مقام روس: سکوت غرب در مورد نیروگاه‌ هسته‌ای بوشهر، حمله به تأسیسات هسته‌ای را عادی می‌کند

بین الملل

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، برنامه پنج‌ساله دولت ارمنستان که بر مبنای ایدئولوژی «ارمنستان واقعی» نیکول پاشینیان، نخست‌وزیر این کشور تدوین شده و نویدبخش آغاز «جمهوری چهارم» است، در مقایسه با وعده‌های پس از انتخابات سال 2021، در بسیاری از مسائل کلیدی اجتماعی و اقتصادی بسیار محتاطانه‌تر و متواضعانه‌تر تنظیم شده است.

دولت در پنج سال آینده چه وعده‌هایی به 3 میلیون شهروند ارمنستانی می‌دهد و کدام یک از وعده‌های پنج سال پیش همچنان روی کاغذ باقی مانده است؟

عقب‌نشینی در وعده‌های اشتغال و کاهش فقر

دولت ایروان متعهد شده که طی پنج سال آینده 125 هزار شغل جدید ایجاد کند. با این حال، مشخص نیست که در صورت تحقق این وعده، نرخ بیکاری در ارمنستان در سال 2031 به چه رقمی خواهد رسید. در سال 2021، دولت وعده قابل‌سنجش‌تری داده بود و قرار بود نرخ بیکاری از 15 درصد به زیر 10 درصد کاهش یابد. اما پنج سال بعد، طبق جدیدترین آمارها، این نرخ روی 13.7 درصد توقف کرده است.

دولت همچنین تعهد داده که نرخ فقر را که اکنون حدود 22 درصد است، با 5 واحد درصد کاهش به حدود 17 درصد برساند. این در حالی است که در سال 2021، هدف بسیار بزرگ‌تری تعیین شده بود که هرگز محقق نشد: وعده داده بودند تا سال 2026 فقر در ارمنستان نصف شود (یعنی اکنون نباید از 14 درصد فراتر می‌رفت)؛ هدفی که حتی از برنامه‌های فعلی برای سال 2031 نیز بلندپروازانه‌تر بود.

در سال 2021، دولت قول داده بود که فقر مطلق را طی پنج سال کاملاً ریشه‌کن کند، اما این وعده نیز تنها روی کاغذ ماند. بر اساس جدیدترین آمارهای سال 2024، بیش از 30 هزار نفر در ارمنستان قادر به تأمین غذای کافی نیستند و از سوءتغذیه رنج می‌برند. نکته قابل تأمل این است که در برنامه سال‌های 2026 تا 2031، اساساً هیچ وعده‌ای برای ریشه‌کنی فقر مطلق به چشم نمی‌خورد.

در خصوص افزایش حقوق بازنشستگان تا سال 2031 نیز، تنها وعده داده شده که میانگین حقوق بازنشستگی از سبد مصرفی خانوار کمتر نباشد.

آهنگ کند رشد اقتصادی و وعده‌های زیرساختی

در سال 2021، دولت وعده داده بود که سهم صنایع تولیدی در ساختار اقتصاد را از 11 درصد به 15 درصد افزایش دهد، اما این هدف محقق نشد و در سال 2025 نیز این سهم همان 11 درصد از تولید ناخالص داخلی باقی ماند. اکنون، اگرچه به صراحت رقمی برای سال 2031 اعلام نکرده‌اند، اما قول داده‌اند که حجم تولیدات صنعتی را تا 50 درصد افزایش داده و با نرخ ارز فعلی به حدود 14 میلیارد دلار در سال برسانند.

پنج سال پیش، دولت وعده رشد اقتصادی سالانه به طور میانگین 7 درصدی را داده بود که ورود سرمایه‌های روسی به دلیل جنگ روسیه و اوکراین، منجر به ثبت ارقامی حتی بالاتر از هدف‌گذاری شد. اما اکنون پیش‌بینی‌های بسیار محتاطانه‌تری ارائه می‌شود؛ به طوری که تا سال 2031، میانگین رشد اقتصادی سالانه 6 درصد پیش‌بینی شده است.

دولت همچنین وعده داده است که در این مدت مشکل آبرسانی شهرهای ایروان، گیومری و وانادزور را حل کرده و آب 24 ساعته این مناطق را تأمین کند. ساخت 10 سد تا سال 2033، احداث 350 کیلومتر کانال و خط لوله آب، و همچنین تکمیل خوشه فناوری «شهرک دانشگاهی» و احداث خوابگاهی برای 3600 دانشجو از دیگر برنامه‌های زیرساختی است.

افزایش بودجه‌های علمی و احداث ورزشگاه‌های جدید

دولت ارمنستان به معلمانی که مرحله اول ارزیابی داوطلبانه را با موفقیت پشت سر گذاشته‌اند، فرصت ارزیابی مجدد و افزایش پایه حقوق تا 300 هزار درام را وعده داده است. همچنین قرار است تا سال 2031 بودجه علمی کشور به یک درصد از تولید ناخالص داخلی برسد (این رقم در حال حاضر به 0.3 درصد نیز نمی‌رسد). علاوه بر این، هدف‌گذاری شده که حجم صادرات سالانه محصولات فناوری پیشرفته ساخت ارمنستان طی پنج سال آینده به نیم میلیارد دلار برسد.

در بخش توسعه ورزش نیز، دولت احداث یک ورزشگاه 35 هزار نفری مطابق با استانداردهای یوفا در شهرک دانشگاهی و ساخت دو ورزشگاه 10 هزار نفری در شهرهای وانادزور و ایجوان را در دستور کار دارد.

مناقشه بر سر کریدورهای ترانزیتی و چالش با روسیه

دولت پاشینیان وعده داده که تا سال 2031 ساختار ریلی پروژه «تریپ» (TRIPP) را راه‌اندازی کند و خطوط راه‌آهن منتهی به ترکیه (از محور آخوریک) و نخجوان (از محور یراسخ) را بازسازی و فعال سازد.

اگرچه ایروان ماه‌ها پیش از طرف روسی خواسته بود سرمایه‌گذاری‌های لازم در این بخش را انجام دهد و مسکو نیز برای آغاز مذاکرات اعلام آمادگی کرده بود، اما نخست‌وزیر ارمنستان اکنون اعلام می‌کند که این پروژه‌ها با منابع مالی داخلی ساخته خواهند شد.

دولت همچنین در نظر دارد سیستم مدیریت امتیازی شبکه راه‌آهن کشور را (که در اختیار روسیه است) به گونه‌ای بازنگری کند که مانعی در مسیر «فرصت تاریخی ادغام سیستم حمل‌ونقل بین‌المللی ارمنستان» ایجاد نکند. ایروان تمایل دارد این مسئله را به صورت دوستانه حل‌وفصل کند و پیشنهاد داده که روسیه حق امتیاز خود را به قیمت روز بازار به یک شخص ثالث بفروشد. عقب‌نشینی پاشینیان برابر روسیه؛ راه‌آهن ارمنستان در بن‌بست

در مقابل، مسکو هشدار داده که در صورت لغو یک‌جانبه قرارداد یا واگذاری مدیریت خطوط ریلی به کشوری دیگر، بازپرداخت سرمایه‌گذاری‌های 18 ساله خود به ارزش حدود 400 میلیون دلار را طلب خواهد کرد.

چرخش راهبردی در سیاست خارجی و تقابل با نهاد دین

در بخش سیاست خارجی این برنامه پنج‌ساله، به صراحت از دگرگونی مناسبات با روسیه سخن به میان آمده است: «گفت‌وگو با فدراسیون روسیه با هدف همکاری‌های سودمند متقابل ادامه خواهد یافت تا در شرایط جدید استقرار صلح در منطقه، سیاست خارجی متوازن‌تری شکل گرفته و روابط دگرگون و تعمیق یابد.»

در سال 2021، «اتحاد راهبردی» ارمنستان و روسیه به عنوان عامل کلیدی تضمین امنیت ارمنستان معرفی می‌شد، اما در برنامه جدید، حتی کلمه «راهبردی» برای مسکو به کار نرفته است. در عوض، این عبارت برای توصیف سطح مشارکت با ایران، گرجستان، آمریکا، اتحادیه اروپا، فرانسه، چین و برخی دیگر از کشورها استفاده شده است.

علاوه بر این، با وجود اینکه حزب متبوع پاشینیان در انتخابات پارلمانی اکثریت قاطع لازم برای برگزاری همه‌پرسی قانون اساسی را به دست نیاورد، اما در برنامه دولت فصلی مجزا به تصویب قانون اساسی جدید اختصاص یافته است. این سند رسمی همچنین شامل هدف جنجالی برکناری «جاثلیق» (رهبر کلیسای حواری ارمنی) و انتصاب یک جانشین موقت به جای وی است.

با این حال، سازوکار اجرایی هیچ‌یک از این اهداف مشخص نیست. پس از بررسی و تصویب نهایی این برنامه در پارلمان طی روزهای آینده، تمامی این موارد وضعیت رسمی و قانونی به خود خواهند گرفت.

انتهای پیام/  

به گزارش ا‌یلنا به نقل از رویترز، به یک دیپلمات ارشد روس گفت که این کشور آماده شنیدن پیشنهادهای جدید در مورد چگونگی دستیابی به توافق در مورد درگیری اوکراین است، اما هرگونه پیشنهادی باید منعکس کننده ‌واقعیت‌های موجود‌ باشد.

«سرگئی ریابکوف»، معاون وزیر امور خارجه روسیه، در مصاحبه‌ای ‌‌گفت که ایالات متحده آمادگی خود را برای «گفت‌وگوی سازنده» و «درک موضع روسیه» نشان داده است.

وی به این خبرگزاری گفت: «در این مرحله، مهم‌تر این است که واشنگتن تا چه حد قادر است بر تصمیمات رژیم کیف و حامیان اروپایی آن که هنوز رویای ‌شکست استراتژیک‌ روسیه را در سر دارند، تأثیر بگذارد.»

  انتهای پیام/

به گزارش آفتاب نیوز،

سرگئی ریابکوف، معاون وزیر امور خارجه روسیه روز جمعه با توجه به تبادل منظم حملات، اعمال مجدد محاصره دریایی و افزایش تعداد طرف‌های درگیر در بحران، به دشواری توصیف وضعیت فعلی در منطقه خلیج فارس به عنوان یک «آتش‌بس» اشاره کرد.

او در مصاحبه‌ای با وبگاه خبری News.ru، یکی از عوامل اصلی بی‌ثباتی را عدم اعتماد طرف‌ها به دوام توافقات حاصل شده، با توجه به اختلالات مکرری که روند مذاکرات را مختل کرده است، دانست.

آماده گفت‌وگو با واشنگتن درباره اوکراین بدون مصالحه در مواضع خود هستیم

معاون وزیر امور خارجه روسیه تأیید کرد که روسیه همچنان آماده گفت‌وگو با ایالات متحده در مورد اوکراین است و تأکید کرد که این به معنای عقب‌نشینی مسکو از مواضع اساسی خود نیست.

ریابکوف آمادگی مسکو را برای گوش دادن به ایده‌های جدید مطرح شده توسط مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا در خصوص دستیابی به یک توافق صلح‌آمیز اعلام کرد.

وی افزود: «ما همچنان آماده گفت‌وگو با واشنگتن هستیم، اما این به معنای عقب‌نشینی ما از مواضع اصولی خود نیست، با توجه به اینکه زمان به نفع کی‌یف و اتحادیه اروپا نیست.»

او ادامه داد: «ما آماده‌ایم تا به پیشنهادهایی که با واقعیت‌های میدانی مطابقت دارند، گوش فرا دهیم.»

به گزارش اسپوتنیک، ریابکوف آمادگی روسیه را برای شنیدن هرگونه پیشنهاد و ایده‌ای که او «معقول» توصیف کرد، مشروط بر اینکه با اهداف تعیین‌شده توسط ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، همسو باشند و واقعیت‌های میدانی را منعکس کنند، تأیید کرد. 

او تلاش‌ها برای تحمیل آنچه «خواسته‌های افراطی اروپا و اوکراین» نامید یا خرید زمان برای مسلح کردن مجدد نیروهای اوکراینی را رد و استدلال کرد که چنین اقداماتی نمی‌تواند به یک توافق پایدار کمک کند.

او خاطرنشان کرد که دولت دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا تمایل خود را برای شرکت در گفت‌وگوی سازنده و درک موضع روسیه نشان می‌دهد.

او مهم‌ترین عامل در این مرحله را توانایی واشنگتن برای تأثیرگذاری بر تصمیمات کی‌یف و حامیان اروپایی آن دانست، «که هنوز رویای تحمیل یک شکست استراتژیک به روسیه را در سر می‌پرورانند».

اظهارات ریابکوف در بحبوحه بن‌بست مداوم در روند سیاسی برای پایان دادن به جنگ روسیه و اوکراین، به موازات عملیات نظامی جاری در کی‌یف و شکاف فزاینده بین مواضع دو طرف در خصوص شرایط هرگونه توافق بالقوه مطرح می‌شود.