مسئله مهمتر، الگویی است که در پس این اتفاق قرار دارد: امکان جمع میان تولید، توسعه و مسئولیت اجتماعی در یک بنگاه بزرگ. فولاد خوزستان طی سالهای اخیر درست در شرایطی این مسیر را دنبال کرده که خودِ تولید با دشوارترین محدودیتها مواجه بوده است؛ از تحریم و محدودیتهای صادراتی و افزایش هزینههای تولید تا ناترازی برق و گاز و سرانجام شرایط جنگی و حمله به تأسیسات این شرکت. در چنین فضایی، شاید طبیعیترین واکنش یک بنگاه میتوانست تمرکز صرف بر حفظ تولید و کنار گذاشتن تعهدات پیرامونی باشد؛ اما آنچه تجربه فولاد خوزستان را قابل تأمل میکند، حرکت همزمان در دو مسیر است: تلاش برای حفظ و توسعه ظرفیت صنعتی و در همان حال، استمرار مسئولیت در برابر نیروی انسانی، جامعه محلی و محیط پیرامونی. از این منظر، سه نشان اخیر بیش از آنکه صرفاً سه جایزه باشند، بازتاب یک تلقی متفاوت از مفهوم «بنگاه» هستند؛ بنگاهی که توسعه خود را منفک از توسعه پیرامون نمیبیند.
اهمیت این رویکرد زمانی بیشتر آشکار میشود که فولاد خوزستان را در متن اقتصاد خوزستان و ایران ببینیم. این شرکت از یکسو یکی از ارکان زنجیره فولاد و تولید صنعتی کشور است و از سوی دیگر در استانی فعالیت میکند که نسبت میان صنایع بزرگ و جامعه محلی همواره یکی از مسائل اساسی توسعه آن بوده است. در چنین جغرافیایی، مسئولیت اجتماعی نمیتواند به کمکهای پراکنده و فعالیتهای مناسبتی تقلیل پیدا کند؛ همانگونه که توسعه صنعتی نیز صرفاً با افزایش تناژ تولید تعریف نمیشود. توسعه یک بنگاه بزرگ زمانی کیفیت پیدا میکند که سرمایهگذاری، تولید، اشتغال، محیطزیست، سرمایه انسانی و جامعه پیرامونی در یک منظومه دیده شوند. اهمیت عملکرد فولاد خوزستان نیز در همین نقطه است: شرکتی که با وجود فشارهای کمسابقه بر صنعت، نه از منطق توسعه و سرمایهگذاری عقب نشسته و نه مسئولیت اجتماعی را به روزهای وفور و آرامش موکول کرده است.
فولاد خوزستان میتواند نمونهای قابل مطالعه از نسل بنگاههایی باشد که موفقیت خود را تنها با صورتهای مالی و آمار تولید نمیسنجند. کشور بیش از گذشته به شرکتهایی نیاز دارد که در عین رقابتپذیری، تولید و سرمایهگذاری، نسبت خود را با جامعه، محیطزیست و آینده منطقهای که در آن فعالیت میکنند نیز تعریف کنند. سه نشان مسئولیت اجتماعی اخیر زمانی ارزش واقعی خود را پیدا میکنند که نه پایان یک مسیر، بلکه تأییدی بر استمرار همین نگاه باشند؛ نگاهی که در آن تولید ثروت و ایفای مسئولیت اجتماعی دو مأموریت رقیب نیستند، بلکه دو ضلع از یک مفهوم واحد به نام توسعه پایدارند. تجربه فولاد خوزستان، بهویژه در سالهایی که تحریم، بحران انرژی، جنگ و حتی حمله مستقیم نتوانستهاند این دو مسیر را از یکدیگر جدا کنند، نشان میدهد یک بنگاه صنعتی بزرگ میتواند هم در خط مقدم تولید بایستد و هم نسبت به جامعهای که در آن ریشه دارد مسئول بماند.
به گزارش ایلنا و به نقل از روابط عمومی شرکت توسعه و معادن و فلزات، شرکت کانادایی لاندین ماینینگ پس از آنکه دومین طوفان شدید زمستانی به فعالیتهای این شرکت در منطقه آتاکامای شیلی آسیب زد، پیشبینی تولید مس خود برای سال ۲۰۲۶ را کاهش داد.
تداوم شرایط نامساعد جوی، روند بازگشت معدن کاسرونز به ظرفیت عادی تولید را که پیشتر نیز به دلیل قطعی برق با اختلال مواجه شده بود، بار دیگر به تأخیر انداخت.
لاندین ماینینگ پیشبینی تولید مس معدن کاسرونز در کل سال ۲۰۲۶ را از ۱۳۰ تا ۱۴۰ هزار تن به ۱۲۰ تا ۱۳۰ هزار تن کاهش داده است. این شرکت همچنین برآورد هزینه نقدی تولید معدن را از ۲.۰۵ تا ۲.۲۵ دلار به ازای هر پوند به ۲.۱۵ تا ۲.۳۵ دلار به ازای هر پوند افزایش داد.
جک لاندین، مدیرعامل لاندین ماینینگ، گفت پس از وقوع نخستین طوفان انتظار میرفت تأثیر آن بر تولید در محدوده پایینتر پیشبینی اولیه باقی بماند، اما طوفان شدید دوم روند بازیابی عملیات را مختل کرد و بازگشت برنامهریزیشده معدن به ظرفیت کامل تولید را به تأخیر انداخت.
وی افزود این شرایط همچنین موجب بروز توقفهای عملیاتی پیشبینینشده بیشتری در معدن کاسرونز شده است.
اختلال در فعالیت کاسرونز بر چشمانداز تولید کل شرکت نیز تأثیر گذاشته است. لاندین ماینینگ اکنون پیشبینی تولید تلفیقی مس خود برای سال ۲۰۲۶ را به ۳۰۰ تا ۳۲۵ هزار تن کاهش داده است.
طوفان اخیر از ۱۳ آگوست آغاز شد و در مناطق کمارتفاع با بارندگی شدید و در ارتفاعات آند با بارش سنگین و غیرمعمول برف و وزش بادهای شدید همراه بود.
شرایط جوی در ۱۴ آگوست بار دیگر موجب قطعی برق در معدن کاسرونز شد. بر اثر وزش باد شدید و بارش برف، یکی از دکلهای انتقال برق که در جریان طوفان قبلی نیز آسیب دیده بود، بار دیگر خسارت دید و فعالیت معدن با اختلال مواجه شد.
تکرار این اختلالها در معادن مس شیلی در حالی رخ میدهد که بازار جهانی مس با محدودیت عرضه و افزایش تقاضا مواجه است و هرگونه کاهش تولید از سوی تولیدکنندگان بزرگ میتواند فشار بیشتری بر بازار جهانی این فلز وارد کند. انتهای پیام/
به گزارش ایلنا و به نقل از روابط عمومی شرکت توسعه معادن و فلزات، شرکت آنتوفاگاستا پیشبینی تولید مس خود برای سال ۲۰۲۶ را کاهش داده است؛ اقدامی که در پی وقوع طوفانهای زمستانی در شیلی و توقف بخشی از عملیات این شرکت انجام شده و همزمان با افزایش فشار عرضه در بازار جهانی مس صورت میگیرد.
آنتوفاگاستا در گزارش منتشرشده در ۱۳ آگوست، پیشبینی تولید مس خود برای سال ۲۰۲۶ را به ۶۲۵ تا ۶۵۵ هزار تن کاهش داد. این رقم در مقایسه با پیشبینی قبلی شرکت که بین ۶۵۰ تا ۷۰۰ هزار تن بود، کاهش محسوسی نشان میدهد.
این کاهش پیشبینی پس از توقف فعالیتهای معدن لوس پلامبرس در ارتفاعات بالا رخ داده است. عملیات این معدن در ۲۴ ژوئیه به دلیل بارش شدید باران و برف متوقف شد. شرایط نامساعد جوی همچنین موجب شد دولت شیلی در منطقه نیمهخشک کوکیمبو وضعیت فاجعه اعلام کند.
با وجود کاهش چشمانداز تولید، افزایش قیمت مس موجب بهبود قابلتوجه عملکرد مالی آنتوفاگاستا شده است. درآمد این شرکت در نیمه نخست سال، پیش از کسر بهره، مالیات، استهلاک و کاهش ارزش داراییها، نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۲۷ درصد افزایش یافته است.
کاهش تولید آنتوفاگاستا در شرایطی رخ میدهد که قیمت مس در بازارهای جهانی به سطوح تاریخی نزدیک شده است. در بورس فلزات لندن (LME)، قیمت قراردادهای سهماهه مس از ۱۴ هزار دلار در هر تن عبور کرده است.
از سوی دیگر، جمهوری دموکراتیک کنگو در ششم آگوست ممنوعیت فوری صادرات کنسانتره مس و کبالت را اعمال کرد؛ اقدامی که نگرانیها درباره محدودیت عرضه در بازار جهانی را افزایش داده است.
همزمان، موجودی مس در انبارهای بورس فلزات لندن نیز بهشدت کاهش یافته است. تشدید محدودیتهای عرضه در حالی اتفاق میافتد که تقاضای جهانی برای مس، بهویژه از سوی مراکز داده هوش مصنوعی، توسعه زیرساختهای برق و نوسازی شبکههای انتقال و توزیع برق، روندی افزایشی دارد.
این همزمانی کاهش عرضه و افزایش تقاضا، از عوامل اصلی حمایت از قیمت مس در بازارهای جهانی محسوب میشود. انتهای پیام/
