزایش ارزش با نرخ ۷۱ هزار و ۹۲۷ تومان به دست مصرف‌کننده می‌‌رسد.

میلگرد ۱۴ ساده A1 کویر کاشان هم با قیمت ۷۷ هزار و ۶۴ تومان به فروش می‌رود.

بهای انواع میلگرد را در جدول زیر مشاهده کنید.