چه محمدحسین مهدویان را قبول داشته باشیم چه نه، او هیچوقت فیلمسازی نبوده که مسیرهای امن را انتخاب کند. از «ایستاده در غبار» تا «شیشلیک» و «زخم کاری»، او همواره علاقه داشته در مرز میان تجربههای جدید و ژانرهای مختلف حرکت کند و جهان خود را با زبان بصریاش پیدا کند. حالا در «کلاغ» نیز به سراغ فضایی رفته که این روزها هم جذاب است و هم خطرناک؛ روایت داستانی در بستر سالهای پیش از انقلاب.
