نشست مشترک نمایندگان ایران، چین و روسیه با گروسی

رقابت میان قدرت‌های بزرگ اساساً امری ذاتی در نظام بین‌الملل است و هر یک از این قدرت‌ها تلاش می‌کنند جایگاه خود را ارتقا دهند و در رأس نظام بین‌الملل قرار گیرند. از این منظر، روابط بین‌الملل تا حد زیادی عرصه رقابت قدرت‌های بزرگ بر سر جایگاه و موقعیت خود است؛ موضوعی که از آن با عنوان «معمای جایگاه» یاد می‌شود.

در شرایطی که فشارهای سیاسی و راهبردی آمریکا علیه ایران ادامه دارد، نقش چین و روسیه در معادلات پیرامون ایران بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است؛ دو قدرتی که اگرچه در مخالفت با یکجانبه‌گرایی و تلاش برای مهار نفوذ آمریکا اشتراک نظر دارند اما با توجه به جایگاه و منافع خود، رویکردهای متفاوتی را دنبال می‌کنند.

«دالیبور روهاچ»، پژوهشگر ارشد اندیشکده «امریکن اینترپرایز»، در یادداشتی برای وب‌سایت «Persuasion» به بررسی خطاهای تاریخی آمریکا در ارزیابی قدرت رقبای خود، از اتحاد جماهیر شوروی و روسیه تا چین و ایران، نقش کیفیت نهادها و تاب‌آوری اقتصادی در تعیین قدرت واقعی کشورها، پیامدهای سیاست‌های صنعتی، تجاری و مهاجرتی واشنگتن و فرسایش ظرفیت‌های درونی ایالات متحده پرداخت و استدلال کرد که خطر اصلی برای آمریکا نه قدرتمندتر شدن ناگهانی دشمنان، بلکه تضعیف همان بنیان‌هایی است که برای دهه‌ها منبع برتری اقتصادی و ژئوپلیتیکی این کشور بوده‌اند.

چین از ترمز قیمت به پدال گاز تبدیل شده. تا دیروز غیبتش قیمت را مهار می‌کرد، امروز حضورش آن را بالا می‌برد و هزینه طولانی شدن جنگ از جیب پکن می‌رود، آن هم دو...

طبق اظهارات نماینده چین در نشست شورای امنیت، موضع پکن را می‌توان در سه محور «توقف جنگ و ترویج مذاکرات، مخالفت با فشار» خلاصه کرد.