«نیرو» دارایی غیرعملیاتی خود را فروخت

وقتی جنگ به کارخانه می‌رسد، نخستین قربانی فقط تولید نیست؛ برنامه‌ریزی، سرمایه‌گذاری و اعتماد به آینده نیز آسیب می‌بیند. در اقتصادی که پیش‌تر با تورم، کمبود نقدینگی، نوسان نرخ ارز و دشواری تأمین مواد اولیه دست‌وپنجه نرم می‌کرد، شوک‌های ناشی از جنگ می‌تواند هزینه حفظ هر واحد تولیدی را چند برابر کند. با این حال، مسئله اصلی فقط عبور از یک دوره بحرانی نیست؛ پرسش بزرگ‌تر این است که چگونه می‌توان چراغ تولید را روشن نگه داشت تا زنجیره‌های صنعتی دچار گسست نشوند و نیروی انسانی و سرمایه را برای روزهای پس از بحران حفظ کرد؟ تجربه نشان داده تعطیلی یک واحد صنعتی، تنها توقف چند خط تولید نیست؛ بازگرداندن سرمایه، نیروی متخصص و بازار از دست‌رفته بسیار دشوارتر خواهد بود. اکنون پرسش این است که چگونه می‌توان میان مدیریت بحران و حفظ ظرفیت تولید، چگونه تعادل ایجاد کند؟ در این زمینه صمت با امیرحسن کاکایی، عضو هی …

مدل توسعه‌ای که از دهه 1990 به بسیاری از کشورهای فقیر امکان داد با اتکا به صادرات، نیروی کار ارزان، سرمایه خارجی، اعتبار ارزان و کمک‌های بین‌المللی به اقتصادهای ثروتمند نزدیک شوند، در حال از دست دادن کارایی خود است. بازارهای کشورهای ثروتمند محدودتر شده‌اند، چین علاوه بر حرکت به صنایع پیشرفته همچنان بخش بزرگی از تولید کم‌مهارت را حفظ کرده، اتوماسیون مزیت نیروی کار ارزان را کاهش داده، جریان سرمایه خارجی معکوس شده و بدهی و هزینه بهره افزایش یافته است. در چنین شرایطی، نسخه واحدی برای توسعه وجود ندارد. کشورهای درحال‌توسعه باید به‌جای اجرای پروژه‌های بزرگ با امید به ایجاد تقاضا، توسعه را از ظرفیت‌هایی آغاز کنند که هم‌اکنون کار می‌کنند؛ از معدن و بندر گرفته تا خوشه صنعتی، شهر یا شرکت موفق. در مقابل، کشورهای ثروتمند نیز می‌توانند بر پایه منافع متقابل، از طریق دسترسی به بازار، سرمایه‌گذاری، خدمات …

وزیر نیرو وعده داده بود خاموشی های برق به پایان برسد، اما با وجود این وعده، گزارش هایی از ادامه قطعی برق در شهرهای مختلف منتشر شده و مردم همچنان منتظر پایان خاموشی ها هستند.