بحران در وضعیت ذخایر تجاری نفت خام آمریکا

به نقل از  Philadelphia Inquirer، نصر در تحلیل شرایط کنونی تأکید کرده است که فشار اقتصادی بیشتر، لزوماً ایران را به پذیرش خواسته‌های واشنگتن وادار نخواهد کرد و حتی می‌تواند به تشدید درگیری منجر شود. این روزنامه در گزارش خود نوشته است که ایران با وجود مشکلات اقتصادی جدی، هنوز در آستانه فروپاشی اقتصادی قرار ندارد و به همین دلیل ممکن است افزایش فشار را با تشدید اقدامات خود پاسخ دهد.

نصر در توضیح محاسبات تهران گفته است مشکل اصلی تهدید ترامپ برای افزایش فشار اقتصادی این است که در شرایط فعلی «توافق قابل‌قبولی» برای ایران وجود ندارد.

بر اساس این تحلیل، ایران عملاً با دو گزینه مواجه است؛ یا خواسته‌های آمریکا را بپذیرد و به توافقی تن دهد که از نگاه تهران امتیازات سنگینی به واشنگتن می‌دهد، یا به ادامه رویارویی و تحمل هزینه‌های اقتصادی و نظامی آن تن دهد.

نصر پیش‌تر نیز در گفت‌وگویی با شبکه CNN گفته بود که برای ایران، مسئله تنگه هرمز و رویارویی با آمریکا ماهیتی «وجودی» پیدا کرده است. به گفته او، تهران حاضر است سختی و فشار بیشتری را تحمل کند، زیرا از نگاه مقام‌های ایرانی، تسلیم شدن در این مرحله به معنای پذیرش کامل خواسته‌های آمریکا خواهد بود.

سردار عباس بایرامی در مراسم چهلم امام شهید که در مسجد شهدای رودسر برگزار شد، با اشاره به ضرورت وحدت در جامعه بنا به فرموده رهبر معظم انقلاب، اظهار کرد: ما موظف به خنثی‌سازی عملیات روانی دشمن هستیم.

وی افزود: دشمن با مشاهده انسجام، در برابر توان هسته‌ای، موشکی، نظام و وحدت ملی ایران شکست خورد و پس از آن دست نیاز به مذاکره دراز کرد، در حالی که مردم هم مطالبه‌گر مذاکره‌اند و هم از آن حمایت می‌کنند، اما نباید در پازل دشمن بازی کرد.

بایرامی با بیان اینکه سه‌گانه «خیابان، دیپلماسی و دولت» باید در کنار هم دیده شود، ادامه داد: مذاکره قدرتمند از حمایت خیابان و افزایش تاب‌آوری اجتماعی قدرت می‌گیرد و اگر دشمن بخواهد از مسیرهایی مانند محاصره دریایی یا ایجاد موانع در معیشت فشار بیاورد، راه مقابله با آن تقویت تاب‌آوری اجتماعی، مطالبه‌گری از مسئولان و افزایش هم‌افزایی ملی است.

برخی از آنها می‌پرسند منظور از "صلح شرافتمندانه" چیست؟

آقای خاتمی خودش آن را توضیح داده است. صلح شرافتمندانه یعنی احیا و اجرای کامل تفاهم‌نامه‌ای که‌ بین رؤسای جمهور ایران و آمریکا رسماً امضا شده است.

جایگزین این تفاهم‌نامه سه چیز است. اول، آغاز دوبارهٔ جنگ که هزینه‌ها و نتایج مترتب بر آن آشکار است. دوم، ادامهٔ وضعیت موجود و تداوم محاصرهٔ اقتصادی کشور که عواقبش نیاز به توضیح ندارد. سوم، تن دادن به فرمولی یک‌جانبه که به لغو تحریم‌ها منجر نشود.

کدامیک از این سه جایگزین به کام تندروها شیرین می‌آید که اجرای تفاهم‌نامه را به عنوان مبنای صلح شرافتمندانه نفی می‌کنند؟