
دومین همایش مجریان تراز زبان فارسی برگزار میشود


«سرو سیمین پارسیجان» به محمد معتمدی و دو فعال زبان فارسی رسید
به گزارش گروه فرهنگ و هنر برنا به نقل از روابط عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی؛ ششمین آیین اهدای نشان «سرو سیمین پارسیجان» به همت دفتر پاسداشت زبان فارسی، امروز ۲۸ مردادماه در سالن صفارزاده حوزه هنری برگزار شد.
در ابتدای این رویداد، ناصر فیض، مدیر دفتر پاسداشت زبان فارسی، با اشاره به فلسفه برگزاری این جلسات گفت: این جلسات تذکری برای توجه به زبان فارسی است. حوزه هنری از قدیم با عملکرد خود پاسدار زبان فارسی بوده و این تلاشها برای متمرکز شدن این فعالیتها انجام شده است. بنیادیترین بخشهای حوزه هنری، ادبیات بوده است و قرار شد جایی بهطور اختصاصی به موضوع زبان فارسی بپردازد و دفتر پاسداشت زبان فارسی افتتاح شد.
او ادامه داد: برگزاری کلاسهای آموزشی ادبیات کهن، از جمله حافظ، عطار و بیهقی، با حضور استادان این حوزه نیز در همین راستا بوده است.
فیض درباره اهدای نشان «سرو سیمین پارسیجان» گفت: ما این برنامه را برای تشویق افرادی که در حوزه زبان و ادبیات فعالیت میکنند، طراحی کردهایم؛ کسانی که شاید وظیفهشان بهطور مستقیم پاسداری از زبان فارسی نباشد، اما از ادبیات پاسداری میکنند.
مدیر دفتر پاسداشت زبان فارسی افزود: سرو سیمین بهصورت ماهانه به یک نفر اختصاص داده میشود تا از زحمات آنها در فضای فرهنگی و رسانهای تقدیر شود؛ اگرچه این افراد نیازی به دیده شدن ندارند، اما ما این کار را ادای دین خودمان به افرادی میدانیم که زبان و ادبیات فارسی را پاس میدارند.
وی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به نقش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در صیانت از زبان فارسی اظهار کرد: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نهادی است که باید به صیانت از زبان فارسی بپردازد و عملکرد این نهاد در ترویج و پاسداری از این زبان اثرگذار است.فیض در پایان خاطرنشان کرد: ما از کسانی که به زبان توجه دارند تقدیر میکنیم؛ چراکه ضربهپذیرترین بخشهای یک فرهنگ، زبان آن است و ما هرچه داریم از همین زبان داریم.
موسیقی از نظر بودجه و توجه، کمتر مورد لطف و حمایت قرار گرفته است
محمد معتمدی در بخش بعدی این برنامه با اشاره به عملکرد حوزه هنری در سالهای گذشته گفت: فکر میکنم حوزه هنری جزو نهادهایی بوده که میتواند از کارنامه خود دفاع کند؛ شاید یکی از دلایل آن، دستخوش تغییرات مدیریتی نشدن و عدم ورود به جناحبندیهای سیاسی بوده است.
این خواننده با انتقاد از نبود برنامهای واحد در حوزه موسیقی افزود: متأسفانه نهادهای مختلف فرهنگی و هنری نتوانستهاند طی این سالها برنامه واحدی در حوزه موسیقی داشته باشند، در حالی که موسیقی حامل ادبیات است. موسیقی هم از نظر بودجه و هم از منظر توجه، کمتر مورد لطف و حمایت قرار گرفته است.
معتمدی با اشاره به نمونههایی از کمتوجهی به موسیقی اظهار کرد: پنهان کردن و نادیده گرفتن موسیقی باعث وقوع اتفاقاتی شده است که با باورهای دینی، ملی و فرهنگی ما سازگار نیست و اساساً نباید رخ میداد.وی ادامه داد: چرا باید نهادهایی داشته باشیم که در حوزه ادبیات برای واژهها جایگزین تعیین کنند، اما مردم ارزش این تلاشها را ندانند؟ من همیشه فکر میکنم اگر روزی مسئولیتی داشته باشم، روی عزتنفس ملی تمرکز میکنم؛ چراکه اگر عزتنفس ما ترمیم شود، در حوزه ادبیات، سیاست بینالملل، اقتصاد و دیگر عرصهها نیز بسیاری از مسائل اصلاح خواهد شد.
معتمدی در پایان تأکید کرد: عزتنفس، خطرناکترین و ویرانگرترین چیزی است که جامعه ما را تهدید میکند و فکر میکنم باید برای ترمیم و تقویت آن تلاش کنیم.
معتمدی با بیان اینکه خود را شایسته دریافت این جایزه نمیداند، گفت: آدمهای تأثیرگذارتر از من در حوزه ادبیات وجود دارند. با این حال، دریافت این نشان برای من ارزشمند است.
بهانه «سرو سیمین پارسیجان»، خدمت به زبان فارسی است
در ادامه این برنامه، میلاد عرفانپور شاعر و رئیس مرکز آفرینشهای ادبی حوزه هنری، در این مراسم با اشاره به اهمیت نشان «سرو سیمین پارسی» گفت: همین که نام پارسی در این نشان آمده، به آن ارزش میدهد. درست است که این نشان جنبه مادی و مالی ندارد، اما از بسیاری از نشانها بالاتر است؛ چراکه بهانه اعطای آن، خدمت به زبان فارسی است.
وی با اشاره به اهمیت توجه خوانندگان به ادبیات فارسی افزود: در این سالها بسیار دیدهام که خوانندهای اثری را میخواند و حتی پس از پایان تولید، مفهوم آن را نمیداند.
ااما در این میان، خواننده فرهیختهای چون محمد معتمدی با جان و دل با زبان فارسی نسبت دارد، ادبیات ما را میشناسد و به سراغ قطعات و اشعاری میرود که شاید کمتر کسی باور کند یک خواننده برای آواز به سراغ چنین شاعرانی برود.
رئیس مرکز آفرینشهای ادبی حوزه هنری ادامه داد: امیدوارم توفیقات محمد معتمدی و آفرینشهای او در عرصه موسیقی بیشتر شود و مطالبات او در فضای فرهنگی و حکمرانی حوزه موسیقی نیز به نتیجه برسد. این موسیقی علمی و درست ماست که میتواند چنین باری را بر دوش بکشد و امیدوارم این خدمت به زبان فارسی تداوم داشته باشد.
امید مهدینژاد شاعر و مؤسس صفحه «من لهجه دارم» در بخش دیگری از ششمین آیین اهدای نشان «سرو سیمین پارسیجان» گفت: معتقدم هر اتفاقی که در راستای تقویت، تحکیم و ترویج زبان فارسی رخ دهد، کاری ارزشمند و مبارک است و حوزه هنری هم از آغاز به موضوع پرداخته و با دفتر پاسداشت زبان فارسی بر این حوزه متمرکز شده است.
او درباره رسانه «من لهجه دارم» اظهار کرد: این رسانه کار خود را از سال ۱۴۰۰ آغاز کرد و مسئلهاش هم این بود که به تنوع و رنگینی لهجههای مختلف زبان فارسی از زبان کسانی که به این لهجهها و گویشها تکلم دارند، بپردازد. ما در این رسانه به نکات شیرین ضربالمثلها و ماجراهای جالبی که بخاطر اختلاف لهجهها ممکن است در لهجهها رخ دهد، متمرکز شدهایم.
مهدینژاد افزود: ما در پرداخت به لهجهها نکات متعددی را فهمیدیم که خیلی جالب و لذتبخش بود، برای مثال متوجه شدیم که چه افرادی روی گویشهایشان حساس هستند یا به کدهایی رسیدیم که نشان از ارتباط میان برخی لهجههاست.
کارهای بر زمینمانده در حوزه زبان فارسی بسیار زیاد است
محمدمهدی باقری، مدیر «مؤسسه ویراستاران»، در آیین اهدای نشان «سرو سیمین پارسیجان» گفت: از سال ۱۳۸۸ شروع کردیم؛ همان سالی که خیلیها میگفتند باید از ایران رفت، اما ما تمامقد پای این کار ماندیم تا اثرگذار باشیم. قصه فرهنگ را انتخاب کردیم که بنیادین است و زبان معیار را هم انتخاب کردیم که در کشور ما فراموش شده است.
وی ادامه: اد: از سال ۱۳۸۸ تاکنون حدود ۷۰ میلیون واژه را ویرایش کردهایم و در حوزه آموزش نیز در ۲۱ شهر ایران و دو شهر خارج از کشور دورههای آموزشی برگزار کردهایم.
باقری با اشاره به تعداد افرادی که در دورههای آموزشی این مؤسسه شرکت کردهاند، اظهار کرد: به زبان آمار، حدود ۲۰ هزار مهارتجو در کارگاههای ما شرکت کردهاند. در تولید محتوا برای زبان فارسی نیز با دست خالی تلاش کردیم.
مدیر مؤسسه ویراستاران تأکید کرد: مطلقاً برای هیچکدام از برنامههایمان ریالی از نهادهای دولتی نگرفتهایم و تمام این فعالیتها بهصورت خودجوش و از سر عشق به زبان فارسی انجام شده است.
وی در پایان خاطرنشان کرد: کارهای بر زمینمانده در حوزه زبان فارسی بسیار زیاد است و امیدوارم با کمک همه کسانی که دل در گرو این زبان و فرهنگ دارند، نهادها قویتر عمل کنند و باعث بالندگی در این حوزه شوند.
در پایان این مراسم، از محمد معتمدی، امید مهدینژاد و محمدمهدی باقری به پاس فعالیتها و خدمات آنان در حوزه زبان فارسی با اهدای نشان «سرو سیمین پارسیجان» تقدیر شد.
نتهای پیام/

پروژه عجیب اصغر فرهادی؛ فیلم بعدی او به زبان فارسی است، اما نه در ایران
به گزارش آفتاب نیوز،
اصغر فرهادی به اسکرین گفته است که انتظار دارد فیلمنامه را طی یک سال آینده به پایان برساند. جزئیات داستان همچنان محرمانه است و محل فیلمبرداری نیز هنوز مشخص نشده، اما کارگردان تأکید کرده که فیلم نه در ایران و نه در فرانسه ساخته خواهد شد.
آخرین فیلم فرهادی، «داستانهای موازی»، به زبان فرانسوی ساخته شده و در بخش مسابقه جشنواره کن حضور داشت. این فیلم اکنون در جشنواره سارایوو نیز به نمایش درمیآید. فیلمبرداری آن در فرانسه انجام شد؛ کشوری که فرهادی دو سال در آن زندگی کرده است. ایزابل هوپر، ویرژینی افیرا و ونسان کسل از بازیگران آن هستند.
فرهادی که اوایل سال جاری برای زندگی دائمی به ایران بازگشته، گفته است که در شرایط فعلیِ فشار سیاسی و اجتماعی، تمایلی به فیلمبرداری در ایران ندارد. این کارگردان دو بار برنده اسکار برای «فروشنده» و «جدایی نادر از سیمین»، در جشنواره فیلم سارایوو با اسکرین گفتوگو کرده؛ جایی که قرار است جایزه افتخاری دریافت کند و مرور آثارش نیز برگزار میشود.
فرهادی همچنین فیلمبرداری پروژه بعدیاش در آمریکا را منتفی دانسته است. او درباره تجربه ساخت «داستانهای موازی» گفت که پیش از تولید فیلم، سه سال در آمریکا زندگی کرده، روی تحقیق و نگارش کار کرده، تهیهکننده آمریکایی داشته و حتی مراحل انتخاب بازیگران و مکانیابی را نیز در آنجا انجام داده است. با این حال، پس از سه سال احساس کرده نمیتواند با محیط آنجا ارتباط برقرار کند و در نهایت تصمیم گرفته به فرانسه برود.
فرهادی در عین حال احتمال ساخت یک فیلم انگلیسیزبان را رد نکرده و گفته بریتانیا یکی از گزینههای جدی برای چنین پروژهای است. او پس از تجربههای مثبتی که در فرانسه، اسپانیا و آلمان داشته، ترجیح میدهد در اروپا مستقر باشد.
او درباره احتمال ساخت فیلمی به زبان انگلیسی گفته است که هنوز پروژهای را انتخاب نکرده، اما اگر تصمیم بگیرد چنین فیلمی بسازد، ترجیح میدهد آن را در بریتانیا تولید کند. به گفته فرهادی، تجربهاش در آمریکا بد نبوده، اما وقتی برای تحقیق به این کشور رفت، متوجه شد نوع داستانهایی که دوست دارد، تا حدی با فرهنگ آمریکا فاصله دارد.
«داستانهای موازی» تاکنون به شکل رسمی در ایران اکران نشده، هرچند نسخهای غیرقانونی از آن بهطور گسترده در اینترنت منتشر شده است. فرهادی درباره وضعیت اکران فیلمهای خارجی برای مخاطبان ایرانی توضیح داده که وقتی فیلمی در خارج از ایران، از جمله در فرانسه، روی اینترنت منتشر میشود، ایرانیها میتوانند خیلی سریع آن را با زیرنویس فارسی تماشا کنند؛ اما سینماهای ایران فیلمهای خارجی را چندان اکران نمیکنند و تنها نمایشهای محدودی از برخی آثار صورت میگیرد. به گفته او، برای فیلم «داستانهای موازی» عملاً فضایی برای اکران وجود نداشته است.
فرهادی همچنین اذعان کرده که اینکه فیلمش در کشور خودش بهعنوان یک فیلم «خارجی» طبقهبندی شود، برایش دشوار است. او در پایان گفت: «احساس بسیار متناقضی است. آرزوی من این است که به زبان و در فرهنگ خودم کار کنم.»
