صفحه سیاست-
روزنامه واشنگتنپست در گزارشی با بررسی تهدیدهای اخیر دونالد ترامپ برای افزایش فشار اقتصادی بر ایران، این پرسش را مطرح کرده است که واشنگتن اساساً چه ابزارهای تازهای برای اجرای این تهدیدها در اختیار دارد.
ادوارد فیشمن، همکار ارشد و مدیر مرکز ژئواقتصاد شورای روابط خارجی، معتقد است ترامپ بارها از تشدید فشار و تحریم سخن گفته، اما میان تهدیدهای سیاسی و ظرفیت واقعی آمریکا برای اعمال فشار بیشتر فاصله وجود دارد.
به گفته او، ایران از سال ۲۰۱۸ تحت مجموعه گستردهای از تحریمهای آمریکا قرار داشته و همین مسئله فضای مانور واشنگتن برای افزودن تحریمهای مستقیم جدید را محدود کرده است. فشار بر چین، امارات و ترکیه؛ گزینه اصلی ترامپ
در چنین شرایطی، یکی از مهمترین مسیرهای باقیمانده برای دولت آمریکا، انتقال فشار از ایران به کشورها و شرکتهایی است که با تهران همکاری اقتصادی دارند.
چین، امارات متحده عربی و ترکیه از جمله کشورهایی هستند که میتوانند در صورت تشدید سیاست تحریمی واشنگتن، هدف فشارهای ثانویه آمریکا قرار گیرند. این رویکرد در واقع تلاش برای افزایش هزینه همکاری با ایران از طریق تهدید شرکای اقتصادی تهران است.
اما چنین سیاستی یک تفاوت مهم با تحریمهای مستقیم دارد؛ آمریکا در این حالت تنها با ایران مواجه نیست، بلکه باید با کشورهایی برخورد کند که هرکدام منافع اقتصادی و راهبردی مستقلی دارند. پالایشگاهها و بانکها در تیررس تحریمهای جدید
گزینه دیگر، هدف قرار دادن بانکها و پالایشگاههایی است که حتی در حجم محدود با انرژی ایران تعامل دارند. همچنین بانکهایی که داراییهای ایران را در خارج از کشور نگهداری میکنند، میتوانند در معرض تحریم قرار گیرند.
با این حال، این اقدامات نیز الزاماً به معنای ایجاد یک شوک اقتصادی تازه و تعیینکننده علیه ایران نیست. بخش قابل توجهی از شبکه مالی و تجاری ایران طی سالهای گذشته خود را با شرایط تحریمی تطبیق داده و مسیرهای جایگزین برای تجارت و انتقال منابع شکل گرفته است.
از همین رو، تحریمهای جدید ممکن است بیش از آنکه یک ابزار کاملاً تازه باشند، تلاشی برای بستن مسیرهایی باشد که در سالهای گذشته برای دور زدن فشارهای آمریکا ایجاد شدهاند. آیا ترامپ حاضر است با کل جهان وارد تقابل اقتصادی شود؟
فیشمن معتقد است اگر ترامپ بخواهد فشار اقتصادی علیه ایران را به سطحی کاملاً جدید برساند، باید دامنه تهدیدهای خود را بسیار گستردهتر کند؛ به این معنا که به کشورها و شرکتهای سراسر جهان هشدار دهد در صورت معامله با ایران، دسترسی آنها به اقتصاد آمریکا را از دست خواهند داد.
چنین رویکردی اما هزینههای قابل توجهی برای خود واشنگتن خواهد داشت. استفاده گسترده از تحریمهای ثانویه میتواند متحدان و شرکای اقتصادی آمریکا را نیز تحت فشار قرار دهد و آنها را به سمت ایجاد سازوکارهای مستقل مالی و تجاری سوق دهد. مسئله اصلی؛ تحریم بیشتر یا بازتولید همان فشارهای گذشته؟
واقعیت این است که سیاست تحریم علیه ایران طی سالهای گذشته از مرحله اعمال فشار مستقیم بر اقتصاد کشور عبور کرده و به شبکهای پیچیده از محدودیتهای مالی، بانکی، نفتی و تجاری تبدیل شده است.
بنابراین، تهدید به «تحریمهای بیسابقه» زمانی معنا پیدا میکند که واشنگتن ابزار جدید و متفاوتی برای اعمال فشار داشته باشد؛ در غیر این صورت، بخش قابل توجهی از اقدامات جدید تنها تشدید یا توسعه همان سازوکارهایی خواهد بود که پیشتر نیز مورد استفاده قرار گرفتهاند.
از این منظر، اظهارات مطرحشده در واشنگتنپست را میتوان نشانهای از یک چالش مهم برای سیاست فشار حداکثری ترامپ دانست: واشنگتن همچنان میتواند فشار اقتصادی را افزایش دهد، اما برای ایجاد یک اثر تعیینکننده، ناچار است هزینه و دامنه این فشار را نیز به شکل قابل توجهی بالا ببرد.
این مسئله میتواند تحریمهای ایران را از یک ابزار فشار دوجانبه به عاملی برای ایجاد تنش در روابط آمریکا با چین، ترکیه، امارات و حتی دیگر شرکای اقتصادی واشنگتن تبدیل کند؛ موضوعی که ممکن است محاسبات دولت ترامپ درباره مرحله بعدی سیاست فشار بر تهران را پیچیدهتر کند.
عصر ایران؛ محمود فاضلی؛ دیپلمات پیشین و تحلیلگر امور بین الملل - هجوم ناگهانی دهها هزار مهاجر به قلمرو اسپانیا در شمال آفریقا صحنههای مشابهی را در ۱۱سال پیش در امتداد سواحل دو کشور یونان و ایتالیا به عمدتا از خاورمیانه به جنوب اروپا، به وجود آوردند. این رویداد یکبار دیگر موجب ابراز مخالفت ها با ورود مهاجرین در سراسر اروپا شد. در روزهای اخیر به دنبال فشار افکارعمومی و همچنین احزاب راستگرای اروپا سیاست های سختگیرانه مرزی علیه ورود مهاجرین غیرقانونی و اخراج آنها افزایش یافته است.
موج گسترده ورود مهاجران مراکشی به به سئوتا، منطقهای در آفریقا اما تحت حاکمیت اسپانیا کشورهای مختلف اروپایی را در آستانه آزمون جدیدی برای مقابله با این پدیده قرار داده و آنها عملا تلاش دارند از صحنههای هرج و مرج مرزی در نزدیکی اروپا سوءاستفاده کنند.
هجوم مهاجران به سئوتا نشان داد که جریانهای راستگرا در اروپا اکنون بر سیاست مهاجرتی این اتحادیه تسلط یافته اند و حتی رهبران چپ گرای اروپایی نیز با اتخاذ رویکردی مبتنی بر اولویت دادن به امنیت، در حال فاصله گرفتن از سیاستهای مترقیانه خود هستند. سیاست هایی که بیش از پیش در انزوا قرار گرفته اند. برخی از معدود رهبران احزاب چپ میانه در اروپا نیز یا با رویکرد راست گرایانه در قبال مهاجرت همسو شده اند یا سیاست سکوت را انتخاب کرده اند. مواضع دانمارک، ایتالیا، یونان و سوئد در خصوص مهاجرت های غیرقانونی
رهبران میانه رو تر همچون دانمارک و فرانسه نیز هجوم پناهجویان به خاک اسپانیا را محکوم کرده و تاکید دارند که مرزهای خود را برای جلوگیری از هجوم مهاجران به کشورشان تقویت خواهند کرد. «فردریکسن»، نخست وزیر سوسیال دموکرات دانمارک، که یکی از سختگیرانه ترین سیاستهای پناهندگی اروپا را اجرا می کند، از رهبران دیگر کشورها خواست تا تعلیق اسپانیا از منطقه شنگن را که امکان تردد آزاد بین ۲۹ کشور اروپایی را فراهم میکند، بررسی کنند.
جورجیا ملونی، نخست وزیر ایتالیا، در مواجهه با چالش فزاینده ای از سوی جریان راست، پیش از انتخاباتی که احتمالاً از اوایل بهار آینده برگزار می شود، لحن راستگرای افراطی خود را در مورد مهاجرت، امنیت مرزی و هویت ملی تشدید کرده است.
او که با وعده مهار و مقابله با مهاجرت های غیرقانونی به قدرت رسید، بهطور فزایندهای در حال از دست دادن محبوبیت خود نزد رأیدهندگان جوان است تاکید دارد «تصاویر سئوتا غیرقابل باور هستند. این وضعیت بار دیگر نشان می دهد که مهاجرت غیرقانونی کنترل نشده تهدیدی ملموس است. ایتالیا کنار نخواهد ایستاد و تماشا نخواهد کرد». فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان نیز خواستار آن شد که مراکش «فورا مهاجران غیرقانونی را فراخوانده و بازگرداند».
ایتالیا در روزهای اخیر اعلام کرد تا زمانی که خطر ورود گسترده مهاجران به شهر خودمختار سئوتا در شمال آفریقا بهطور کامل برطرف نشود، تصمیم خود درباره تعلیق اجرای توافق شنگن با اسپانیا را بازنگری نخواهد کرد. هدف از این اقدام حفاظت از امنیت ملی است.
یونان نیز به عنوان یکی از مقاصد اولیه مهاجران، در پی آن است که از این بحران برای فشار جهت سخت گیرانه تر شدن سیاست اروپا و ایجاد سازوکارهای واکنش واحد در بحران های مشابه استفاده کند. یونان بر ایجاد چارچوبی ویژه در سطح اروپا برای مقابله با سو استفاده ابزاری از مهاجرت تاکید دارد.
این کشور همچنان در مرزهای خارجی اتحادیه اروپا در معرض خطر افزایش ناگهانی فشار مهاجرتی قرار دارد. اگرچه ورود مهاجرین از سواحل ترکیه به جزایر شرقی دریای اژه تقریبا به صفر رسیده و ورودی ها از سواحل لیبی به جزیره کرت یونان کاهش یافته اما تهدید یک موج جدید همواره وجود دارد.
یونان در سال ۲۰۲۰ وضعیت مشابهی را در مرز «اوروس» تجربه کرده و موفق شد از ورود ده ها هزار مهاجر به اتحادیه اروپا جلوگیری کند. این کشور خواستار تقویت بیش از پیش نیروی فرانتکس (Frontex) بوده و مدعی است حفاظت از مرزها تنها به عملیات جستجو و نجات محدود نمی شود، بلکه بازدارندگی از ورودهای غیرقانونی در چارچوب حقوق بین الملل نیز بخشی از آن است.
موضوع مهاجرت و نحوه مدیریت آن توسط دولت حزب راستگرای نئودمکراسی یونان یکی از محورهای اصلی انتقادات احزاب کوچک تر راستگرا و راست افراطی در این کشور است.
کشور سوئد نیز که زمانی در ایجاد مسیرهای شهروندی سخاوتمند تلقی میشد، قوانین سختگیرانه تری را در مورد اعطای پناهندگی و اقامت قانونی تصویب کرده است. اقدامات تهاجمی تر در دریا باعث کاهش شدید سطح مهاجرت دریایی از سال ۲۰۱۵ شده است.
لحن تند رهبران اروپا نشان دهنده این نکته است که حتی اگر اروپا از تکرار بحران ۲۰۱۵ دور باشد، افکار عمومی هنوز هم می تواند به راحتی تحت تاثیر تصاویر دردناک ورورد مهاجرین قرار گیرد؛ چه قایقهای فرسوده ای که در سواحل انگلیس پهلو می گیرند و چه مهاجرانی که از حصارهای زنجیره ای بالا می روند تا وارد خاک اسپانیا شوند.
تعداد مهاجرانی که با قایقهای کوچک از طریق کانال انگلیس قاچاق می شوند، در سال جاری به شدت کاهش یافته است. فرانسه و بریتانیا سال گذشته به توافقی دست یافتند که بر اساس آن انگلیس می تواند برخی از مهاجرانی را که به طور غیرقانونی از کانال مانش عبور می کنند، بازگرداند. گروه های مخالف سیاست های جاری فرانسه از جمله مارین لوپن، نامزد حزب ضد مهاجرت «جبهه ملی»، که برای چهارمین بار نامزد ریاستجمهوری شده اعلام کرد که قصد دارد بحران مهاجرت های غیرقانونی به اسپانیا را به یک موضوع انتخاباتی تبدیل کند.
پدرو سانچز، نخستوزیر اسپانیا، از معدود رهبران میانه رو یا چپ گرا است سعی در حفظ موضع استقبال عمومی در مورد مهاجرت دارد و به بیش از یک میلیون مهاجر غیرقانونی اجازه داده که در اوایل امسال برای وضعیت مهاجرتی خود درخواست رسمی دهند. او مدعی است میتوان ضمن حفظ کنترل مرز، از مهاجران استقبال کرد. از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵، تعداد بیشتری از افراد بهطور غیرقانونی از طریق ایتالیا، بالکان غربی و یونان وارد اتحادیه اروپا شدهاند تا از طریق اسپانیا. اوگاندا و پذیرش مهاجرین غیر قانونی
در راستای کنترل مهاجرین، اوگاندا کشوری است که قرار است در سال ۲۰۲۷ میزبان نخستین مرکز اسکان مهاجران غیرقانونی اخراج شده از اروپا باشد. پنج کشور عضو اتحادیه اروپایی از جمله آلمان، اتریش، هلند، دانمارک و یونان این طرح را پیش برده و در ازای آن، امتیازهای اقتصادی قابل توجهی به اوگاندا پیشنهاد داده اند.
این مرکز در دوران ریاست ادواری یونان در اتحادیه اروپا (نیمه دوم 2027) راهاندازی خواهد شد. پایه حقوقی این طرح، مقررات جدید بازگشت اتحادیه اروپا است که بر اساس آن، افرادی که درخواست پناهندگی آنها رد شده و حاضر به بازگشت داوطلبانه نیستند، به تاسیساتی خارج از خاک اتحادیه اروپا منتقل می شوند.
شواهد نشان می دهد مذاکرات با اوگاندا در مرحله پیشرفته ای قرار دارد. نکته مهم طرح این است که اکثر مهاجرانی که به این کشور آفریقایی منتقل شوند، به منظور فرار از ماندن در اوگاندا، داوطلبانه به کشور مبدا خود بازخواهند گشت.
پیش بینی می شود تا پایان سپتامبر، هیئت های فنی برای انجام گفتگوهای نهایی عازم آفریقا می شوند. در صورت بروز مشکل با اوگاندا، رواندا به عنوان گزینه جایگزین مطرح است. کنیا که پیشتر در نظر گرفته شده بود، از فهرست گزینهها حذف شده است. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر حرفهای جنجالی شاکی پژمان جمشیدی پس از صدور حکم نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : 12 راهکار برای مدیریت کلسترول بالا تماشاخانه چیتگر؛ رد یک جنایت عجیب میان درختان / درختها قبل از مرگ زخمی شده بودند حریق مرموز در قلب گرگان؛ از سیمکشی فرسوده تا شایعات داغ / ببینید گرگان چه چیزی را از دست داد؟ فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران
به گزارش جماران، دونالد ترامپ در گفت وگو با رادیو دبلیوایبیسی ۷۷ که پنجشنبه شب به وقت محلی منتشر شد، درباره جنگ علیه ایران با تکرار لفاظی های خود مدعی شد: «چارهای جز حمله به ایران نداشتیم، اگر ۱۰۰ بار دیگر هم لازم بود این کار را انجام میدادم، ایران نباید به سلاح هستهای دست یابد.»
رئیس جمهوری آمریکا در توجیه شکست خود در میدان دیپلماسی بدون اشاره به زیاده خواهی های واشنگتن و بدعهدی و نقض تفاهمنامه اسلام آباد ادعا کرد: «نیروی دریایی، هوایی از بین رفته است. بخشی از مشکل این است که بسیاری از رهبران از بین رفتهاند. دستیابی به توافق آسان نیست. هیچکس نمیداند چه کسی رهبری میکند.»
رئیس جمهوری جمهوریخواه و جنگ طلب آمریکا ادعا کرد: هدف اصلی کارزار آمریکا، جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هستهای است.
ترامپ در توجیه رویکردهای شکست خورده خود در قبال جمهوری اسلامی ایران و در حالیکه پیامدهای جنگ بی دلیل او بر روی زندگی مردم آمریکا تاثیر گذاشته است، ادعا کرد: «فکر میکنم مردم میبینند که ما چه میکنیم، زیرا ایران هرگز نمیتواند سلاح هستهای داشته باشد. ما باید به خاورمیانه سفر کنیم، زیرا نمیتوانیم اجازه دهیم ایران به سلاح هستهای دست پیدا کند.»
رئیس جمهوری آمریکا بار دیگر با توهین به ایران مدعی شد: «آنها دیوانهاند. اگر کشوری مانند آن سلاح هستهای داشته باشد، بدون تردید از آن استفاده خواهد کرد.»
ترامپ همچنین به استفاده از بمبافکنهای بی۲ در حمله به تاسیسات هسته ای ایران اشاره و ادعا کرد: «من جلوی آن را گرفتم و با بمبافکنهای بی۲، آن را بهطور کامل متوقف کردم.»
رئیس جمهوری آمریکا در حمایت از رژیم اسرائیل که واشنگتن را در گرداب جنگ علیه ایران فرو برده است و در توجیه جنگ علیه ایران بدون اشاره به اقدامات تل آویو در منطقه به ویژه سرزمین های اشغالی فلسطین مدعی شد: «آنها (ایران) اسرائیل را نابود میکردند. آنها خاورمیانه را نابود میکردند.»
ترامپ در این برنامه رادیویی ادعا کرد:«ما در قبال ایران بسیار خوب عمل میکنیم. ما از نظر نظامی آنها را کاملا از بین بردیم. البته هنوز تعدادی موشک و پهپاد دارند، اما توانایی آنها برای ساخت این تجهیزات در مقایسه با پنج ماه پیش بسیار کاهش یافته است. پنج ماه پیش آنها حملات موثری انجام میدادند، اما حالا برایشان بسیار دشوار است که هر هدفی را مورد حمله قرار دهند.»
رئیس جمهوری آمریکا بدون اشاره به پیامدهای اقتصادی جنگ خود علیه ایران بر زندگی و معیشت آمریکایی مدعی شد: «آنها (ایران) در وضعیت بدی هستند. نرخ تورم آنها حدود ۳۰۰ درصد است و ارزش پول آنها تقریبا از بین رفته است. نیروهای نظامی هم حقوق دریافت نمیکنند. بنابراین در شرایط بسیار بدی قرار دارند.»
ترامپ در باره تنگه هرمز نیز در حالیکه ایران کنترل این آبراه حیاتی را برعهده دارد، بار دیگر ادعای خود را تکرار و ادعا کرد: آمریکا کنترل تنگه هرمز را در اختیار دارد!
وی در بخش دیگری از این مصاحبه در توجیه حمله به ایران مدعی شد: «ایران به قدرت سلطهگری در خاورمیانه تبدیل شده است که برای همه قلدری میکند.»
ترامپ بدون اشاره به اینکه پایگاه های آمریکا در خاک برخی کشورهای منطقه است و نیز خسارات واشنگتن از پاسخ دفاعی ایران ادعا کرد «که ایرانیها به سوی کشورهای نیمهبیطرفی موشک شلیک کردند که هیچکس از میزان دخالت آنها در درگیری آگاه نبود.»
رئیس جمهوری آمریکا ۱۹ اوت برابر با ۲۸ مرداد ماه در شبکه اجتماعی تروث سوشال خود با تکرار لفاظیهایش و درحالیکه در میانه مذاکرات به ایران تجاوز کرده است، ادعا کرد: «هیچکس بیش از من به جمهوری اسلامی ایران فرصت نداده است تا به یک توافق دست پیدا کند. متاسفانه، (البته) برای آنها، این فرصت را از دست دادند.»
ترامپ که به شدت به دلیل پیامدهای تجاوز علیه ایران تحت فشار افکار عمومی مردم آمریکا و کنگره در آستانه انتخابات میاندورهای قرار دارد، مدعی شد: بنابراین، امروز خردکنندهترین عملیات اقتصادی که تاکنون علیه هر کشوری انجام شده است را اعلام میکنم! این یک جنگ اقتصادی و انزوای اقتصادی در مقیاسی بیسابقه خواهد بود.
رئیس جمهوری آمریکا در حالیکه واشنگتن سالهاست رویکرد خصمانه فشار اقتصادی و تحریمها علیه ملت ایران را در پیش گرفته است، با اشاره به نبرد نورماندی و عملیات موسوم به «روز دی / D-DAY» ادعا کرد: «این یک روز - دی (تعیین کننده) اقتصادی خواهد بود و ما به همه متحدانمان نیاز داریم تا در کنار ایالات متحده آمریکا بایستند و برای منزوی کردن و شکست تهدید ایران همکاری کنند.» و «هر کشوری که به موسسات مالی، شرکتها، فرودگاهها و یا نهادهای دولتی خود اجازه دهد هر نوع حمایتی از ایران ارائه دهند، با پیامدهای شدید اقتصادی روبهرو خواهد شد.»
سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه ایران نیز روز پنجشنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۵ با انتشار دو تصویر درباره عبور بدهی ملی آمریکا از مرز ۴۰ تریلیون دلار، «روز D اقتصادی» ادعایی دونالد ترامپ علیه ایران را تلاشی برای انحراف افکار عمومی از بحران اقتصادی و بدهی فزاینده آمریکا دانست و تاکید کرد تداوم سیاستهای شکستخورده واشنگتن، جز شکست بیشتر و افزایش خصومت ایرانیان نتیجهای نخواهد داشت.
